Motto: Jak na górze, tak i na dole.
Hermes Trismegistos

Elementy

Wszystko, co zostało stworzone, powstało poprzez działanie elementów. Odnosi się to zarówno do makrokosmosu, jak i do mikrokosmosu, do dużych, jak i do małych światów. Zajmę się więc tymi energiami na samym początku wtajemniczenia i skupię szczególnie na ich ogromnej wadze. Do tej pory literatura okultystyczna bardzo mało mówiła o energiach elementów. Z tego powodu uważam, iż moją odpowiedzialnością jest unieść zasłonę okrywającą te prawa. Jest to oczywiście trudne zadanie - oświecić niewtajemniczonych w taki sposób, aby nie tylko byli świadomi istnienia i działania elementów, lecz aby także byli w stanie praktycznie wykorzystywać te energie w przyszłości.

Cały wszechświat można porównać do mechanizmu zegara, w którym tryby oddziałują na siebie nawzajem i są współzależne. Nawet koncepcja bóstwa, jako najwyższej rozumnej istoty, może zostać skategoryzowana wedle aspektów analogicznych do elementów. Bardziej precyzyjny wywód podany jest w późniejszym rozdziale zajmującym się koncepcją Boga.

W najstarszych, starożytnych, orientalnych dziełach elementy nazywane są tattwas. W europejskiej literaturze zwracamy na nie uwagę jedynie co do ich pozytywnego oddziaływania i otrzymujemy ostrzeżenia o ich niekorzystnym wpływie. Innymi słowy, pod wpływem tattwas określone działanie może zostać przedsięwzięte lub nie. Nie powinno być żadnej wątpliwości co do precyzji tego faktu. Jednakże wszystko, co do tej pory zostało opublikowane, ukazuje jedynie ograniczone aspekty działania elementów. Ich działanie można określić w sposób wystarczający na własny użytek poprzez książki o astrologii.

Ja jednakże głębiej spenetruję sekrety elementów. Z tego powodu wybrałem inny klucz - taki, który jest analogiczny do klucza astrologicznego, lecz nie ma z nim w zasadzie nic wspólnego. Przedstawię, jak używać tego klucza na wiele różnych sposobów, które do tej pory były nieznane czytelnikowi. W kolejnych rozdziałach będę w odpowiedniej kolejności i szczegółowo opisywał poszczególne zadania, analogie i oddziaływania elementów. Nie tylko zostanie odkryta teoria, lecz uwaga zostanie także zwrócona na praktykę, gdyż w niej właśnie odnajdziesz największe arcanum.

Nawet w Tarocie, najstarszej księdze mądrości, ta wielka tajemnica elementów zapisana jest poprzez fakt, iż pierwsza karta Tarota przedstawia Maga, który posiada wiedzę i kontrolę nad elementami. Na tej karcie miecz symbolizuje element ognia, różdżka - element powietrza, kielich - element wody, a monety - element ziemi. Jest zatem oczywiste, że starożytne tajemnice przedstawiały Maga jako pierwszą kartę Tarota i, co za tym idzie, wybrały kontrolę nad elementami jako pierwszy akt wtajemniczenia. Honorując tę tradycję, poświęcę najwięcej uwagi elementom. Co więcej, stanie się oczywistym fakt, że klucz do elementów jest uniwersalnym remedium, przy pomocy którego można rozwiązać wszystkie problemy, jakie mogą się pojawić.

Kolejność tattwas według systemu Hindu jest następująca:

Akasha - pierwiastek eteru
Tejas - pierwiastek ognia
Waju - pierwiastek powietrza
Apas - pierwiastek wody
Prithivi - pierwiastek ziemi

Według nauk Hindu, cztery pospolitsze tattwas wywodzą się z piątej tattwa - pierwiastka akashy. Zatem akasha jest pierwiastkiem przyczynowym i, jako piąta energia, jest uważana za tzw. kwintesencję. W odpowiednim rozdziale tej książki opiszę czytelnikowi w większych szczegółach akashę, najczystszy z elementów. Poza tym, w następnych rozdziałach będą wyróżniane specyficzne właściwości każdego z elementów, zaczynając od najwyższych płaszczyzn, a kończąc na najgęstszej materii fizycznej. Do tej pory czytelnik zapewne zdał sobie sprawę z tego, że nie jest łatwym zadaniem analizować wielką tajemnicę stworzenia i znajdować odpowiednie słowa, które umożliwią mu zgłębienie tej materii i uchwycenie jej obrazu.

Analiza elementów jest przeprowadzana z dużą szczegółowością i podkreślona jest ich praktyczna wartość, aby każdy naukowiec, niezależnie od tego, czy jest chemikiem, lekarzem, magnetopatą, okultystą, magiem, mistykiem, kabalistą, joginem itp., mógł wynieść z tego praktyczne korzyści. Cel tej książki zostanie wypełniony, jeśli uda mi się nauczyć czytelnika zgłębiać tę materię przynajmniej do etapu, gdzie będzie w stanie używać praktycznego klucza w tej dziedzinie wiedzy, którą się interesuje.

Pierwiastek ognia

Zostało już wspomniane, że akasha, czyli pierwiastek eteru, jest przyczyną formowania się elementów. Według orientalnych zapisów, pierwszym elementem, który powstał z akashy, jest Tejas - pierwiastek ognia. Ten element, tak samo jak i pozostałe, działa nie tylko na naszej płaszczyźnie fizycznej, lecz we wszystkim, co zostało stworzone. Podstawowe atrybuty pierwiastka ognia to ciepło i ekspansja. Dlatego na początku każdego stworzenia istnieje ogień i światło. Nawet Biblia zaczyna się słowami: Fiat lux - Niech stanie się światło.

Światło oczywiście ma u swej podstawy ogień. Każdy element ma dwa bieguny - aktywny i pasywny, czyli plus i minus - to dotyczy również elementu ognia. Plus jest zawsze konstruktywny, kreatywny i prokreacyjny, natomiast minus jest rozkładający i destrukcyjny. Kiedy mówimy o elemencie, musimy zawsze mówić o dwóch podstawowych atrybutach.

Religia zawsze przypisywała dobro części aktywnej, a zło części pasywnej. Jednakże nie ma ani dobra, ani zła - to są jedynie ludzkie koncepcje. We wszechświecie nie istnieje ani dobro, ani zło, ponieważ wszystko zostało stworzone według niezmiennych praw. W tych prawach odzwierciedlone są pierwiastki boskości i jedynie poprzez poznanie tych praw jesteśmy w stanie zbliżyć się do boskości.

Jak wspomniano wcześniej, pierwiastek ognia posiada atrybut ekspansji, który dla lepszego zrozumienia nazwiemy elektrycznym fluidem. Później odkryjemy podstawę dla analogii pomiędzy elektrycznym fluidem i materialną elektrycznością. Elementowy pierwiastek ognia jest aktywny i ukryty we wszystkim, co zostało stworzone w całym wszechświecie - od najmniejszego ziarenka piasku do największych widzialnych rzeczy, tak samo jak i w tym, co niewidzialne.

Pierwiastek wody

W poprzednim rozdziale zaznajomiliśmy się z powstaniem i atrybutami pozytywnego elementu ognia. W tym rozdziale opiszę przeciwny pierwiastek, pierwiastek wody. Tak samo jak i ogień, ten pierwiastek powstał z akashy, pierwiastka eteru. Jednakże w porównaniu do ognia ma on całkowicie przeciwne atrybuty, gdyż jego podstawowe właściwości to zimno i kurczenie się. Tutaj również mamy do czynienia z dwoma biegunami: aktywny biegun jest konstruktywny, życiodajny, odżywczy i zachowawczy, podczas gdy negatywny, tak jak i w ogniu, jest rozkładający, fermentujący, rozdzielający i rozpraszający. Ponieważ fundamentalnym atrybutem tego elementu jest kurczenie się, to właśnie z niego wywodzi się fluid magnetyczny. Woda, tak samo jak i ogień, jest aktywna na wszystkich obszarach. Według prawa kreacji pierwiastek ognia nie może istnieć samodzielnie, lecz musi zawierać w sobie przeciwny biegun - pierwiastek wody. Te dwa elementy, ogień i woda, są podstawowymi elementami, przy pomocy których wszystko zostało stworzone. W konsekwencji musimy wiązać wszystko z tymi dwoma głównymi elementami i, co więcej, z elektrycznym i magnetycznym fluidem jako przeciwnymi biegunami.

Pierwiastek powietrza

Kolejnym elementem, który wywodzi się z akashy, jest element powietrza. Wtajemniczeni nie uznają tego pierwiastka za prawdziwy element; oddają mu natomiast miejsce mediatora pomiędzy pierwiastkiem ognia i wody, gdzie pierwiastek powietrza ustanawia, można by rzec, neutralną równowagę jako pośrednik pomiędzy aktywnym i pasywnym działaniem wody i ognia. Wszelkie stworzone życie zostało wprawione w ruch poprzez wzajemne oddziaływanie aktywnych i pasywnych biegunów ognia i wody.

Na tej pozycji mediatora, pierwiastek powietrza uzyskał od ognia atrybut ciepła i od wody atrybut wilgoci. Życie nie byłoby możliwe bez tych dwóch właściwości. Dają one również pierwiastkowi powietrza dwie biegunowe polaryzacje - pozytywne działanie bieguna życiodajnego i negatywne działanie bieguna destrukcyjnego.

Powinienem jeszcze dodać, iż w przypadku wymienionych elementów, nie mamy do czynienia ze zwykłym ogniem, wodą i powietrzem, które naprawdę są jedynie ich pewnymi aspektami na płaszczyźnie fizycznej, czyli materialnej. Tutaj mamy do czynienia wyłącznie z uniwersalnymi atrybutami elementów.

Pierwiastek ziemi

Powiedzieliśmy, że pierwiastek powietrza właściwie nie stanowi prawdziwego elementu; to samo tyczy się pierwiastka ziemi. To oznacza, że poprzez wzajemne oddziaływanie tych elementów, jako ostatni powstał element ziemi, który poprzez swoją specyficzną właściwość zespalania, zawiera trzy pozostałe elementy. To właśnie ten atrybut zespalania dał tym trzem powyższym elementom konkretną formę. Równocześnie działanie tych trzech elementów zostało ograniczone, co zaowocowało powstaniem przestrzeni, miary, wagi i czasu. Wzajemne oddziaływanie trzech elementów razem z elementem ziemi stało się czterobiegunowe; przez to pierwiastek ziemi można uważać za czterobiegunowy magnes. Fluid w polaryzacji elementu ziemi jest elektromagnetyczny. Poprzez aktywność wszystkich elementów w czwartym elemencie, ziemi, można wytłumaczyć wszelkie stworzone życie. Poprzez realizację mającą miejsce w elemencie ziemi, zaistniało fiat - "niech się stanie".

Szczegóły odnośnie specyficznych działań elementów w różnych sferach i światach, takich jak: świat przyrody, świat zwierząt, świat ludzi etc., czytelnik będzie mógł odnaleźć w następnych rozdziałach. Najważniejsze jest, aby czytelnik uzyskał ogólny zarys warsztatu działań atrybutów elementów w całym wszechświecie.

Światło

Podstawą dla światła jest pierwiastek ognia. Światło nigdy by nie powstało bez tego pierwiastka. Tak więc jest ono aspektem ognia. Każdy element ognia może zostać przekształcony w światło i vice versa. Właśnie dlatego światło zawiera wszystkie jego specyficzne właściwości. Jest rozświetlające, penetrujące i ekspansywne. Przeciwnością światła jest ciemność. Ciemność pochodzi od pierwiastka wody. Ciemność posiada właściwości przeciwne. Światła nie dałoby się rozpoznać bez ciemności, ponieważ bez ciemności światło nie mogłoby istnieć. To świadczy o tym, że światło i ciemność powstały poprzez wzajemne oddziaływanie dwóch elementów, ognia i wody. Tak więc światło posiada, jako przejaw swojego działania, atrybut pozytywny, a ciemność - atrybut negatywny. To wzajemne oddziaływanie jest aktywne we wszystkich obszarach.

Akasha, czyli pierwiastek eteru

Opisując elementy, kilka razy wspomniałem, że wywodzą się one z pierwiastka eteru. Tym samym pierwiastek eteru jest najwyższą, najpotężniejszą, najbardziej niewyobrażalną pierwotną egzystencją, pierwszą przyczyną wszystkich rzeczy i wszelkiego stworzenia; jest to sfera przyczynowa. Co za tym idzie, akasha jest bezprzestrzenna i bezczasowa; jest niestworzona, nie do zrozumienia i nie do zdefiniowania. Różne religie nazywają ją Bogiem. Jest to piąta energia, pierwotna energia; to jest to, co stworzyło wszystko i utrzymuje wszystko w równowadze. Jest źródłem i czystością wszystkich myśli i idei, jest światem przyczynowym, w którym wszelkie stworzenie się utrzymuje, od najwyższych sfer do najniższych. To jest kwintesencja alchemików. To jest Wszystko we Wszystkim.

Karma: Prawo przyczyny i skutku

Prawo przyczyny i skutku jest niezmiennym prawem, które ma swoje źródło w pierwiastku akashy. Każda przyczyna wytwarza odpowiadający jej skutek. Jest to przyjmowane wszędzie jako najwyższe prawo. Każdy uczynek ma swój skutek i w konsekwencji rodzi owoce. Co za tym idzie, karma nie powinna być uważana za prawo dla naszych dobrych uczynków, tak jak naucza filozofia Orientu, a to, że posiada dużo głębsze znaczenie jest faktem oczywistym, biorąc pod uwagę, czego się dowiedzieliśmy do tej pory. Istoty ludzkie instynktownie czują, że wszystko dobre rodzi jedynie dobre owoce, a wszystko złe musi mieć zło jako swoją konsekwencję. Mówi o tym stare przysłowie: "jakie ziarno, taki plon". Każdy musi znać i respektować to niezmienne prawo. Prawo przyczyny i skutku dotyczy także elementowych pierwiastków. Nie będę wchodził w dalsze szczegóły odnośnie tego prawa, które można wyrazić w kilku słowach, a które jest jasne i oczywiste dla każdej logicznie myślącej istoty ludzkiej. Prawo rozwoju jest przedmiotem prawa przyczyny i skutku. Co za tym idzie, rozwój jest aspektem prawa karmy.

Istota ludzka
Ciało

Prawdziwym obrazem Boga jest istota ludzka, która została stworzona na podobieństwo wszechświata. Wszystko, co można znaleźć we wszechświecie w dużej skali, jest odzwierciedlone w istocie ludzkiej w małej skali. Właśnie dlatego istota ludzka jest nazywana mikrokosmosem, w przeciwieństwie do wszechświata - makrokosmosu. W rzeczywistości cały cykl natury ma miejsce w istocie ludzkiej, a zadaniem tego rozdziału jest nauczyć go odkrywać, obserwować, poznawać i opanowywać.

Nie będę opisywał fizycznych procesów zachodzących w ludzkim ciele, gdyż można to odnaleźć w odpowiedniej literaturze. Zamiast tego postaram się nauczyć, jak obserwować istotę ludzką z hermetycznego punktu widzenia, i oświecić tych, którzy są zainteresowani sposobem, w jaki można właściwie wykorzystywać fundamentalny [podstawowy] klucz - działanie elementów - w odniesieniu do ludzi.

Znane przysłowie mówi: "W zdrowym ciele zdrowy duch". Głęboka prawda zawarta w tych słowach stanie się jasna dla każdego, kto studiuje istotę ludzką. Z pewnością pojawia się pytanie: Czym jest zdrowie z hermetycznego punktu widzenia? Nie wszyscy będą w stanie od razu odpowiedzieć na to pytanie, gdyż większość ludzi będzie tłumaczyło koncepcję zdrowia z całkowicie indywidualnego punktu widzenia. Jednakże w Hermetyzmie, zdrowie jest rozumiane jako całkowita harmonia energii, które działają w ciele poprzez podstawowe atrybuty elementów. Długotrwałość poważnej dysharmonii elementów nie jest konieczna do wyzwolenia widocznego efektu, który nazywamy chorobą. Sama dysharmonia w postaci dolegliwości już jest poważnym zakłóceniem działania elementów w ciele. Tym samym bardzo ważne jest, aby aspirujący do wtajemniczenia poświęcił całą swoją uwagę ciału. Zewnętrzny widok ciała przypomina piękną szatę, a wszelkie piękno we wszystkich swoich aspektach - od ogółu w dół, do najmniejszych szczegółów - jest także aspektem boskiej natury. Generalnie, piękno to nie tylko to, co nas cieszy i budzi naszą sympatię, ponieważ sympatia i antypatia zależą od wzajemnego oddziaływania elementów. Prawdziwe zdrowie jest wymogiem duchowego wzrostu. Jeśli chcemy żyć w pięknym otoczeniu, to musimy aranżować nasze mieszkanie, nasz dom, czy jak w tym przypadku - nasze ciało, w sposób piękny i harmonijny.

Elementy muszą spełniać określone funkcje w ciele w odniesieniu do uniwersalnego prawa; elementy są przede wszystkim konstruktywne, zachowawcze i rozkładające. Pozytywna część ciała - ta, która jest konstruktywna - jest aktywną częścią elementów. Zachowawcza, czyli równoważąca część jest uzyskiwana poprzez łączenie neutralnych części elementów, a rozkładająca część w ciele jest tworzona przez negatywne atrybuty elementów.

Co za tym idzie, pierwiastek ognia w swojej aktywnej postaci ze swoim elektrycznym fluidem jest przypisywany aktywnemu, konstruktywnemu i ekspansywnemu działaniu, a przeciwieństwo jest przypisywane jego negatywnej formie.

Pierwiastek wody w swojej aktywnej postaci wpływa na działania konstruktywne, a w negatywnej - rozkładające działania wszystkich płynów w ciele.

Pierwiastek powietrza otrzymał zadanie regulowania elektrycznego fluidu ognia i magnetycznego fluidu wody w ciele i utrzymywania ich w równowadze. Jest on więc uznawany za neutralny czy też mediacyjny element.

Tak jak zostało już wspomniane w fundamentalnym kluczu w odniesieniu do energii pierwiastka ziemi, ma on za zadanie utrzymywać efekty czy działania wszystkich trzech elementów razem w ciele. Pierwiastek elementu ziemi w swojej aktywnej formie jest stymulujący, wzmacniający, konstruktywny, zachowawczy itp.; w swojej negatywnej formie jest tego przeciwieństwem. Rozwój, tak samo jak i starzenie się ciała, jest przedmiotem działania pierwiastka ziemi. Można przytoczyć wiele innych analogii w odniesieniu do działania elementów w ciele, lecz na razie te wyjaśnienia powinny wystarczyć.

Od zarania dziejów, wtajemniczeni nigdy nie pisali szczegółowo o działaniu elementów, być może, aby zapobiec nadużyciom, chociaż te działania i ich efekty były im dobrze znane. Podzielili oni ludzkie ciało na trzy podstawowe koncepcje, przypisując głowę pierwiastkowi ognia, miednicę pierwiastkowi wody, a klatkę piersiową pierwiastkowi powietrza jako pierwiastkowi mediacyjnemu pomiędzy ogniem i wodą.

Oczywistym jest, jak trafni byli w takim ułożeniu ludzkiego ciała, ponieważ wszystko, co jest aktywne, i wszystko, co jest ogniste, ma miejsce w głowie. W miednicy zaś ma miejsce przeciwna rzecz, jaką niesie pierwiastek wody - wydalanie, działania płynów etc. Klatka piersiowa jest związana z powietrzem i wypełnia tym samym funkcję mediacyjną, ponieważ oddychanie odbywa się tam raczej mechanicznie. Pierwiastek ziemi ze swoją spoistością, energią, która reprezentuje wszystko razem, w zasadzie reprezentuje całe ludzkie ciało, ze wszystkimi kośćmi i skórą.

Teraz może pojawić się pytanie: w jaki sposób akasha, czyli pierwiastek eteru, ukazuje się w fizycznym, czyli materialnym ciele? Ten, kto głęboko będzie nad tym kontemplował, będzie w stanie samemu odpowiedzieć na to pytanie - pierwiastek eteru jest zamknięty [ukryty] w swojej najprostszej fizycznej, czyli materialnej, postaci, we krwi i w nasieniu oraz we wzajemnym oddziaływaniu tych dwóch substancji - w substancji witalnej, czyli witalności.

Dowiedzieliśmy się, że element ognia wytwarza w ciele fluid elektryczny, a element wody - fluid magnetyczny. Każdy z tych fluidów ma dwa biegunowe promienie, aktywny i pasywny, a wspólny wpływ i wzajemne oddziaływanie wszystkich czterech biegunowych emanacji przypomina czterobiegunowy magnes, który jest tożsamy z tajemnicą Tetragramu - Jod-He-Vau-He kabalistów. To dlatego w ludzkim ciele elektromagnetyczny fluid w swojej zewnętrznej emanacji nazywany jest magnetyzmem życia lub magnetyzmem witalnym, odem; jest również znany pod innymi nazwami. Prawa strona ciała u praworęcznej osoby jest aktywnie-elektryczna, a lewa strona jest pasywnie-magnetyczna. Osoba leworęczna ma przeciwne biegunowości. Intensywność emanacji fluidów elektromagnetycznych zależy całkowicie od czyjejś pojemności - innymi słowy zależy od intensywności działania elementów w ciele. Im mocniej i bardziej harmonijnie zachodzą te działania, tym intensywniejsza jest emanacja.

Przy pomocy konkretnych ćwiczeń, jak również przy dobrym podejściu i dokładnym rozważeniu tych praw, osoba może zarówno zmniejszyć, jak i zwiększyć pojemność, siłę i moc efektu elektromagnetycznego fluidu, odu, jeśli tego wymaga konieczność. Sposób, w jaki można tego dokonać, będzie opisany w praktycznej części tej książki.

Elektryczny i magnetyczny fluid w ludzkim ciele bezpośrednio nie ma nic wspólnego ze zwykłą elektrycznością i magnetyzmem; są one jednakże analogiczne. Prawo analogii jest bardzo ważnym czynnikiem w naukach hermetycznych i posiadanie tej wiedzy pozwoli aspirującemu do wtajemniczenia osiągać wielkie cuda przy pomocy tego klucza.

Jeśli chodzi o pokarm, to elementy w nim zawarte są wymieszane. Pobieranie tych elementów wyzwala chemiczny proces, poprzez który elementy w naszym ciele zostają zachowane. Pobieranie jakiegokolwiek rodzaju pokarmu w połączeniu z oddychaniem wyzwala, z medycznego punktu widzenia, proces spalania. Hermetyzm uważa ten proces za dużo więcej niż tylko chemiczną procedurę. Widzi on wzajemny rozkład pokarmu, podobny do ognia, który jest podtrzymywany poprzez podkładanie palnych substancji. To dlatego całe życie zależy od ciągłego dostarczania palnych substancji, tj. z pokarmu i poprzez oddychanie. Wskazane jest dostarczanie różnych rodzajów pokarmu, które zawierają podstawowe substancje elementów, aby każdy element otrzymał substancje niezbędne do jego podtrzymania. Gdybyśmy przez całe życie byli skazani na jeden rodzaj pokarmu, to nasze ciała zachorowałyby; tzn. wytworzona byłaby w nich dysharmonia. Poprzez rozkładanie pokarmu i powietrza, elementy są zasilane substancjami, które je utrzymują i przez to ich aktywność jest również podtrzymana. Jest to naturalna kolej rzeczy dla istoty ludzkiej. Gdy będzie brakowało niezbędnej substancji energetycznej, czyli paliwa, dla tego czy innego elementu, reakcja będzie natychmiastowa. Ten brak przejawia się w funkcjach, które są od tego elementu zależne. Na przykład, kiedy element ognia osiąga w ciele wysoki poziom efektywności przez brak jego pożywienia, to jesteśmy spragnieni, element powietrza sprawia, że jesteśmy głodni, element wody powoduje uczucie zimna, a element ziemi tworzy zmęczenie.

Z kolei przesycenie elementów w ciele[2], wywołuje zintensyfikowane efekty w konkretnym obszarze. Przewaga elementu ognia wytwarza w ciele pragnienie ruchu i aktywności. W przypadku elementu wody wzmagają się procesy wydalnicze. Przesycenie elementu powietrza ogranicza przyjmowanie jakiegokolwiek pokarmu. Przesycenie elementu ziemi objawia się w aspektach życia seksualnego, lecz niekoniecznie wyraża się poprzez popęd seksualny w ziemskim znaczeniu. Może objawiać się zewnętrznie, na przykład w starszym wieku, poprzez bodźce do wzmożonej fizycznej aktywności czy pracy kreatywnej.

Z chemicznego i prawdopodobnie z alchemicznego punktu widzenia, elektryczny i magnetyczny fluid, w swoich aktywnych i pasywnych biegunowościach, mają za zadanie tworzyć kombinacje kwasów we wszystkich organicznych i nieorganicznych ciałach. W aktywnym sensie są one konstruktywne, a w negatywnym - rozkładające, rozpuszczające i destrukcyjne. To tłumaczy biologiczne funkcje w ciele. Końcowym rezultatem jest cykl życia: zaczyna ono istnieć, rozwija się, dorasta i odchodzi - takie jest istnienie, czy też ewolucja wszystkiego, co stworzone.

Dieta

Aby utrzymać harmonię elementów w ciele należy zaadoptować umiarkowany styl życia. Ilekroć wystąpi dysharmonia w działaniu elementów, gdzie jeden z nich będzie dominujący lub osłabiony, należy wówczas odpowiednio dopasować pobieranie pokarmu, tak aby kierować elementy na właściwe kanały lub przynajmniej aby wywrzeć na nie odpowiedni wpływ. Dlatego też w różnych przypadkach przepisywane są różne diety. Od niepamiętnych czasów nawet pospolity człowiek dochodził do tego wniosku poprzez liczne obserwacje, nie posiadając zrozumienia właściwej przyczyny.

Kiedy zakłócenie elementów jest tak duże, że dysharmonia staje się widoczna, to już nie mamy do czynienia z samą dysharmonią, lecz z chorobą. To znaczy, że musisz zastosować bardziej efektywne środki przywracające wymaganą harmonię, jeśli chcesz całkowicie wyzdrowieć i chcesz, aby ciało znów funkcjonowało normalnie. Wszystkie znane nam dzisiaj metody leczenia oparte są na tej podstawie. Powstrzymam się od podawania szczegółów odnośnie tych metod, gdyż są one powszechnie znane i dostępne.

Generalnie, naturopata wykorzystuje działania czy wpływy termiczne, takie jak kąpiele (kąpiele w pozycji siedzącej, kąpiele dłoni i stóp), kompresy, okłady, zioła, masaże etc. Allopata wykorzystuje koncentraty remediów, które wywołują efekt odpowiadający elementom i mający wywołać wyzdrowienie. Homeopata poprzez swoje metody leczenia stymuluje przeciwny element, similia similibus curantur, aby sprowadzić zagrożony element z powrotem do równowagi względem jego biegunowości. Poprzez swoje metody, elektrohomeopata pracuje bezpośrednio z elektrycznym i magnetycznym fluidem, aby równoważyć element, który wypadł z harmonii, poprzez odpowiednie wzmacnianie tych fluidów - oczywiście w zależności od rodzaju danego schorzenia.

W ten sposób każda metoda leczenia ma na celu przywrócenie zachwianej równowagi elementów. Możliwości magnetopaty są znacznie większe dzięki jego wiedzy o wpływie elementów na nasze ciało. To pozwala mu być skuteczniejszym przy pomocy swoich energii, zwłaszcza kiedy ma zdolność świadomego pobudzania elektrycznego i magnetycznego fluidu, by zintensyfikować ich przepływ do tej części ciała, która popadła w dysharmonię. W tej książce poświęciłem specjalny rozdział praktyce tej metody leczenia.

Jak dotąd, w szczegółach zostały przedstawione jedynie ogólne funkcje ciała. Lecz każda część ciała jest również, analogicznie do działań elementów w całym ciele, uwarunkowywana przez konkretny element, który wyraża się poprzez biegunowość danej części ciała. Ciekawy jest fakt, że w ludzkim organizmie, w niektórych organach, może istnieć przepływ fluidu elektrycznego z zewnątrz do wewnątrz, przy odwrotnym przepływie fluidu magnetycznego, co wpływa na funkcje całego organizmu w sposób analogiczny i harmonijny. Przy innych organach ma miejsce sytuacja odwrotna - fluid elektryczny działa z wewnątrz na zewnątrz, a fluid magnetyczny z zewnątrz do wewnątrz. Wiedza o tej emanacji biegunowej znana jest w naukach hermetycznych jako okultystyczna anatomia ciała. Niezwykle ważne jest, aby każdy adept posiadał wiedzę o działaniu tej anatomii okultystycznej, jeśli chce on poznać, wpływać nań i kontrolować swoje ciało.

Dalej przedstawię okultystyczną anatomię ludzkiego ciała[3] w odniesieniu do elektrycznego i magnetycznego fluidu, tj. w pozytywnych i negatywnych sferach aktywności. Ta informacja będzie wielce korzystna dla magnetopaty, gdyż będzie on w stanie leczyć przy pomocy elektrycznego czy magnetycznego fluidu konkretną część ciała, w zależności od tego, gdzie powstała choroba. Jednakże ta wiedza może być wielce korzystna również dla innych.

Głowa
Przednia część głowy jest elektryczna. Tył głowy i prawa strona są magnetyczne. Lewa strona i wnętrze są elektryczne.

Oczy
Przednia i tylna (końcowa) część oczu są neutralne. Prawa i lewa strona są elektryczne. Wewnętrzna część jest magnetyczna.

Uszy
Przednia i tylna część uszu są neutralne. Prawa strona jest magnetyczna. Lewa strona jest elektryczna. Wnętrze jest neutralne.

Usta i język
Przednia i tylna część oraz prawa i lewa strona są neutralne. Wnętrze jest magnetyczne.

Szyja
Przednia i tylna część oraz prawa strona szyi są magnetyczne. Lewa strona i wnętrze są elektryczne.

Klatka piersiowa
Przednia część klatki piersiowej jest elektromagnetyczna. Tylna część jest elektryczna. Prawa strona jest neutralna. Lewa strona jest elektryczna. Wnętrze jest neutralne.

Brzuch
Przednia część jest elektryczna. Tylna część i prawa strona są magnetyczne. Lewa strona jest elektryczna. Wnętrze jest magnetyczne.

Dłonie
Przednia i tylna część są neutralne. Prawa strona jest magnetyczna. Lewa strona jest elektryczna. Wnętrze jest neutralne.

Palce prawej dłoni
Przednia i tylna część są neutralne. Prawa i lewa strona są elektryczne. Wnętrze jest neutralne.

Palce lewej dłoni
Przednia i tylna część są neutralne. Prawa i lewa strona są elektryczne. Wnętrze jest neutralne.

Stopy
Przednia i tylna część są neutralne. Prawa strona jest magnetyczna. Lewa strona jest elektryczna. Wnętrze jest neutralne.

Męskie genitalia
Przednia część jest elektryczna. Tylna część oraz prawa i lewa strona są neutralne. Wnętrze jest magnetyczne.

Żeńskie genitalia
Przednia część jest magnetyczna. Tylna część oraz prawa i lewa strona są neutralne. Wnętrze jest elektryczne.

Koniec kręgosłupa i odbyt
Przednia i tylna część oraz prawa i lewa strona są neutralne. Wnętrze jest magnetyczne.

Na podstawie tej okultystycznej anatomii, wtajemniczony może tworzyć dalsze analogie odnośnie czterobiegunowego magnesu w zależności od potrzeb. Alchemik zauważy, że ludzkie ciało to prawdziwy Athanor[1], w którym zachodzi najpełniejszy alchemiczny proces - wielkie dzieło, czyli tworzenie Kamienia Filozoficznego.

W ten sposób kończymy rozdział o ciele. Nie twierdzę, że opisałem wszystko, lecz przynajmniej wymieniłem najważniejsze aspekty w odniesieniu do elementów, czyli czterobiegunowego magnesu, i odkryłem tajemnicę Tetragramu w odniesieniu do ciała fizycznego.

Płaszczyzna materialna, czyli materialny świat

W tym rozdziale nie będę opisywał materialnego, czyli fizycznego świata, królestw minerałów, roślin ani zwierząt. Nie będę też przedstawiał fizycznych procesów zachodzących w naturze. Jestem pewien, że było to wystarczająco omówione w szkołach, na przykład fakt, że istnieje biegun północny i południowy, jak tworzy się deszcz, jak powstaje burza itp. Początkujący adept powinien być mniej zainteresowany tymi rzeczami, a bardziej swoim dążeniem do poznania świata materialnego poprzez elementy i ich biegunowości. Nie muszę wspominać, że na naszej planecie istnieje ogień, woda, powietrze i ziemia. To jest jasne dla wszystkich. Niemniej bardzo użyteczne jest, aby adept zaznajomił się z przyczynami i efektami działań czterech elementów i wiedział, jak ich prawidłowo używać w odniesieniu do odpowiednich analogii na innych płaszczyznach. To, w jaki sposób można kontaktować się z wyższymi płaszczyznami, znając materialne elementy, będzie opisane w dalszym rozdziale o praktyce magii. Obecnie ważne jest, aby wiedzieć, że na Ziemi działania elementów w swojej najsubtelniejszej postaci kształtują się w ten sam sposób jak w ciele człowieka. Nakreślając analogie do ludzkiego ciała, z pewnością odkryjesz, jakie istnieją odwzorowania do elementów, i zobaczysz, że analogia do ludzkiego ciała jest słuszna. W rozdziale o ciele rozprawialiśmy o stylu życia i działaniu elementów w odniesieniu do ciała - jeśli wtajemniczony opanuje używanie elementów w ich najbardziej subtelnej formie, to będzie w stanie dokonywać cudownych rzeczy w swoim ciele. A nawet więcej, będzie on miał pełną świadomość, że nic nie jest niemożliwe w tej dziedzinie.

Element ziemi zawiera w sobie czterobiegunowy magnes z jego biegunowościami i działaniem pozostałych elementów. W naturze, pierwiastek ognia w swojej aktywnej postaci manifestuje się jako pierwiastek witalizujący, a w swojej negatywnej postaci - jako pierwiastek destrukcyjny i rozkładający. Pierwiastek wody w swojej negatywnej postaci działa przeciwnie. Pierwiastek powietrza, ze swoją dwubiegunową polaryzacją, jest również neutralnym, równoważącym i zachowawczym pierwiastkiem w naturze. Poprzez swój specyficzny atrybut spójności, element ziemi ma u swojej podstawy dwa wielkie, fundamentalne elementy ognia i wody, razem z ich neutralizacją poprzez pierwiastek powietrza. Powinien zatem uchodzić za najgęstszy z materialnych elementów. Poprzez wzajemne oddziaływanie elementów ognia i wody, mamy, jak było wspomniane w odniesieniu do ciała, dwa podstawowe fluidy - elektryczny i magnetyczny. Powstały one według tych samych praw, które odnoszą się do ciała i również wzajemnie na siebie oddziałują. Wszystko, co zachodzi na Ziemi w materialnym, czyli fizycznym sensie, jest powodowane przez te dwa elementy z ich fluidami. Warunkują one wszystkie procesy chemiczne wewnątrz i na zewnątrz Ziemi, w królestwie minerałów, roślin i zwierząt. Można więc przypuszczać, że elektryczny fluid znajduje się w środku Ziemi, a fluid magnetyczny na powierzchni. Magnetyczny fluid powierzchni Ziemi przyciąga i utrzymuje wszystkie materialne i złożone rzeczy, z wyłączeniem właściwości pierwiastka wody, czyli spójności.

Poprzez specyficzne atrybuty każdego ciała, które zależą od składu elementów, każdy obiekt ma szczególną emanację w odniesieniu do fluidu elektrycznego - tak zwane wibracje elektronowe, które są przyciągane przez powszechny fluid magnetyczny całego materialnego świata. To przyciąganie nazywamy ciężarem. Co za tym idzie, ciężar jest przejawem siły przyciągania ziemskiego. Dobrze nam znana siła przyciągania żelaza i niklu jest jedynie małym przykładem czegoś, co naśladuje zjawisko zachodzące na dużą skalę na całej Ziemi. To, co na Ziemi znamy jako magnetyzm i elektryczność, jest przejawem czterobiegunowego magnesu. Wiemy również, że poprzez odwracanie biegunów możemy wytworzyć elektryczność z magnetyzmu, a przy pomocy mechanicznych środków możemy ponownie uzyskać magnetyzm z elektryczności. Przekształcenie jednej siły w drugą jest alchemiczną czy też magiczną procedurą, która z biegiem czasu stała się tak pospolita, że przestano ją uważać za alchemię czy magię, a zaczęto przypisywać fizyce. Na tej podstawie widzimy zastosowanie czterobiegunowego magnesu.

W odniesieniu do prawa mówiącego o zagadnieniu magnetyzmu i elektryczności nie tylko w ciele - jak wspomniano w poprzednim rozdziale - lecz również w materialnym świecie, każdy Hermetyk dokładnie wie, że jak na górze, tak i na dole. Każdy adept, który wie, jak używać mocy elementów, czyli wielkiej tajemnicy Tetragramu, na wszystkich płaszczyznach, jest również w stanie osiągać wielkie rzeczy w naszym materialnym świecie - rzeczy, które ktoś z zewnątrz uważałby za cuda. Adept jednakże nie widzi w tym żadnych cudów, gdyż, opierając się na znajomości praw, będzie on w stanie wytłumaczyć nawet najbardziej niezwykłe zjawiska.

Wszystko na Ziemi - wszelki rozwój, dorastanie, życie i śmierć - zależne jest od praw, które zostały tutaj opisane. Przez to adept w pełni dostrzega, że fizyczna śmierć nie oznacza dezintegracji, odejścia w nicość, lecz to, co nazywamy unicestwieniem czy śmiercią, to nic innego niż przejście z jednego stanu do drugiego.

Materialny świat wywodzi się z pierwiastka akashy, który jest nam znany jako eter. Świat jest również kontrolowany i utrzymywany przez pierwiastek akashy. Przez to zrozumiałym jest, że to właśnie na przenoszeniu elektrycznego bądź magnetycznego fluidu poprzez eter oparte są wszystkie wynalazki związane z komunikacją na odległość, takie jak: radio, telegraf, telefon, telewizja. Dotyczy to również wszystkich przyszłych wynalazków, które zostaną jeszcze odkryte, z zastosowaniem elektrycznego i magnetycznego fluidu w eterze. Podstawowe zasady i prawa były, są i zawsze będą takie same.

Można by napisać bardzo ekscytującą i obszerną książkę o działaniu konkretnych magnetycznych i elektrycznych fluidów na płaszczyźnie materialnej. Jednakże uważny czytelnik, który podjął decyzję kroczenia drogą wtajemniczenia i który nie jest zniechęcony studiowaniem podstawowych zasad, sam odkryje wszystko o różnorodności energii i ich właściwościach. Owoce jego pracy będą wystarczająco nagrodzone zdobytą mądrością.

Dusza, czyli ciało astralne

Poprzez subtelniejsze wibracje elementów, poprzez polaryzację elektrycznego i magnetycznego fluidu, człowiek właściwy, dusza, wywodzi się z pierwiastka akashy, czyli z delikatniejszych wibracji eterycznych. Funkcjonowanie elementów w ciele fizycznym jest takie jak funkcjonowanie duszy, czyli ciała astralnego. Dusza jest połączona z ciałem poprzez czterobiegunowy magnes i jego specyficzne atrybuty. To zjednoczenie ma miejsce, analogicznie jak w ciele, poprzez elektromagnetyczny wpływ elementów. Aktywne zachowanie elementów, czyli tzw. elektromagnetyczny fluid duszy, nazywamy "matrycą astralną", a także "życiem". Matryca astralna, czyli elektromagnetyczny fluid duszy, nie jest tożsama z aurą w rozumieniu okultystycznym, o której powiem w dalszej części. Jest elementem łączącym ciało i duszę. Pierwiastek ognia jest w duszy przyczyną tego, co jest konstruktywne, pierwiastek wody jest ożywczy, pierwiastek powietrza jest równoważący, a pierwiastek ziemi jest w duszy przyczyną rozwijania, budowania i utrzymywania. Ciało astralne wykonuje dokładnie te same funkcje co ciało materialne.

Człowiek został wyposażony w pięć zmysłów odpowiadających pięciu elementom, poprzez które ciało astralne, czyli dusza, odbiera percepcję świata fizycznego. Odbieranie i urzeczywistnianie pięciu zmysłów w astralnym i materialnym ciele zachodzi poprzez naszego nieśmiertelnego ducha. Dlaczego ten duch jest nieśmiertelny zostanie wyjaśnione w późniejszym rozdziale. Bez ducha działającego w duszy, ciało astralne byłoby pozbawione życia i rozpuściłoby się, pozostawiając elementy składowe.

Duch nie mógłby działać bez pośrednictwa duszy; z tego powodu ciało astralne jest siedliskiem wszystkich atrybutów posiadanych przez nieśmiertelnego ducha. W odniesieniu do swojego rozwoju i swojej dojrzałości, duch posiada różny rodzaj wibracji elektrycznego i magnetycznego fluidu, które dusza ukazuje na zewnątrz w postaci czterech temperamentów. W zależności od dominującego elementu wyróżniamy temperament choleryka, sangwinika, melancholika i flegmatyka. Temperament choleryka wywodzi się z elementu ognia, temperament sangwinika z elementu powietrza, temperament melancholika z elementu wody, a temperament flegmatyka z elementu ziemi. Siła i wibracja danego elementu w różnych właściwościach odpowiada sile, żywiołowości oraz ekspansji danych wibracji fluidów.

Każdy z tych czterech elementów, który determinuje temperament człowieka, w swojej aktywnej postaci posiada dobre cechy, a w pasywnej formie przeciwnie - złe cechy. Zbyt obszerny byłby szczegółowy opis działania elementów, a dla początkującego adepta będzie lepiej, jeśli sam odkryje dodatkowe działania elementów poprzez medytację, gdyż to służy konkretnemu celowi na drodze do wtajemniczenia. Niemniej, oto kilka przykładów[4]:

Temperament choleryka w swojej aktywnej biegunowości posiada następujące dobre cechy: aktywność, entuzjazm, gorliwość, determinacja, odwaga, kreatywna energia, wytrwałość etc.
Temperament choleryka w swojej negatywnej postaci posiada następujące złe cechy: nienasycenie, zazdrość, pasja, drażliwość, kłótliwość, nieumiarkowanie, pragnienia destrukcyjne etc.

Temperament sangwinika w swojej aktywnej biegunowości posiada następujące dobre cechy: przenikliwość, pracowitość, radość, pomysłowość, dobroduszność, jasność, brak zmartwień, promienność, niefrasobliwość, optymizm, żwawość, niezależność, czujność, ufność etc.
Temperament sangwinika w swojej negatywnej postaci posiada następujące złe cechy: łatwe obrażanie się, lekceważenie, pasja do plotek, brak wytrwałości, przebiegłość, gadatliwość, nieszczerość, zmienność etc.

Temperament melancholika w swojej aktywnej biegunowości posiada następujące dobre cechy: respekt, litość, umiarkowanie, pokora, powaga, usłużność, gorliwość, zażyłość, zdolność pojmowania i medytacji, współczucie, spokój, tłumienie emocji, wnikliwość, nadmierna ufność, przebaczanie, łagodność etc.
Temperament melancholika w swojej negatywnej postaci posiada następujące złe cechy: obojętność, przygnębienie, nieśmiałość, brak zainteresowania, nieustępliwość, lenistwo etc.

Temperament flegmatyka w swojej aktywnej biegunowości posiada następujące dobre cechy: respekt, reputacja, wytrzymałość, przezorność, determinacja, powaga, stałość, skrupulatność, dokładność, koncentracja, wstrzemięźliwość, punktualność, powściągliwość, adekwatność, niezawodność, poczucie odpowiedzialności, solidność, ostrożność, zdolność przeciwstawiania się, stanowczość etc.
Temperament flegmatyka w swojej negatywnej postaci posiada następujące złe cechy: płytkość, niedbalstwo, lekceważenie, obojętność, nieodpowiedzialność, lękliwość, powolność, ociężałość, lenistwo, niesolidność, małomówność etc.

Charakterystyka temperamentów tworzy podstawę charakteru osoby w zależności od tego, który atrybut jest przeważającym. Intensywność konkretnych atrybutów, które się uzewnętrzniają, zależy od biegunowości elektrycznego i magnetycznego fluidu. Całkowity wpływ działań temperamentów skutkuje emanacją, którą nazywa się aurą. Przez to aury nie można porównywać do matrycy astralnej, gdyż istnieje wyraźna różnica pomiędzy nimi. Matryca astralna jest łączącą czy też wiążącą substancją pomiędzy ciałem i duszą, podczas gdy aura jest emanacją działań elementów w różnych atrybutach, mającą u swych podstaw formę aktywną bądź pasywną. Ta emanacja w całej duszy wytwarza określoną wibrację, która odpowiada określonemu kolorowi. Na podstawie tego koloru wtajemniczony może, przy pomocy astralnych oczu, wyraźnie widzieć swoją własną aurę bądź też aurę innych istot. Ci, którzy potrafią widzieć astralnymi oczyma, przy pomocy aury potrafią nie tylko określić podstawowy charakter człowieka, lecz mogą oni także postrzegać działanie lub biegunowość wibracji duszy oraz mogą być w stanie wpływać na tę wibrację Ten temat zostanie omówiony bardziej szczegółowo w dalszym rozdziale zajmującym się introspekcją. Tym samym, temperament osoby wpływa na jej charakter, a to razem wzięte, poprzez swoje działanie, ostatecznie tworzy emanację duszy, czyli aurę. Z tego powodu wysoce wtajemniczeni lub święci zawsze byli przedstawiani na obrazach z aureolą, która jest tożsama z aurą, którą właśnie opisaliśmy.

Poza charakterem, temperamentami i działaniami elektromagnetycznego fluidu, ciało astralne posiada dwa ośrodki w mózgu. Pierwszym jest siedziba normalnej świadomości, która jest umiejscowiona w mózgu, a drugim jest podświadomość, przeciwieństwo normalnej świadomości, która umiejscowiona jest w móżdżku. W rozdziale zatytułowanym "Duch" odnajdziesz więcej szczegółów odnośnie ich funkcji.

Jak już zostało powiedziane odnośnie elementów, dusza jest podzielona w taki sam sposób jak ciało. Psychiczne, czyli astralne funkcje, energie i właściwości mają swoje siedziby w duszy w konkretnych ośrodkach, które filozofia Hindu określa jako "lotosy" (czakry), analogiczne do wszystkich elementów. W naukach Hindu pobudzanie tych czakr nazywane jest Kundalini Joga. Nie będę wdawał się w dalszą dyskusję na temat tych lotosów czy ośrodków; ta wiedza może być poznana z literatury odnoszącej się do tego tematu. Ja jedynie wspomnę na ten temat, że najniższym ośrodkiem jest Muladhara, czyli ośrodek ziemi, który położony jest w najniższej części duszy. Następny ośrodek jest wodny, który w hinduskiej terminologii nazywany jest Svadhisthana, a który położony jest w okolicy organów seksualnych. Ośrodek ognia, który jest centrum duszy, położony jest w okolicy pępka i nazywany jest Manipura. Ośrodek powietrza, elementu równoważącego, umiejscowiony jest w okolicy serca i nazywany jest Anahata. Ośrodek eteru, czyli pierwiastka akashy, można znaleźć na obszarze szyi, a jest nazywany Visuddha. Kolejny ośrodek, centrum woli, rozumowania i intelektu jest umieszczony pomiędzy brwiami i nazywa się Ajna. Najwyższym i najbardziej boskim ośrodkiem jest tysiącpłatkowy lotos zwany Sahasrara, z którego wszystkie energie pozostałych ośrodków biorą swój początek i są stąd kierowane. Zaczynając od góry, od najwyższego ośrodka, Susumna, czyli pierwiastek akashy, który jest nam już dobrze znany, biegnie wzdłuż pleców, jakby płynąc przez kanał, w dół do najniższego ośrodka ziemi. Jest on odpowiedzialny za połączenie i regulowanie przepływu pomiędzy wszystkimi ośrodkami. W innym rozdziale opiszę rozbudzanie Wężowej Mocy w poszczególnych ośrodkach. Przy opisywaniu duszy naszym głównym zadaniem jest ustanowienie i jasne przedstawienie powiązania elementów z ich pozytywną i negatywną polaryzacją w duszy. Staje się oczywistym, że ciało i dusza oraz ich wszystkie działania żyją i funkcjonują tak, że ich utrzymanie i destrukcja są przedmiotem niezmiennych praw czterobiegunowego magnesu - tajemnicy Tetragramu - i podporządkowują się im. Jeśli osoba dążąca do wtajemniczenia będzie uważnie nad tym medytowała, to jasno zrozumie funkcje ciała i duszy oraz uzyska właściwy pogląd na ich interakcję w odniesieniu do pierwotnych praw.

Płaszczyzna astralna

Płaszczyzna astralna, często opisywana jako czwarty wymiar, nie została stworzona z czterech elementów, lecz jest stopniem gęstości pierwiastka akashy, a więc wszystkim, co się wydarzyło w materialnym świecie, dzieje się obecnie oraz będzie miało miejsce w przyszłości. Jest dla wszystkiego źródłem, regulacją i istnieniem.

Jak zostało już wspomniane, akasha w swojej najsubtelniejszej postaci jest dobrze znanym eterem, w którym, między innymi, rozchodzą się wibracje elektryczne i magnetyczne. Zatem jest to również sfera wibracji, w której swe źródło ma światło, dźwięk, kolor, rytm i wszelkie życie we wszystkim, co stworzone. Skoro akasha jest źródłem wszelkiego istnienia, zrozumiałym jest, że wszystko znajduje w niej swoje odbicie - czyli wszystko, co już zaszło i zostało utworzone, wszystko, co obecnie się dzieje i jest tworzone oraz wszystko, co będzie miało miejsce i zostanie stworzone. To dlatego na płaszczyźnie astralnej odnajdziesz emanację wiecznego, które nie ma ani początku, ani końca, i tym samym jest bezczasowe i bezprzestrzenne. Adept, który będzie umiał poruszać się po tej płaszczyźnie odnajdzie tutaj wszystko, niezależnie od tego, czy jest to przeszłość, teraźniejszość, czy przyszłość. To, jak daleko będzie sięgać jego percepcja, zależy od stopnia jego doskonałości.

Większość religii, okultystów i spirytualistów opisuje płaszczyznę astralną jako świat "poza". Dla adepta jasnym jest, że nie istnieje taka rzecz jak obecne życie i życie, które nadejdzie; ten świat i świat, który nadejdzie (po obecnym); dlatego nie boi się on śmierci, gdyż ta koncepcja jest mu obca. Jeśli substancja łącząca ciało astralne i fizyczne rozpuści się przez rozkładające działanie elementów, czy też poprzez nagłe oderwanie matrycy astralnej, będzie miało miejsce to, co pospolicie nazywane jest śmiercią, a co w rzeczywistości jest jedynie przejściem ze świata ziemskiego do świata astralnego. Adept nie boi się śmierci, gdyż na podstawie tego prawa wie, że nie wkracza w nieznane. Poprzez opanowanie elementów może, między innymi, osiągnąć poluźnienie matrycy astralnej, co zaowocuje spontaniczną separacją ciała astralnego od ziemskiej powłoki. To pozwoli mu m.in. na odwiedzanie najbardziej odległych miejsc i na wchodzenie na różne płaszczyzny, przy pomocy jego astralnego ciała. W tym zjawisku odnajdziemy właściwe wytłumaczenie opowieści, w których niektórzy święci byli nie tylko widziani w różnych miejscach w tym samym czasie, lecz nawet widziano ich tam pracujących.

Płaszczyzna astralna posiada różnego rodzaju mieszkańców. Przede wszystkim są tam osoby zmarłe, które opuściły ziemski świat i trwają tam w stopniu gęstości odpowiednim dla ich duchowej dojrzałości. Według różnych religii jest to opisywane jako niebo albo  piekło, lecz adept odbiera to jedynie jako symbol. Im bardziej doskonała, szlachetna i czysta jest istota, w tym czystszym i subtelniejszym stopniu gęstości płaszczyzny czy sfery astralnej będzie przebywała. Ciało astralne zaczyna się stopniowo rozpuszczać, aż będzie odpowiadało częstotliwości wibracji danego poziomu płaszczyzny astralnej, czyli innymi słowy, aż stanie się z tym poziomem identyczne. To ujednolicenie zależy od dojrzałości i duchowej doskonałości, jaką dana istota osiągnęła w ziemskim świecie.

Poza wspomnianymi zmarłymi ludźmi, płaszczyzna astralna jest zamieszkana przez wiele innych istot, z których wymienię tylko kilka gatunków. Istnieją tam na przykład tzw. elementaria - istoty tylko z jednym lub kilkoma atrybutami, które są zależne od dominujących wibracji elementów. Utrzymują się z wibracji, które są właściwe człowiekowi, a które ludzie wysyłają do płaszczyzny astralnej. Istnieją między nimi takie, które już osiągnęły pewien poziom inteligencji. Niektórzy magowie używają tych niższych sił dla swoich własnych, egoistycznych celów.

Kolejnym rodzajem istot są tzw. larwy, które powstały z matrycy astralnej poprzez celowe lub nieświadome, intensywne emocjonalne myślenie. Nie są one prawdziwymi istotami, lecz jedynie formami, które utrzymują się przy życiu na najniższym poziomie płaszczyzny astralnej przez pasje i namiętności zwierzęcego świata. Ich instynkt przetrwania sprowadza je do sfery tych ludzi, których pasje je przyciągają. Próbują one rozbudzić i przywołać, bezpośrednio lub pośrednio, pasje, które są w człowieku uśpione. Jeśli tym formom uda się wzbudzić w człowieku pasję, która im odpowiada, wtedy karmią się, utrzymują i wzmacniają poprzez emanację, którą ta pasja wytwarza w człowieku. Osoba obciążona wieloma pasjami przynosi ze sobą, na najniższe sfery swojej płaszczyzny astralnej, mnóstwo takich larw i rozgrywa się z nimi wielka walka. Fakt ten odgrywa ważną rolę w temacie magii. Więcej na ten temat można znaleźć w rozdziale zajmującym się introspekcją. Istnieją również inne elementaria i larwy, które można sztucznie stworzyć w magiczny sposób. Szczegóły odnajdziesz w praktycznej części tej książki.

Istnieje jeszcze jeden rodzaj istot, którego nie można przeoczyć, gdyż adept będzie dość często miał z nimi do czynienia na płaszczyźnie astralnej. Są to istoty czterech czystych elementów. Gdy te istoty są w elemencie ognia, są nazywane salamandrami, w elemencie powietrza są nazywane sylfami, w elemencie wody nazywają się syreny lub rusałki, a w elemencie ziemi są to gnomy lub gobliny. Można powiedzieć, że te istoty reprezentują połączenie pomiędzy płaszczyzną astralną i ziemskimi elementami. Jak kontaktować się z takimi istotami, jak je kontrolować i jak przy ich pomocy coś osiągnąć, zostanie opisane w praktycznej części tej książki, w kroku X.

Istnieje również wiele innych istot, takich jak: satyry, nimfy drzewne, wodne elfy etc., które można dodać do powyższych. To wszystko może brzmieć jak bajka. Jednakże na płaszczyźnie astralnej jest rzeczywistością, tak samo jak rzeczywiste są wszystkie istoty ziemskie. Jasnowidzące oczy adepta mogą je wszystkie zobaczyć, jeśli tego sobie życzy, a sam jest w stanie się z nimi kontaktować. Ta możliwość natychmiast usuwa wszelką wątpliwość co do ich istnienia. Dlatego też adept musi najpierw nauczyć się obserwować, zanim będzie w stanie osądzać.

Duch

Zostało wcześniej wspomniane, że człowiek został stworzony na obraz Boga i że składa się z ciała, duszy i ducha. Z poprzednich rozdziałów wiemy, że ciało i dusza służą jedynie jako powłoka czy okrycie dla ducha, gdyż są tylko przejściowe. Zatem tylko duch jest nieśmiertelną częścią i obrazem Boga. Trudno jest analizować coś boskiego, coś nieśmiertelnego i coś wiecznego i odnajdować przy tym właściwe słowa. Jednakże nawet tutaj możemy skorzystać z pomocy klucza czterobiegunowego magnesu, tak jak i przy każdym innym problemie.

Z najwyższego pierwotnego pierwiastka (akashy), ze źródła istnienia, z doskonałej duchowej substancji został stworzony duch, duchowe EGO ("JA"), ze szczególnymi właściwościami elementów, które należą do nieśmiertelnego ducha stworzonego na obraz Boga.

Pierwiastek ognia, część impulsywna, jest wolą. Pierwiastek powietrza ukazuje się w intelekcie. Pierwiastek wody poznajemy jako życie i jako uczucia. Pierwiastek ziemi ukazuje się jako zjednoczenie wszystkich trzech elementów świadomości ego.

Wszystkie inne atrybuty ducha mają u swojej podstawy te cztery pierwotne pierwiastki. Charakterystyczna część piątego pierwiastka - pierwiastka eteru (akashy), przejawia się w swoim najwyższym aspekcie jako wiara, a w najniższej postaci jako instynkt przetrwania. Każdy z tych czterech elementowych pierwiastków wspomnianych tutaj, posiada dużo więcej aspektów odpowiadających prawu analogii biegunowości, czyli pozytywnym i negatywnym stronom elementów. One wszystkie razem tworzą ego ducha. Możemy więc przypisać energię, moc i pasję pierwiastkowi ognia. Pamięć, moc osądzania i rozróżniania przypisywane są pierwiastkowi powietrza, sumienie i intuicja - pierwiastkowi wody, natomiast egotyzm, instynkt przetrwania i rozmnażania - ziemskiej części ducha.

Zbyt obszerne byłoby wymienianie wszystkich wartości ducha w odniesieniu do elementów. Osoba aspirująca do wtajemniczenia może rozszerzać listę tych wartości samodzielnie poprzez dokładne studiowanie tego tematu i intensywne medytacje, w odniesieniu do praw analogii czterobiegunowego magnesu. To jest bardzo wartościowa praca i nigdy nie powinna być zaniedbywana, gdyż prowadzi do wielkich osiągnięć i pewnych rezultatów, jeśli chodzi o poznanie i opanowanie elementów.

W tych trzech rozdziałach zajmujących się ciałem, duszą i duchem, przedstawiłem człowieka w jego najbardziej doskonałej postaci. Musi być oczywistym dla ucznia, jak posiadanie wiedzy o swoim własnym mikrokosmosie potrzebne jest dla wtajemniczenia, a konkretnie dla praktyki magii i mistycyzmu - w rzeczy samej, dla wszystkich tajemnic. Większość autorów, przez całkowitą nieświadomość czy też z innych powodów, omijała tę niezwykle ważną część, tę podwalinę.

Płaszczyzna mentalna

Tak jak ciało fizyczne ma płaszczyznę ziemską, a ciało astralne, czyli dusza, ma płaszczyznę astralną, tak i duch ma swoją własną, mentalną sferę, czyli płaszczyznę ("duch" można czasem zamieniać na "umysł"). Jest to sfera ducha z jego wszystkimi energiami i mocami.

Zarówno sfera materialna, jak i astralna powstały poprzez cztery elementy z akashy, czyli pierwiastka przyczynowego odpowiedniej sfery. Tak samo sfera mentalna jest zbudowana na tych samych podstawach - ona również powstała z pierwiastka akashy ducha. Duch, poprzez odpowiednie działanie, tworzy wewnątrz siebie czterobiegunowy magnes i, jako rezultat działań elementów zależnych od ich biegunowości, ukazuje na zewnątrz elektromagnetyczny fluid, analogicznie jak w ciele astralnym. W ten właśnie sposób ciało mentalne zachowuje się w sferze mentalnej, czyli duchowej. Tak jak ciało astralne poprzez elektromagnetyczny fluid astralnego świata tworzy matrycę astralną, tzw. astralny od, w ten sam sposób elektromagnetyczny fluid mentalnego świata tworzy matrycę mentalną łączącą ciało mentalne z ciałem astralnym. Matryca mentalna, czyli mentalny od, tzw. substancja mentalna, będąc najsubtelniejszą formą akashy, reguluje i utrzymuje działanie ducha w ciele astralnym. Ta mentalna substancja jest równocześnie elektromagnetyczna i służy za przekaźnik myśli i idei do świadomości ducha, którą wprawia w ruch poprzez astralne i fizyczne ciało. Zatem matryca mentalna, czyli mentalny od, ze swoim dwubiegunowym fluidem, jest najsubtelniejszą substancją, jaką możemy sobie wyobrazić w ludzkim ciele.

Sfera mentalna jest równocześnie sferą myśli, które mają swoje źródło w świecie idei, w akashy ducha. Każda myśl poprzedzona jest podstawową ideą, która w zależności od swojej właściwości przyjmuje konkretną formę, i poprzez pierwiastek eteru, czyli innymi słowy poprzez matrycę mentalną, dociera do świadomości ego jako myślokształt, czyli plastyczny obraz myśli. Zatem człowiek nie jest twórcą swoich własnych myśli - ich źródło można znaleźć w najwyższych sferach w akashy, czyli w sferze mentalnej. Duch człowieka jest, można by rzec, odbiornikiem - jest on anteną dla myśli, które pochodzą ze świata idei, w zależności od pozycji i sytuacji, w jakiej się znajduje. Skoro świat idei jest wszystkim we wszystkim, to możemy powiedzieć, że każda nowa myśl, każda nowa inwencja - w skrócie, wszystko, co ludzie uważają za wytwór ich własnego geniuszu - zostało wzięte z tego świata idei. Czerpanie stamtąd nowych pomysłów zależy od podejścia i dojrzałości ducha. Każda myśl ma w sobie całkowicie czysty element, zwłaszcza kiedy zawiera ona abstrakcyjne idee. Jeśli myśl jest oparta na kilku kombinacjach zaczerpniętych ze świata idei, wtedy aktywne są w swoich postaciach różne elementy, tak samo jak i ich wzajemna emanacja. Jedynie myśli abstrakcyjne posiadają czyste elementy i czyste emanacje biegunowe, gdyż wywodzą się one bezpośrednio z przyczynowego świata idei.

Na podstawie tej wiedzy możesz stwierdzić, że, biorąc pod uwagę ich działanie, istnieją myśli czysto elektryczne, czysto magnetyczne, obojętne i neutralne. W sferze mentalnej każda myśl ma swoją formę, kolor i emanację (wibrację) w zależności od jej idei. Myśl dociera do świadomości poprzez czterobiegunowy magnes ducha i jest przekazywana przez niego, aż stanie się rzeczywistością. Wszystko stworzone w fizycznym świecie ma swoją przyczynę - poprzez myśl i świadomość ducha - w świecie idei. Tu również znajduje swoje odbicie. Jeśli nie masz do czynienia bezpośrednio z abstrakcyjną ideą, wtedy można wyrazić kilka postaci tej myśli. Takie myśli są elektryczne, magnetyczne lub elektromagnetyczne - zawsze w zależności od rodzaju właściwości elementu obecnego w myśli.

Płaszczyzna fizyczna, czyli materialna, jest związana czasem i przestrzenią. Płaszczyzna astralna, sfera przejściowego, czyli transformowalnego ducha, jest związana przestrzenią. Płaszczyzna mentalna jest bezczasowa i bezprzestrzenna. To samo dotyczy wszystkich właściwości ducha. Jednakże, przez łączące ogniwo - mentalną i astralną matrycę, które w swoich ogólnych postaciach są związane czasem i przestrzenią - ciało mentalne potrzebuje określonego czasu, aby stało się w pełni świadomym tej myśli. Kształtowanie myśli jest różne u każdej osoby, gdyż zależy ono od dojrzałości ducha. Im dana osoba jest bardziej dojrzała i duchowo rozwinięta, tym szybciej myśli formują się w jej duchu (umyśle).

Tak jak płaszczyzna astralna ma swoich mieszkańców, to samo tyczy się płaszczyzny mentalnej. Poza myślokształtami, zamieszkana jest przede wszystkim przez zmarłych, których ciała astralne zostały rozpuszczone przez elementy jako rezultat ich dojrzewania, a którym, w zależności od ich doskonałości, przypisano siedziby w tym obszarze sfery mentalnej, który jest dla nich właściwy i do nich analogiczny.

Poza tym, sfera mentalna jest również sferą elementali. Są to istoty stworzone przez osoby, świadomie bądź nieświadomie, poprzez powtarzające się, intensywne myślenie. Istota elementala nie jest tak gęsta, aby wytworzyć lub przyjąć dla siebie astralną powłokę. Działa tym samym jedynie w sferze mentalnej. Różnica pomiędzy myślokształtem a elementalem jest taka, że myślokształt ma u swojej podstawy jedną lub więcej idei, natomiast elemental wyposażony jest w określoną ilość świadomości i tym samym posiada instynkt przetrwania, lecz poza tym nie różni się bardzo od innych żyjących istot mentalnych; może nawet mieć tę samą postać co myślokształt. Adept często się nimi posługuje. Jak tworzyć, utrzymywać i wykorzystywać te istoty do różnych zadań, będzie przedstawione w praktycznej części tej książki.

Można by jeszcze wiele mówić o sferze mentalnej, zwłaszcza o specyficznych właściwościach konkretnych istot. Lecz to, co zostało przedstawione, powinno wystarczyć na zachętę do pracy i posłużyć za podstawową wiedzę o płaszczyźnie mentalnej.

Prawda

Teraz zostawimy mikrokosmos, czyli człowieka z jego ziemskim, astralnym i mentalnym ciałem, a skierujemy swoją uwagę ku innym zadaniom, którymi aspirujący do wtajemniczenia będzie musiał się zająć w niedługim czasie. Problem prawdy stoi ponad wszystkim. Wielu filozofów często zajmowało się tym zadaniem i my także będziemy musieli do niego podejść.

Zajmiemy się tutaj tylko tymi prawdami, co do których posiadamy precyzyjną wiedzę. Prawda zależy od poznania u danej osoby. A skoro wszyscy nie mamy jednego i tego samego poznania, to nie możemy generalizować problemu prawdy. To dlatego każda osoba, jeśli jest szczera, ma swoją własną prawdę przy swoim punkcie widzenia, zależną od własnej dojrzałości i doświadczenia. Tylko ten, kto pozna i opanuje absolutne prawa makro- i mikrokosmosu, może mówić o absolutnej prawdzie. Każdy jednak uznaje pewne aspekty prawdy absolutnej. Nikt nie wątpi w istnienie życia, woli, pamięci i intelektu. Z pewnością każdy wstrzyma się przed zaprzeczaniem tym rzeczom. Prawdziwy adept nigdy nie będzie zmuszał nikogo, kto nie osiągnął pewnego poziomu dojrzałości, do zaakceptowania jego prawdy. Dana osoba znowu widziałaby prawdę ze swojego punktu widzenia. Przez to bezcelowe jest omawianie wyższych prawd z osobami niewtajemniczonymi, z wyjątkiem tych, którzy dążą do tych prawd i zaczynają do nich dojrzewać. Każdy inny przypadek jest, z magicznego punktu widzenia, niewłaściwy. Rozważ słowa wielkiego Mistrza Chrześcijaństwa: "Nie rzucajcie swych pereł przed świnie".

Zdolność do odróżniania wiedzy od mądrości również należy do prawdy. Wiedza na wszystkich poziomach ludzkiej egzystencji zależy od dojrzałości, chłonności umysłu, inteligencji i pamięci, niezależnie od tego, czy otrzymaliśmy naszą wiedzę poprzez czytanie, przekaz i komunikację, czy poprzez inne doświadczenia.

Istnieje ogromna różnica pomiędzy wiedzą a mądrością. Zdecydowanie łatwiej jest zyskać wiedzę niż mądrość. Mądrość w żadnej mierze nie zależy od wiedzy, chociaż do pewnego stopnia są one identyczne. Źródło mądrości jest wewnątrz Boga, w pierwiastku przyczynowym, w akashy, na wszystkich płaszczyznach materialnego, astralnego i mentalnego świata. Przez to mądrość nie zależy od intelektu ani pamięci, lecz od dojrzałości, czystości i perfekcji danej osobowości. Możesz również uważać mądrość za stan rozwoju ego. Przez to poznanie nie przechodzi przez umysł, lecz - i to w szczególności - przez intuicję lub inspirację. Stopień mądrości jest tym samym zdeterminowany poziomem rozwoju danej osoby.

To nie oznacza, że powinniśmy zaniedbywać wiedzę; wręcz przeciwnie, wiedza i mądrość muszą iść ramię w ramię. Dlatego też adept będzie dążył do rozszerzania zarówno wiedzy, jak i mądrości, gdyż w rozwoju nie można pozostawić jednej z tych rzeczy w tyle.

Kiedy wiedza i mądrość utrzymują te same tempo w rozwoju adepta, posiada on możliwość rozumienia i rozpoznawania wszystkich praw mikro- i makrokosmosu - nie tylko z punktu widzenia mądrości, lecz także z intelektualnego punktu widzenia, czyli, innymi słowy, dwubiegunowo - i używania ich dla swojego rozwoju.

Jedno z wielu praw, pierwszy główny klucz, tajemnica Tetragramu, czyli czterobiegunowego magnesu na wszystkich płaszczyznach, zostało już opisane. Skoro jest to uniwersalny klucz, można użyć go do rozwiązania wszystkich problemów, wszystkich praw, każdej prawdy; w skrócie, można użyć go do wszystkiego, o ile adept rozumie, jak go używać właściwie. Z biegiem czasu, podczas gdy jego rozwój będzie szedł naprzód, a on będzie się doskonalił w naukach hermetycznych, zaznajomi się on z dużo większą ilością aspektów tego klucza i będzie musiał uznać je za niewzruszalne prawa. Nigdy więcej nie będzie błądził w ciemności i niepewności, lecz będzie niósł w swoim ręku pochodnię, której światło rozświetli ciemności niewiedzy.

Ten krótki opis powinien wystarczyć adeptowi, aby wiedział, jak podchodzić do problemu prawdy.

Religia

Aspirujący mag wyznaje wiarę uniwersalnej religii. Odkryje on, że każda religia ma swoje dobre aspekty, lecz również i ciemną stronę. Przez to będzie on zatrzymywał dla siebie to, co najlepsze, a nie będzie zwracał uwagi na słabości. Nie znaczy to, że musi on znać każdą religię, lecz wszystkim powinien okazywać właściwy respekt. Każda religia ma swój własny pierwiastek Boga, niezależnie od tego czy mamy do czynienia z Chrześcijaństwem, Buddyzmem, Islamem, czy czymkolwiek innym. Generalnie, mag może pozostać wierny swojej własnej religii. Jednakże nie będzie on usatysfakcjonowany oficjalnymi dogmatami swojego kościoła, lecz będzie starał się spenetrować głębiej boży warsztat. I taki jest cel naszej inicjacji. W odniesieniu do uniwersalnych praw, mag stworzy swój własny punkt widzenia wszechświata, który tym samym będzie jego prawdziwą religią. Zauważy on, że każdy obrońca religii będzie starał się zaprezentować swoją religię w jak najlepszym świetle, nie zważając na jej słabości. Wszelka religijna prawda jest względna i jej rozumienie zależy od dojrzałości danej osoby. Przez to adept nie ingeruje u nikogo odnośnie tego tematu, nie próbuje odwrócić go od jego prawdy, nie potępia go ani nawet nie krytykuje. W głębi serca może on współczuć fanatykom czy ateistom, bez okazywania tego na zewnątrz. Niech każdy trzyma się tego, w co wierzy i co go uszczęśliwia i zadowala. Gdyby każdy trzymał się tej zasady, nie byłoby na Ziemi ani nienawiści, ani niezgody religijnej. Nie byłoby podstawy dla różnicy opinii i wszystkie filozofie czy też wszystkie religie mogłyby współistnieć szczęśliwie.

Zupełnie inną rzeczą jest, kiedy osoba poszukująca, nieusatysfakcjonowana materializmem lub dogmatami, a pożądająca duchowego pokarmu, zwraca się do adepta o poradę i oświecenie. W takim przypadku adept jest zobowiązany zapewnić poszukującemu duchowe światło i poznanie, w zależności od jego zdolności poznawczych. Mag nie powinien szczędzić ani czasu, ani wysiłku, by przekazać swoje duchowe bogactwo poszukującemu i poprowadzić go ku światłu.

Bóg

Ludzkość od pierwotnych czasów wierzyła w coś wyższego i ponadzmysłowego, w coś, co czciła, niezależnie od tego, czy była to upersonifikowana koncepcja Boga, czy nie. Wszystko, czego ludzkość nie mogła uchwycić lub zrozumieć, było zawsze przypisywane wyższym mocom, jakie uznawała ich intuicja. W ten sposób narodziły się ludzkie bóstwa, zarówno dobre, jak i złe (demony). Z biegiem czasu czczono bogów, anioły, bóstwa, demony i duchy, niezależnie od tego, czy naprawdę żyły, czy istniały tylko w wyobraźni - lecz zawsze w odniesieniu do mentalności konkretnych ludzi lub narodu. Razem z rozwojem intelektualnym ludzkości koncepcja bogów ginęła, zwłaszcza kiedy wiele zjawisk wcześniej przypisywanych bogom mogło być wytłumaczonych przez naukę. Próba szczegółowego opisania różnych wierzeń w bogów na przestrzeni całej historii ludzkości wypełniłaby wiele tomów.

Spójrzmy na koncepcję Boga z punktu widzenia maga. Koncepcja Boga służy przeciętnemu człowiekowi jako podparcie lub jako punkt odniesienia dla jego ducha, aby uwolnił się on od niepewności i nie zagubił się. Właśnie dlatego Bóg zawsze pozostaje niemożliwym do zrozumienia, pojęcia i wyobrażenia. Całkiem inaczej jest w przypadku maga; on zna Boga we wszystkich aspektach. Odnosi się do swojego bóstwa z największym szacunkiem, ponieważ wie, że został stworzony na Jego obraz, wie, że jest częścią Boga. Zatem widzi swój najwyższy ideał, swój najwyższy obowiązek i swój najświętszy cel w stawaniu się jednością z bóstwem, w stawaniu się człowiekiem-bogiem. W dalszej części opiszę urastanie do tego egzaltowanego celu. Synteza stawania się jednością z Bogiem leży w rozwijaniu boskich idei, zaczynając od najniższego poziomu do najwyższego - do punktu, gdzie osiągnie się jedność z uniwersalnym. Pozostawione jest własnemu uznaniu, czy chce się porzucić swoją indywidualność, czy ją zatrzymać. Istoty ludzkie, które osiągną taką wielkość, zazwyczaj powracają na Ziemię, by wypełniać szczególnie święte zadania bądź misje.

Podczas tego urastania wtajemniczony mag jest równocześnie mistykiem. Dopiero kiedy porzuci on swoją indywidualność i stanie się jednym, z własnej woli przechodzi w stan rozpadu, który w terminologii mistycznej opisywany jest jako śmierć mistyczna.

To ukazuje, że w prawdziwej inicjacji nie istnieje mistyczna ani magiczna droga. Istnieje tylko jedno prawdziwe wtajemniczenie, które łączy obie koncepcje, w przeciwieństwie do większości mistycznych i duchowych kierunków, które natychmiast zajmują się najwyższymi problemami poprzez medytację czy inne duchowe ćwiczenia, bez wcześniejszego wypracowania drogi przez najniższe poziomy. Można to porównać do osoby, która od razu wstępuje na uniwersytet, a nigdy nie uczęszczała nawet do podstawówki. Konsekwencje takiej jednostronnej edukacji są w niektórych przypadkach bardzo ciężkie, a czasami nawet drastyczne - w zależności od uzdolnienia danej osoby. Ten błąd można najczęściej przypisać do faktu, iż większość materiałów na ten temat pochodzi z Orientu, gdzie materialny i astralny świat opisywane są jako Maya (iluzja) i przez to poświęca się im niewiele uwagi. Nie jest możliwe przedstawienie szczegółów, gdyż to wykraczałoby poza zakres tej książki. Jednakże dobrze zaplanowany rozwój krok po kroku nie zaowocuje porażką lub ciężkimi konsekwencjami, ponieważ proces dojrzewania jest powolny, lecz bezpieczny. Całkiem indywidualną sprawą jest, czy adept obierze Chrystusa, Buddę, Brahmę, Allacha bądź kogokolwiek innego, za swoją koncepcję Boga. We wtajemniczeniu wszystko zależy od idei. Mistyk będzie podchodził do swojego Boga jedynie poprzez wszechogarniającą miłość. Jogin również zajmuje się najczęściej tylko pojedynczym aspektem Boga; bhakti jogin stoi na ścieżce miłości i dewocji, raja jogin i hatha jogin są na ścieżce woli, czyli samokontroli, a jnana jogin jest na ścieżce mądrości i poznania.

Jeśli przyjrzymy się koncepcji Boga z magicznego punktu widzenia w odniesieniu do czterech elementów, tak zwanego Tetragramu, niewymawialnego, najwyższego, wtedy: pierwiastek ognia jest związany z wszechmocą i wszechogarniająca energią, pierwiastek powietrza obejmuje mądrość, czystość i przejrzystość, z których powstaje uniwersalna prawość. Miłość i wieczne życie przypisywane są pierwiastkowi wody, a wszechobecność, nieśmiertelność i, co za tym idzie, wieczność, należą do pierwiastka ziemi. Te cztery aspekty razem tworzą najwyższą Boskość. Wkroczmy na drogę do tego najwyższego aspektu Boskości w sposób praktyczny i krok po kroku, zaczynając od najniższej sfery, aby osiągnąć prawdziwe spełnienie Boga w nas samych. Chwalmy szczęśliwego człowieka, który osiągnie ten cel podczas swego obecnego, ziemskiego życia. Nikt nie powinien szczędzić wysiłku, gdyż wcześniej czy później wszyscy osiągniemy ten cel.

Ascetyzm

Od niepamiętnych czasów wszystkie religie, sekty, ideologie i systemy edukacyjne największą wagę przypisywały ascetyzmowi. W przypadku niektórych systemów orientalnych, ascetyzm przeistoczył się w fanatyzm, który w wielu przypadkach powoduje wielką krzywdę. Kiedy ascetyzm wpada w skrajność, staje się nienaturalny i nieprawy. Generalnie, umartwianie ciała jest tylko jednostronne, tak jakby ktoś miał rozwijać tylko jedną stronę ludzkiego ciała, a zaniedbywać drugą. Kiedy ascetyzm służy ciału w postaci diety, aby wyeliminować różne nieczystości albo usunąć schorzenia i zrównoważyć dysharmonię, wtedy użycie tych środków jest słuszne. Lecz miej się na baczności, kiedy stosujesz skrajne środki.

Głupotą byłoby dla kogoś, kto wykonuje ciężką pracę fizyczną, pozbawiać swoje ciało substancji, które są absolutnie niezbędne dla jego utrzymania, tylko dlatego że zajmuje się on prywatnie jogą czy mistycyzmem. Takie radykalne środki nieuchronnie prowadzą do poważnych konsekwencji w zakresie zdrowia danej osoby.

Wegetarianizm nie jest konieczny dla rozwoju duchowego danej osoby, chyba że służy on konkretnemu celowi, jak na przykład detoksykacja bądź oczyszczenie ciała. Okazjonalna abstynencja od mięsa, czy w ogóle jedzenia wyrabianego ze zwierząt, jest zalecana tylko dla ściśle określonych działań magicznych, w tym samym czasie co przygotowanie do nich i tylko przez pewien okres. Abstynencja od współżycia seksualnego również podpada pod tę kategorię.

Pomysł, że jedzenie mięsa powoduje przenoszenie cech zwierzęcych, jest nonsensem i wywodzi się z ideologii, która nie zna pełnych i prawdziwych praw pierwotnych. Mag nie zwraca najmniejszej uwagi na te wyobrażenia.

Dla magiczno-mistycznego rozwoju mag musi jednakże praktykować umiarkowanie w jedzeniu i piciu oraz prowadzić zrównoważony styl życia. Nie można jednak podać dokładnych instrukcji, gdyż styl życia każdego maga jest sprawą bardzo indywidualną. Każdy jednak powinien wiedzieć, co jest zgodne z nim samym, a co nie, i jego świętym obowiązkiem jest utrzymywanie wszędzie równowagi. Istnieją trzy przykłady ascetyzmu:

1 Duchowy, czyli mentalny.
2 Psychiczny, czyli astralny.
3 Ziemski, czyli materialny.

Dyscyplina myśli konieczna jest przy pierwszym punkcie; uszlachetnianie duszy poprzez kontrolowanie pasji i chęci jest konieczna przy drugim; harmonizowanie ciała poprzez umiarkowany i naturalny styl życia jest konieczna przy trzecim rodzaju ascetyzmu. Bez tych trzech rodzajów właściwy magiczny wzrost jest nie do pomyślenia. Muszą one być rozwijane równocześnie i równolegle do siebie. Żaden z nich nie może być zaniedbany i żaden nie powinien zyskiwać priorytetu ponad innym, inaczej rozwój będzie jednostronny. Metoda osiągnięcia tych celów będzie wyjaśniona w praktycznej części tej książki.

Zanim zakończę część teoretyczną, która ilustrowała podstawy, radzę każdemu, aby nie tylko czytał tę część, lecz aby stała się jego mentalną własnością poprzez intensywne refleksje i medytacje. Ten, kto zamierza być magiem, zobaczy, że życie zależy od działania elementów w różnych płaszczyznach i sferach. Te siły działają wszędzie - widać to w wielkich i małych rzeczach, w mikrokosmosie, jak i w makrokosmosie, w rzeczach tymczasowych i wiecznych. Możesz z tego wywnioskować, że nie istnieje śmierć w prawdziwym tego słowa znaczeniu; zamiast tego wszystko ciągle żyje, przekształca się i staje doskonałym, zgodnie z pierwotnymi prawami. Dlatego mag nie boi się śmierci, gdyż fizyczna śmierć jest jedynie przejściem do bardziej subtelnej sfery, do płaszczyzny astralnej, a stamtąd do płaszczyzny duchowej itd. Mag nie wierzy w niebo ani piekło. Kapłani różnych religii nawiązują do tej koncepcji, aby utrzymywać swoich wiernych pod kontrolą. Ich kazania budzą lęk przed piekłem i czyśćcem oraz niosą obietnicę nieba dla moralnie dobrych ludzi. Dla przeciętnej osoby, jeśli jest ona religijna, ma to swoje dobre strony, ponieważ przynajmniej będzie ona starała się być dobrą ze strachu przed piekłem.

Z drugiej strony, te moralne prawa służą magowi do uszlachetniania duszy i ducha. Uniwersalne energie mogą działać jedynie w uszlachetnionej duszy, szczególnie kiedy ciało, dusza i duch były ćwiczone i rozwijane równocześnie.

 

---

[1] Athanor jest to alchemiczne, w pełni zamknięte, naczynie, w którym dokonuje się cały proces alchemicznej transformacji - od podstawowej materii do Kamienia Filozoficznego. [przyp. tłum.]

[2] Nadmierna aktywność elementu i jego przewaga sa odrębnymi rzeczami. Nadmierna aktywność jest "dopominaniem się" o pożywienie, podczas gdy przesycenie elementu w ciele jest spowodowane nadmiarem tego pożywienia. Obie te sytuacje są krótkotrwałe i nie są ściśle powiązane z równowagą elementów w osobowości / ciele astralnym. [przyp. tłum.]

[3] Przedstawiony opis okultystycznej anatomii ciała dotyczy ciała astralnego. Zatem strony (przód tył, lewo, prawo) nie są stronami fizycznego ciała. [przyp. tłum.]

[4] Cechy tutaj podane są orientacyjne i służą jedynie za przykład. Są one zbyt ogólne, by przy ich pomocy wykonywać ćwiczenia astralne kroku I. [przyp. tłum.]