Krok VII
Magiczne kształcenie ducha

W szóstym kroku uczeń nauczył się, jak być świadomym swojego własnego ducha, jak działać świadomie w fizycznym ciele jako duch i jak świadomie używać zmysłów.

W tym kroku uczeń nauczy się, jak świadomie kształtować i używać właściwości ducha, czyli ciała mentalnego. Lecz, tak jak zawsze, należy wziąć tutaj pod uwagę analogię elementów. Jak zostało wcześniej wspomniane, element ognia może zostać przekształcony w światło, i vice versa. Bez światła nie byłoby możliwe postrzeganie kolorów przez nasze oko, zatem bez istnienia światła nie moglibyśmy używać swoich oczu. Z tego punktu widzenia oczywiste jest, że zmysł wzroku jest analogiczny wobec elementu ognia. Ten element, w odniesieniu do ducha, ukazuje określoną właściwość woli. Mentalna część należąca do elementu powietrza jest intelektem ze wszystkimi jego aspektami i jest przypisywana słuchowi. Element wody ducha jest wyrażany poprzez czucie bądź życie. Te trzy elementy ducha: ogień, powietrze i woda, razem tworzą pierwiastek ziemi ducha, który ukazuje się w określonej jakości świadomości. Pierwiastek akashy w swojej najprostszej formie wyraża się jako sumienie.

Mag od razu zrozumie ogromną wagę tej analogii, o ile rozwinął się tak dalece, by osiągnąć magiczną równowagę w astralnym ciele poprzez ćwiczenia introspekcji. Następnym zadaniem do wykonania będzie analizowanie swojego ducha i odkrycie, które elementy są w nim dominujące.

W przypadku ludzi mających bardzo silną wolę, która nie oznacza uporu, dominował będzie oczywiście element ognia. Jeśli dominujący jest intelekt czy inteligencja, ze wszystkimi swoimi aspektami, to najsilniejszym jest element powietrza. W przypadku maga, który ma przede wszystkim charakter emocjonalny, to największą rolę odgrywa w nim element wody. Jeśli ma słabą pamięć, a jego świadomość często ulega różnym wpływom, to można być pewnym, że dominującym elementem jest ziemia.

Ta klasyfikacja służy ustanowieniu skuteczności elementów w duchu i ułożeniu rozwoju tak, by słabsze elementy były równoważone poprzez odpowiednie ćwiczenia koncentracyjne i głęboką medytację. Mag nie może pozwolić na dominację elementu ognia, wody, powietrza czy ziemi i musi wiedzieć, jak pogrupować ćwiczenia, by intensywność jego pracy neutralizowała elementy. Wytłumaczę ten problem szczegółowo na przykładzie:

Załóżmy, że intelekt maga jest na bardzo wysokim poziomie, jego wola jest słaba i nie posiada dojrzałości intelektu. Musi więc on wzmocnić swoją wolę poprzez odpowiednie ćwiczenia koncentracyjne, które sprowadzą element ognia do ducha. Powinien głównie wybierać ćwiczenia, które rozwijają oczy, ćwiczenia optycznej wyobraźni, gdyż oczy odpowiadają elementowi ognia.

Lecz jeśli mag ma silną wolę, a słaby intelekt, to dojdzie do wniosku, że musi największą uwagę poświęcić ćwiczeniom wyobraźni słuchowej, tj. musi wybierać ćwiczenia koncentracji i medytacji, które w pełni angażują uszy.

Jeśli mag ma silną wolę i bardzo dobry intelekt, lecz jego życie emocjonalne bądź uczucia w pewien sposób zostają w tyle, to będzie musiał uczynić swojego ducha bardziej emocjonalnym, co można osiągnąć poprzez ćwiczenia wyobraźni i medytacje, które bardzo silnie wpływają na uczucia.

Jeśli mag zauważy, że jego astralne oraz mentalne ciało skłania się głównie ku elementowi ziemi - co oznacza, że jego myśli pojawiają się w duchu bardzo powoli i że wpada w depresję - to przede wszystkim musi ćwiczyć swoją świadomość przy pomocy odpowiednich ćwiczeń.

Mag musi rozwinąć swojego ducha do doskonałej harmonii w odniesieniu do elementów i wybierać ćwiczenia odpowiadające elementom i równocześnie zmysłom, tak aby wola (ogień), intelekt (powietrze), uczucia (woda) i świadomość (ziemia) były wzmacniane i rozwijane równomiernie.

Wynikiem tego opisu jest poniższa tabela, którą przytoczę dla podsumowania.

Element	ogień	powietrze	woda	ziemia	Akasha
Zmysł	oczy	uszy	postrzeganie	smak, węch	Wszystkie razem
Jakość	wola	intelekt	uczucia	świadomość	Sumienie
Ćwiczenie	optyczne	akustyczne	emocjonalne	rozszerzanie świadomości	Realizacja "teraz", chwili obecnej

Pierwiastek akashy rozwija się samoczynnie poprzez ćwiczenia koncentracji, więc nie ma potrzeby wchodzić w szczegóły. Nie ma również potrzeby przytaczać konkretnych ćwiczeń koncentracji i medytacji w odniesieniu do konkretnych jakości elementów dominujących; uczeń może z łatwością samodzielnie je stworzyć. Jeśli ma słabą wolę, na swoje ćwiczenia koncentracji wybierze wyobrażanie obiektów, obrazów etc. Uczeń przeszedł już przez te ćwiczenia w kroku drugim. Powyższy schemat harmonii jest pewnego rodzaju wskazówką, kompasem, dzięki któremu mamy odkryć, który element jest dominujący i które ćwiczenie musi być wykonywane bardziej intensywnie. Pierwiastek akashy ukaże się mu jako rezultat bycia w harmonii z tą hermetyczną klasyfikacją.

Krok VII
Magiczne kształcenie duszy

W kroku siódmym zajmiemy się bardzo szczególnym tematem, który dotyczy rozwoju astralnych zmysłów w odniesieniu do elementów. Wszystkie ćwiczenia zawarte w poprzednich krokach będą ożywiać, rozwijać i ćwiczyć astralne zmysły maga. Pomimo tego, dodatkowy trening jest wymagany w przypadkach, gdzie uczeń ma ograniczone możliwości w niektórych ze swoich zdolności, gdyż każdy człowiek ma inne talenty. Zatem stosowne jest przytoczenie tutaj ćwiczeń, które pomogą magowi łatwo i szybko rozwinąć zmysły ciała astralnego.

W magicznym kształceniu ducha kroku szóstego uczeń nabył umiejętność stawania się świadomym swego ducha i działania jako duch zarówno poprzez ciało astralne, jak i fizyczne. Idąc dalej, przedstawię jedno z najbardziej interesujących zagadnień, mianowicie jasnowidzenie. Wydano wiele książek w tym temacie, lecz ze wszystkich, które wpadły w moje ręce, żadna nie mogła dawać magowi korzyści praktycznej większej niż minimalna. Zatem niezwykle ważne jest zajęcie się tematem jasnowidzenia w szczegółach.

Generalnie, jasnowidzenie jest nazywane "drugim wzrokiem". Jest również rozumiane jako widzenie poza czas i przestrzeń - w przeszłość, teraźniejszość lub przyszłość - bądź też jako widzenie zmarłej osoby. Bardzo mała liczba autorów opisała tę zdolność psychologicznie lub podeszła do niej z innego punktu widzenia. Zatem naszym dodatkowym zadaniem będzie poddanie jasnowidzenia dogłębnemu badaniu. Przede wszystkim mag zapozna się z faktem, że istnieje kilka rodzajów jasnowidzenia.

Pierwszym rodzajem jasnowidzenia jest zdolność wrodzona. Pojawia się, kiedy jest nadana osobie w niewidzialnym świecie lub kiedy osoba sprowadza ją ze sobą do obecnego istnienia z poprzedniego wcielenia. Jest to najlepszy rodzaj jasnowidzenia, lecz mało osób może się tym cieszyć. Są oni urodzonymi jasnowidzami i rozwinęli tę zdolność do tego stopnia, że mogą natychmiast użyć jej praktycznie bez dużego wysiłku własnego.

Drugi rodzaj jasnowidzenia wyraża się jako skutek mimowolnego przemieszczenia elementów i ujawnia się samoczynnie w duchu. Zatem można to uważać za patologiczną manifestację tej zdolności. Co więcej, choroba, szok bądź depresja emocjonalna również może wywołać jasnowidzenie. Zazwyczaj ukazuje się to u ludzi, który utracili swoją normalną równowagę przez atak czy apopleksję, załamanie nerwowe lub poprzez fizyczną bądź psychiczną traumę, której towarzyszy mniej lub bardziej wyraźny przejaw jasnowidzenia. Jednakże dla praktykującego maga ten rodzaj jasnowidzenia jest niepożądany, gdyż wcześniej czy później doprowadzi do całkowitego załamania i nie tylko ta zdolność będzie całkowicie utracona, lecz może to również być szkodliwe dla zdrowia i ostatecznie może prowadzić nawet do śmierci. Powinno się współczuć takim jasnowidzom, nawet jeśli ich sukces byłby przekonującym dowodem. Ludźmi należącymi do tej samej kategorii są osoby, które mając predyspozycje do bycia medium, otrzymały zdolność jasnowidzenia wywołaną przez jakieś istoty. Ten rodzaj jasnowidzenia również nie jest zalecany dla praktykującego maga, gdyż takie osoby zazwyczaj kończą w szpitalach dla obłąkanych. Wielu pacjentów tych instytucji jest w nich przez to, że zajmowali się tematem spirytyzmu, nie mając żadnego prawidłowego prowadzenia. Swoją beznadziejną kondycję zawdzięczają swojemu dziełu, niezależnie od tego czy ich motyw zajmowania się tym przedmiotem był poważny, czy nie; czy był jedynie ciekawością, czy jakimś innym powodem.

Kolejnym rodzajem jasnowidzenia, który należy do tej grupy, jest wymuszone stwarzanie jasnowidzenia przy pomocy narkotyków, takich jak: opium, haszysz, meskalina (peyotle), soma (Asclepias acida) etc. Praktykującego maga te niebezpieczne środki nie będą interesowały, gdyż w większości przypadków prowadzą one do uzależnienia, co paraliżuje fundamentalne moralne i duchowe zasady, wolę i ostatecznie energie nerwowe, szkodząc zdrowiu i rozwojowi osoby. Odnotowane były miliony takich przypadków w Oriencie i Okcydencie, jak również w reszcie cywilizowanego świata.

Niedojrzały mag może oczywiście badać te możliwości, by upewnić się w taki czy inny sposób o istnieniu jasnowidzenia, bądź jakiegokolwiek innego nadnaturalnego zjawiska, lecz zazwyczaj nie kończy się to prostym przekonaniem i staje się nawykiem, a jest to sedno całej sprawy. Następnie tacy magowie odnajdują się w takim samym uwarunkowaniu jak wszyscy inni, którzy dotknięci są tym nałogiem. Dlatego też nie opisuję w tej książce żadnej metody, która mogłaby poprowadzić maga do eksperymentowania z takimi rzeczami. Podam jedynie niegroźne metody, w których jasnowidzenie będzie automatycznym rezultatem dojrzałości ducha danej osoby i będzie tym samym towarzyszyło wyższemu rozwojowi.

Kolejny rodzaj jasnowidzenia jest wywoływany poprzez osłabianie bądź częściowy paraliż oczu. Większość książek, które uczą jasnowidzenia poprzez wpatrywanie się w obiekt, magiczne lustro, kryształową kulę bądź szlachetne kamienie, ma pewną wartość. Jednakże nie są one odpowiednie dla wszystkich. Te pomoce w rozwoju jasnowidzenia są użyteczne jedynie w rękach wyszkolonego maga, lecz jasnowidzenie nie powinno być wywoływane przez wpływanie na nerw optyczny, a przedmioty powinny służyć jedynie za pomoc dla oka, które już jest świadomie wyćwiczone. Z magicznego punktu widzenia nie istnieje żaden obiekt, niezależnie od tego jak jest wychwalany czy precyzyjnie zbudowany, który mógłby sprowadzać dar jasnowidzenia. Sama zdolność jasnowidzenia zależy od talentu, psychicznego, czyli astralnego rozwoju i dojrzałości danego maga.

W kolejnym rozdziale, gdzie opiszę produkcję kondensatorów fluidów, zawarte są również instrukcje tworzenia magicznych luster i innych pomocy.

Ucząc się, mag powinien być świadomy, że wszystkie wspomniane tutaj obiekty są jedynie pomocami, a nie samym czynnikiem, który wywołuje pożądany rezultat, czyli prawdziwe jasnowidzenie.

Ostatecznie, opiszę ostatni rodzaj jasnowidzenia, który jest rezultatem właściwego magicznego rozwoju i jest powodowany przez systematyczne rozwijanie jasnowidzących oczu. Zdecydowałem się przytoczyć w tej książce sekretną magiczną metodę, która nie była ujęta w żadnej książce, lecz która, z hermetycznego punktu widzenia, jak również wobec analogii z prawami elementów, jest bardzo praktyczna i użyteczna.

Poniżej znajdziesz praktykę rozwoju astralnych zmysłów.

Magiczne jasnowidzenie

Zanim opiszę właściwe ćwiczenie, chcę przypomnieć, że mamy tutaj do czynienia z aspektem światła. Jak wiesz, światło jest aspektem elementu ognia, a zatem jest analogiczne z wolą i oczami. W konsekwencji, celem tego eksperymentu jest zintensyfikowanie wyobrażenia światła, tj. optyczne wyobrażanie światła do takiego stopnia, by dało nam to sukces, do jakiego dążymy.

Przyjmij swoją asanę. Wyobraź sobie, że uniwersalne światło, które jest identyczne z naszym światłem słonecznym pod względem promienistości i formy, absorbujesz z wszechświata do swojego fizycznego ciała, wdychając przez płuca i pory, bądź jedynie absorbując je poprzez wyobraźnię. Kiedy praktykujesz to ćwiczenie, musisz uważać swoje ciało za pustą przestrzeń, którą wypełniasz uniwersalnym, promienistym, białym światłem. Następnie, mocą swojej koncentracji, zaimpregnuj to światło w swoim ciele atrybutem jasnowidzenia. Innymi słowy, wyobrażaj sobie, że światło przenika wszystko, widzi wszystko i widzi poprzez wszystko. Dla tego światła ani przestrzeń, ani czas nie stanowią przeszkody. Musisz być tak bardzo przekonany o tym atrybucie światła, że nie pojawia się nawet najmniejsza wątpliwość. Jeśli jesteś osobą religijną, to łatwo będzie uwierzyć, że to uniwersalne światło jest częścią Boga, który jest w posiadaniu wszystkich atrybutów tutaj przytoczonych. Kiedy już w swoim ciele zabsorbujesz w ten sposób światło z tymi atrybutami i czujesz wewnętrznie jego napięcie i penetrującą moc, wówczas kumuluj go przy pomocy wyobraźni od stóp i dłoni ku głowie, kondensując je do takiego stopnia, że obejmuje ono obie gałki oczne. Jednakże, jeśli wolisz, możesz najpierw nagromadzonym światłem napełnić jedno oko, a potem drugie, według powyższej procedury.

Istnieją magowie, którzy ożywiają i rozwijają jasnowidząco tylko jedno oko, a drugie pozostaje wolne i nierozwinięte. Decyzji ucznia pozostawione jest pójście w ślad za tym przykładem. Jednakże moim zdaniem bardziej korzystne jest rozwinięcie jasnowidząco obojga oczu.

Kiedy już ukończysz kumulowanie światła w swoich gałkach ocznych, to wyobraź sobie, że twoje oczy posiadają teraz wszystkie cechy, które były skoncentrowane w świetle. Uczeń powinien pozostawać w tym ćwiczeniu przez co najmniej dziesięć minut. Kiedy już osiągniesz wewnętrzną pewność, że twoje oko czy oczy, które zostały poprzez wyobraźnię wypełnione uniwersalnym światłem, posiadają atrybuty tego światła, to przy pomocy wyobraźni rozpuść światło albo bezpośrednio z oczu do uniwersalnego oceanu światła, albo pozwól wpłynąć do całego ciała w swojej oryginalnej postaci i rozpuścić się stamtąd do uniwersalnego światła. Można stosować obie metody. Obie są tak samo skuteczne, a rezultaty - identyczne.

Bardzo ważne jest jednak, żeby oczy stały się normalnie receptywne po rozładowaniu z nich światła. Powód jest taki, że astralnie rozwinięte oczy maga nie mogą stać się tak wrażliwe, że nie będzie on w stanie rozróżnić tego, co postrzega normalne oko, od tego, co postrzega oko jasnowidzące. Jeśli mag zaniedba całkowite rozpuszczenie skondensowanego światła, to może się zdarzyć, że jego oczy pozostaną jasnowidzące i nie będzie on w stanie odróżnić tego, co fizyczne, od tego, co duchowe. Musi zatem mieć swoje jasnowidzenie pod kontrolą i używać go tylko wtedy, gdy uważa to za wartościowe. Jeśli będzie często powtarzał to ćwiczenie, uzyska w tym niesłychaną biegłość. W przeciągu kilku chwil będzie w stanie przygotować swoje jasnowidzące oczy, oczy światła, i korzystać z nich. Kiedy oczy są przygotowane w ten sposób, są w stanie widzieć wszystko, co mag chce zobaczyć. Niezależnie od tego czy jego fizyczne oczy są otwarte, czy zamknięte; czy wpatruje się w kryształową lub szklaną kulę, błyszczącą powierzchnię czy magiczne lustro, jego jasnowidzące oczy będą widziały wszystko. Jednakże jakość tego, co będzie chciał oglądać, zależy od czystości jego charakteru.

Jeśli chcesz osiągnąć szybsze rezultaty w jasnowidzeniu, istnieje doskonały środek ziołowy, który jest również bardzo skuteczny dla twoich fizycznych oczu. Zatem będzie on korzystny dla ludzi ze słabym wzrokiem i innymi chorobami oczu, zarówno z magicznego punktu widzenia, jak i zdrowotnego. Do przygotowania magicznego płynu-ognia dla oczu potrzebne są następujące składniki:

1. Duża butelka destylowanej wody.
2. Kwiaty rumianku (suszone bądź świeże).
3. Świetlik (suszony bądź świeży).
4. 7-9 cienkich wierzbowych bądź leszczynowych gałązek, które łatwo możesz znaleźć w naturze. Usuń z nich liście. Przytnij gałązki, by były równej długości, i zwiąż razem sznurkiem w kilku miejscach. Następnie ususz je w ciepłym miejscu blisko pieca, a najlepiej na słońcu lub w suchym powietrzu.
5. Będziesz potrzebował również trochę papieru filtrującego (bądź czystego płótna czy gazy) i lejka.

Kiedy już pozyskasz wszystkie te składniki, możesz zaczynać przygotowywanie właściwego płynu. Wlej jedną czwartą litra wody destylowanej do czystego pojemnika , doprowadź do wrzenia, dodaj dwie łyżeczki kwiatów rumianku i jedną łyżeczkę ziela świetlika. Niech gotuje się to przez kilka sekund, następnie zdejmij naczynie z ognia i przykryj pokrywką. Odstaw na około dziesięć minut. Następnie przefiltruj napar i przelej do innego czystego pojemnika. Kiedy wystygnie, weź gałązki wierzby bądź leszczyny i zapal je z jednego końca. Wtedy zanurz palący się koniec w przygotowany napar. Ta procedura przenosi fizyczny element ognia do naparu, który można w tym momencie uznać za kondensator fluidu. Wyjaśnię to szczegółowo w innym rozdziale. Ten płynny kondensator można ponownie przefiltrować i przelać do czystego pojemnika; jeśli przelewasz to do butelki, możesz użyć lejka i umieścić w nim papier filtrujący. Filtrowanie jest konieczne, by usunąć wszelkie możliwe nieczystości jak drzazgi, drobinki węgla drzewnego i popiół wytworzone przez zanurzenie płonących gałązek w naparze. Płyn jest następnie przelewany do miski bądź na spodek. Następnie umieść go przed sobą.

Przez płuca bądź pory, lub równocześnie oboma sposobami, wdychaj element ognia do ciała i wypełnij nim całe ciało. Nie wymaga to zwracania szczególnej uwagi na intensywność ciepła, które mimo wszystko zauważysz. Zamiast tego, kieruj uwagę na element ognia, który staje się nosicielem życzenia, jakie przenosisz na ten element mocą swojej wyobraźni. Kiedy już skończysz, tak jak przy wykonywaniu ćwiczenia z akumulacją światła, i masz swoje życzenie, czyli wzmocnienie fizycznych oczu i rozwinięcie oczu astralnych, to poprzez splot słoneczny bądź przez jedną z dłoni lub wydychając, wyślij element ognia do tego płynu. Jeśli czujesz, że jeden raz nie wystarczy, powtórz całe ćwiczenie kilka razy, lecz nie więcej niż 7-9. Poprzez tę procedurę kondensator stał się bardzo silną i skuteczną esencją, która nie tylko dobrze wpływa na fizyczny wzrok, lecz również wzmacnia, ożywia i rozwija zmysły astralne. Trzymaj ten kondensator fluidu w chłodnym miejscu, w czystej, szczelnie zamkniętej butelce. Ten płyn do oczu może być używany do poprawy słabego wzroku bądź do przygotowywania oczu dla magicznych celów. Przygotowany w ten sposób kondensator fluidów może być bez wahania użyty dla istniejącego słabego wzroku poprzez zaaplikowanie kilku kropel do każdego oka, gdyż połączenie tych dwóch ziół wzmacnia oczy i jest przeciwzapalne. Jednakże dla praktyki magii, to znaczy dla rozwijania astralnych zmysłów, wystarczy owinąć trochę bawełny gazą, tak jak tampon, bądź użyć czystego kawałka płótna. Płótno nawilża się potem kondensatorem fluidów i podczas ćwiczenia stosuje na oczy jako kompres, by ożywić oczy światłem.

Później, gdy astralne oczy będą wystarczająco rozwinięte, nie będzie konieczne stosowanie kompresu zawierającego kondensator fluidu, gdyż kumulacja światła w gałkach ocznych wystarczy. Przy częstym powtarzaniu, kiedy fizyczne oczy są wystarczająco rozwinięte poprzez ćwiczenia światła, wszystko, co trzeba wykonać, to skierować swoją uwagę na astralne oczy i wyrazić życzenie widzenia tym okiem bądź oczyma. Poza stosowaniem kompresu przez czas trwania ćwiczenia, możesz również stosować go na noc; w ten sposób będą one automatycznie efektywne podczas nocy. Lecz procedura ta ma również wadę - z powodu penetracji elementu ognia przy częstym używaniu kompresu, oczy i powieki staną się nadwrażliwe. Byłoby zatem dużo bardziej korzystne, gdyby stosować kompres jedynie na czas ćwiczeń. Podczas ćwiczeń kompres powinien być utrzymywany na miejscu przez bandaż, by zapobiec jego spadnięciu bądź poruszeniu się. Ta magiczna operacja nie może być wykonywana w obecności innych ludzi. Kompres i esencję należy trzymać przez jakiś czas, by nie ponawiać wszystkiego przed każdym ćwiczeniem. Należy też uważać, by nie wpadły one w ręce niekompetentnych osób, nawet członków rodziny.

Jeśli uczeń wiernie i sumiennie pracował ze wszystkimi poprzednimi krokami, będzie w stanie przy pomocy opisanych metod rozwinąć swoje jasnowidzące oczy w całkowicie bezpieczny sposób w przeciągu kilku miesięcy. Jeśli posiada wyjątkowy talent, może mu się udać nawet w przeciągu kilku tygodni. Zyska również zdolność wypełniania wszystkich przyszłych zadań i działań odnośnie magicznej wiedzy, które są jeszcze przed nim. Niemożliwe byłoby wypisanie każdego pojedynczego sukcesu osiągniętego dzięki tym wymienionym metodom jasnowidzenia, gdyż są one zbyt różnorodne. Zatem magowi pozostawiony jest wybór stopnia penetracji, jaki chce rozwinąć poprzez swój astralny wzrok. Mag powinien być jednak uprzedzony, by nie chwalić się swoją nowonabytą umiejętnością, ani też, co jest jeszcze bardziej poważne, nadużywać tych zdolności do szkodzenia innym. Zdolności te muszą być używane jedynie dla korzyści ludzkości. Czas i przestrzeń przestają być przeszkodą dla maga i nic się nie ukryje przed jego jasnowidzącym wzrokiem.

Magiczny rozwój astralnego jasnosłyszenia

Rozwój astralnego jasnosłyszenia służy prawie temu samemu celowi co jasnowidzenie. Astralne jasnosłyszenie ma w swojej podstawie zdolność do postrzegania głosów swoim zmysłem słuchu, nawet na największe odległości, i równocześnie rozumienie języka każdej istoty. Na początku zdolność ta wyraża się w postaci myślenia na głos, które pochodzi z wewnątrz, z obszaru serca lub splotu słonecznego.

Po przyzwyczajeniu się do tej praktyki i ćwiczeniu jej przez dłuższy okres czasu, astralne jasnosłyszenie rozwija się do takiej doskonałości, że postrzegasz wszystko wyraźnie swoim nadnormalnym zmysłem słuchu, podobnie do przeprowadzania konwersacji z osobą. Każdy mag musi posiąść tę umiejętność, gdyż bez niej bardzo trudno byłoby dokonać postępu w magii.

Zatem absolutnie konieczne jest przypisywanie takiej samej wagi zarówno astralnemu jasnowidzeniu, jak i astralnemu jasnosłyszeniu, a wymagane ćwiczenia nie mogą być zaniedbywane pod żadnym pozorem. A to, co zostało powiedziane w stosunku do astralnego jasnowidzenia, również odnośnie uwarunkowań powstających przy patologicznych zajściach, ma również zastosowanie do jasnosłyszenia i jasnoczucia. Temat jasnoczucia będzie poruszony po tym rozdziale.

Zajmijmy się teraz praktyką jasnosłyszenia. Do tego ćwiczenia potrzebny jest kondensator fluidów i bawełniana wata. Z bawełny przygotuj tampony wystarczająco duże, by wypełniły ucho. Zwilż tampony kondensatorem fluidu i umieść je przed sobą. Ta procedura jest podobna do opisanej przy rozwoju astralnych oczu, tylko w tym przypadku ładujemy do ciała element powietrza, wdychając go przez płuca i pory. Całe ciało jest wypełnione powietrzem jak balon. Wyobraź sobie, że pierwiastek powietrza przywołuje zdolność jasnosłyszenia w twoim astralnym i fizycznym ciele. Kiedy już osiągniesz wewnętrzną pewność, że element powietrza jest wystarczająco zaimpregnowany twoim życzeniem i wyobrażeniem, przejdź do wysyłania tak przygotowanego elementu powietrza przez splot słoneczny bądź przez dłonie, lub też wydychając go w dwa bawełniane tampony. Jest to dokonane najpierw poprzez wypełnienie całego ciała elementem powietrza, a następnie skondensowanie go do takiego stopnia, że nie jest większy niż te dwa tampony. Możesz magicznie zaimpregnować oba tampony lub wypełniać jeden po drugim całą ilością elementu powietrza. Sukces tego eksperymentu zależy głównie od przekonania i mocnej wiary, że ta zdolność rozwinie się szybko. Jako kondensator fluidu dla tego ćwiczenia możesz użyć silnego wywaru kwiatów rumianku w destylowanej wodzie. Weź dwie łyżeczki kwiatów rumianku na kubek wody, przefiltruj po zaparzeniu i trzymaj ten płyn w chłodzie, by zapobiec jego spleśnieniu. Spleśniały kondensator nie jest nieskuteczny, lecz jest niehigieniczny.

Kiedy już raz bądź więcej razy naładujesz oba bawełniane tampony elementem powietrza, czy to pojedynczo, czy oba na raz, to umieść jeden z nich w każdym uchu tak jak zatyczkę do uszu, by kanał słuchowy był całkowicie zatkany. Poprzez wyobraźnię wprowadź do całej głowy pierwiastek akashy i przenieś się ze swoją świadomością do obszaru uszu, wyobrażając sobie, że posiadasz zdolność absolutnego jasnosłyszenia. Następnie wyobraź sobie, że akasha, którą wprowadziłeś do swoich uszu, natychmiast przywołuje dar całkowitego jasnosłyszenia. Kiedy już w ten sposób medytowałeś i koncentrowałeś się przez dłuższy okres czasu, rozpuść pierwiastek akashy ponownie do uniwersalnej akashy, wyjmij tampony z uszu i trzymaj je w bezpiecznym miejscu, by nikt inny nie miał do nich dostępu. Jednakże, jeśli zdarzy się, że pomimo wszelkiej ostrożności tampony wejdą w ręce innej osoby, będziesz musiał przygotować nowe. Musisz również poprzez wyobraźnię rozpuścić skumulowany element powietrza z tamponów. Jeśli masz wystarczająco dużo czasu, korzystne będzie przygotowywanie nowych tamponów przed każdym ćwiczeniem i ładowanie ich za każdym razem.

Jeśli chcesz używać astralnego słyszenia, wszystko, co musisz zrobić, to skierować pierwiastek akashy wielkości twojego kanału słuchowego do wewnętrznej części obu uszu. Po długim czasie ćwiczenia będziesz w stanie używać swojego jasnosłyszenia dla swoich celów. Gdy już nie będziesz potrzebował tej zdolności, wyprowadź akashę z uszu z powrotem do uniwersalnej akashy. Mentalne i astralne słyszenie jest rozwijane poprzez wprowadzanie do kanałów słuchowych pierwiastka akashy, a fizyczne jasnosłyszenie osiągniesz z pomocą skoncentrowanego elementu powietrza. Każdy, kto intensywnie nad tym problemem medytuje, od razu odkryje związek i może porównać to do działania bezprzewodowego, gdzie eter, jako pierwiastek akashy w materii i powietrzu, odgrywa podobną rolę jako przekaźnik fal dźwiękowych.

Rozwój astralnego jasnoczucia

Zanim zaczniemy rozwój astralnego jasnoczucia, weź swój magiczny dziennik i przenieś się do czasu, kiedy zajmowałeś się szczegółową introspekcją i swoimi różnymi pozytywnymi i negatywnymi cechami. W tamtym czasie określaliśmy, przy pomocy magicznego lustra, które cechy elementów w nas dominowały. To, jak ważna była introspekcja, jest wyraźnie widoczne poprzez fakt, że dominacja danego elementu wskazuje na nasz astralny ośrodek czucia. Jeśli dominował element ognia, to naszym ośrodkiem czucia jest głowa, a konkretnie czoło; jeśli powietrze, to jest to serce; w przypadku dominacji elementu wody, jest to splot słoneczny; a jeśli był to element ziemi, to ośrodek czucia jest w dłoniach bądź udach. Kiedy już w ten sposób określimy nasz astralny ośrodek czucia, możemy rozpocząć praktykę:

Musimy wykonywać tę samą sekwencję jak w przypadku rozwijania dwóch pozostałych zmysłów. Do tego ćwiczenia potrzebujemy kawałka flaneli, płótna bądź bawełny, która została bardzo lekko nawilżona kondensatorem fluidu. Kondensator fluidu do tego celu może ponownie być silnym wywarem z rumianku. Ta procedura wymaga naładowania swojego ciała elementem wody poprzez oddychanie płucami oraz porami i równoczesne życzenie, by ten element przywołał w tobie jasnoczucie. Poprzez jasnoczucie rozumiemy zdolność odczuwania i wyczuwania wszelkich zjawisk i energii, które zachodzą w elementach i w akashy. Zdolność psychometrii również należy do tej kategorii, tak jak postrzeganie każdego obiektu, na przykład listu, odnośnie jego przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Do tej kategorii należy również zdolność materializowania każdej myśli czy istoty, niezależnie od tego czy jest to istota samodzielnie stworzona, czy istniejąca już w akashy. Istnieją również inne zdolności, które są połączone z czuciem i z uczuciami, a które są uważane za część jasnoczucia; nawet intuicja ma swoje źródło w jasnoczuciu. Te kilka przykładów powinno wystarczyć za wytłumaczenie tej zdolności. Teraz przejdźmy do praktyki:

Gdy tylko skumulujesz element wody w całym ciele poprzez oddychanie porami i płucami, naładuj go zdolnością jasnoczucia poprzez intensywne wyobrażanie. Musisz być całkowicie przekonany, że impregnacja jest wystarczająco silna, by rozbudzić tę zdolność w twoim ciele astralnym. Następnie, za pomocą wyobraźni wyślij element wody poza ciało, przez splot słoneczny, czoło, dłonie bądź poprzez wydychanie, i skumuluj go w kawałku flaneli, płótna lub bawełnianego tamponu, który wcześniej namoczyłeś kondensatorem fluidu. Możesz powtórzyć ładowanie materiału, lecz nie więcej niż 7-9 razy. Tego ćwiczenia nie powinieneś praktykować w swojej asanie; zamiast niej, ułóż się wygodnie na sofie czy łóżku, w zależności od możliwości, ewentualnie połóż się na podłodze. Konieczne jest, byś leżał płasko na plecach, z lekko podniesioną głową. Innymi słowy, głowa powinna być wyżej niż reszta ciała. Dla rozwoju astralnego jasnoczucia nie używa się bezpośrednio elementu wody, lecz magnetycznej siły przyciągania wody. Zanim zaczniesz swoje ćwiczenie, połóż materiał nawilżony kondensatorem fluidu na wcześniej określonym ośrodku czucia. Zamknij oczy. Następnie wyobraź sobie, że całe ciało unosi się w uniwersalnym elemencie wody, tak jakby było na środku powierzchni nieskończonego oceanu. Wszystko, co czujesz, to woda, woda, woda. Bądź bardzo uważny, gdyż podczas tego ćwiczenia istnieje wielka tendencja do zaśnięcia. Pomimo bycia tego świadomym, istnieje możliwość, że zaśniesz. Jeśli to się zdarzy, musisz postanowić, że następnym razem nie padniesz ofiarą snu, gdyż jeśli to stanie się nawykiem, będziesz miał ogromną trudność z utrzymaniem rozbudzenia podczas swoich ćwiczeń.

Praktykując wspomniane ćwiczenie, przenieś swoją świadomość do ośrodka czucia i myśl, że magnetyczna moc wody zawartej w tobie, ożywia najdrobniejsze cząsteczki twojego ośrodka czucia i przywołuje astralne jasnoczucie. Musisz być w stanie wyobrażać sobie magnetyczną siłę przyciągania wody tak intensywnie, że staje się ona niezaprzeczalną rzeczywistością. Kiedy już jesteś mocno przekonany, że poprzez długą medytację wystarczająco ożywiłeś ośrodek czucia, to stopniowo eliminuj wyobrażenie uniwersalnej wody i rozpuść element wody zawarty w tobie do elementu uniwersalnego. Usuń materiał i zwróć zawarty w nim element wody z powrotem do elementu uniwersalnego, co kończy to ćwiczenie. Jeśli chcesz praktycznie wykorzystać ośrodek czucia, to wystarczy przenieść do niego swoją świadomość, a ta zdolność natychmiast się uruchomi.

Istnieje jeszcze jedna rzecz, jaką powinno się wziąć pod uwagę: dla rozwoju astralnych zmysłów widzenia, słyszenia i czucia dobrze jest praktykować codziennie, aż zostaną doskonale rozwinięte, nawet jeśli możesz poświęcać tym ćwiczeniom bardzo mało czasu. Możesz być pewien, że szybko ci się uda. W tym miejscu powstrzymam się od opisu rozwijania pozostałych zmysłów, gdyż nie są one tak ważne dla praktycznego użytku maga. Od ucznia zależy opracowanie swoich własnych ćwiczeń dla rozwoju pozostałych zmysłów, używając wspomnianych ćwiczeń jako przykładów.

Zdolności, jakie nabywasz poprzez astralny rozwój zmysłów są tak daleko idące, że nie wymagają dalszego wyjaśnienia. Radość, jaką czerpie się z sukcesu w tych ćwiczeniach, może być porównana do radości osoby, która straciła wzrok na wiele lat i nagle go odzyskała.

Krok VII
Magiczne kształcenie ciała fizycznego

Kiedy mag opanuje zewnętrzną projekcję elementów i rozumie jak wysyłać czy przywoływać każdy element z siebie i bezpośrednio z wszechświata, to posiada również zdolność dowolnego tworzenia elementariów dla siebie i dla innych oraz używania ich. Będzie w stanie tworzyć istoty, które będą mu wiernie służyły nie tylko na płaszczyźnie mentalnej, lecz również astralnej i fizycznej, zależnie od tego, jak mag uformuje te elementaria, czyli jak skondensuje je mentalnie, astralnie bądź fizycznie.

Świadome tworzenie myślokształtów, czyli elementali, było omawiane i tłumaczone szczegółowo w poprzednim rozdziale. Różnica pomiędzy elementalem a elementarium jest taka, że elemental jest tworzony na podstawie świadomego myślokształtu poprzez wyobraźnię i siłę woli maga i jest skuteczny głównie, dla niego i dla innych, na płaszczyźnie mentalnej, płaszczyźnie myśli. W porównaniu do niego, elementarium jest dużo bardziej penetrujące i trwałe w swoich skutkach, gdyż jest tworzone z jednego bądź wielu elementów. Właściwy akt prokreacji czy tworzenia elementarium, tak samo jak procedura, której mag musi przestrzegać, będzie w tym rozdziale wyjaśniony szczegółowo na podstawie praktycznych przykładów. Intuicja, jaką mag nabył poprzez ćwiczenia, zapewni mu potrzebną pomoc do stworzenia własnych ćwiczeń zależnie od konkretnego celu, jaki będzie chciał uzyskać w danym przypadku. Mag, zgodnie ze swoim etycznym rozwojem, z pewnością nie ośmieli się tworzyć elementariów dla złych celów, gdyż byłby celem surowego odwetu ze strony niewidzialnego świata. Poprzez wiedzę o tworzeniu elementariów, mag otrzymuje niezwykle potężny klucz, który pozwala mu dokonać wszystkiego na płaszczyźnie mentalnej, astralnej i fizycznej.

Mag musi być stale świadomy tego, że odpowiedzialność za czyny elementarium nie spoczywa na tym stworzeniu, lecz na nim samym. Elementaria są posłusznymi instrumentami w rękach maga, które ślepo podążają za jego wolą i spełniają każde jego życzenie, niezależnie od tego czy jego intencje są dobre, czy złe.

Nie możesz oczekiwać od piekarza wykonywania pracy stolarza, ani nie możesz oczekiwać, że elementarium, jakie stworzyłeś do konkretnego celu, spełni zadanie, do którego nie zostało stworzone. Z tego powodu nie możesz nigdy nadawać elementarium dwóch bądź więcej zadań, gdyż w tych okolicznościach nie wykona ono żadnego we właściwy czy pewny sposób. Co więcej, zawsze rozważaj analogię elementów. Byłoby złe i bezprawne dla maga stworzyć elementarium dla siebie, które nie byłoby zgodne z analogią elementów. Odnośnie formy elementarium nie istnieją żadne ustalone granice dla wyobraźni maga; wybór formy jest pozostawiony jego woli i intuicji. Jednakże unikaj wybierania formy, która przypomina żyjącego lub zmarłego człowieka, którego znałeś lub z którym jesteś wciąż w kontakcie, gdyż bardzo łatwo można byłoby wejść do mentalnego czy astralnego ciała tej osoby i wyrządzić jej wielką krzywdę. Poza tym, mag naraziłby się na niebezpieczeństwo, gdyż z racji swojej dziedziczonej inteligencji, elementarium może obrócić się przeciw magowi w chwili jego nieuwagi i wyrządzić mu wielką krzywdę. Elementarium posiada niesamowitą zdolność wampiryzowania maga bądź wpływania na niego pośrednio w czasie snu i może przysporzyć wielu innych problemów. Każdy mag powinien potraktować to ostrzeżenie bardzo poważnie.

Co więcej, elementarium należy nadać imię w momencie tworzenia. Nie wybieraj pospolitego imienia. Samo wymienienie imienia elementarium sprowadzi je natychmiast w pobliże maga. Jeśli masz kilka elementariów, zapisz ich imiona, na wypadek gdybyś je zapomniał. Nie powierzaj tych imion żadnej osobie, gdyż każdy umiejętny mag mógłby przejąć władzę nad tymi elementariami i łatwo by nimi manipulował.

Energia i skuteczność elementarium zależy od jego ładunku. Im silniejsza wola maga, tym większa zewnętrzna projekcja elementów. Elementarium naładowane do takiego stopnia jest dużo bardziej penetrujące i skuteczne. Czasami elementarium może zostać skondensowane do takiego stopnia, że staje się widoczne nawet dla nieszkolonego fizycznego oka. Mag może, w zależności od potrzeb, sprawić, by takie elementarium działało widzialnie bądź niewidzialnie. Czas życia elementarium zależy od celu, dla jakiego zostało stworzone, i musi zostać określone na samym początku aktu tworzenia. Kiedy elementarium osiągnęło swój cel, mag musi rozpuścić je poprzez wyobraźnię do jego oryginalnego elementu. Nigdy nie zapomnij przeprowadzić procesu rozpuszczenia, gdyż po ukończeniu swojego zadania, elementarium staje się bardzo łatwo niezależne, co jest rezultatem jego instynktu samozachowawczego. Jeśli w tym miejscu mag zapomni rozpuścić elementarium, wymknie się ono spod jego kontroli i stanie się wampirem. Mag jest odpowiedzialny za wszystkie karmiczne konsekwencje, które taki wampir stworzy. Przy pracy z elementariami należy zawsze kierować się wielką ostrożnością i sumiennością. Wielu magów określa sposób rozpuszczenia elementarium już w momencie tworzenia. Na przykład, niszczą lub palą imię elementarium, używając określonego rytuału czy znaku, wykonując określony gest lub używając wcześniej określonej formuły. Skoro to wszystko jest sprawą całkowicie indywidualną, pozostaje to wyłącznie wyborem maga. Szczególną uwagę należy poświęcić aktowi rozpuszczania. Jeśli mag posiada akt rozpuszczenia w swojej dyspozycji cały czas, to zawsze jest w pozycji, by wywierać na elementarium całkowite posłuszeństwo, grożąc mu natychmiastowym rozpuszczeniem. Mag musi być całkowicie przekonany względem siebie, że ma absolutną władzę skłaniania elementariów do bezwarunkowego posłuszeństwa i do całkowitego ich kontrolowania. Jest to absolutnie konieczne, jeśli nie chce stać się kukiełką własnych tworów. Im lepiej, bardziej wiernie i bardziej skutecznie elementarium mu służy, tym więcej mag zdobędzie doświadczenia. Im bardziej ufne staje się elementarium, tym mniej skłonny do jego rozpuszczenia staje się mag. Cały czas musi nad tym panować i nie może ulegać takim uczuciom, gdyż inaczej może stać się zależny od swoich własnych istot. Zatem będzie stosowne nadawać elementariom jedynie krótki okres życia, a jeśli zajdzie potrzeba, stworzyć nowe w ten sam sposób. Nie oznacza to, że należy tworzyć co tydzień nowe elementarium dla tego samego celu, lecz byłoby bardzo niekorzystne trzymać to samo elementarium przez lata.

Kiedy mag tworzy elementaria dla własnego użytku, powinny być formowane z projekcji elementów poprzez jego ciało, podczas gdy elementaria tworzone dla innych powinny być formowane poprzez projekcję elementów bezpośrednio z wszechświata. Mag jest świadomy tego, że istnieje niewidzialne połączenie pomiędzy nim a elementarium, które może być wykorzystane, jeśli miałby tworzyć elementaria dla innych ludzi poprzez projekcję przez własne ciało. Każdy mag powinien być w stanie odkryć dlaczego tak jest.

Co więcej, należy również omówić miejsce trzymania elementarium. W Oriencie elementaria są nazywane yidam i są one wyganiane do tak zwanego kylichor, gdzie są trzymane bezpiecznie. Kylichor jest diagramem zbudowanym z kamienia, który jest powiązany z yidam i żaden obcy nie ma dostępu do tego miejsca.

Wyćwiczony mag nie potrzebuje takich odosobnionych miejsc; wystarczy, że trzyma on elementarium w określonym miejscu w ścianie, gdyż jest świadomy faktu, iż elementarium nie podlega czasowi ani nie wymaga określonej przestrzeni. Elementarium będzie się czuło tak samo dobrze w ścianie, jak i w otwartym pomieszczeniu. Dużo korzystniej jest trzymać go bezpiecznie w ścianie bądź większym trwałym obiekcie, gdyż powinieneś unikać przechowywania go w obszarze, gdzie stale obecni są ludzie. Jeśli zdarzy się, że osoba znajdzie się w tym samym miejscu co elementarium, opanuje ją pewien niepokój; mogą także wystąpić inne nieprzyjemne konsekwencje.

Na samym początku aktu tworzenia mag określa jak elementarium będzie nazwane, albo wypowiadając jego imię szeptem bądź w myśli, albo poprzez ruch ręki, gest czy rytuał. To pozostaje w indywidualnej preferencji maga.

Zanim zacznę opis praktyki właściwego aktu tworzenia, powinienem podkreślić, że mag nie powinien ograniczać się wyłącznie do niego, gdyż jest to jedynie mała część praktyki magii i jedynie wskazówka co do tego, jak powinien używać swoich energii. Mag nie powinien się w tych metodach specjalizować; wręcz przeciwnie, jeśli jest w stanie doskonale wykonać te praktyki, dalsze możliwości staną się dla niego dostępne. Ta część magii ma być wykonywana jedynie na początku, a od maga zależy wykorzystanie jej, by pomóc sobie oraz innym ludziom. To jest między innymi celem tego tematu.

Akt tworzenia

Istnieją cztery podstawowe metody tworzenia elementariów:

1. Projekcja jednego elementu w gotową formę, niezależnie od tego czy będzie to forma mentalna, astralna lub fizyczna.
2. Projekcja kilku elementów w gotową formę, która może być formą mentalną, astralną bądź fizyczną.
3. Projekcja jednego elementu bez żadnej bezpośredniej formy, która zostanie stworzona przez sam element.
4. Projekcja kilku elementów, które samodzielnie stworzą dla siebie formę.

Wytłumaczę wszystkie cztery metody w postaci praktycznych przykładów.

Metoda 1

Umieść przed sobą obiekt, formę bądź kształt, jaki chcesz nadać elementarium. Na przykład, możesz wybrać kulę wykonaną z drewna lub szkła, która może być pełna bądź pusta w środku. Nawet większa gumowa piłka będzie odpowiednia. Poprzez moc swojej wyobraźni, ściągnij pożądany element z wszechświata i wyobraź go sobie w wybranej formie, aby była ona całkowicie wypełniona elementem. Obojętne czy jest to gumowa piłka, szklana lub drewniana kula, czy cokolwiek innego. W ten sam sposób postępuj z każdym elementem, z którym chcesz pracować, z wyjątkiem akashy. Zawsze wybieraj element, który odpowiada twojemu życzeniu czy idei. Powtarzaj tę projekcję kilka razy - musisz mieć poczucie w swojej wyobraźni, że coraz więcej substancji danego elementu się formuje, kumuluje i kompresuje. Kiedy jesteś pewien, że kumulacja elementu osiągnęła taki punkt, że może zrealizować twoje życzenie, to zaimpregnuj ukończone elementarium skoncentrowanym życzeniem, celem, jakiemu elementarium ma służyć. Co więcej, nadaj elementarium imię, gdyż nie może ono bez niego istnieć. W tym samym czasie określ czas życia, podczas którego musi ono wypełnić swoje zadanie. Zakładając, że wybrałeś element ognia, staje się ono elementarium ognia, a zatem masz ognistą kulę. Jeśli elementarium jest tworzone z elementu wody, to kula będzie wyglądała jak ze szkła. Jeśli jest ono stworzone z elementu powietrza, to kula będzie miała niebieskawy poblask. A jeśli z elementu ziemi, będzie miało kolor gliny.

O ile wypełniłeś wszystkie instrukcje, wyjmij elementarium z obiektu i wyślij na jego misję. Lecz zanim je wyślesz, nakaż mu powrócić do kulistego obiektu natychmiast po wykonaniu zadania. W ten sposób dostajesz możliwość kontrolowania, czy elementarium wykonało już zadanie, poprzez zbliżenie wahadełka do jego formy. Jeśli po ukończeniu zadania elementarium powróciło do swojej oryginalnej formy, to wahadełko wykaże wibracje, gdyż elementarium ma bardzo silne magnetyczne i elektryczne emanacje. Ten test z wahadełkiem jest bardzo ważny, gdyż daje magowi możliwość określenia, czy elementarium wykonało swoje zadanie. Kiedy już osiągniesz konieczną dojrzałość, będziesz w stanie obserwować pracę elementarium przy pomocy jasnowidzenia. Jeśli wahadełko nie wykazuje żadnej wibracji, jest to dowodem, że elementarium nadal pracuje, tj. że jeszcze nie wykonało zadania.

Kiedy wysyłasz elementarium na jego misję, musisz być świadomy, że nie jest ono ograniczone czasem ani przestrzenią; nie istnieją dla niego żadne granice i, jeśli to konieczne, może przelecieć dookoła świata w jednej chwili. Musisz być mocno przekonany, że elementarium wykona twoją wolę i twoje rozkazy w określonym czasie. Nie może pojawić się w twoim umyśle najmniejsza wątpliwość odnośnie sukcesu jego misji. Gdy tylko zostanie ono wysłane, musisz natychmiast zerwać połączenie pomiędzy sobą i elementarium, czyli przestać o nim myśleć. Można to osiągnąć albo umieszczając się w stanie całkowitej pustki umysłu, albo skupiając swoją uwagę na innym temacie. Musisz całkowicie zapomnieć o elementarium. Im lepiej to wykonasz, tym bardziej dogłębnie i z mniejszymi przeszkodami będzie ono działać przy wykonywaniu swojej misji.

Kiedy określony czas minął, przy pomocy wahadełka upewnij się, czy elementarium wróciło do swojej formy. Jeśli wróciło, możesz rozpuścić je we wcześniej określony sposób, który jest, jak wspomniałem, całkowicie indywidualny. Rozpuszczenie może być dokonane przez spalenie jego imienia, przez rytuał bądź przez wymówienie jego imienia od tyłu niskim głosem. Rozpuszczenie może być również wykonane poprzez normalną wyobraźnię, podobnie do metody zalecanej przy wysyłaniu elementów. Jeśli sobie tego życzysz, możesz też zastosować elementarium gdzie indziej dla takiego samego zadania.

Jeśli elementarium nie wróciło do formy w określonym czasie, możesz przyjąć za pewnik, że twój rozkaz nie został satysfakcjonująco wykonany. W tym momencie przywołaj elementarium z powrotem i spowoduj większą kumulację określonego elementu poprzez bardziej intensywne jego wyobrażanie i projekcję. Następnie wyślij elementarium ponownie do jego zadania, aż pożądany efekt zostanie osiągnięty. Powyższą procedurę można powtarzać tak często, jak to jest konieczne. Zazwyczaj ma to miejsce, gdy dałeś elementarium zadanie, dla którego energia i napięcie mu zapewnione nie są wystarczające. Nie zapominaj, że skuteczność elementarium zależy od twojej mentalnej dojrzałości, zatem od twojej zdolności kondensowania elementu. Zależy również od twojej woli, przekonania i emanacyjnej wiary, która jest w stanie poruszyć góry.

Wspomniana metoda tworzenia elementariów jest najłatwiejsza i najprostsza. Mag stosuje tę metodę dla prostych skutków i dla jasno zdefiniowanych bądź bardzo ograniczonych idei i wpływów, które nie wymagają żadnej szczególnej inteligencji - na przykład: by wydać rozkaz innej osobie, by zaoferować ochronę w nieskomplikowanej sytuacji etc. Jak zostało wspomniane wcześniej, poprzez elementaria możesz osiągnąć skutki mentalne, astralne i fizyczne.

Ta metoda pozwala również tworzyć elementaria bez stosowania materialnej formy, tj. bez szklanej kuli czy gumowej piłki. W takim przypadku wyślij dany element do myślokształtu i zastosuj dokładnie tę samą procedurę, jak w przygotowywaniu go w materialny sposób. Oczywiście w ten sposób jest dużo trudniej stworzyć elementarium. Jednakże ma to tę przewagę, że taką formę można przenosić do miejsc, gdzie na fizyczne ciało nie byłoby zbyt wiele miejsca, na przykład w róg pokoju, w ścianę, czy w inne miejsca, gdzie zetknięcie się z innym człowiekiem byłoby niemożliwe.

Ta metoda daje magowi wiele możliwości odnośnie zastosowań i całkowicie jego intuicji są pozostawione cele, dla których chce zastosować stworzone elementarium. Na przykład może poprzez elementarium chronić swój dom czy mieszkanie; może również tworzyć bardziej dogodną atmosferę dla siebie etc. Tak jak każdą naukę można zastosować dla dobrych rzeczy, jak i wykorzystać dla złych, tak i ta metoda może być nadużywana dla egoistycznych i złośliwych celów. Na przykład, biznesmen może stworzyć elementarium, które dostarcza mu dużo klientów. Wszystkie nawiedzone domy, uczynione takimi przez złośliwego maga, znajdują swoje wytłumaczenie w elementariach, które są świadomie tworzone dla nieprzyjemnych celów. Szanujący się mag nigdy nie zniży się do takich praktyk.

Metoda 2

Chociaż w tej metodzie można wybrać dowolny kształt dla swojego elementarium, taki jak statuetka, lalka lub coś podobnego, to zaznajomię cię z idealną sekretną praktyką.

Weź 2/3 gliny i 1/3 pszczelego wosku; te proporcje należy rozumieć nie jako ciężar, lecz jako objętość. Wymieszaj glinę z małą ilością ciepłej wody, by powstała gęsta masa, i dodaj do tego wosk, całkowicie roztopiony albo tylko rozgrzany do miękkości. Ugniataj oba składniki, aż będą bardzo dobrze zmieszane. Nie używaj zbyt dużo wody do przygotowania gliny, gdyż masa zrobi się zbyt miękka i będzie trudno z nią pracować. Jeśli nie masz prawdziwego pszczelego wosku, można użyć do tego innego tłustego bądź woskowatego składnika, jak łój, stearyna, parafina, czy inne substancje generalnie używane do produkcji świeczek. Te składniki powinny być jednak używane w ostateczności, gdyż pszczeli wosk jest dużo lepszy.

Kiedy wszystkie składniki zostaną poprawnie zmieszane i ugniecione, możesz z glinianej mieszanki ukształtować bądź wyrzeźbić zamierzony kształt elementarium. Jeśli chcesz nadać elementarium kształt człowieka, to musisz nadać glinianej mieszance tę szczególną formę.

Kiedy gliniana figurka jest wciąż miękka i ciepła, weź długi gwóźdź bądź podobny obiekt i włóż go w obszar głowy w dół ku stopom, wzdłuż kręgosłupa, tworząc kanał, pustą przestrzeń wewnątrz figurki. Upewnij się, że otwór i kanał są wystarczająco duże. Wypełnij to puste miejsce aż do otworu w głowie kondensatorem fluidów, następnie zatkaj otwór gliną, kiedy gliniana figurka jest wciąż miękka, by kondensator fluidów nie wypłynął. Możesz również wypełnić glinianą figurkę kondensatorem fluidów po tym, jak już wystygła i stwardniała; następnie zatkaj otwór ciekłym pszczelim woskiem bądź woskiem z płonącej świeczki. Przygotowanie magicznych kondensatorów będzie wyjaśnione w odpowiednim rozdziale.

Jeśli intencją maga jest stworzyć elementarium dla swoich własnych celów, musi on zatkać otwór w figurce bawełnianym tamponem zawierającym kilka kropel jego własnej organicznej prima materia. Ta pierwotna materia jest alfą i omegą, przez którą rozumiem kilka kropel jego krwi bądź nasienia. W tym konkretnym przykładzie jedno bądź drugie całkowicie spełni zadanie, lecz zdecydowanie bardziej efektywne będzie, jeśli obie te pierwotne mumiae będą połączone. Jeśli magiem jest kobieta, to kropla jej krwi wystarczy dla tego celu. Najpierw zaimpregnowany bawełniany tampon musi być włożony do pustego miejsca w glinianej figurce, a następnie na niego wlewa się kondensator fluidów. Kiedy to zakończysz, zatykasz otwór. Taka gliniana figurka jest według praw magii idealnym kształtem dla stworzenia elementarium. Rozmiar figurki nie ma żadnego znaczenia; jednakże im jest większa, tym łatwiej pracować z nią za pomocą wyobraźni. Umiejętny mag nie potrzebuje figurki większej niż 10 cm.

Kiedy mag tworzy elementarium dla innej osoby i formuje glinianą figurkę, to nigdy nie można dodawać do kondensatora fluidów pierwotnej materii maga, gdyż wyrządzi on sobie wielką krzywdę. Adresat figurki byłby w stanie wpływać na maga pośrednio bądź bezpośrednio poprzez mentalne, astralne i fizyczne połączenie, nie tylko w pozytywnym sensie, lecz również w negatywnym. Na przykład, jeśli gliniana figurka przygotowana przez maga przy pomocy jego własnej mumiae będzie zanurzona w zimnej wodzie, spowoduje, że będzie on doświadczał chłodu; z drugiej strony, jeśli figurka będzie wystawiona na wielkie gorąco, to mag będzie doświadczał gorączki. Istnieje oczywiście wiele innych możliwości, które są możliwe dzięki magiczno-sympatycznej więzi, lecz powstrzymam się od wymieniania ich, by nie zwodzić ucznia na złe tory.

Gliniana figurka, która została tutaj opisana, może również być naładowana tylko jednym elementem i elementarium może być stworzone w sposób opisany w poprzedniej metodzie. Jednakże opiszę tutaj samą praktykę drugiej metody.

Weź figurkę w swoją lewą dłoń i potrzyj ją delikatnie swoją prawą dłonią, jak gdyby ożywiając ją swoją energią witalną. Następnie kilka razy wydmuchnij powietrze na figurkę, jak gdyby budząc ją do życia. Nadaj elementarium imię, jakie wybrałeś, wymawiając je na nią kilka razy. Magowie chrześcijanie mogą nawet ochrzcić figurkę jak nowonarodzone dziecko. Podczas tej ceremonii figurce nadawane jest imię. Ta procedura jest oczywiście kwestią preferencji maga, lecz nie jest konieczna. Przede wszystkim mag musi upewnić się, że elementarium posiada pełne ciało w glinianej figurce. Gdy tylko figurka otrzymała imię, wypełnij swoje ciało elementem ziemi poprzez oddychanie elementem, następnie wyślij element ziemi na zewnątrz, przez dłonie bądź splot słoneczny, i wypełnij figurkę tym elementem, zaczynając od stóp, a kończąc na obszarze genitaliów. Kiedy ładujesz figurkę, te części muszą być dynamicznie skondensowane elementem ziemi. Wszystkie charakterystyczne atrybuty ziemi, takie jak ciężkość, grawitacja etc., musza być obecne w najniższej części figurki. Jest to dokonywane poprzez koncentrację, mocną wolę i przekonanie, że element ziemi ze wszystkimi swoimi atrybutami na stałe pozostaje w figurce i tam działa.

Postępuj w powyższy sposób z elementem wody, który wysyłasz do brzusznego obszaru glinianej figurki. Następnie z elementem powietrza w obszarze klatki piersiowej i ostatecznie z elementem ognia, który przenosisz do obszaru głowy.

Kiedy już przy pomocy wyobraźni wyślesz wszystkie cztery elementy do figurki, możesz być pewien, że stworzyłeś dla swojego elementarium ciało astralne przy pomocy tych elementów, że przyjęło ono kształt figurki i wedle twojego życzenia może wyjść z figurki i przyjąć rozmiar, jaki sobie życzysz. Ciało astralne twojego elementarium będzie zawsze połączone niewidzialnym sznurem z materialną powłoką, w naszym przypadku z lalką, i życie oraz egzystencja elementarium zależy od fizycznej lalki; zatem gdy tylko elementarium wykona swoje zadanie, musi ponownie przybrać rozmiar glinianej figurki, czyli innymi słowy, musi natychmiast wejść i zjednoczyć się z figurką. Do tego miejsca możesz powtarzać ten eksperyment kilka razy, by zwiększyć efektywność, która w odniesieniu do tej konkretnej procedury jest osiągana przez głęboką medytację. Gdy tworzenie astralnego ciała elementarium jest ukończone w opisany tutaj sposób, możesz zacząć formować jego ciało mentalne w następujący sposób:

Mocą wyobraźni uformuj ciało mentalne w glinianej figurce, myśląc, że jest utworzone z najdelikatniejszych eterycznych substancji, i zobrazuj, jak zajmuje całą formę figurki. Poprzez koncentrację umieść w głowie figurki wszystkie zdolności duszy i ducha, które chcesz by posiadała, i zintensyfikuj te zdolności poprzez medytację. Jeśli nie masz niezwykłych życzeń, koncentruj się na czterech konkretnych atrybutach ducha: woli, intelekcie, uczuciach i świadomości, i pogłębiaj je swoją medytacją nad nimi.

Kiedy jesteś pewien, że gliniana figurka została wystarczająco naładowana i tym samym jest w stanie wykonywać twoje życzenia czy spełniać zamierzony efekt, to następnym krokiem jest budzenie elementarium do życia.

Skumuluj tak dużo światła z wszechświata w swojej prawej dłoni, żeby promieniowała białą poświatą, jak słońce. Trzymaj glinianą figurkę w swojej lewej dłoni i trzymaj promieniującą prawą rękę kilka centymetrów nad nią. Wdmuchuj swój ciepły oddech do obszaru pępka figurki i wymień imię elementarium na głos w ten obszar. Podczas tej procedury wyobrażaj sobie, że światło twojej prawej dłoni staje się coraz słabsze z każdym oddechem, gdyż przepływa do figurki. Natychmiast po pierwszym wydechu na figurkę wyobraź sobie, że zaczyna bić w niej serce i że krew zaczyna cyrkulować. Twoje wyobrażenie musi być tak dynamiczne, byś mógł wyraźnie i fizycznie wyczuć życie w glinianej figurce. Po siódmym oddechu światło w twojej dłoni powinno całkowicie wygasnąć i znajdować się w figurce. Astralna forma twojej glinianej figurki jest teraz pulsująca i żywa. Przy ósmym oddechu koncentruj się na idei, że fizyczne ciało figurki absorbuje twój oddech i zaczyna normalnie oddychać. Przy dziewiątym oddechu, zawołaj elementarium jego imieniem i krzyknij głośno i ekstatycznie: "Żyj! Żyj! Żyj!". Ostatnie "żyj" musi być wypowiedziane z wielkim entuzjazmem i z ogromnym przekonaniem, z towarzyszącą niewzruszalną wiarą, że pożądane elementarium zostało stworzone. Możesz być pewien, że zgodnie z analogicznymi prawami natury została wydana na świat doskonała istota.

Gdy dojdziesz do tego miejsca, możesz albo iść dalej, albo owinąć figurkę kawałkiem czystego jedwabiu dla przyszłego użytku. Jedwab jest znany jako najlepszy magiczny materiał izolacyjny. Figurka musi być przechowywana w miejscu niedostępnym dla kogokolwiek poza tobą, gdyż żadna osoba poza tobą nie powinna wejść z nią w kontakt. Wszelka dalsza praca jest już kwestią wyobraźni.

Jeśli chcesz iść dalej, postaw figurkę przed sobą i wyobraź sobie, że astralne i mentalne ciało wychodzi z figurki. Wyobrażaj sobie elementarium jako miniaturowego człowieka. Wyborowi maga pozostawione jest określenie, czy elementarium jest istotą męską, czy żeńską; to zawsze zależy od zadania, jakie elementarium ma wykonać. Ta sama logika ma zastosowanie odnośnie ubrania elementarium; ten wybór również pozostawiony jest magowi.

W odniesieniu do nadanego zadania, możesz połączyć elementarium z wybranym rytuałem poprzez wyobraźnię, by urosło w mgnieniu oka do wybranego rozmiaru. Od początku odciśnij na swoim elementarium, że musi ono przyjąć rozmiar, jaki określiłeś. Możesz sprawić, że przyjmie ono rozmiar krasnala bądź olbrzyma. Jest to kwestia woli i życzenia maga i zależy od celu elementarium, czy powinna mu zostać nadana bardziej czy mniej piękna forma. Skoro astralne i mentalne ciało jest niezależne od czasu i przestrzeni oraz skoro materia nie jest przeszkodą, mag musi przy pomocy wyobraźni zaimpregnować elementarium tym atrybutem na samym początku.

Podczas pracy z elementarium zalecane jest, by mag związał ważne procedury z rytuałem własnego wyboru. Powodem ku temu jest to, że jeśli mag pracuje z elementarium przez dłuższy czas, pożądana procedura wykonywana jest w tak mechaniczny sposób, że nie trzeba dłużej używać swojej siły woli czy wyobraźni; zamiast tego, rytuał połączony z tą konkretną procedurą samodzielnie wyzwoli energię i skutek. Przy długotrwałej pracy z elementarium będzie ono miało możliwość skondensowania się do tego stopnia, że staje się widzialne dla każdego fizycznego, niewyszkolonego oka. Może mieć to miejsce wedle życzenia maga, a czasem nawet automatycznie. Zalecane jest jednak, by elementarium pracowało niewidzialnie, co ustala się z elementarium poprzez wyobraźnię.

Elementarium, które zostało stworzone w opisany sposób, będzie najpierw wypełniało zadania mentalne, potem astralne, a kiedy było stosowane przez długi okres czasu, może nawet wykonywać zadania fizyczne. Jednakże, to zależy od celu, dla jakiego zostało stworzone przez maga. Cel czy zadanie musi być dołączone do elementarium w momencie jego tworzenia. Później będzie trudniej wszczepić do niego nowe cechy. Zatem, zanim mag zacznie tworzenie elementarium, powinien opracować plan, gdzie wszystko jest uważnie brane pod rozwagę. Mag nie powinien nigdy pozwolić elementarium przerosnąć siebie, nawet wtedy, gdy stało się tak silne, że może dokonywać wielkich mentalnych, astralnych i fizycznych zadań. Kiedy elementarium wykonało swoje zadanie, zawsze zamknij je z powrotem w jego ciele przy pomocy rytuału, jaki wybrałeś, i nigdy nie pozwalaj elementarium posiadać własnej woli, niezależnie od tego, czego dotyczy. Mag musi być cały czas przekonany o swoim autorytecie i swoich magicznych mocach. Musi również być pewien, że zawsze jest panem ciała elementarium w glinianej figurce - innymi słowy, że jest jego panem życia i śmierci. Jeśli zniszczy się glinianą figurkę bądź jeśli wyleje się z niej kondensator fluidów, rezultatem będzie śmierć, czyli rozpuszczenie elementarium.

Skoro gliniana figurka powinna zawsze być owinięta czystym jedwabiem, możesz być pewien, że astralne ciało elementarium nie może ani opuścić, ani wejść do swojego ciała, gdyż przeszkadza w tym jedwab. Bardzo ważne jest, by o tym pamiętać. Kiedy wysyłasz elementarium do wykonania określonego zadania czy innych obowiązków, figurka musi być wolna, to jest odwinięta, by oddzielić elementarium z figurki. Jeśli przypadkowo owiniesz figurkę jedwabiem, gdy astralne ciało jest na zewnątrz, elementarium zostanie natychmiast zabite, czyli rozpuści się. Tak samo można natychmiast zabić maga, gdyby dotknęło się jego fizycznego ciała, gdy jego ciało astralne jest poza ciałem fizycznym, gdyż sznur łączący ciało astralne z fizycznym zostałby przez to zerwany. Jak widzisz, elementarium, jakie tworzysz, trzeba traktować dokładnie w ten sam sposób jak człowieka.

Jeśli chcesz rozpuścić elementarium, nie powinno być to dokonywane gwałtownie, gdyż energia, jaka będzie uwolniona, pochodzi od samego maga, i nagły jej powrót mógłby wyrządzić mu krzywdę, zwłaszcza jeśli jego elementarium jest w stanie wywoływać silne fizyczne efekty, których nawet sam mag nie jest w stanie wytworzyć. W tym konkretnym przypadku rozpuszczenie powinno być wykonane stopniowo. Zatem te sprawy trzeba rozważyć przed stworzeniem elementarium, by nie zyskało tak dużej siły, która przekroczy fizyczne, astralne i mentalne moce maga.

Istnieją dwie metody, jakie polecam do rozpuszczenia elementarium. Pod żadnym pozorem jego rozpuszczenie nie powinno zajść gwałtownie. Na przykład, figurka nie powinna być spalona bez rozładowania jej. Zawsze bierz pod uwagę fakt, że elementarium jest naprawdę częścią twojej jaźni, twojego wysłanego "ja", szczególnie przy użyciu tych metod. Każde nagłe rozpuszczenie skutkowałoby silną magiczną niekorzyścią. Kiedy mag nie posiada wystarczającej odporności bądź jeśli nie jest w inny sposób zabezpieczony przed takimi skutkami, to może doświadczyć ciężkiego ubytku na zdrowiu, np.: choroby serca, załamania nerwowego, różnych rodzajów paraliżu, chorób mentalnych etc. Zatem zawsze zalecana jest ostrożność w praktyce magii. Zawsze ściśle wykonuj polecenia i stosuj się do podawanych zasad. Obserwuj je, a nigdy nie narazisz swojego życia, nie doświadczysz uszczerbku na zdrowiu ani niczego innego.

Jedynie nieracjonalna i bezmyślna osoba, która nie zna i nie obserwuje praw, może wyrządzić krzywdę sobie i innym. Człowiek rozsądny i szlachetny będzie błogosławieństwem dla ludzkości, będzie czynił jedynie dobro i sięgał wysokich poziomów w magii - nigdy nie naruszy on praw natury czy ducha.

Proces rozpuszczenia elementarium jest taki sam, jak proces śmierci w człowieku. Jeśli podczas aktu tworzenia nie jest od razu określona metoda rozpuszczenia, to trzeba wybrać inną procedurę. Weź glinianą figurkę do ręki i wyobraź sobie normalny proces oddychania ciała astralnego. Poczuj bicie serca i pulsowanie krwi. Następnie wypełnij swoją prawą rękę akashą, którą wyobrażasz sobie w kolorze fioletowo-czarnym. Nagle wysyłasz akashę jak błyskawicę w postaci strzały w serce glinianej figurki. Poprzez tę procedurę rozpuściłeś swoje elementarium. Serce stanęło i oddychanie ustało. Wyciągnij mentalne ciało z figurki, gdyż, poprzez uderzenie akashy, sznur pomiędzy mentalnym i astralnym ciałem został zerwany. Gdy tylko wyobrazisz sobie ciało mentalne na zewnątrz figurki, rozpuść je poprzez wyobraźnię do uniwersalnego światła, podobnie jak wyparowuje para wodna. Gdy już ukończyłeś to zadanie, zacznij rozpuszczać ciało astralne w figurce poprzez wyobraźnię, wyparowując po kolei wszystkie elementy do ich elementów uniwersalnych. Zacznij od elementu ognia z głowy figurki, potem element powietrza z obszaru klatki piersiowej, następnie element wody z obszaru brzucha i ostatecznie element ziemi ze stóp. Otwórz wydrążony kanał bądź, jeśli chcesz, możesz rozbić głowę figurki. Kondensator fluidów zawarty w pustej przestrzeni figurki musi być wchłonięty w wystarczająco duży kawałek bibuły, którą następnie palisz.

Samą glinianą figurkę można użyć ponownie dla nowego elementarium, topiąc ją i na nowo ugniatając. Jednakże byłoby bardziej korzystne zniszczenie jej poprzez spalenie bądź zakopanie w odległym miejscu, do którego nikt nie ma dostępu. Jest to normalny sposób rozpuszczania.

Teraz opiszę inną metodę, która jest najczęściej stosowana, kiedy elementarium skondensowało się do takiego stopnia, że posiada możliwość wykonywania fizycznych zadań lub gdy stało się tak potężne, że przeciwstawia się autorytetowi maga i przewyższa go. Aby zabezpieczyć się przez wszelkimi magicznymi negatywnymi skutkami bądź przed przebiegłością elementarium, należy poniższe instrukcje wykonać w najdrobniejszym szczególe.

Przygotuj kąpiel tak gorącą, jak tylko jesteś w stanie wytrzymać, i ułóż się w wannie. W lewej dłoni trzymaj glinianą figurkę owiniętą jedwabiem. Prawa dłoń jest naładowana akashą. Lewą ręką, w której trzymasz figurkę, usuń jedwab. W momencie gdy trzymasz nagą figurkę bezpośrednio nad wodą, wyślij niszczący promień akashy w serce figurki. W tym samym momencie, zanurz figurkę pod wodą i myśl, że cała jej energia, wszystkie jej zdolności, jej całe życie przechodzi do ciebie z pomocą wody, w twoje ciało, w twoją duszę, w twojego ducha. Ta procedura jest bardzo szybkim unicestwieniem stworzonej istoty, twojego elementarium. Twoje ciało, dusza i duch przyjmują jego życie w tolerowalnym stopniu. Nadmiar energii pozostaje w wodzie i chroni cię przed magicznym negatywnym skutkiem. Gdy to wykonasz, wyjdź z wody i wytrzyj się do sucha. Pozostaw figurkę w wodzie, aż woda całkowicie wystygnie. Jedwab, którym figurka była owinięta, również powinien zostać w wodzie. Spuść wodę bądź wylej ją, lecz upewnij się, że nie wejdzie ona w kontakt z inną osobą.

Jeśli jesteś jasnowidzem i widzisz, że figurka wciąż emanuje aurą, zanurz ją ponownie w gorącej wodzie i koncentruj się, że woda absorbuje wszelkie pozostałe w niej życie. Figurka oczywiście rozpuści się pod wpływem gorącej wody, a kondensator fluidów, jako płyn, zmiesza się z wodą. Nawet jeśli nie widzisz emanacji, możesz powtórzyć tę procedurę na wszelki wypadek. Da ci to pewność, że wszelkie życie zostało usunięte z elementarium. To, co pozostanie z figurki i jedwabiu, musi zostać spalone bądź zakopane. Poprzez tę procedurę elementarium jest martwe i przestało dla ciebie istnieć.

Zanim zakończę tę metodę, chciałbym dać magowi pracującemu z elementariami jeszcze kilka wskazówek, które są bardzo ważne dla praktyki.

Tak jak godzina śmierci człowieka jest określana przez los z dokładnością do minuty, tak i ty musisz określić godzinę śmierci elementarium, która musi być przestrzegana co do minuty. Innymi słowy, określ czas życia swojego elementarium w trakcie jego tworzenia, nawet jeśli ten czas rozciąga się na kilka lat. Zalecane jest zatem trzymanie zapisów, by być pewnym, że nie zapomnisz. W przypadku gdy twoje elementaria są tworzone w taki sposób i są tak skondensowane, że możesz rozmawiać z nimi jak z ludźmi, to będą one próbowały przekonać maga, czy nawet grozić mu, by ich nie niszczył. Pod żadnym pozorem mag nie może wchodzić w takie umowy ani poddawać się takim groźbom. Gdy to zrobisz, prędzej czy później utracisz kontrolę nad swoimi elementariami i mogą przyczynić się one do twojego upadku. Nawet jeśli elementaria służyły ci zawsze wiernie i polubiłeś je, musisz tak samo je zniszczyć, beznamiętnie, z zimną krwią. Kiedy godzina śmierci nadejdzie, musisz przystąpić do rozpuszczenia. Zacznij proces rozpuszczenia bez żalu, tak jakbyś wykonywał jakikolwiek inny rodzaj magicznej operacji.

Określanie dokładnej godziny śmierci elementarium jest ważne z tego względu, że gdyby mag umarł na skutek wypadku, a czas życia elementarium jeszcze się nie skończył, to rozpuści się ono samoczynnie w określonym momencie, nawet jeśli ty, jako zmarły mag, masz możliwość wykonać proces rozpuszczenia w sferze akashy, o ile jeszcze będziesz tym zainteresowany. Nie będę opisywał tutaj jak tego dokonać, gdyż dalece wykraczałoby to poza zakres tej książki. Będąc jednak na poziomie astralnym, jako świadomy mag, zrozumiesz to automatycznie.

Jeśli, w takim przypadku, elementarium nie ma określonego czasu życia, innymi słowy, nie została mu wyznaczona konkretna godzina śmierci, to będzie żyło setki lat po śmierci jego twórcy i będzie w stanie się utrzymywać. W międzyczasie może rozwinąć się w ducha, poltergeista lub wampira, a mag, jako jego twórca, będzie w akashy odpowiedzialny za wszystkie czyny przez niego dokonane.

W tym miejscu może powstać pytanie: jak wiele takich czy podobnych elementariów może mag stworzyć? Odpowiedzią jest oczywiście: tyle, ile mag chce stworzyć dla własnych celów i ilu potrzebuje dla innych ludzi. Niektórzy magowie mają całe zastępy elementariów, które są ich sługami i wiernie wypełniają wszystkie zadania, do których zostały stworzone.

Zatem, na przykład, mag może mieć różne elementaria, które z wyprzedzeniem informują go o nadchodzących niebezpieczeństwach; inne, które go ochraniają; i jeszcze inne, które przynoszą mu wiadomości itd. Mijałoby się z celem wymienienie wszystkich możliwości, gdyż każda z nich jest całkowicie indywidualna i zależy od życzenia, które mag chce zrealizować poprzez elementaria.

Mówiące obrazy, filary i statuetki w świątyniach starożytnych cywilizacji znajdują wytłumaczenie w magii elementariów. Legenda o Golemie, który został ożywiony i stworzony przez mędrca Rabbiego Low z Pragi, oparta jest na tworzeniu elementariów, z wyjątkiem tego, że w przypadku Golema tworzenie było przywołane poprzez rytuał kabały. Każdy, kto zna kabalistyczny mistycyzm, jest zaznajomiony z tymi faktami. Jednakże synteza pozostaje taka sama jak w przytoczonej metodzie.

Metoda 3

Zanim opiszę praktykę trzeciej metody, chciałbym wspomnieć, że nie jest ona powszechnie znana, a stosowana jest jedynie przez niektórych wtajemniczonych Orientu.

Jeśli mag zdecyduje się praktykować trzecią metodę, naturalnie musi wziąć pod uwagę wszystko, co napisałem o tworzeniu elementariów. Przede wszystkim musi mieć plan działania, m.in. cel tworzenia elementariów, co oznacza, że jego zadanie musi być dokładnie przemyślane i musi mieć jego czysty obraz. Co więcej, trzeba rozważyć kształt, jaki zamierza on wybrać i określić, czy chce stworzyć istotę męską, żeńską, czy nawet hermafrodytę. Musi również od razu określić stosowne imię, czas życia, dzień i godzinę jego śmierci co do minuty i zapisać ją. Jeśli elementarium ma służyć dla własnych celów maga, ładowanie jest dokonywane przez wysyłanie z ciała maga. Jeśli elementarium jest dla kogoś innego, projekcja jest dokonywana bezpośrednio z wszechświata. Co więcej, musi on określić metodę, jaką chce użyć do przywołania elementarium, czy będzie to rytuał, formuła, gest etc. Musi również określić, czy elementarium będzie związane z glinianą figurką czy z czymś innym, na przykład talizmanem, pentaklem czy innym obiektem. Musi również określić miejsce przetrzymywania swojego elementarium, by nie weszło w kontakt z obcymi lub niczego niepodejrzewającymi ludźmi. Kiedy te wszystkie szczegóły będą przemyślane i właściwie zapisane w zeszycie, by mag miał pełny przegląd swojego planu działania, może zacząć praktyczną pracę. W tej metodzie opiszę elementarium tworzone z elementu ognia, które będzie służyło własnym celom maga.

Mag rysuje na kartce papieru okrąg. W środku tego okręgu rysuje dwa kwadraty w ten sposób, że tworzą one równy ośmiokąt. Ten ośmiokąt wskazuje, że jest to symbol czterech elementów w ich pozytywnej i negatywnej manifestacji. Sam okrąg reprezentuje obejmujący wszystko pierwiastek akashy, źródło, z którego cztery elementy pochodzą. W środku ośmiokąta narysuj samodzielnie wybrany znak, który określa symbol elementarium. Papier używany do tego musi być wystarczająco duży, by pomieścić stworzone elementarium tak, by mogło swobodnie stać na swoim znaku w środku ośmiokąta.

Ten sam rysunek grawerujesz potem na małym okrągłym obiekcie, najlepiej miedzianym, srebrnym bądź złotym dysku - każdy inny metal również może być użyty. Dysk powinien mieć średnicę około jednego centymetra. Jeśli nic innego nie jest dostępne, można posłużyć się kawałkiem drewna. Oczywiście dużo korzystniej jest wygrawerować dysk metalowy, zwłaszcza mając do czynienia z elementarium, które ma mieć długi czas życia.

Tej metody używają Lamowie w Tybecie. Duży rysunek nazywają wielkim kylichorem, a mały dysk - małym kylichorem, który chowają przy sobie, jeśli to jest konieczne. Istnieje jednak jedna różnica - w Tybecie wielki kylichor nie jest rysowany na papierze, jak tutaj opisano, lecz jest tworzony z kamieni w ukrytym miejscu, do którego nikt nie ma dostępu. Wielki kylichor ma średnicę 3-4 m. Dla naszego celu wielki kylichor wystarczy narysować na papierze czerwonym atramentem bądź innym płynem, który nie jest łatwo usuwalny.

Kiedy wszystkie prace przygotowawcze zostały ukończone, możesz zacząć właściwe tworzenie elementarium. Zacznij od przyjęcia swojej asany. Rozłóż przed sobą przygotowany rysunek wielkiego kylichora i połóż mały kylichor dokładnie w środku wielkiego. Gdy tylko to zrobisz, wymów imię, które wybrałeś dla elementarium. Mały kylichor służy teraz za punkt startowy i punkt odniesienia dla projekcji elementów. Poprzez płuca i oddychanie porami możesz albo od razu wdychać do ciała element ognia zaimpregnowany swoim życzeniem, albo możesz ożywić go poprzez wyobraźnię, po tym jak wyślesz go ze swojego ciała. Jeśli chcesz osiągnąć szybsze rezultaty, możesz bez wahania stosować obie metody. Teraz wyślij element ognia ze swojego ciała i skumuluj go do takiego stopnia, że cała zawartość twojego ciała jest skompresowana do rozmiaru małej iskry ognia. Zamknij tę iskrę na powierzchni małego kylichora. Powtórz tę procedurę przynajmniej siedem razy, koncentrując i kumulując element na powierzchni małego kylichora oraz łącząc każdą skoncentrowaną iskrę z kolejnymi, by każde powtórzenie zwiększało rozmiar iskry. Po powtórzeniu tej procedury siedem razy, iskra powinna już przyjąć rozmiar małego płomienia, mniej więcej o rozmiarze płomienia świeczki. Jeśli to cię zmęczyło, możesz przenieść ten mały płomień za pomocą dowolnej metody i schować go w miejscu, gdzie zamierzasz trzymać elementarium. Miejsce schowania powinno być w ścianie bądź w innym niedostępnym miejscu. Następnie zdejmij mały kylichor z wielkiego kylichora i trzymaj w bezpiecznym miejscu; jeśli tak będzie korzystniej, to trzymaj go przy sobie. Zwiń bądź złóż wielki kylichor i również trzymaj go w bezpiecznym miejscu.

To kończy pierwsze zadanie.

Następnym razem, wszystko, co musisz zrobić, to rozwinąć wielki kylichor przed sobą, umieścić mały kylichor w jego środku i przywołać istotę nadanym jej imieniem, po czym na powierzchni małego kylichora pojawi się płomień. Powtórz projekcję elementu ognia i pozwól, by ogień zwiększał swój rozmiar z każdą kumulacją. Kiedy już skumulowałeś ogień do takiego stopnia, że osiągnął rozmiar i wysokość elementarium, jakie chcesz stworzyć, możesz poprzez wyobrażenie przekształcić ogień w kształt, jaki chcesz nadać elementarium. To kończy tworzenie elementarium. Aby osiągnąć większą intensywność dla elementarium, możesz przez dłuższe okresy czasu ładować go elementem ognia. Im częściej powtarzasz tę procedurę, tym większa będzie skuteczność twojego elementarium. Podstawowa zasada pozostaje taka sama jak w dwóch poprzednich metodach, tylko że tutaj ładowanie zawsze ma miejsce na wielkim kylichorze. Gdy przywołujesz elementarium, wystarczy, że zastosujesz rytuał wybrany do tego zadania bądź weźmiesz mały kylichor w dłoń i następnie wydasz elementarium swój rozkaz. W Tybecie ta metoda jest bardzo powszechna i takie elementarium jest nazywane "yidam".

Unicestwienie yidam zachodzi poprzez proces rozpuszczenia przy pomocy wyobraźni według informacji podanych w metodzie 1 i 2 w tym rozdziale, o ile nie opracowałeś własnej indywidualnej metody rozpuszczania. Istnieje duży zakres możliwości, do jakich możesz używać takiego elementarium; zatem niemożliwe jest wymienienie ich wszystkich.

Na przykład, istnieją yidam, które są tworzone wyłącznie dla celu leczenia chorych, inne przenoszą obiekty, przekazują wiadomości uczniom i przyjaciołom, chronią maga i dają mu znać o grożącym niebezpieczeństwie, wpływają na inne osoby etc. Może to być wszystko, czego zażyczy sobie jego twórca.

Jednakże nie jest zalecane dawanie zbyt wielu zadań dla yidam. Najlepiej będzie rozwinąć tylko jedną zdolność i tylko jedną sferę działania. Instrukcje podane w poprzednich metodach jasno wskazują, że czas życia każdego elementarium należy bacznie obserwować. Od woli maga zależy stworzenie tak wielu yidam, ile sobie życzy. Należy podkreślić, że yidam może być stworzony z każdego innego elementu, a nawet ze wszystkimi czterema elementami na raz, w ten sam sposób. Jednakże procedura ze wszystkimi czterema elementami jest inna w tym znaczeniu, że nie zaczynasz od elementu ognia, lecz od elementu ziemi, potem element wody i powietrza, a element ognia jest ostatni.

To kończy procedury trzeciej metody.

Metoda 4

Ta metoda pozwala ci stosować wielki i mały kylichor, jak było to opisane w metodzie 3, lecz z tą różnicą, że od początku wyobrażasz sobie pełną formę elementarium. Elementarium stworzone w ten sposób jest od razu ukończone. Efektywność i moc takiego elementarium jest zwiększana przez częste powtarzanie projekcji elementów. Ta metoda jest oczywiście dużo trudniejsza, lecz doświadczony mag, który posiada dobrą wyobraźnię, dokona tego bez żadnych trudności. W Oriencie, elementaria, czyli yidam, są tworzone właśnie w ten sposób, a za modele dla wyobraźni odnośnie ich kształtu służą obrazy demonów i bóstw. Wszystkie inne uwarunkowania, takie jak: czas trwania, ładowanie, nadawanie imienia, przywoływanie, przechowywanie, sfera aktywności, cel i sposób rozpuszczania, są dokładnie takie same jak w poprzednich trzech metodach.

Magiczne ożywianie obrazów

Magiczne ożywianie obrazów również należy do czterech metod tworzenia elementariów. Istnieje wiele opowiadań o obrazach, szczególnie przedstawiających świętych, o świętych statuetkach w miejscach czci bądź pielgrzymek, które emanują wyjątkowo silną magiczną energią. Ci, którzy modlą się do nich i je czczą, doświadczają cudownych efektów na swoim ciele, duszy i duchu. Błogosławiona cisza, spokój i religijna atmosfera, których doświadczają zwiedzający w kościołach i miejscach pielgrzymek, z pewnością jest wszystkim znana i nie wymaga dodatkowych wyjaśnień. Wszystkie uzdrowienia, które dzieją się w tych miejscach, można przypisać ożywieniu obrazów i statuetek. Uzdrowienia te można nawet sprawdzić naukowo, chociaż nie zostają one w ten sposób do końca wyjaśnione.

Szczególna atmosfera, która otacza te obiekty, powoduje ich emanację, która była tworzona przez uwagę i oddawanie czci tysięcy wielbicieli i wiernych. Jednakże ten rodzaj ożywiania obrazów i statuetek świętych jest całkowicie mimowolny, czyli wykonywany nieświadomie. Z magicznego punktu widzenia istnieje świadome ożywianie obrazów itp. obiektów. Na dalszych stronach znajdziesz do tego praktyczne instrukcje.

Jak zostało wspomniane na początku tego rozdziału, świadome magiczne ożywianie obrazów należy do metod, które zajmują się tworzeniem elementariów. W tym przypadku nie ma znaczenia, czy do ożywienia wybierzesz normalny obraz, czy też portret świętego. Synteza jest i pozostaje ta sama, a jedynie emanacja i cel różnią się w każdym przypadku. Przede wszystkim ważne jest, by wiedzieć, że nigdy nie powinno się ożywiać obrazu przedstawiającego osobę, która jeszcze żyje. Taka osoba doświadczyłaby wielkiej szkody na skutek współczulnego połączenia z jej ciałem, duszą i duchem poprzez niewidzialny sznur, który stworzyłby podobieństwo pomiędzy nią a ożywionym obrazem. Również nie należy ożywiać obrazów, które skłaniałyby do niemoralnego zachowania, jak na przykład obrazy czy zdjęcia erotyczne etc. W tych okolicznościach mag ryzykuje przywołanie elementarium, które może stać się wampirem, inkubem bądź sukkubem dla samego siebie. Nigdy nie twórz w ten sposób elementariów, by służyły zaspokajaniu pasji. Te środki bezpieczeństwa powinny być stosowane przez każdego, kto chce praktykować ożywianie obrazów poprzez poniższą praktykę:

Jeśli wybierzesz obraz olejny, to nie stosuj bezpośrednio na nim kondensatora fluidów, pomimo tego że przyczyniłoby się to do intensyfikacji i przyspieszenia tworzenia elementarium. Zamiast tego, wytnij kawałek bibuły bądź kartonu odpowiadający rozmiarowi obrazu, namocz go kondensatorem fluidów i pozwól całkowicie wyschnąć. Kiedy przygotowałeś tę małą pomoc, otwórz tył obrazu i umieść spreparowany papier z wyschniętym kondensatorem fluidów bezpośrednio za obrazem. Nie ma znaczenia, czy obraz jest namalowany na płótnie, jedwabiu, papierze lub innym materiale. Teraz umieść na tym kawałek zwykłego papieru bądź kartonu i przymocuj gwoźdźmi bądź taśmą klejącą. Ma to zabezpieczyć przed kurzem. Teraz obraz jest przygotowany do ożywienia. Powieś obraz na ścianie bądź umieść przed sobą na stole.

Teraz przy pomocy wyobraźni zacznij formować ciało mentalne, w kształcie, formie i rozmiarze identycznym do obrazu, jaki wybrałeś. Jeśli obraz przedstawia jedynie część całej osoby, na przykład tylko twarz i górną część ciała, to musisz mentalnie uzupełnić brakujące części. Jeśli dany obraz jest mniejszy niż zwykle, na przykład jest to małe zdjęcie, to trzeba wziąć to pod uwagę podczas pracy. Pozostałe kroki tej procedury są takie same jak przy drugiej metodzie tworzenia elementariów, gdzie używano gliniano-woskowej figurki. Kiedy już umieścisz wyobrażenie ciała mentalnego w obrazie, to za pomocą wyobraźni przenieś do tego ciała odpowiednie atrybuty ducha, którymi są wola, intelekt, uczucia i świadomość. Po tym wyobrażaj sobie okrycie ciała mentalnego. W tym okryciu musisz skoncentrować się na możliwościach, sferze działalności etc., czyli wszystkim, co uważasz za pożądane. Jeśli masz do czynienia z elementarium, które jest przeznaczone dla innej osoby, to nie możesz wysyłać elementów poprzez własne ciało; zamiast tego, wymagany element musi być pobrany bezpośrednio z wszechświata. Jeśli jest to obraz ożywiany dla własnych celów, to zalecane jest wysyłanie elementów poprzez własne ciało. Możesz wysłać jeden element albo wszystkie; możesz nawet przenieść w wybrany obraz pierwiastek akashy.

Jeśli zdecydujesz się pracować ze wszystkimi czterema elementami, to musisz wykonywać ich projekcję dokładnie w ten sam sposób, jakbyś tworzył całego człowieka. Gdy tylko wyślesz elementy do ciała astralnego i nadasz portretowi określoną gęstość, przywołaj go do życia. Procedura przywoływania do życia jest taka sama, jak przy gliniano-woskowej figurce opisanej w metodzie 2 tego rozdziału. Możesz również zastosować ten sam proces rozpuszczenia, o ile nie przygotowałeś bardziej stosownej metody, która jest bardziej dla ciebie wygodna. Kiedy po częstym powtarzaniu, elementarium staje się wyjątkowo skondensowane, zalecane jest, by mag nie trzymał go w obrazie; zamiast tego, może trzymać je w ścianie za obrazem. Kiedy mag ożywi obraz, może pozwolić elementarium wyjść i używać go dla swoich celów w sposób opisany poprzednio. Jeśli jednak zdecyduje się pozostawić elementarium w obrazie, to może stać się ono tak skondensowane, że będzie widoczne dla osób, które nie są wtajemniczone. Zatem strzeż się chwalenia takimi osiągnięciami; lepiej jest utrzymywać praktykę w ścisłej tajemnicy, by nie być uważanym za czarnego maga czy czarownika.

Statuetki, popiersia etc., można ożywić w ten sam sposób, jednakże kondensator fluidów musi być jakoś umieszczony wewnątrz obiektu. Jeśli nie da się tego wykonać, to kondensator fluidów musi być zastosowany zewnętrznie i musi on wyschnąć.

W świetle tych przykładów przekazałem bardzo ważny rozdział o praktyce magii, na podstawie którego każdy mag może wypracować wiele własnych metod. Ja uznałem za stosowne przytoczyć jedynie te cztery metody, których zastosowanie będzie z pewnością jasne dla wszystkich. Trzeba też od razu powiedzieć, że uczniowi, który nie przeszedł skrupulatnie przez wszystkie poprzednie kroki, nigdy nie uda się stworzyć właściwego elementarium, doskonałego pod każdym względem. Tą uwagą kończę krok siódmy.

Podsumowanie ćwiczeń kroku VII

Koniec kroku VII