Krok III
Wprowadzenie

Wiedza, odwaga, wola i milczenie są czterema filarami podstawy, na której spoczywa Świątynia Salomona, czyli mikrokosmos i makrokosmos, na których zbudowana jest święta nauka magii. Każdy mag musi posiadać te fundamentalne atrybuty, które związane są z czterema elementami, jeżeli chce osiągnąć w tej świętej nauce to, co najwyższe i ostateczne.

Każdy może posiąść magiczną wiedzę poprzez pilną naukę, a opanowanie praw przywiedzie go, krok po kroku, do najwyższej mądrości.

Wola jest aspektem siły woli, który można nabyć dzięki nieustępliwości, cierpliwości i wytrwałości w świętej nauce, a zwłaszcza w jej praktycznym użyciu. Ci, którzy chcą nie tylko zaspokoić swoją ciekawość, lecz szczerze wejść na ścieżkę prowadzącą do najwyższych poziomów mądrości, muszą posiadać nieugiętą wolę.

Odwaga: ten, kto nie obawia się poświęceń ani przeszkód; kto jest obojętny na opinie innych ludzi; kto ciągle skupiony jest na celu, niezależnie od tego czy odnosi sukcesy, czy porażki - ten odkryje tajemnicę.

Milczenie: samochwała, który dużo mówi i eksponuje swoją mądrość, nigdy nie zostanie prawdziwym magiem. Prawdziwy mag nigdy nie będzie starał się być autorytetem; wręcz przeciwnie, uczyni on wszystko, by się nie zdemaskować. Milczenie jest siłą! Im bardziej milczysz o swoich praktykach, doświadczeniach i wiedzy bez odseparowywania się od innych ludzi, tym większa będzie nagroda od Najwyższego Źródła.

Ten, kto chce zdobyć wiedzę i mądrość, musi zrobić wszystko, aby nabyć te cztery wymienione fundamentalne wartości, gdyż bez nich nic nie osiągnie w świętej magii.

Teraz zaczynamy ćwiczenia kroku trzeciego.

Krok III
Magiczne kształcenie ducha

W kroku II nauczyliśmy się praktykować koncentrację zmysłów. Ćwiczyliśmy każdy ze zmysłów poprzez ćwiczenia koncentracji. W tym kroku rozszerzymy naszą koncentrację, pracując już nie z jednym, a z dwoma lub trzema zmysłami równocześnie. Przytoczę kilka przykładów, z których kompetentny uczeń będzie w stanie opracować i rozwinąć swoje własne pole działania.

Wyobraź sobie zegar z ruchomym wahadłem wiszący na ścianie. Twoje wyobrażenie musi być tak kompletne, jak gdyby ten zegar naprawdę wisiał na ścianie. W tym samym czasie próbuj postrzegać tykanie tego zegara przy pomocy swojego zmysłu słuchu. Spróbuj utrzymać to podwójne wyobrażenie wzroku i słuchu przez pięć minut. Ponownie, na początku będzie ci się to udawało jedynie na kilka sekund, lecz przy częstym powtarzaniu, będziesz w stanie to udoskonalić i utrzymywać przez wymaganą długość czasu. Praktyka czyni mistrzem! Powtarzaj to ćwiczenie z podobnym obiektem, takim jak gong, gdzie nie tylko słyszysz jego brzmienie, lecz również widzisz osobę uderzającą w niego. Spróbuj wizualizować strumień i szum wody lub pole żyta kołyszące się na lekkim wietrze, równocześnie słuchając szumu tego wiatru. Dla odmiany możesz również stosować własne eksperymenty, które będą wykorzystywać dwa zmysły, na przykład wzroku i czucia (zmysłu dotyku), czy nawet trzy. Wszystkie zmysły muszą być stymulowane i rozwijane koncentracją. Szczególną wagę należy przywiązać do zmysłu wzroku, słuchu i czucia, które w nauce magii, są najważniejsze dla jakiegokolwiek dalszego postępu ucznia na jego całej magicznej ścieżce. Zatem praktykuj pilnie każdego dnia. Gdy już jesteś w stanie utrzymać dwie lub trzy koncentracje zmysłowe na raz przez co najmniej pięć minut, to ćwiczenie jest zakończone.

Jeśli podczas ćwiczeń koncentracji doświadczysz zmęczenia, to natychmiast je zakończ i odłóż na bardziej dogodny czas, kiedy jesteś mentalnie bardziej rozbudzony. Wystrzegaj się zaśnięcia podczas ćwiczeń. Z doświadczenia wiemy, że najbardziej dogodnym na nie czasem są wczesne godziny poranne.

Kiedy już osiągniesz określony poziom koncentracji opisany powyżej i jesteś w stanie równocześnie stosować dwa lub trzy zmysły przez pięć minut, to możesz przejść do następnego ćwiczenia.

Ponownie, przyjmij wygodną pozycję, jaką stosujesz do wszystkich ćwiczeń koncentracji. Zamknij oczy i wizualizuj tak plastycznie, jak tylko możesz, obszar, który jest ci dobrze znany - wioskę, konkretne miejsce, dom, ogród, łąkę, wrzosowisko lub las. Utrzymaj tę wizualizację. Upewnij się, że utrzymujesz każdy szczegół, jak kolor, światło i formę. To, co wizualizujesz czy wyobrażasz sobie, musi być tak prawdziwe, jakbyś był osobiście obecny w tym konkretnym miejscu. Absolutnie nic nie powinno uciec twojej uwadze i nic nie powinno być przeoczone ani ominięte. Gdybyś stracił obraz bądź gdyby stał się on rozmyty, natychmiast przywołaj go na nowo, lecz dużo wyraźniej niż poprzednio. To ćwiczenie można uznać za ukończone, jeśli jesteś w stanie utrzymać obraz w wyobraźni przez co najmniej pięć minut. Następnie spróbuj dodać do tych scenerii koncentrację akustyczną. Jeśli wizualizujesz piękny las, to w tym samym czasie słuchaj śpiewu ptaków, szumu wody w małym potoku, szelestu wiatru, bzyczenia pszczół etc. Jeśli powiedzie ci się z tą scenerią, wybierz inną, podobną, lecz tym razem sam ją nakreśl. Wszystkie powyższe ćwiczenia mają być praktykowane przy zamkniętych oczach. Ćwiczenia te są ukończone, jeśli udaje ci się wyobrażać każdy obszar, miejsce czy wioskę przez co najmniej pięć minut przy zastosowaniu dwóch lub trzech zmysłów równocześnie.

Kiedy już osiągnąłeś ten poziom koncentracji, musisz osiągnąć ten sam poziom umiejętności z tym ćwiczeniem, lecz przy otwartych oczach. Dokonuje się tego, skupiając oczy na jednym punkcie lub wpatrując się w pustą przestrzeń bądź w absolutną nicość. Kiedy praktykujesz to ćwiczenie, twoje fizyczne otoczenie musi przestać dla ciebie istnieć, a wybrany obraz ma powstać przed twoimi oczyma jak fata morgana zawieszona w powietrzu. Kiedy uda ci się utrzymać jeden obraz przez co najmniej pięć minut, wybierz następny. Ćwiczenie to jest ukończone, kiedy przy otwartych oczach możesz przywołać obraz jakikolwiek sobie życzysz i utrzymać go przez pięć minut jednym lub większą ilością zmysłów. Wszystkie przyszłe ćwiczenia koncentracji powinny być praktykowane w dokładnie taki sam sposób - tak jak po przeczytaniu książki pozwalasz, by obrazy opisanych w niej zdarzeń przeszły przez twoje oko umysłu.

Nauczyliśmy się, jak wyobrażać sobie miejsca i lokalizacje, które widzieliśmy i znamy. Następnym krokiem jest wyobrażanie sobie miejsc, wiosek i miast, których nigdy nie widzieliśmy. Na początku wyobrażamy sobie te miejsca przy zamkniętych oczach, a kiedy uda się nam to przez pięć minut z dwoma bądź trzema zmysłami równocześnie, to następnie praktykujemy to samo ćwiczenie koncentracyjne z oczami otwartymi. Ćwiczenie jest zakończone, kiedy uda ci się utrzymać ten obraz z otwartymi oczyma przez co najmniej pięć minut przy zastosowaniu dwóch lub trzech zmysłów równocześnie.

Z pozbawionych dynamiki obiektów, takich jak: miejsca, wioski, miasta, domy i lasy, przechodzimy do żywych stworzeń, jak: psy, koty, ptaki, konie, krowy, cielęta, kurczaki. Wyobraź je sobie dokładnie w ten sam sposób jak wszystkie inne obiekty, które były przedmiotem naszych ćwiczeń koncentracji - najpierw, przez pięć minut z zamkniętymi oczyma, a następnie przez pięć minut przy oczach otwartych. Kiedy już to osiągniemy, wyobrażamy sobie zwierzęta w ruchu - na przykład kota myjącego się, łapiącego mysz lub pijącego mleko, szczekającego i biegnącego psa, ptaka w locie itp. Uczeń może wybrać te bądź inne sytuacje - zależnie od jego woli. Ćwiczenie jest najpierw praktykowane z zamkniętymi oczyma, a następnie z otwartymi. Jeśli wykonasz je z zamkniętymi oczyma przez pięć minut i przez pięć minut z otwartymi, ćwiczenie jest zakończone i możesz przejść do następnego.

W ten sam sposób wyobrażaj sobie ludzi - najpierw przyjaciół, bliskich, znajomych, zmarłych znajomych i przyjaciół, a potem obcych i ludzi, których wcześniej nigdy nie widziałeś.

Najpierw wyobrażaj sobie ich twarze, oczy, brwi, nos, usta, zęby, rysy twarzy, szczęki, policzki, uszy, włosy, skórę, a potem całą głowę, kończąc na ubraniu noszonym przez tę osobę. Zawsze praktykuj najpierw z zamkniętymi oczyma, a następnie z otwartymi, przez co najmniej pięć minut, zanim przejdziesz do wyobrażania ludzi w ruchu, na przykład idących, pracujących, mówiących. Jeśli uda ci się z jednym zmysłem, wizualnym, to dodaj zmysł akustyczny, by słyszeć jak osoba mówi, wyobrażając sobie, że słyszysz jej głos. Zrób wysiłek, by twoje wyobrażenie odpowiadało rzeczywistości, na przykład brzmienie czy wysokość głosu, mówienie powoli bądź szybko. Słuchaj głosu w wyobraźni w dokładnie ten sam sposób, jak dana osoba naprawdę mówi, najpierw z zamkniętymi oczyma, a następnie z otwartymi.

Kiedy już uda ci się wykonać te ćwiczenia, zacznij wyobrażać sobie osoby całkowicie obce, ludzi, których nigdy wcześniej nie widziałeś. Wizualizuj różne cechy twarzy i głosy. Niech będą mężczyznami lub kobietami, w dowolnym wieku. Następnie wizualizuj ludzi innych ras, mężczyzn, kobiety, dzieci, młodych i starych, pochodzących z Indii, Afryki, Chin czy Japonii. Gdybyś potrzebował jakiejś pomocy w odniesieniu do stymulacji wizualnej, zapoznaj się z książkami czy czasopismami w tym temacie. Wizyty w muzeach są bardzo wskazane w tym celu.

Kiedy już to wszystko osiągniesz i jesteś w stanie utrzymywać ten obraz przez pięć minut z oczami zamkniętymi i otwartymi, wówczas magiczne kształcenie ducha w trzecim kroku zostało zakończone.

Ukończenie tych najtrudniejszych ćwiczeń wymaga uporu, cierpliwości, determinacji i wytrwałości. Ci uczniowie, którzy chcą dać z siebie ten konieczny wysiłek, będą wielce usatysfakcjonowani z mocy, jaką nabędą dzięki tym ćwiczeniom koncentracji i będą ją doskonalić w następnym kroku.

Ćwiczenia koncentracji zawarte w tym kroku nie tylko wzmacniają siłę woli i zdolność koncentracji, lecz również siłę intelektualną i mentalną. Wznoszą one magiczne zdolności ducha i są wstępnymi ćwiczeniami dla przenoszenia myśli, telepatii, podróży mentalnej, jasnowidzenia i dla wielu innych rzeczy. Zatem te ćwiczenia są absolutnie konieczne. Aspirujący mag nie dokona postępów bez tych zdolności. Zatem dołóż wszelkich starań, by pracować z nimi skrupulatnie i sumiennie.

Krok III
Magiczne kształcenie duszy

Zanim zaczniesz te ćwiczenia, musisz już posiadać astralną równowagę elementów w duszy wytworzoną przez introspekcję i samokontrolę. Inaczej wyrządzisz sobie wielką krzywdę. W dalszym rozwoju powinieneś kontynuować pracę nad uszlachetnianiem swojego charakteru, lecz pracę z elementami ciała astralnego powinieneś zaczynać tylko wtedy, gdy jesteś absolutnie pewny, że żaden z twoich elementów nie góruje nad innym.

Zadaniem tego kroku jest przyswojenie fundamentalnych atrybutów charakterystyki elementów i dowolne przywoływanie ich oraz rozpuszczanie. Już znamy teorię działania elementów, a teraz połączymy teorię z praktyką w następujący sposób.

Element ognia

Ogień, ze swoją ekspansją we wszystkich kierunkach, jako swój specyficzny atrybut posiada ciepło - jest zatem kulisty (sferyczny). Przede wszystkim ten atrybut powinniśmy nabywać i wedle woli przywoływać go w swojej duszy i w ciele. W magicznym szkoleniu ciała fizycznego kroku II wybraliśmy postawę, czyli w naukach Hindu - asanę, siedzącą. Kiedy przyjmujemy tę postawę, pozwala nam ona pozostawać w niej wygodnie i bez przerw przez długi czas. Od tego momentu będziemy używać tej terminologii dla łatwiejszego zrozumienia i będziemy odnosić się do niej jako do asany.

Pierwszym krokiem tego ćwiczenia jest przyjęcie wybranej asany i wyobrażenie, że jest się w środku elementu ognia, który, w kształcie kuli, obejmuje cały wszechświat. Wyobraź sobie, że wszystko dookoła ciebie jest ogniste, nawet cały wszechświat.

Teraz zacznij wdychać element ognia poprzez swój nos i wdychaj go równocześnie całym ciałem (wdychanie porami ciała). Wdychaj głęboko i równo, rytmicznie, bez kompresji powietrza czy napinania płuc.

Ciało fizyczne i astralne muszą być jak puste zbiorniki, do których z każdym oddechem wdychasz czy wciągasz ten element. Ciepło elementu musi być z każdym oddechem zwiększane i przekazywane ciału. Ciepło, jak również ekspansywna siła, muszą się stale zwiększać, tak samo jak ogniste napięcie, aż będziesz czuł się ogniście gorący.

Cały proces wdychania elementu przez ciało jest oczywiście czysto wyobrażeniową procedurą i musi być praktykowane z plastyczną wizualizacją konkretnego elementu.

Zacznij to ćwiczenie od siedmiu wdechów elementu ognia i z każdym udanym ćwiczeniem zwiększaj tę liczbę o jeden wdech. W zasadzie, dwadzieścia do trzydziestu oddechów powinno wystarczyć. Tylko ci uczniowie, którzy są fizycznie silni i którzy posiadają ogromną siłę woli, powinni przekraczać tę liczbę wdechów, w zależności od swoich możliwości.

Jeśli liczenie przeszkadza ci w koncentracji, po prostu użyj koralików. Na początku będziesz postrzegał wyobrażane ciepło jedynie astralnie (w duszy). Jednakże z każdym ćwiczeniem ciepło staje się coraz bardziej odczuwalne fizycznie równocześnie z astralnym. Ciepło może zwiększyć się do takiego stopnia, że temperatura może wznieść się do poziomu pocenia się czy nawet gorączki. Jeśli uczeń do tego czasu ustanowił w swojej duszy równowagę elementów, to taka akumulacja elementu nie wyrządzi mu krzywdy.

Kiedy już ukończysz ćwiczenie wyobrażanej akumulacji elementu ognia, wyobrażalnie czujesz ciepło i ekspansywną siłę ognia. Następnym krokiem jest usunięcie elementu ognia. Wdychaj normalnie przez usta, a wydychaj element ognia do całego wszechświata poprzez usta i całe ciało (wydychanie porami ciała). Wydychanie elementu ma nastąpić tyle razy ile było wdechów. Innymi słowy, jeśli zaczynasz to ćwiczenie od siedmiu wdechów, to musisz zrobić również siedem wydechów. Ilość wdechów musi odpowiadać liczbie wydechów. Jest to bardzo ważne, gdyż po ukończeniu tego ćwiczenia uczeń musi czuć, że nie została w nim nawet najmniejsza cząstka elementu. Również uczucie ciepła, które zostało wytworzone, musi całkowicie zniknąć. Jest zatem zalecane używanie koralików przy wdychaniu i wydychaniu. Na początku te ćwiczenia należy praktykować z zamkniętymi oczyma, a następnie z otwartymi. Alexandra David-Neel, tybetańska badaczka i podróżniczka, opisuje w swoich książkach podobny eksperyment nazywany tumo, którego praktykowanie przypisuje się lamom. Jednakże to ćwiczenie jest - z praktycznych względów i zwłaszcza dla Europejczyków - niepełne i nie może być polecone studentom magii.

Istnieją w Oriencie adepci, którzy przez lata praktykowali to ćwiczenie, które w ich języku nazywane jest sadhana. Mieli zdolność kondensowania elementu ognia do takiego stopnia, że mogli chodzić nago i boso bez odczuwania zimna; nawet gdy byli owinięci mokrym materiałem, wysychał on w bardzo krótkim czasie. Wpływali oni na otoczenie poprzez akumulację elementu ognia, a zatem mieli bezpośredni wpływ na samą naturę - nie tylko byli w stanie topić śnieg i lód w promieniu kilku metrów, lecz również na odległość wielu kilometrów. Te i podobne zjawiska mogą być wytworzone przez Europejczyka, jak również przez każdą inną osobę, o ile spędzi ona wystarczająco dużo czasu z tymi ćwiczeniami. Jednakże dla naszego własnego magicznego wzrostu czy rozwoju, kontrolowanie tylko jednego elementu nie jest ani ważne, ani potrzebne. Musimy kontrolować wszystkie elementy, gdyż z magicznego punktu widzenia jest to jedyne właściwe podejście.

Element powietrza

To ćwiczenie dotyczy elementu powietrza. Stosowana praktyka jest taka sama jak przy elemencie ognia, tylko musimy wyobrażać sobie inne uczucie. Przyjmij tę samą, wspomnianą, wygodną asanę, następnie zamknij oczy i wyobraź sobie, że jesteś w środku przestrzeni powietrza, takiej, która zajmuje cały wszechświat. Nie postrzegasz niczego, jesteś całkowicie nieświadomy swojego otoczenia, nic nie istnieje dla ciebie poza tym, że przestrzeń obejmująca cały wszechświat jest wypełniona powietrzem. Wdychaj element powietrza do pustego wehikułu duszy i do ciała fizycznego poprzez oddychanie całym ciałem (płucami i porami ciała).

Każdy oddech dodaje porcję powietrza i wypełniasz swoje ciało coraz większą jego ilością. Musisz utrzymać obraz, że z każdym oddechem twoje ciało jest wypełnione powietrzem w takim stopniu, że przypomina balon. W tym samym czasie musisz wyobrażać sobie, że twoje ciało robi się coraz lżejsze, tak lekkie jak samo powietrze. Uczucie lekkości ma być tak intensywne, że ostatecznie, z powodu jego lekkości, przestajesz czuć swoje ciało.

Zacznij ćwiczenia z elementem powietrza w dokładnie ten sam sposób jak z elementem ognia - od siedmiu wdechów i siedmiu wydechów. Gdy już zakończysz ćwiczenie, musisz czuć, że nawet najmniejsza cząstka elementu powietrza nie pozostała w ciele i musisz czuć się dokładnie tak samo jak przed rozpoczęciem tego ćwiczenia. Abyś nie musiał liczyć swoich wdechów i wydechów, użyj koralików lub węzełków na sznurku. Zwiększaj liczbę wdechów i wydechów przy każdym ćwiczeniu, lecz nie przekraczaj czterdziestu.

Wtajemniczony, poprzez ciągłą praktykę, osiągnie zjawiska takie jak: lewitacja, chodzenie po wodzie, latanie w powietrzu, przemieszczanie ciała fizycznego i wiele innych rzeczy, zwłaszcza jeśli będzie się on koncentrował na tym jednym elemencie. Jednakże prawdziwi wtajemniczeni nie są usatysfakcjonowani jednostronnymi zjawiskami, gdyż nie jest to celem dla prawdziwego maga. Prawdziwi magowie chcą dużo głębiej spenetrować rozumienie i kontrolę, chcąc osiągnąć dużo więcej.

Element wody

Przyjmij asanę, zamknij oczy i zapomnij o całym otoczeniu. Wyobraź sobie, że cały wszechświat jest nieskończonym oceanem, a ty jesteś umiejscowiony w samym środku. Z każdym oddechem całe ciało jest wypełniane tym elementem. Musisz czuć chłód wody w całym ciele. Jeśli wypełnisz je elementem wody poprzez siedem wdechów, musisz również wydychać go siedem razy. Kiedy wydychasz, usuwasz element wody z ciała, tak że po ostatnim wydechu nie pozostaje nawet najmniejsza jego cząstka.

Ponownie, używaj koralików. Pamiętaj, by zwiększać ilość wdechów i wydechów przy każdym ćwiczeniu.

Im częściej będziesz praktykował to ćwiczenie, tym wyraźniej będziesz czuł element wody z jego atrybutem chłodu. Musisz czuć się praktycznie jak bryła lodu. Każde ćwiczenie nie powinno przekraczać dwudziestu minut. W tym czasie powinieneś być w stanie uczynić swe ciało lodowatozimnym, nawet w najgorętszy dzień lata.

Adepci Orientu kontrolują element wody w takim stopniu, że bardzo łatwo osiągają dzięki niemu wielkie zjawiska. Są w stanie wytworzyć deszcz podczas najgorętszego okresu w roku, w czasie suszy; ale mogą też uczynić coś przeciwnego - zatrzymać deszcz. Mogą odganiać burze, uspokajać szalejący ocean, kontrolować wszystkie zwierzęta pod wodą itp. Prawdziwy mag wie, jak to jest dokonywane i nie potrzebuje żadnego wytłumaczenia.

Element ziemi

Element ziemi jest ostatnim elementem. Zaczynasz swoje ćwiczenie od dokładnie tej samej postawy, jak przy ćwiczeniach z innymi elementami. Teraz wyobraź sobie, że cały wszechświat składa się tylko z ziemi i siedzisz w jego środku. Nie wyobrażaj sobie ziemi jako bryły gliny, lecz jako gęstą, ziemistą substancję. Specyficznym atrybutem substancji ziemi jest gęstość i grawitacja (ciężkość). Wypełniasz swoje ciało tą ciężką substancją przy pomocy metody oddychania całym ciałem. Ponownie, zacznij od siedmiu wdechów i z każdym ćwiczeniem zwiększaj tę liczbę o jeden. Poprzez koncentrację musisz być w stanie gromadzić tak dużo substancji ziemi w swoim ciele, by było ciężkie jak ołów i, z powodu tej ciężkości, masz się czuć, jakbyś był sparaliżowany. Metoda wydychania tego elementu jest taka sama jak w przypadku innych elementów. Kiedy ukończysz to ćwiczenie, powinieneś czuć się tak samo jak przed jego rozpoczęciem. Czas trwania nie powinien przekraczać dwudziestu minut.

W Tybecie to ćwiczenie, sadhana, jest jednym z często praktykowanych przez lamów: medytują oni nad kawałkiem gliny, rozłamują na części i ponownie nad tym medytują. Prawdziwy mag rozumie jak kontrolować element ziemi w dużo prostszy sposób, schodząc bezpośrednio do źródła, i tym samym nie musi odwoływać się do tak trudnych procedur medytacyjnych.

Kolory indywidualnych elementów mogą być pomocne przy wykonywaniu ćwiczeń koncentracji:

ogień - czerwony
powietrze - niebieski
woda - zielono-niebieski
ziemia - żółty, szary lub czarny.

Używanie powyższych kolorów podczas ćwiczeń, stosując odpowiedni kolor do konkretnego elementu, jest sprawą indywidualną - nie jest to absolutnie konieczne. Jeśli wyobrażanie koloru czyni ćwiczenie łatwiejszym, używaj go na początku. Pamiętaj, że główny cel tych ćwiczeń jest skierowany bezpośrednio na zmysł odczuwania. Po praktykowaniu tych ćwiczeń przez dłuższy okres czasu, uczeń musi - jeśli chodzi np. o element ognia - być w stanie wytworzyć taki poziom ciepła, że kiedy zmierzy się temperaturę termometrem, to wskaże on gorączkę. Te wstępne ćwiczenie kontrolowania elementów jest absolutnie konieczne i trzeba poświęcić mu najwyższą uwagę.

Wtajemniczony, posiadając zdolność kontrolowania elementu ziemi, może wytworzyć wiele różnych rodzajów zjawisk. Może on samodzielnie nad tym medytować. Kontrola elementów jest najmniej znanym obszarem w magii - bardzo mało było powiedziane na ten temat, gdyż zawiera on największe arcanum. Jest to zatem najważniejszy temat w nauce magii. Kto nie posiada zdolności kontrolowania elementów, nie będzie w stanie niczego ważnego osiągnąć w dziedzinie magicznej wiedzy.

Krok III
Magiczne kształcenie ciała fizycznego

Do tego miejsca ćwiczenia pierwszego kroku tego kursu muszą już być nawykiem i uczeń musi je praktykować do końca. Trzeci krok jest przedłużeniem drugiego.

Postawa siedzenia spokojnie w absolutnym bezruchu ma być rozszerzona do trzydziestu minut. W kroku III oddychanie porami całego ciała będzie bardzo wyspecjalizowane i skierowane ku konkretnym organom. Uczeń musi posiadać zdolność oddychania porami każdej, dowolnej części ciała. Zaczynając od stóp, a na głowie kończąc. Zacznijmy praktykę.

Przyjmij asanę i zamknij oczy. Przenieś swoją świadomość w jedną z nóg. Nie ma znaczenia, czy zaczniesz od lewej, czy od prawej nogi. Wyobraź sobie, że noga, tak jak płuca, wdycha i wydycha energię witalną ze wszechświata razem z oddychaniem przez płuca. Wyjaśniając, energia witalna jest wdychana (absorbowana) z całego wszechświata i poprzez wydychanie jest usuwana (rozładowywana) i zwracana całemu wszechświatu. Jeśli wykonasz to przez siedem oddechów, to zrób to samo z drugą nogą. Następnym krokiem jest równoczesne oddychanie obiema nogami. Gdy ci się uda, kontynuuj z rękoma, najpierw jedna potem druga, a następnie obie ręce w tym samym czasie. Kiedy osiągniesz pożądane rezultaty, kontynuuj z następnymi organami, takimi jak: genitalia, jelito grube, jelito cienkie, żołądek, wątroba, śledziona, płuca, serce, krtań i głowa.

Te ćwiczenia są pełne, kiedy jesteś w stanie oddychać każdym, nawet najmniejszym organem ciała. To ćwiczenie jest bardzo ważne, gdyż da ci zdolność kontrolowania każdej części i organu ciała, ładowania go witalną energią, stymulowania i przywracania do zdrowia.

Jeśli jesteśmy w stanie dokonać tego z własnym ciałem, powinniśmy być w stanie bez trudności dokonać tego w innym ciele poprzez przeniesienie naszej świadomości. Przenoszenie energii magnetycznych jest bardzo ważne w sztuce magicznego leczenia. Zatem zwracaj ogromną uwagę na te ćwiczenia.

Innym ćwiczeniem magicznego szkolenia ciała fizycznego jest akumulacja energii witalnej. Nauczyliśmy się wdychać i wydychać energię witalną ze wszechświata poprzez oddychanie porami całego ciała. Teraz zaczniemy akumulację energii witalnej.

Praktyka akumulacji energii witalnej

Przyjmij swoją postawę, wdychając energię witalną ze wszechświata do ciała poprzez płuca i wszystkie pory. Tym razem nie wydychaj energii witalnej z powrotem do wszechświata, lecz zatrzymuj ją w ciele. Dokonuje się tego, nie myśląc o niczym podczas normalnego wydychania zużytego powietrza - przy każdym nowym wdechu musisz czuć zwiększenie energii witalnej i jej akumulację w ciele. Musisz też czuć w sobie napięcie tej energii, jak gdyby była ona skompresowaną parą. Wyobraź sobie, że ta skompresowana energia witalna promieniuje z twojego ciała na zewnątrz, podobnie do elementu grzewczego lub kaloryfera. Z każdym oddechem, jaki bierzesz, siła napięcia czy moc tej emanacji się zwiększa, coraz bardziej i bardziej, stając się coraz silniejsza i bardziej przenikająca (przenikliwa).

Z praktyką i powtarzaniem tych ćwiczeń ostatecznie będziesz w stanie emitować penetrującą emanację energii witalnej na kilometry. Musisz być w stanie dosłownie czuć to napięcie, tę penetrującą moc swojej emanacji. Praktyka czyni mistrzem! Zacznij to ćwiczenie od siedmiu wdechów i zwiększaj o jeden wdech każdego dnia. To ćwiczenie nie powinno przekraczać dwudziestu minut.

W praktyce, to ćwiczenie jest stosowane tylko do określonych zadań i eksperymentów. Do leczenia chorych ludzi, telepatii, magnetyzowania obiektów etc., wymagana jest ogromna ilość penetrującej energii witalnej. Kiedy już nie potrzebujesz tej energii w tak skumulowanej postaci, wtedy ciało musi być uwolnione z tego napięcia i przywrócone do naturalnego stanu. Nie jest zalecane pozostanie w naenergetyzowanym stanie w codziennym życiu. Miałoby to niepożądany wpływ na twój system nerwowy i prowadziłoby do nerwowości i zmęczenia oraz powodowałoby wiele innych szkodliwych konsekwencji.

To ćwiczenie kończy się wydychaniem nagromadzonej energii i przywróceniem jej wszechświatu poprzez wyobraźnię. Zatem wdychasz tylko czyste powietrze, a wydychasz napięcie energii witalnej, aż czujesz, że osiągnąłeś równowagę.

Po dłuższym okresie, mag będzie w stanie uwolnić witalną energię do wszechświata w jednej chwili, w sposób wybuchowy, tak jak rozerwanie wypełnionej powietrzem dętki. Ta forma rozładowania powinna być praktykowana jedynie wtedy, gdy stałeś się biegły we wspomnianej wyżej metodzie i kiedy ciało osiągnęło określony poziom elastyczności. Kiedy osiągnąłeś określony poziom biegłości w tej metodzie, czyli innymi słowy, kiedy opanowałeś nagłe rozładowanie, to możesz zacząć praktykować ten sam eksperyment z indywidualnymi częściami ciała, powoli i krok po kroku. W szczególności skupiaj się na dłoniach. Wtajemniczeni skupiają się również na oczach i tym samym są w stanie kontrolować i uwięzić swoją wolą nie tylko jedną osobę, lecz znaczną ich liczbę, czasami nawet tłumy. Mag, który ma zdolność ładowania swoich dłoni w ten sposób, posiada "błogosławione dłonie". W tym leży tajemnica błogosławieństwa, nakładania dłoni na osoby dotknięte chorobami i tym podobnych rzeczy.

Ćwiczenia trzeciego kroku są ukończone, kiedy osiągnąłeś zdolność gromadzenia energii witalnej nie tylko w całym ciele, lecz również w każdej pojedynczej jego części; musisz też być w stanie wysyłać tę nagromadzoną energię na zewnątrz. Opanowanie tych ćwiczeń kończy magiczne szkolenie ciała fizycznego w kroku trzecim.

Krok III
Addenum

Do czasu, gdy sumiennie praktykujący uczeń osiągnie ten poziom swojego magicznego rozwoju, zauważy on, że nastąpiło ogólne przekształcenie jego charakteru. Jego magiczne zdolności zwiększyły się we wszystkich sferach.

Na płaszczyźnie mentalnej uczeń osiągnął silniejszą wolę, większą odporność, lepszą pamięć, łatwiejszą moc obserwacji, jak również i czystszy intelekt.

W sferze astralnej uczeń zauważy, że stał się spokojniejszy i bardziej zrównoważony; jego uśpione zdolności zaczynają się ukazywać w zależności od jego chęci.

W materialnym, czyli fizycznym świecie, uczeń zauważy, że stał się zdrowszy, pełen wigoru i odmłodzony. Jego energie witalne znacznie wyprzedzają energie witalne wielu jego towarzyszy, a w swoim codziennym życiu uczeń osiągnie wiele dzięki swojej emanującej energii.

Na przykład, poprzez tę energię (czyli promieniującą moc) może oczyścić jakikolwiek pokój, w którym się znajduje, z wszelkich niechcianych wpływów i naładować go swoją energią witalną.

Ma również możliwość, nawet na odległość, z powodzeniem pomagać chorym i cierpiącym, gdyż może wysyłać emanującą energię na kilometry; tą samą energią może ładować obiekty swoimi życzeniami. To tylko kilka przykładów. Uczeń na własnej drodze odkryje jak, gdzie i kiedy może stosować swoje magiczne zdolności jak najwłaściwiej. Uczeń zawsze powinien pamiętać, że te zdolności mogą być użyte dla dobra, jak i dla samolubnych celów. Zatem zawsze pamiętaj o tym bardzo ważnym przysłowiu: "Jaki siew, taki plon". Cel ucznia powinien zawsze być skierowany ku najlepszemu.

Praca z magnetyzmem daje wiele rodzajów możliwych wariacji, więc by uczeń uzyskał lepsze pojęcie, wymienię kilka z nich.

Impregnacja pokoju

Oddychając poprzez płuca i pory swojego ciała, wdychasz energię witalną. Używając mocy swojej wyobraźni, wciśnij tę energię witalną w swoje ciało do momentu, gdy promieniuje dynamicznie. W tym momencie twoje ciało powinno być jak świetlista moc, punkt skupienia bądź płonący punkt. Z łatwością można byłoby stwierdzić, że jest ono indywidualnym słońcem. Z każdym wdechem zwiększaj skompresowaną energię witalną jak i świetlistą moc i wypełnij nią pokój. Przy pomocy emanującej energii (promienistej mocy) pokój powinien być dosłownie tak jasny, jakby świeciło słońce. Poprzez powtarzanie i kontynuowanie ćwiczeń możliwe jest, by oświetlić ciemny pokój lub pokój w nocy w takim stopniu, że znajdujące się w nim obiekty będą dobrze widoczne nie tylko przez praktykującego ucznia, lecz również przez niewtajemniczonych, gdyż światło witalnej energii może być poprzez tę metodę zmaterializowane jako światło dnia, co w rzeczywistości jest tylko stosowaniem mocy wyobraźni.

Mag nie będzie usatysfakcjonowany samymi tymi zjawiskami, gdyż bardzo dobrze wie, że energia witalna posiada uniwersalny charakter. Nie tylko przenosi jego idee, myśli i życzenia, lecz również manifestuje jego wyobrażenia. Może on osiągnąć wszystko poprzez tę energię; jednakże realizowanie tego jest kwestią plastycznego wyobrażania.

Kiedy uczeń wypełnia pokój swoją emanującą energią, musi również wyobrażać sobie, co próbuje osiągnąć - na przykład, że pokój będzie oczyszczony z wszelkich astralnych i magicznych wpływów, albo że one znikną, albo że nie tylko mag będzie czuł się dobrze i zdrowo w tym pokoju, lecz również każdy kto tam wejdzie i będzie przebywał.

Co więcej, mag może zaimpregnować swój pokój życzeniem właściwej inspiracji, sukcesu i tym podobnych rzeczy, czyli odnośnie wszystkiego, co wykonuje. Magowie, którzy zaszli dalej, mają możliwość chronienia swojego pokoju i w momencie gdy niechciani goście tam wejdą, czują się niespokojnie i nie chcą tam pozostać. Taki pokój jest zaimpregnowany pojęciem ochrony i strachu.

Możesz również zaimpregnować pokój w bardziej stabilny sposób. Innymi słowy, gdy osoba wejdzie do pokoju bez zezwolenia, będzie ona wyrzucona ze skutkiem paraliżującym. Tak jak przypuszczasz, mag ma niezliczone możliwości do dyspozycji i na podstawie tych instrukcji może on dojść do wielu innych metod.

Przy wydechu, mag może zwrócić zgromadzoną energię witalną wszechświatu i utrzymać emanującą energię czy też świetlistą moc w pokoju przy pomocy swojej wyobraźni.

Ma również inną możliwość: poprzez swoją wyobraźnię może on wysłać energię witalną bezpośrednio ze wszechświata do pokoju bez wcześniejszego gromadzenia jej w swoim ciele, zwłaszcza kiedy osiągnął określony poziom biegłości w jej gromadzeniu. Może on nawet impregnować w ten sposób pokój swoimi życzeniami. Nie ma żadnych granic, gdy wyobraźnia łączy siły z siłą woli i wiarą, w parze z mocnym przekonaniem.

Kiedy mag wykonuje ten rodzaj pracy, nie jest ograniczony konkretnym pokojem, lecz może impregnować dwa lub więcej pokoi, czy nawet cały dom, swoją energią życiową i energią emanującą albo przez siebie, albo bezpośrednio ze wszechświata przy użyciu podanej wyżej metody.

Skoro moc wyobraźni nie zna ani czasu, ani przestrzeni, ta praca może być wykonywana nawet na największą odległość. Z czasem, przy użyciu tej techniki, mag będzie w stanie naładować jakikolwiek pokój, duży lub mały, daleki lub bliski. Respektując swój etyczny rozwój, będzie on dokonywał jedynie dobrych i szlachetnych rzeczy i dzięki temu jego moc będzie nieograniczona. Praktyka czyni mistrzem!

Biomagnetyzm

W tym rozdziale poznamy inny specyficzny atrybut energii witalnej. Ten atrybut jest niezwykle ważny dla naszej pracy magicznej. Już wiemy, że każdy obiekt, zwierzę, człowiek, myślokształt może zostać naładowany energią witalną i odpowiednim życzeniem. Energia witalna posiada cechę akceptowania, poddawania się wpływowi czy też łączenia z jakąkolwiek myślą, nawet myślami i uczuciami, które są cudze. Z tego powodu skoncentrowana energia witalna szybko scali się z innymi myślami i tym samym osłabi efektywność zaimpregnowanej myśli. Myśl może nawet zaniknąć, chyba że mag, poprzez częste powtarzanie, wzmocni jej napięcie. Czyniąc to, stymuluje on myśl czy ideę, co często jest wielką stratą czasu i czasami również niekorzystnie wpływa na powodzenie impregnacji. Pożądany wpływ jest skuteczny tak długo, jak długo zachowuje swój właściwy kierunek. Jeśli już tak nie jest, to energia witalna słabnie bądź zanika i miesza się z innymi wibracjami, a jej efekt stopniowo maleje. Aby zapobiec takiemu zajściu, mag musi zaznajomić się z prawem biomagnetyzmu. Energia witalna nie tylko dostosowuje się do jednej idei, koncepcji, myśli lub uczucia, lecz również akceptuje koncepcję czasu. To prawo czy ten specyficzny atrybut energii witalnej musi być wzięty pod uwagę przy pracy z nią, bądź później, przy pracy z elementami. Za każdym razem gdy pracujesz z impregnacją życzenia przy użyciu energii witalnej, musisz zawsze brać pod uwagę zarówno czas, jak i przestrzeń. Kiedy pracujesz magicznie, musisz zawsze stosować się do następujących zasad:

1 Praca z pierwiastkiem Akashy jest bezczasowa i pozaprzestrzenna.
2 W sferze mentalnej pracujesz z czasem.
3 W sferze astralnej pracujesz z przestrzenią (forma i kolor).
4 W świecie materialnym, czyli fizycznym, pracujesz równocześnie z czasem i przestrzenią.

Przy pomocy kilku przykładów uczynię pracę z biomagnetyzmem zrozumiałą. Za pomocą energii witalnej naładuj pokój życzeniem, byś czuł się w nim dobrze i zdrowo. Ograniczasz, albo lepiej, zamykasz tę energię życzeniem, że jej wpływ ma pozostać stały, dopóki jesteś w tym pokoju i przebywasz w nim. Kiedy opuścisz pokój czy nawet nie ma cię przez dłuższy okres, wpływ stale odnawia się i stabilizuje. Gdy ktoś wejdzie do tego pokoju, nie wiedząc, że jest w nim obecna akumulacja energii witalnej, to będzie się czuł w nim dobrze. Czasami możesz wzmocnić gęstość i siłę promienistości w swoim pokoju, mieszkaniu czy domu, powtarzając swoje życzenie.

Kiedy mieszkasz w domu, który jest potraktowany w ten sposób, energia witalna, która jest w ten sposób zamknięta, będzie ciągle miała dobry wpływ na twoje zdrowie i ciało. Energia w tym konkretnym pokoju będzie miała wibrację-życzenie jedynie na zdrowie. Jednakże, jeśli chcesz w nim praktykować ćwiczenia, które mają do czynienia z inną ideą-wibracją, która nie ma nic wspólnego ze zdrowiem, wtedy nie osiągniesz dobrych rezultatów, jakie byś osiągnął w pokoju, który w ogóle nie jest naładowany czy też naładowany życzeniem zgodnym z twoją ideą. Jest zatem zalecane, by impregnować pokój ideą-wibracją, której potrzebujesz do bieżących ćwiczeń.

Możesz również naładować życzeniem pierścień, kamień etc., i ktokolwiek będzie go nosił, napotka sukces i dobry los. Istnieją dwie metody ładowania i określania limitu czasowego.

Pierwsza metoda jest następująca: mocą wyobraźni i koncentracją życzenia naładuj kamień lub metal witalną energią i określ czas. Możesz wybrać, by energia została w obiekcie na zawsze i nawet ściągała więcej energii ze wszechświata, stale zwiększając swoją moc, by sprowadzać sukces i dobry los tak długo, jak długo osoba będzie nosiła ten obiekt, niezależnie od tego, czy będzie to obrączka, pierścionek z kamieniem, kamień etc. Możesz też naładować konkretny obiekt na krótki okres czasu, na przykład w taki sposób, że wpływ ustanie natychmiast, gdy spełni się określony cel.

Druga metoda jest nazywana ładowaniem uniwersalnym. Procedura jest taka sama, tylko zmieniasz koncentrację życzenia, by trwało tak długo, jak obiekt (pierścionek, kamień, biżuteria) istnieje. Niezależnie od tego, kto będzie go nosił, będzie przynosił tej osobie dobry los, sukces itp. Uniwersalne ładowanie tego rodzaju, jeśli jest wykonane przez wtajemniczonego, zachowuje energię w pełnej skuteczności na wieki. Poprzez historie egipskich mumii wiemy, że te rodzaje energii i mocy mogą wciąż być efektywne nawet po tysiącach lat. Jeśli talizman czy obiekt, który był naładowany dla konkretnej osoby, wejdzie w posiadanie kogoś innego, nie będzie miał wtedy żadnego wpływu. Jednakże jeśli pierwotny właściciel odzyska własność, wtedy talizman automatycznie odzyska skuteczność.

Jest jeszcze jeden obszar, w którym można zastosować energię witalną - sztuka uzdrawiania, nazywana leczącym magnetyzmem. Ilekroć mag leczy chorą osobę, niezależnie od tego czy robi to osobiście, czy przez nakładanie rąk, czy na odległość poprzez wyobraźnię i wolę, musi on zawsze rozważyć prawo czasu, jeśli chce osiągnąć wielki sukces.

Najpowszechniej używaną metodą magnetyzowania jest ta, w której magnetopata przy pomocy wyobraźni tworzy przepływ energii witalnej ze swojego ciała do chorej osoby, najczęściej przez swoje ręce. Ta metoda wymaga magnetopaty, który jest całkowicie zdrowy i który ma wystarczający zapas energii witalnej, by nie zagrozić własnemu zdrowiu. Widziałem smutne przypadki, w których magnetopata, poprzez użycie zbyt dużej ilości własnej energii witalnej, tak bardzo zaszkodził swojemu zdrowiu, że był bliski załamania nerwowego - poza wszystkimi innymi efektami ubocznymi, jak choroba serca, astma itd. Konsekwencje tej natury są nieuniknione, kiedy magnetopata zużywa więcej energii witalnej, niż jest w stanie odnowić, zwłaszcza jeśli ma wielu pacjentów w tym samym czasie.

Ta metoda ma też inny minus: magnetopata przenosi swoje własne astralne, czyli psychiczne, wibracje i cechy charakteru na pacjenta poprzez swoją energię, i poprzez to pośrednio astralnie wpływa na niego. (Istnieją dostępne książki w temacie magnetyzmu). Dlatego też wymagane jest, żeby magnetopata miał dobry i szlachetny charakter. Z drugiej strony, kiedy magnetopata ma do czynienia z pacjentem, którego cechy charakteru są gorsze niż jego własne, to pośrednio przyciąga on te złe wpływy z pacjenta do siebie, co jest pod każdym względem dla niego niekorzystne. Hermetycznie wyćwiczony magnetopata nie rozszerza własnej energii witalnej na pacjenta; zamiast tego, ściąga on energię witalną ze wszechświata i z koncentracją życzenia zdrowia pozwala jej płynąć bezpośrednio przez swoje ręce do chorej osoby. Obie te metody wymagają częstego powtarzania magnetyzowania, jeśli pacjent ma osiągnąć szybkie wyzdrowienie, gdyż dysharmonia, czyli siedlisko choroby, szybko absorbuje i konsumuje przekazaną energię, i pragnie jej więcej. Dlatego zabieg trzeba szybko powtórzyć, jeśli chcesz uniknąć pogorszenia się stanu.

Zupełnie inaczej jest, gdy magnetopatą jest mag. Pacjent poczuje ulgę dopiero wtedy, gdy mag otworzy się astralnie, czyli psychicznie, a konkretnie, kiedy wykona w swoim ciele dynamiczną akumulację energii witalnej i zacznie emanować tymi świetlnymi promieniami na chorą osobę.

Mag może z powodzeniem stosować wiele metod, lecz zawsze musi utrzymywać wyobrażenie z koncepcją życzenia, że pacjent będzie dobrzał z godziny na godzinę, z dnia na dzień. Wymienię kilka metod, które mag może zastosować w leczeniu chorób.

Przede wszystkim mag musi być dobrze obeznany w rozpoznawaniu chorób i ich symptomów. Tę wiedzę można uzyskać poprzez studiowanie odpowiedniej literatury. Jest oczywiste, że dobra znajomość ludzkiej anatomii jest konieczna. Mag z pewnością nie będzie tak nierozważny, by leczyć choroby, które wymagają natychmiastowej interwencji chirurgicznej; również choroby zakaźne nie powinny być pod jego wyłączną opieką. Poza leczeniem medycznym, ma on w powyższych przypadkach możliwość przyspieszać proces leczenia i łagodzić ból; może osiągać to nawet na odległość. Byłoby dobrym dodatkiem, gdyby praktycy medycyny specjalizowali się w tej dziedzinie i poza sztuką zgodną z oficjalną medycyną, rozumieli, jak stosować praktykę magiczną. Dlatego odnośnie tego rodzaju leczenia mag powinien zajmować się jedynie tymi pacjentami, którzy są mu przekazywani przez lekarza medycyny, albo też pracować razem z lekarzem, by uniknąć bycia oskarżonym o szarlatanerię bądź znachorstwo.

Przede wszystkim, mag powinien mieć w umyśle jeden cel - dobro chorej osoby. Nie powinien pracować w zamian za korzyści pieniężne czy inne egoistyczne zaspokojenie, takie jak chwała i uznanie. Powinien myśleć jedynie o najwyższym ideale dobroci; wtedy błogosławieństwo będzie nieuniknione. Ten rodzaj pomocy jest najbardziej błogi. Przytoczę kilka najpowszechniej używanych metod, które mag może używać bez ryzyka narażania swojego zdrowia i energii nerwowej[1].

Przed podejściem do łóżka chorej osoby zrób co najmniej siedem wdechów płucami i porami całego ciała, skumuluj ogromną ilość energii witalnej ze wszechświata do swojego ciała i pozwól tej energii błyszczeć jak słońce najjaśniejszym światłem.

Poprzez powtarzane wdychanie energii witalnej pracuj, by wytworzyć emanację energetyczną na odległość co najmniej dziesięciu metrów od swojego ciała, co jest równe witalnej energii dziesięciu ludzi. Musisz czuć, że zgromadzona energia witalna lśni jak słońce w twoim ciele. Jeśli jesteś w pobliżu pacjenta i uzyskujesz tę promienistość, on od razu poczuje ulgę - ogarnie go przyjemne uczucie i jeśli choroba nie jest zbyt bolesna, to od razu poczuje się dobrze. Twoim przywilejem jest przenieść zgromadzoną świetlistą energię na pacjenta w bardzo indywidualny sposób.

Wyszkolony mag nie musi używać magicznych ruchów ani nie musi nakładać rąk. Wszystkie te metody są tylko zewnętrznymi manipulacjami i w tym samym czasie wspomagają wyrażanie jego woli. Jest w pełni stosowne, jeśli mag weźmie jedną czy obie ręce pacjenta i będzie pracował z wyobraźnią. Może mieć oczy zamknięte bądź otwarte; może patrzeć na pacjenta, jeśli chce, lecz nie musi tego robić. Tutaj działa jedynie swoją wyobraźnią. Mag może też siedzieć obok pacjenta podczas całego przekazywania energii bez wchodzenia z nim w fizyczny kontakt. Wyobraź sobie, że emanująca energia, która cię otacza, przepływa w ciało chorej osoby i jest wciskana w nie poprzez twoją wyobraźnie - penetruje i rozświetla wszystkie jego pory. Podczas gdy to robisz, nakazujesz swojej woli, że skompresowana świetlista energia sprowadza wyzdrowienie chorej osoby. Kiedy to robisz, musisz stale wyobrażać sobie, że chora osoba dobrzeje z godziny na godzinę, że z każdym dniem wygląda zdrowiej. Musisz nakazać świetlistej energii nie opuszczać ciała pacjenta, aż jego zdrowie będzie w pełni przywrócone. Kiedy ładujesz ciało pacjenta świetlistą energią ilościowo, wtedy w zależności od choroby będziesz w stanie sprowadzić zaskakująco szybkie wyzdrowienie. Promienistość zdrowej osoby sięga około jednego metra. Po chwili powtórz procedurę ładowania, lecz musisz wzmocnić napięcie świetlistej energii, którą zgromadziłeś poprzez koncentrację. Sukces, który osiągniesz, zaskoczy cię.

Po pierwsze świetlista energia nie może uciec, gdyż zamknąłeś ją i nakazałeś jej stale się odnawiać. Po drugie określiłeś ramę czasową, w której ciało ma stawać się zdrowsze godzina po godzinie, z dnia na dzień. Po trzecie obwodem ciała określiłeś przestrzeń, jaką ma zajmować energia.

Zalecane byłoby zamknąć emanującą energię na około jednym metrze wokół ciała, co jest równe emanacji przeciętnej osoby. Przy pomocy tej metody wypełniłeś fundamentalny warunek materialnego prawa czasu i przestrzeni.

Przy stosowaniu tej metody mag zauważy, że jego własna świetlista energia, którą przekazał pacjentowi, nie znika, lecz dalej jest tak intensywnie świetlista, jak była na początku. Jest tak dlatego, że skompresowana energia witalna w ciele automatycznie się odnawia, tak jak w naczyniach połączonych, a zatem natychmiast odnawia zużytą emanującą energię. Zatem mag może leczyć setki chorych ludzi bez narażania swojej energii nerwowej ani duchowej, czyli mentalnej.

Istnieje jeszcze jedna metoda, którą mag może użyć, a która pozwala mu leczyć całe ciało albo tylko chorą część. Jest to dokonywane poprzez wciśnięcie energii witalnej bezpośrednio poprzez pory przy pomocy wyobraźni, by stale odnawiała się ze wszechświata, aż leczenie będzie ukończone. Nawet tutaj nie powinieneś zaniedbać wyobrażania życzenia ograniczenia w czasie i przestrzeni, w której wyzdrowienie ma być w pełni osiągnięte.

Powyższa metoda może być stosowana jedynie przy pacjentach, których energia nerwowa nie jest zupełnie wyczerpana, aby byli oni w stanie przetrwać określoną ilość napięcia spowodowaną energią witalną. W przypadku doświadczonego maga zgromadzona energia witalna jest już energią zmaterializowaną, to znaczy skondensowaną fizyczną energią, którą można porównać do elektryczności. W porównaniu z innymi metodami jest ona najbardziej popularna, gdyż jest bardzo prosta i wyjątkowo skuteczna.

Inną, bardzo szczególną metodą jest taka, w której przy pomocy wyobraźni mag pozwala pacjentowi wdychać swoją własną emanującą świetlistą energię. Jeśli pacjent ma zdolność koncentracji, może robić to samodzielnie; w innym przypadku mag musi wykonać wyobrażanie za pacjenta. Praktyka ta jest wykonywana następująco:

Świetlista energia maga emanuje w obszarze około dziesięciu metrów. Skoro mag jest w bliskim otoczeniu pacjenta, unosi się on dosłownie w świetle świetlistej energii maga, która jest zaimpregnowana życzeniem całkowitego uzdrowienia. Niezwykle ważne jest, by chora osoba, która ma zdolność koncentrowania się, była absolutnie przekonana, że z każdym oddechem wdycha świetlistą energię maga i tym samym dobrzeje. Musi myśleć bardzo intensywnie, że lecząca energia zostaje w nim i że stopniowo zdrowieje, nawet kiedy maga już nie ma w pobliżu. Jeśli chora osoba nie jest w stanie się koncentrować albo gdy mag ma do czynienia z chorymi dziećmi, to samodzielnie musi wyobrażać sobie, że chora osoba wdycha emanującą witalną energię maga z każdym oddechem i kieruje ją do krwi, tym samym wpływając na zdrowienie. Również tutaj mag musi zebrać koncentrację życzenia, że wdychana energia ciągle pozytywnie wpływa na ciało pacjenta. Jest to oddychanie energią witalną wykonywane z ciała maga poprzez ciało innej osoby.

Tutaj możemy odnieść się do cytatu z Biblii, jako dowodu stwierdzeń do tej pory podanych w tej książce. Kiedy Chrystus został dotknięty przez chorą kobietę mającą nadzieję na wyzdrowienie, natychmiast poczuł ubytek energii witalnej i do towarzyszących Mu uczniów powiedział: "Ktoś mnie dotknął!".

Zawsze pamiętaj, że czas i przestrzeń muszą być brane pod uwagę, ilekroć pracujesz z energią witalną i magnetyzmem. Mając to na uwadze, podałem kilka przykładów odnoszących się do leczenia chorób i mógłbym wymienić dużo więcej metod w odniesieniu do leczenia z punktu widzenia magnetyzmu, czy w których magnetyzm mógłby być z powodzeniem zastosowany. Na przykład, mag może skontaktować się z duchem pacjenta, kiedy śpi, i stosować wiele różnych metod leczenia. Poza magicznym leczeniem chorych ludzi przy pomocy energii witalnej, mag ma możliwość używania do tego elementów, magnetyzmu i elektryczności. Szczegółowe opisy wszystkich metod i możliwości leczenia wypełniłyby bardzo obszerną książkę. Być może będę miał w przyszłości okazję wydać książkę o metodach okultystycznego leczenia z magicznego punktu widzenia i udostępnić ją tym magom, którzy są zainteresowani tym tematem. Jednakże teraz pozostawiam to na przyszłość. W tej pracy jedynie odwołuję się do kilku metod leczenia w odniesieniu do koncepcji czasu i przestrzeni, innymi słowy, do magnetyzmu.

Wysoce wtajemniczeni i święci, których wyobraźnia jest rozwinięta w takim stopniu, że wszystko, co sobie wyobrażają, natychmiast staje się rzeczywistością we wszystkich sferach, nie potrzebują żadnej z tych metod. Muszą oni jedynie wyrazić życzenie czy wolę, a natychmiast staje się ona rzeczywistością. Każdy mag powinien dążyć do osiągnięcia tego wysokiego poziomu duchowego rozwoju.

 

Podsumowanie ćwiczeń kroku III

Koniec kroku III

 

---

[1] Poprzez energię nerwową rozumiana jest tutaj ogólnie energia potrzebna do normalnego funkcjonowania organizmu - przyp. tłum.