Krok II
Autosugestia czyli tajemnica podświadomości

Zanim zacznę opisywać poszczególne ćwiczenia tego kroku, chciałbym wyjaśnić tajemnicę podświadomości i jej praktyczne znaczenie. Tak jak normalna świadomość ma swoje siedlisko w duszy i jest aktywowana przez cerebrum [główną część mózgu], umiejscowione w głowie; tak samo podświadomość jest właściwością duszy i jest umiejscowiona w cerebellum [móżdżku], z tyłu głowy. Mając na uwadze praktyczne używanie magii, przypatrzmy się psychologicznym funkcjom cerebellum, czyli podświadomości.

Każdy człowiek, który jest świadom swych pięciu zmysłów, może być uważany za normalnego. Innymi słowy, jego sfera normalnej świadomości jest nietknięta. Oznacza to, że taka osoba ma zdolność ciągłego używania funkcji swojej normalnej świadomości. Nasze badania potwierdziły, że nie ma takiej siły we wszechświecie, a tym samym w człowieku, która by nie miała swojego przeciwieństwa. Zatem możemy uważać podświadomość za przeciwieństwo normalnej świadomości. To, co nasza świadomość pojmuje poprzez myślenie, czucie, wolę, pamięć, rozumowanie i intelekt, w podświadomości odzwierciedlane jest w przeciwny sposób. Z praktycznego punktu widzenia, naszą podświadomość można uznać za naszego przeciwnika.

Bodziec czy impuls do wszystkiego, co dla nas niepożądane, jak nasze pasje, wady i słabości, wywodzi się z tej sfery świadomości. Zadaniem ucznia podczas introspekcji jest rozszyfrować działanie jego podświadomości w odniesieniu do klucza elementów, czyli czterobiegunowego magnesu. Jest to warte dużego wysiłku, gdyż uczeń osiągnie pełne zaufanie do siebie poprzez własne kontemplacje lub medytacje.

Podświadomość jest bodźcem do wszystkiego, czego sobie nie życzymy. Nauczmy się przekształcać ten antagonistyczny aspekt naszego ego, aby nie tylko był nieszkodliwy, lecz wręcz aby pomagał nam realizować nasze własne cele. W materialnym świecie podświadomość, aby się urzeczywistniać, potrzebuje czasu i przestrzeni - dwóch podstawowych praw, które muszą posiadać wszystkie rzeczy, żeby być przeniesionymi ze sfery przyczynowej do rzeczywistości.

Kiedy z podświadomości usuniemy czas i przestrzeń, wtedy ta przeciwna polaryzacja przestaje wywierać na nas swój wpływ; w konsekwencji jesteśmy w stanie poprzez podświadomość zrealizować wszystkie swoje życzenia. Kluczem do praktycznego zastosowania autosugestii jest nagłe odłączenie podświadomości.

Jeśli na przykład chcemy na naszej podświadomości odcisnąć ideę, że jutro, czy też w innym czasie, nie poddamy się jakiejś pasji, jak palenie czy picie alkoholu, to podświadomość będzie miała wystarczająco dużo czasu, aby ustawić na naszej drodze bezpośrednie lub pośrednie przeszkody. W większości takich przypadków, zwłaszcza jeśli nasza siła woli jest nierozwinięta i słaba, podświadomości prawie zawsze uda się nas zaskoczyć i pokonać. Z drugiej strony, jeśli impregnując podświadomość życzeniem, wykluczymy z niej koncepcje czasu i przestrzeni, to będzie na nas oddziaływał jedynie jej pozytywny biegun, który razem z naszą normalną świadomością sprawi, że impregnowanie życzeniem powinno odnieść oczekiwany sukces. Ta wiedza i możliwości z nią związane mają największą wagę dla magicznego rozwoju i tym samym zawsze należy je brać pod uwagę przy ćwiczeniu autosugestii.

Zwrot, jaki wybierasz dla autosugestii, musi zawsze być wyrażony w czasie teraźniejszym, w formie imperatywnej. Nie powinieneś mówić: "Rzucę picie / palenie / cokolwiek". Prawidłową formą jest: "Nie palę, nie piję" bądź też "Nie lubię palić / pić"[1] itp., w zależności od tego, co chcesz sugerować w pozytywnym lub negatywnym znaczeniu[2]. Kluczem do autosugestii jest forma danego zwrotu. Musisz zawsze rozważać to w każdym aspekcie, jeśli chcesz wykonywać autosugestię poprzez podświadomość.

Podświadomość działa w najbardziej efektywny i dogłębny sposób nocą, kiedy człowiek śpi. Podczas snu aktywność normalnej świadomości jest zawieszana, a w jej miejsce działa podświadomość. Zatem najbardziej receptywnym czasem dla przyjmowania wyrażeń autosugestywnych jest moment, kiedy senne ciało odpoczywa w łóżku, tj. tuż przed zaśnięciem jak i zaraz po obudzeniu się, kiedy człowiek jest jeszcze w połowie rozbudzony. To nie znaczy, że inny moment jest niewłaściwy dla autosugestii - te dwa są najbardziej odpowiednie z powodu największej receptywności podświadomości. Wiedząc o tym, mag nigdy nie pozwala sobie zasnąć z negatywnymi emocjami, takimi jak złość, smutek, zmartwienie, które mają niekorzystny wpływ na jego podświadomość, która po zaśnięciu nad tym pracuje. Pamiętaj zatem, aby zawsze zasypiać, mając pogodne i harmonijne myśli o sukcesie, zdrowiu i przyjemnych uczuciach.

Zanim zaczniesz ćwiczyć autosugestię, przygotuj mały łańcuszek czterdziestu koralików. Sznurek z supełkami wystarczy. Dzięki niemu unikniesz liczenia i odwracania uwagi, kiedy w kółko będziesz powtarzał wyrażenie sugestywne. Może to służyć również jako pomoc w liczeniu wszelkich rozkojarzeń zachodzących w danym okresie czasu podczas ćwiczeń koncentracji i medytacji. Wystarczy, że przesuniesz jeden koralik czy węzeł przy każdym rozkojarzeniu.

Ćwiczenie autosugestii jest naprawdę bardzo proste. Najpierw z życzenia, jakie chcesz spełnić, stwórz krótkie zdanie w czasie teraźniejszym w formie nakazującej. Na przykład: "Czuję się z dnia na dzień lepiej"; "Nie palę/piję"; "Jestem zdrowy, zadowolony, szczęśliwy". Teraz możemy już przystąpić do właściwej praktyki.

Rozpocznij to ćwiczenie tuż przed zaśnięciem. Weź koraliki / supełki do ręki i powtarzaj te zdanie, czyli wyrażenie sugestywne niskim głosem; możesz też szeptać lub wymawiać je w myślach. Wybierz jeden z tych sposobów w zależności od swojej preferencji lub danych okoliczności. Za każdym powtórzeniem przesuwaj palcami jeden koralik. Kiedy osiągniesz koniec sznurka, wiesz, że powtórzyłeś to zdanie czterdzieści razy.

Przy tej praktyce ważne jest, aby wyobrażać czy wizualizować plastycznie fakt, iż twoje życzenie już stało się rzeczywistością, musisz być o tym w pełni przekonany. Jeśli po ukończeniu ćwiczenia nie jesteś zmęczony, to zajmij się myślą, że twoje życzenie już się spełniło, i utrzymuj tę myśl, aż z nią zaśniesz. Zawsze powinieneś starać się, aby przenieść życzenie ze stanu obudzenia do stanu snu. Jeśli zaśniesz, powtarzając życzenie, zanim dojdziesz do czterdziestego koralika, to cel tego ćwiczenia mimo wszystko zostanie w pełni osiągnięty.

Rankiem, kiedy jeszcze nie jesteś jeszcze w pełni obudzony i masz trochę czasu do dyspozycji, to powinieneś sięgnąć po koraliki i jeszcze raz powtórzyć ćwiczenie. Niektórzy ludzie, z różnych powodów, budzą się kilka razy w ciągu nocy. Jeśli tak, to mogą oni w tych momentach powtarzać to ćwiczenie, co sprawi, że spełnią oni swoje życzenia szybciej.

Teraz pojawia się pytanie: jaki rodzaj życzeń może zostać spełniony przy pomocy autosugestii? Przede wszystkim można spełnić każde życzenie dotyczące umysłu, duszy i ciała, np.: uszlachetnienie charakteru, pozbycie się złych cech, słabości, dysharmonii, przywrócenie zdrowia, usunięcie lub nabycie różnych zachowań, rozwój umiejętności etc. Życzenia nie mające nic wspólnego z osobowością, jak np. wygranie na loterii, nigdy nie zostaną spełnione w ten sposób.

Nie zmieniaj jednego życzenia na drugie, dopóki nie jesteś w pełni usatysfakcjonowany wynikami tego pierwszego. Osoby, które praktykują te ćwiczenia poważnie i systematycznie, szybko przekonają się o korzystnym wpływie autosugestii i będą korzystać z tej metody przez resztę swojego życia.

Krok II
Magiczne kształcenie ducha

W kroku I magicznego kształcenia ducha nauczyliśmy się kontrolować i opanowywać własne myśli. Teraz przejdziemy do nauki zwiększania zdolności mentalnej koncentracji, aby umocnić siłę woli.

Umieść przed sobą kilka przedmiotów, np. nóż, widelec, ołówek, pudełko zapałek, i utkwij w nich przez jakiś czas wzrok. Spróbuj zapamiętać dokładnie ich kształty i kolory. Następnie zamknij oczy i spróbuj wyobrazić sobie plastycznie konkretny obiekt, dokładnie w tej samej postaci, jaką rzeczywiście on posiada. Jeśli obiekt zniknie z twojej wyobraźni, spróbuj go z powrotem przywołać. Na początku ten eksperyment będzie się udawał jedynie przez kilka sekund, lecz jeśli wytrwasz i będziesz powtarzał to ćwiczenie, obiekt będzie pojawiał się coraz wyraźniej, a jego zniknięcia będą rzadsze z ćwiczenia na ćwiczenie. Nie zniechęcaj się początkowymi porażkami, a jeśli poczujesz się zmęczony, zmień obiekt na inny. Na początku nie ćwicz dłużej niż dziesięć minut, lecz po jakimś czasie możesz wydłużać to ćwiczenie po trosze aż do trzydziestu minut. Aby kontrolować rozkojarzenia możesz użyć koralików lub supełków opisanych w rozdziale dotyczącym autosugestii. Przy każdym rozkojarzeniu przesuwaj jeden koralik. Dzięki temu będziesz w stanie określić, jak wiele rozkojarzeń miało miejsce podczas ćwiczenia. Ćwiczenie jest zakończone, jeśli potrafisz utrzymać jeden obiekt przez pięć minut bez żadnych przerw.

Gdy już to osiągniesz, możesz przejść do wyobrażania obiektu przy otwartych oczach. Tutaj obiekt powinien sprawiać wrażenie zawieszenia w powietrzu i powinien być widoczny w tak plastycznym kształcie, aby zdawał się być namacalnym. Poza wyobrażanym obiektem nie możesz zwracać uwagi na widziane otoczenie. Sprawdzaj (kontroluj) rozkojarzenia przy pomocy koralików. Jeśli uda ci się utrzymać jakikolwiek obiekt plastycznie zawieszonym w powietrzu przez pięć minut bez najmniejszego problemu, to ćwiczenie to jest zakończone.

Po ćwiczeniach koncentracji wizualnej, zajmijmy się koncentracją słuchową. Na początku pewną rolę musi odegrać kreatywna wyobraźnia. Tak naprawdę nie można powiedzieć: "wyobraź sobie tykanie zegara", gdyż koncepcja wyobraźni generalnie dotyczy reprezentacji wizualnej, czego nie można powiedzieć o ćwiczeniach słuchowych. Dla lepszego zrozumienia powinniśmy powiedzieć: "wyobraź sobie, że słyszysz tykanie zegara". Zastosujemy więc ten właśnie zwrot.

Teraz wyobraź sobie, że słyszysz tykanie zegara na ścianie. Na początku uda ci się to jedynie przez kilka sekund, tak samo jak i w poprzednich ćwiczeniach. Lecz nie ustając w ćwiczeniach, będziesz w stanie słyszeć dźwięk coraz wyraźniej. Koraliki tutaj również będą przydatne dla liczenia rozkojarzeń. Następnie spróbuj słyszeć tykanie zegarka na rękę lub odgłos dzwonów w różnych tonacjach. Możesz również przeprowadzać inne eksperymenty koncentracji słuchowej, jak np.: brzmienie gongu, różne odgłosy młotów, pukania, drapania, szorowania, odgłos uderzenia pioruna, lekki szum wiatru wzmagający się do szalejącej burzy, melodie grane na skrzypcach, fortepianie czy innych instrumentach. Kiedy wykonujesz te ćwiczenia, najważniejszą rzeczą jest utrzymywanie się w granicach koncentracji słuchowej, nie pozwalając na wyobrażenia obrazowe. Jeśli takie wyobrażenia się pojawią, natychmiast je odsuń. Brzmienie dzwonu nigdy nie może wywoływać wyobrażenia samego dzwonu. To ćwiczenie jest zakończone, kiedy jesteś w stanie utrzymywać wyobrażenie słuchowe przez pięć minut.

Kolejnym ćwiczeniem jest koncentracja czuciowa. Spróbuj wytworzyć uczucie zimna, ciepła, ciężkości, lekkości, głodu, pragnienia i zmęczenia, i utrzymywać to odczucie przez co najmniej pięć minut, bez nawet najmniejszego wyobrażenia wizualnego czy słuchowego. Jeśli posiadłeś zdolność koncentracji w takim stopniu, że jesteś w stanie stworzyć i trwale utrzymywać jakiekolwiek odczucie, możesz przejść do następnego ćwiczenia.

Teraz rzućmy trochę światła na koncentrację węchową. Wyobraź sobie, że wąchasz zapach różnych kwiatów, jak róże, lilie, fiołki czy innych woni, i utrzymuj te wyobrażenie, nie pozwalając na pojawienie się wyobrażenia obrazu danego kwiatu. Spróbuj też praktykować z różnego rodzaju nieprzyjemnymi zapachami. Ćwicz ten rodzaj koncentracji, aż będziesz w stanie stworzyć wyobrażenie jakiegokolwiek zapachu i utrzymać je przez co najmniej pięć minut.

Ostatnie ćwiczenie dotyczy koncentracji smaku. Musisz koncentrować się na smaku bez myślenia o jakimkolwiek jedzeniu, piciu i bez jego wyobrażania. Zacznij od najbardziej wyrazistych smaków, jak słodki, gorzki, kwaśny i słony. Kiedy już osiągniesz odpowiednią biegłość w powyższych smakach, możesz eksperymentować ze smakami dowolnych przypraw. Jeśli uda ci się stworzyć wrażenie wybranego smaku i utrzymać je przez co najmniej pięć minut, cel tego ćwiczenia jest spełniony.

Niektórzy uczniowie odkrywają, że jedne z tych ćwiczeń są dla nich łatwiejsze, a inne są trudniejsze. Ukazuje to, że funkcje mózgu dotyczące danego zmysłu były zaniedbywane lub niewłaściwie rozwijane. Większość systemów zwraca uwagę na jedną, dwie bądź, w najlepszym przypadku, trzy funkcje. Ćwiczenia koncentracji wykonywane ze wszystkimi pięcioma zmysłami umacniają twój umysł i siłę woli. Uczysz się nie tylko jak kontrolować wszystkie pięć zmysłów, lecz również jak je dalej rozwijać i w pełni nad nimi panować. Dla magicznego rozwoju są to ćwiczenia najwyższej wagi i nigdy nie powinny być zaniedbywane.

Krok II
Magiczne kształcenie duszy

W kroku I magicznego kształcenia duszy uczeń dowiedział się, jak praktykować introspekcję. Odnotowywał swoje dobre i złe właściwości w odniesieniu do czterech elementów i podzielił je na trzy grupy. W ten sposób utworzył dwa zwierciadła duszy, dobre (białe) i złe (czarne). Reprezentują one jego charakter psychiczny, czyli astralny. Badając te zapiski, uczeń musi odkryć, które siły elementów są w nim dominujące zarówno dla dobrej, jak i złej strony, i musi on za wszelką cenę dążyć do stworzenia równowagi wpływu elementów. Bez równowagi elementów w ciele astralnym, czyli w duszy, magiczny wzrost czy rozwój nie będzie możliwy.

Co za tym idzie, w tym kroku musimy stworzyć psychiczną równowagę. Jeśli początkujący mag posiada wystarczającą ilość siły woli, może przejść do opanowywania pasji czy cech, które wywierają na niego największy wpływ. Jeśli nie posiada on wystarczająco silnej woli, może zacząć z drugiej strony, najpierw równoważąc swoje mniejsze słabości i walcząc z coraz to większymi wadami i słabościami, kawałek po kawałku, aż uzyska nad nimi kontrolę. Uczeń ma trzy możliwości opanowywania swoich pasji:

• 1. Systematyczne stosowanie autosugestii, które było wcześniej opisane.
   
• 2. Przekształcanie pasji w przeciwne wartości poprzez autosugestię lub poprzez częste medytacje nad nimi i ciągłe zapewnianie siebie o dobrych wartościach.
   
• 3. Uwaga i wola. Używając tej metody, nie pozwolisz na wyzwolenie się pasji, zwalczając ją w zarodku. Jest to najtrudniejsza metoda i jest odpowiednia tylko dla ludzi o odpowiednio silnej woli lub chcących uzyskać siłę woli poprzez zwalczanie swych pasji.
   

Jeśli uczeń ma wystarczająco dużo czasu i chce jak najszybciej posuwać się w swoim rozwoju, to może używać wszystkich trzech metod na raz. Najlepiej jest kierować wszystkie metody na jeden cel, np. świadome jedzenie, magię wody itd. Wtedy sukces przyjdzie szybko.

Celem tego kroku jest osiągnięcie równowagi elementów w duszy. Zatem uczeń powinien szybko i pewnie pozbyć się tych pasji, które najbardziej powstrzymują go przed odniesieniem sukcesu w sztuce magii. Pod żadnym pozorem nie powinien on zaczynać ćwiczeń z następnych kroków, zanim całkowicie nie opanuje w pełni ćwiczeń kroku drugiego, zwłaszcza równoważenia elementów. Przez cały czas należy dążyć do uszlachetniania swojego charakteru, lecz na tym poziomie muszą być wyeliminowane te złe wartości, które najbardziej hamują rozwój.

Krok II
Magiczne kształcenie ciała fizycznego

Ćwiczenia magicznego kształcenia ciała fizycznego z kroku I, takie jak: mycie się codziennie zimną wodą, wycieranie się szorstkim ręcznikiem, szczotkowanie ciała od głowy do stóp, ćwiczenia fizyczne, poranna gimnastyka, magia wody, świadome jedzenie etc., mają być kontynuowane i muszą stać się codziennym nawykiem. Trening ciała w drugim kroku zmienia ćwiczenia oddechowe. W poprzednim kroku nauczyliśmy się oddychać świadomie i przenosić życzenie wdychane razem z powietrzem (poprzez pierwiastek Akashy), poprzez płuca, do krwiobiegu. W tym rozdziale opiszę świadome oddychanie porami na skórze naszego ciała.

Nasza skóra spełnia dwie funkcje, tj. oddychanie i eliminowanie. Zatem można uważać skórę jako drugi zestaw płuc i nerek. Każdy powinien teraz rozumieć, dla jakich ważnych powodów zalecane było szczotkowanie, nacieranie, mycie zimną wodą i wszystkie inne czynności. Przede wszystkim miało to na celu całkowicie oczyścić nasze płuca i częściowo nasze nerki oraz pobudzać pory do większej aktywności. Nie wymaga tłumaczenia, jak korzystne jest to dla zdrowia. Z magicznego punktu widzenia, świadome oddychanie porami ciała jest dla nas wielce ważne, więc od razu przechodzimy do praktyki.

Usiądź wygodnie w fotelu lub połóż się na kanapie bądź łóżku i zrelaksuj wszystkie mięśnie. Myśl, że z każdym wdechem oddychają nie tylko płuca, lecz również całe ciało. Bądź w pełni przekonany, że razem z płucami, każdy pojedynczy por twojego ciała równocześnie otrzymuje siłę witalną i dostarcza jej ciału. Powinieneś czuć się jak sucha gąbka, która zanurzona w wodzie chciwie ją wchłania. Podczas wdechu musisz czuć dokładnie to samo. W ten sposób siła witalna przechodzi z pierwiastka eteru i z twojego otoczenia do ciebie. W zależności od charakteru, każda osoba będzie w inny sposób odczuwać to przechodzenie siły witalnej przez pory. Kiedy jesteś w stanie, dzięki powtarzaniu tego ćwiczenia, robić równoczesny wdech poprzez płuca i całe ciało, to użyj tego w metodzie oddychania życzeniem, tj. oddychaniem zdrowiem, sukcesem, spokojem, opanowywaniem pasji, czy inną, potrzebną rzeczą. Spełnienie się twojego życzenia (które musi być ułożone w czasie teraźniejszym i w formie nakazu) jest przyjmowane nie tylko przez płuca i krwiobieg, lecz również przez całe ciało. Kiedy osiągniesz biegłość w tym ćwiczeniu, możesz wpływać magicznie również na wydech. Przy każdym wydechu możesz wyobrażać sobie, że eliminujesz przeciwieństwo swojego życzenia, takie jak: słabości, wady, zmartwienia etc. Kiedy już uda ci się robić wdech i wydech płucami i całym ciałem, ćwiczenie jest zakończone.

Następne ćwiczenie dotyczy kontroli nad ciałem. Sztuką jest spokojne i wygodne siedzenie i trzeba się tego nauczyć. Usiądź na krześle w taki sposób, aby kręgosłup był wyprostowany. Na początku możesz opierać się o oparcie krzesła. Trzymaj stopy razem, aby tworzyły kąt prosty z kolanami. Siedź w rozluźnieniu, bez napinania mięśni, a ręce połóż na udach. Nastaw budzik, aby zadzwonił po pięciu minutach. Teraz zamknij oczy i obserwuj całe swoje ciało. Na początku zauważysz, że mięśnie stają się niespokojne z powodu impulsów nerwowych. Całą swoją siłą zmuś się do wytrwania w tym spokojnym siedzeniu. Chociaż to ćwiczenie zdaje się łatwe, jest ono trudne dla początkujących. Jeśli kolana ciągle mają tendencję do rozchodzenia się, możesz na początku związać je sznurkiem. Jeśli jesteś w stanie siedzieć bez żadnego drgnięcia i wysiłku przez pięć minut, to każde następne ćwiczenie wydłużaj o minutę. Jeśli uda ci się usiedzieć spokojnie, wygodnie i bez żadnego problemu przez trzydzieści minut, wtedy ćwiczenie jest ukończone. Kiedy dojdziesz do tego miejsca ćwiczeń, to zauważysz, że żadna inna pozycja nie będzie dawała takiego odpoczynku i regeneracji jak ta.

Jeśli ktoś chce użyć ćwiczeń postawy ciała do celów rozwoju siły woli, to może przyjmować jakąkolwiek postawę, o ile jest w stanie siedzieć w niej wygodnie i spokojnie bez żadnych przeszkód przez pełną godzinę. Hinduskie nauki jogi polecają i opisują różne pozycje nazywane asana, twierdząc przy tym, że ich opanowanie daje również możliwość osiągnięcia różnych mocy okultystycznych. To, czy te moce są uwalniane poprzez asany same w sobie - to trudno powiedzieć.

Dla naszego własnego rozwoju magicznego potrzebujemy odpowiedniej postawy ciała (asany); opisywana tutaj jest najprostsza, ale nie ma znaczenia, jaką wybierzemy. Ta postawa służy do wyciszania ciała i zwiększania siły woli. Przede wszystkim duch i dusza potrzebują niezakłóconego działania ciała fizycznego; będzie to szczegółowo opisane w dalszych ćwiczeniach.

Każdy uczeń, który wykonując ćwiczenia pierwszego i drugiego kroku, staje się bardzo zmęczony, mentalnie i psychicznie, i często zasypia podczas ćwiczeń koncentracji i medytacji, powinien wykonywać te ćwiczenia we wspomnianej pozycji.

Uczeń powinien również ćwiczyć ten rodzaj kontroli nad ciałem w swoim codziennym życiu. Jeśli będzie uważnym obserwatorem, to zauważy wiele okazji do praktyki. Na przykład, jeśli czujesz się zmęczony, to zmuś się do zrobienia czegoś, niezależnie od tego czy miałoby to być jakieś hobby, czy krótki spacer. Jeśli jesteś głodny, poczekaj z posiłkiem pół godziny; jeśli chce ci się pić, nie pij od razu, lecz poczekaj chwilę. Jeśli zwykłeś wszystko robić w pośpiechu, zmuś się do wolniejszego tempa. Z drugiej strony, jeśli działasz powoli, ćwicz szybkie wykonywanie swoich czynności. Kontrolowanie i zmuszanie ciała oraz nerwów poprzez siłę woli pozostawione jest uznaniu ucznia.

Tu kończymy ćwiczenia drugiego kroku.

 

Podsumowanie ćwiczeń kroku II

Przed zaśnięciem należy utrzymywać i zabierać w sen jedynie najpiękniejsze i najczystsze myśli.

Koniec kroku II

 

---

[1] Należy zauważyć, że nie wszystkie podawane przez Bardona przykłady są zgodne z prezentowaną przez niego teorią. Ma to zapewne na celu zachęcić adepta do własnej eksperymentacji w doborze formuł autosugestywnych. - przyp.tłum.

[2] Chodzi tutaj o eliminowanie negatywnych cech i nabywanie pozytywnych - przyp. tłum.