Zanim mag rozpocznie praktykę dziesiątego, ostatniego kroku tego kursu instrukcji, powinien dogłębnie przejrzeć wszystko, czego się nauczył, i upewnić się, że posiada stuprocentową kontrolę oraz jest biegły w każdym aspekcie praktyki zaprezentowanej do tej pory. Jeśli tak nie jest, musi on zająć się nadrobieniem wszystkiego, czego mu brakuje, i zrobić wszystko, co w jego mocy, by całkowicie rozwinąć wszystkie swoje zdolności. Wszelki pośpiech w odniesieniu do własnego rozwoju jest bezcelowy i w dalszej perspektywie niekorzystny dla praktyki magii. Aby zapobiec przyszłym rozczarowaniom, mag musi dać sobie konieczny czas i ciągle systematycznie pracować.
Mag musi być świadomy faktu, że ten ostatni krok kończy jego magiczny rozwój w odniesieniu do pierwszej karty tarota, i musi być przygotowany na wyższe magiczne zadania, które opiszę w następnych dwóch pracach: Praktyka magicznej ewokacji oraz Klucz do prawdziwej kabały. Jeśli istnieją jakieś luki w jego rozwoju, to nigdy mu się nie uda kontrolować wyższych mocy. W tym konkretnym przykładzie nie ma znaczenia, czy ukończy ten kurs instrukcji kilka miesięcy wcześniej czy później. To, co jest najważniejsze, to fakt, by mag nigdy nie stracił z oczu swojego celu i by zawsze podążał do przodu, aż osiągnie najwyższe wysokości boskiego poznania. Przeglądając swój rozwój do tego miejsca, mag zda sobie sprawę, że przeszedł długi dystans na swojej ścieżce do doskonałości, dłuższy niż oczekiwał.
Mag musi jednak być również świadomy tego, że jest to jedynie pierwszy szczebel na drabinie, którą zamierza się wspinać. Medytując nad tym, jak wiele wiedzy i doświadczenia musi jeszcze zebrać, pokłoni się w duchu, z wielką czcią, przed boską fontanną mądrości. Nie będzie już pychy, ambicji czy wyniosłości ani żadnych złych jakości w jego sercu, gdyż im głębiej penetruje boski warsztat, tym bardziej skromnym i receptywnym się staje.
Pierwszym zadaniem, jakie nadane jest magowi w dziesiątym kroku, jest uzyskanie wiedzy na temat sfery elementów. Swoim ciałem mentalnym odwiedza on indywidualne sfery elementów, tzn. przenosi swoje ciało duchowe do królestwa gnomów, czyli duchów ziemi, potem królestwa rusałek, czyli duchów wody. Następnie poznaje królestwo sylfów - duchów powietrza, a ostatecznie królestwo salamander, znane również jako królestwo ognia. Dla niewtajemniczonego królestwa te zdają się być bajką i będzie on prawdopodobnie uważał je za utopię. Dla prawdziwego wtajemniczonego nie istnieją legendy i bajki, bo należy je rozumieć symbolicznie, gdyż kryją one wiele głębokich prawd. W tym sensie ma to zastosowanie do gnomów, rusałek, sylfów i salamander. Mag może, na podstawie własnych obserwacji, dowieść sobie, że te istoty naprawdę istnieją. Jednak osoba, która nie jest wykształcona magicznie i której zmysły nie są rozwinięte w duchowy sposób, jest skupiona wyłącznie na fizycznym świecie i tym samym nie może wyobrazić sobie egzystencji innych istot, a co dopiero udowodnić sobie ich istnienie.
Wiele osób jest tak ogarniętych materializmem spowodowanym przez ich czysto materialny styl życia, że nie rozumieją oni niczego, co istnieje poza fizycznym światem, a co jest wyżej i daleko poza ich zakresem postrzegania. Całkiem inaczej jest oczywiście w przypadku wykształconego maga, którego zmysły są świadomie rozwinięte. Posiada on możliwość widzieć i postrzegać więcej oraz może udowodnić sobie istnienie wyższych mocy, płaszczyzn i istot. Jest to prawdziwy cel tego kursu instrukcji - by rozwinąć ludzi do takiego stopnia, że nie tylko postrzegają i kontrolują świat fizyczny, lecz również sfery wyższe. Nie będziemy jednak wybiegać na przód i wdawać się w podobne tematy. Tutaj mamy tylko do czynienia z praktyką tego, co musimy zrobić, by osiągnąć świat elementów.
W poprzednich rozdziałach nauczyliśmy się, że istnieją królestwa elementów, które zawierają nie tylko same konkretne elementy, ale również odpowiadające im istoty. Różnica pomiędzy człowiekiem a istotą elementu polega na tym, że człowiek składa się z czterech, a raczej z pięciu elementów i jest przez nie kontrolowany, podczas gdy istota elementowa złożona jest jedynie z najczystszej substancji elementu, do którego należy. W odniesieniu do naszej koncepcji czasu taka istota ma prawdopodobnie dłuższe życie niż człowiek, lecz z drugiej strony nie posiada nieśmiertelnego ducha. Zasadą jest, że taka istota rozpuszcza się ponownie w swoim własnym elemencie. W tym miejscu powstrzymam się od opisywania jakichkolwiek szczegółów, gdyż mag dowie się tego z własnych praktycznych doświadczeń, które są możliwe poprzez przeniesienie jego ducha. Mag musi rozumieć, jak przenieść się do królestwa elementów i jak ustanawiać kontakt z jego istotami. Sposób przywoływania tych istot do fizycznego świata, w pasywny i aktywny sposób, będzie szczegółowo opisany w moim następnym dziele, Praktyka magicznej ewokacji.
Mag musi być przede wszystkim świadomy, że królestwo elementów nie jest naszym fizycznym światem, zatem nie może przenieść się tam bez odpowiednich kwalifikacji. Istota elementów może być zrozumiana jedynie przez istotę pokrewną. Należy brać pod uwagę tę okoliczność. Ptak może jedynie komunikować się z innym ptakiem, dlatego istota elementu nie może zrozumieć człowieka; i tym samym, sama może być zrozumiana jedynie przez istotę z tego samego elementu. Jeśli istota elementu chce skontaktować się z człowiekiem, musi przyjąć ludzką formę i ludzkie atrybuty. Te przykłady powinny wystarczająco wyjaśnić magowi, dlaczego w poprzednich krokach musiał praktykować ćwiczenia transformacji. Gnom nigdy nie zrozumie człowieka i vice versa. Podczas tej procedury albo mag przekształca się w gnoma, albo gnom staje się człowiekiem. Zatem, zanim mag wejdzie do królestwa duchów ziemi, musi przyjąć formę gnoma.
Jeśli mag nie wie, jak wygląda gnom, może użyć jasnowidzenia, albo w stanie transu, albo poprzez magiczne lustro, by go zobaczyć. Zaobserwuje, że gnomy są małymi istotami podobnymi do krasnoludków z bajek. Zazwyczaj mają długie brody, noszą czapki, mają długie włosy i błyszczące oczy, a ich strojem są surduty z kapturami.
Taki gnom pojawi się magowi w magicznym lustrze. Mag zauważy również, że każdy duch ziemi nosi małą lampkę i każda z nich ma inną świetlistość. Lampy pomagają tym ziemskim duchom odnajdywać drogę w ich podziemnym królestwie. Kiedy mag zobaczy gnoma w magicznym lustrze lub przez jasnowidzenie, musi jedynie przyjąć jego kształt w duchu, czyli na płaszczyźnie mentalnej. Musi jeszcze zidentyfikować się z elementem ziemi, czyli musi naładować całą swoją formę elementem ziemi, lecz bez żadnej kumulacji. W tym momencie nie pozostaje magowi nic poza zejściem do podziemnego królestwa, czyli w ziemię. W tym środowisku otoczy go uczucie mroku, więc za pomocą wyobraźni utworzy latarnię, która absolutnie pięknym światłem rozświetli ciemności.
W początkowych podejściach nie zauważy on dużej zmiany. Jednak po powtarzaniu tej procedury mag stanie się przyzwyczajony do ciemności do takiego stopnia, że będzie w stanie rozróżnić istoty, które mają taką samą formę jak on, i z tymi istotami będzie chciał nawiązać kontakt. Po częstych próbach zauważy, że te istoty stają się coraz bardziej wyraźne i będzie on w stanie obserwować je przy wykonywaniu różnych czynności. W królestwie ziemi magowi nie wolno przemówić do jakiegokolwiek ducha ziemi, aż on sam nie przemówi bezpośrednio do niego. Mag musi być cały czas świadomy tego prawa i nigdy jako pierwszy nie zadawać pytania. Może się zdarzyć, że pracując razem z gnomami, mag jest kuszony, by zrobić jakąś uwagę, lecz nigdy nie może sobie pozwolić zachować się w ten sposób. Inaczej ryzykuje, że duchy ziemi przejmą nad nim kontrolę, podczas gdy celem tego ćwiczenia jest to, by mag uzyskał kontrolę nad nimi. Jeśli takie nieszczęście spadnie na maga, może się zdarzyć, że gnomy, poprzez swoje różne praktyki magiczne, schwytają go poprzez element ziemi i że on sam stanie się duchem ziemi. W tym momencie nie miałby on możliwości powrócić do swojego fizycznego ciała. Po pewnym czasie mentalny sznur pomiędzy astralnym a fizycznym ciałem zerwałby się, co skutkowałoby fizyczną śmiercią maga. Medyczna diagnoza przyczyny zgonu brzmiałaby: atak serca.
Mag, który poprzez magiczne szkolenie posiada całkowitą kontrolę nad sobą i który zawsze bierze pod uwagę to prawo, nie ma się czego obawiać. Wręcz przeciwnie, w chwili gdy gnomy zainicjują konwersację, będą uważać maga za istotę na wyższym poziomie niż one same i staną się jego najlepszymi przyjaciółmi.
Prawo mówiące, że mag nie może pierwszy odezwać się do duchów ziemi, ma zastosowanie jedynie do pierwszych wizyt. Później, gdy tylko gnomy są przekonane, że mag przewyższa je inteligencją i siłą woli, będą nie tylko czerpać radość z tej relacji, lecz również staną się jego najbardziej uniżonymi sługami. Duchy ziemi są duchami najbliższymi człowiekowi i będą mu służyć z radością, zwłaszcza kiedy rozpoznają jego wyższość. Mag powinien odwiedzać królestwo gnomów tak często, jak to tylko możliwe, i powinien robić to, aż królestwo to nie będzie miało mu nic nowego do zaoferowania.
Mag może się wiele nauczyć od gnomów i nie istnieje żadna książka, która dałaby mu tyle tajemnic o królestwie ziemi, ile może się nauczyć czy doświadczyć w tym królestwie. Na przykład może nauczyć się od gnomów wszystkiego o mocy i skutkach różnych ziół oraz tego, jak osiągnąć magiczną moc nad pewnymi kamieniami. Uzyska wiedzę o ukrytych skarbach i wielu innych rzeczach. Będzie również naocznym świadkiem wszystkiego, co istnieje w ziemi, na przykład źródeł wody, węgla, rudy etc. Poza tym będzie się uczył od gnomów, obserwując je przy wykonywaniu różnych magicznych praktyk, które można wykonać poprzez element ziemi. Z czasem mag zauważy, że pośród duchów ziemi istnieją różne grupy inteligencji. Spotka gnomy, które nauczą go alchemii.
Kiedy mag ostatecznie czuje się w królestwie gnomów jak w domu i zbierze wszelką wiedzę, jaką jest w stanie sobie przyswoić, to może zacząć zwiedzać następne królestwo, królestwo duchów wody.
Mag powinien przygotować się w ten sam sposób jak przed odwiedzeniem duchów ziemi i powinien najpierw zobaczyć kształt ducha wody w swoim magicznym lustrze. Mag zauważy, że duchy wody są z wyglądu bardzo podobne do ludzi; nie ma różnicy w kształcie i wielkości. Przyjęte jest, że duchy wody nazywane są rusałkami bądź nimfami, które są żeńskimi duchami wody i są bardzo piękne, lecz istnieją również męskie duchy wodne. Kiedy mag odwiedza królestwo wody, nie musi przyjmować formy żeńskiego ducha wody. Może jednak tak wybrać, jeśli sobie tego życzy, transformując się w rusałkę. Przemienienie się w rusałkę ma tę korzyść, że mag nie będzie przedmiotem ich umizgów, gdyż są one nie tylko olśniewająco piękne, lecz również bardzo natrętne i mają skłonności erotyczne.
Gdy tylko mag jest mentalnie przygotowany, wypełniwszy się elementem wody, tj. gdy zaimpregnuje swojego ducha wodą, przenosi się gdzieś do dużego jeziora bądź oceanu, w zależności od życzenia i preferencji, i duchowo schodzi w głąb wody. Tutaj doświadczy tego samego procesu co w królestwie gnomów - na początku nie od razu spotka duchy wody, lecz poprzez częste eksperymentowanie oraz poprzez inspirację szczerego życzenia komunikacji z duchami wody ostatecznie przyciągnie je. Na początku napotka jedynie istoty żeńskie, które poruszają się w wodzie swobodnie, tak jak ludzie. Bardzo rzadko można spotkać nieprzyjazną rusałkę. Tutaj również rządzi określona klasa inteligencji, gdyż chociaż wszystkie rusałki są bardzo piękne, mag spotka bardziej inteligentnych i królewskich przewodników, którzy są obdarzeni szczególnym pięknem i inteligencją. Mag zauważy, że te istoty nie tylko wykonują swoje tańce, lecz również wykonują różne zadania. Nie miałoby celu opisywanie jakichkolwiek szczegółów, gdyż mag będzie w stanie doświadczyć tego samodzielnie. Tutaj również ma zastosowanie prawo, że mag nigdy nie może przemówić pierwszy do ducha wody; musi czekać, aż istota się do niego zwróci. Mag nauczy się tak dużo o elemencie wody od tych inteligentnych przewodników, że mógłby pisać całe książki na ten temat. Nie tylko nauczy się wszystkiego o życiu ryb, różnych rodzajach wodnych roślin, kamieniach pod wodą itd., lecz również zaznajomi się z różnymi praktykami magicznymi elementu wody. Strzeż się jednak piękna tych istot! Poważnie ostrzegam przed ślepym zakochaniem się w rusałce i tym samym przed utratą równowagi. Taka miłość mogłaby stać się dla maga fatalna. Nie oznacza to, że nie może on bawić się z rusałkami. Musi pamiętać o motcie: miłość jest prawem, lecz miłość podług silnej woli. Rusałka jest w stanie tak bardzo zafascynować maga swoim niezwykłym pięknem, urokiem i niebezpiecznym erotyzmem, że staje on w obliczu niebezpieczeństwa stania się jednym z tych duchów, co bez wątpienia spowoduje jego fizyczną śmierć. Jak wielu magów było ofiarami takiej nieszczęśliwej miłości! Zatem mag powinien być stały i władać swoimi pasjami, gdyż jest to najbardziej atrakcyjne królestwo w sferze elementów i jeśli mag podda się swoim pasjom, to wpadnie w ręce rusałek na dobre.
Kiedy mag osiągnął zdolność dowolnego odwiedzania królestwa wodnych duchów i nauczył się od tych istot wszystkiego, co element wody ma do zaoferowania na temat magicznej wiedzy, to skieruje swoją uwagę na następne królestwo - królestwo duchów powietrza.
W przeciwieństwie do królestwa wody, którego mieszkańcy chętnie komunikują się z ludźmi, duchy powietrza są nieśmiałe w stosunku do ludzi. Z wyglądu są podobne do duchów wody: mają piękne figury i są przeważnie żeńskie, lecz znajdziesz również formy męskie.
W tym konkretnym przypadku mag nie musi przybierać kształtu, który przypomina duchy powietrza. Może zaimpregnować swoją osobę, swojego własnego ducha, elementem powietrza i poprzez wyobraźnię przejść do obszaru powietrza, w którym chce, by duchy powietrza nawiązały z nim kontakt. Nawet jeśli po częstych powtórzeniach magowi nie udaje się skontaktować z duchami powietrza przez długi czas, nie powinien nigdy tracić cierpliwości. Jego głównym punktem skupienia powinno być dostrzeżenie duchów powietrza za wszelką cenę, a w końcu mu się to powiedzie. Na początku mag zaobserwuje, że duchy powietrza będą go unikać, lecz nigdy nie powinien zniechęcać się tym zachowaniem. Zobaczy najpiękniejsze istoty z cudownymi ciałami eterycznymi, które są gładkie i pełne wdzięku. Mag powinien imitować te duchy swoim własnym duchem, unosząc się i prześlizgując w tył i w przód, będąc unoszonym przez powietrze. Gdy się tego nauczy, wkrótce duchy powietrza podejdą do niego i przemówią. Ponownie mag musi pamiętać o prawie i nie być pierwszym, który przemówi do ducha powietrza, niezależnie od tego, czy jest to mężczyzna czy kobieta. Maga może spotkać ten sam los z duchami powietrza, jaki był wspomniany przy dwóch poprzednich królestwach elementowych.
Kiedy, po wielu próbach, kontakt z duchami powietrza zostanie nawiązany, mag nauczy się od tych istot wszystkiego w odniesieniu do elementu powietrza. Odkryje wiele praktyk i sekretów, o których przeciętna osoba nie ma pojęcia.
Kiedy mag posiada dogłębną wiedzę na temat elementu powietrza i jego istot oraz panuje nad wszystkimi powierzonymi mu magicznymi prawami i praktykami, może przejść do duchów elementu ognia, z którymi również musi się skontaktować i dobrze je poznać. Istoty elementu ognia w pewien sposób przypominają ludzi, lecz mają kilka szczególnych cech, jakich przeciętna osoba nie posiada. Konsekwentnie zalecane jest, by mag zobaczył kształt ducha ognia przy użyciu magicznego lustra. Oglądając te duchy w magicznym lustrze, mag zauważy, że mają mniejsze twarze niż ludzie i anormalnie cienkie, długie szyje. Zatem mag przeniesie swojego ducha do formy ducha ognia. Następnie naładuje tę formę czystym elementem ognia i przejdzie duchem do krateru bądź aktywnego wulkanu, najbardziej znanego miejsca zamieszkania duchów ognia.
W poprzednim elemencie mag zauważył, że duchy powietrza były wszędzie i w ciągłym ruchu. Tak samo, a nawet intensywniej, jest z duchami ognia, które stale migocą jak płomienie. Ponownie ma tutaj zastosowanie prawo jak przy duchach pozostałych trzech elementów - mag nie może pierwszy odezwać się do ducha ognia, nawet jeśli przekształcił się w jednego z nich. W tej sferze również istnieje hierarchia inteligencji - im bardziej inteligentny jest duch ognia, tym bardziej harmonijna i piękna jest jego forma. Najwyższe duchy ognia najbardziej przypominają ludzi i zrozumiałe jest, że mag będzie wolał komunikować się z bardziej inteligentnymi istotami.
W odniesieniu do praktyki magii mag uzyska wiele wiedzy i nauczy się, czego można dokonanać poprzez element ognia. Kiedy już stał się wystarczająco zaznajomiony z duchami ognia, tj. z przywódcą w kraterze, ustanowił z nimi związek i nauczył się od nich wszystkiego, co mógł, przechodzi do odwiedzania duchów ognia zamieszkujących środek Ziemi. Te duchy są znacznie większe i mają dużo bardziej dogłębną wiedzę niż te, które zamieszkują kratery. Jedynie gdy mag uzyska całą wiedzę o elemencie ognia, może z czystym sumieniem powiedzieć, że stał się absolutnym panem elementów.
Podczas swoich wizyt u istot czterech elementów mag przekona się całkowicie, że każda elementowa istota, niezależnie od tego, jak jest inteligentna i jak bardzo szeroka jest jej wiedza, jest złożona z jednego elementu. Człowiek zawiera zaś wszystkie cztery, a na dodatek piąty element, pierwiastek Boga lub Boskiej Opatrzności. Mag zacznie teraz właściwie rozumieć, dlaczego Biblia stanowi, że człowiek jest najdoskonalszy ze wszystkich istot i stworzeń i że człowiek został stworzony na obraz Boga. Pragnienie nieśmiertelności u istot elementowych jest wielkie - zazdroszczą ludziom tej przewagi. W tym można znaleźć wytłumaczenie ich ustępliwości. Zrozumiałe jest, że każda istota elementowa dąży do osiągnięcia nieśmiertelności i że mag może nadać taką nieśmiertelność istocie elementu. W tym momencie nie jest możliwe opisanie tej procedury w szczegółach, lecz każdy mag, który osiągnął ten punkt swojego rozwoju, posiada taki poziom intuicji, by uzyskać tę informację.
Jak dużo wiedzy mag może zyskać od istot elementów, okaże się poprzez jego własne doświadczenia. Logicznym wnioskiem jest, że te doświadczenia przeniosą się do pamięci, tj. do fizycznego ciała. Mag będzie również w stanie praktycznie użyć tych eksperymentów na płaszczyźnie fizycznej. Mag, który osiągnął ten poziom rozwoju posiada zdolność wykonywania w magii natury rzeczy uchodzących w oczach niewtajemniczonych za cuda.
Dzięki postępowi maga i uzyskaniu dogłębnej wiedzy o królestwach czterech elementów, praktycznym ich kontrolowaniu i ogromnym zwiększeniu swoich doświadczeń, jest on teraz gotowy, by ustanowić świadomy kontakt ze swoim duchowym przewodnikiem, guru czy geniuszem.
Jak było wspominane w rozdziale o pasywnej komunikacji ze światem "poza", każdy człowiek otrzymuje od Boskiej Opatrzności anioła, by towarzyszył mu na jego ścieżce życia, by prowadził go i pilnował jego duchowego rozwoju. Pierwszy raz mag nawiązał kontakt ze swoim aniołem stróżem, gdy praktykował pasywną komunikację. Ilekroć mag próbował skontaktować się ze swoim aniołem stróżem, było to dokonywane przez jasnowidzenie i widział go albo w stanie transu, albo w magicznym lustrze. Teraz mag osiągnął poziom stworzenia widzialnego kontaktu ze swoim aniołem stróżem na płaszczyźnie mentalnej. Praktyczna procedura kontaktowania się z nim nie jest bardzo trudna, zwłaszcza jeśli ujawnił się on magowi już wcześniej, gdy w pełni opanował podróż mentalną. Praktyka dokonania widzialnego połączenia z twoim stróżującym duchem wymaga tylko jednej rzeczy, konkretnie: byś w swoim duchu wyobrażał sobie, że wznosisz się w górę prosto jak strzała, jakbyś był pochwycony przez wir. Możesz również zastosować inną procedurę: wyobrażaj sobie, że nie jesteś zabierany w górę, lecz że jesteś lekki jak piórko i jesteś odpychany przez Ziemię. Rodzaj procedury koncentracji, jaką wybierze dana osoba, jest jednak indywidualnym wyborem. Po kilku próbach mag odkryje, która metoda najlepiej mu pasuje. Kiedy mag, swoim duchem, wznosi się wyżej i wyżej, aż Ziemia zdaje się być nie większa niż mała gwiazda, i jest od niej całkowicie odcięty, unosząc się we wszechświecie, musi skoncentrować się na życzeniu, by ukazał się mu jego przewodnik bądź by był przez niego przyciągnięty. Nawet jeśli nie zajdzie to od razu, to mag po kilku próbach spotka się i nawiąże wizualny kontakt ze swoim przewodnikiem, czyli aniołem stróżem. Pierwsze spotkanie ze swoim duchowym przewodnikiem jest bardzo pamiętnym przeżyciem dla maga, gdyż od tego momentu ma on możliwość kontaktować się z nim bezpośrednio za pomocą słuchu i mowy. Co więcej, będzie również dla niego ogromnie ważne dowiedzenie się, kiedy, jak i pod jakimi warunkami może on kontaktować się ze swoim duchowym przewodnikiem w każdej chwili. Uczeń musi wykonywać instrukcje duchowego przewodnika. W tym momencie guru przejmie dalsze prowadzenie maga.
Kiedy kontakt z guru został ustanowiony, mag wchodzi w ostatnie stadium swojego mentalnego rozwoju. W tym miejscu świat materialny ma bardzo niewiele do zaoferowania i dlatego będzie on zwiedzał inne sfery. Mag dokonuje tego, wznosząc się z Ziemi prosto jak strzała, i koncentruje się na sferze, którą chce odwiedzić, a zostanie przyciągnięty przez nią zgodnie ze swoją wolą. Dla jego ducha nie ma koncepcji czasu i przestrzeni i może w przeciągu chwili odwiedzać każdą sferę, samodzielnie bądź ze swoim przewodnikiem. W odniesieniu do kabalistycznego Drzewa Życia, musi podążać według odpowiedniej sekwencji. Zatem mag najpierw odwiedzi sferę Księżyca, potem Merkurego, Wenus, Słońca, Marsa, Jowisza i ostatecznie sferę Saturna. Na wszystkich sferach spotka zamieszkujące je istoty oraz nauczy się wszystkich istniejących praw i tajemnic w praktycznym sensie. Kiedy mag uzyska zdolność odwiedzania i kontrolowania wszechświata, to jest sferycznego planetarnego systemu istot, jego mentalne, czyli duchowe kształcenie jest ukończone. Stał się magiem doskonałym, Bratem Światła, prawdziwym wtajemniczonym i dokonał wiele, lecz jeszcze nie osiągnął wszystkiego.
Krok X Magiczne kształcenie duszy
W teoretycznej części tej książki wspominałem o koncepcji Boga. Mag, który doszedł do tego poziomu swojego rozwoju, może przystąpić do realizacji koncepcji Boga. Zanim jednak zacznie pracować z ostatnią fazą swojego rozwoju, musi przeanalizować, czy całkowicie opanował każdy krok magicznego kształcenia duszy, czy osiągnął magiczną równowagę i czy uszlachetnił swoją duszę do takiego stopnia, że może w niej mieszkać boskość.
Wiele religii mówi o praktycznym połączeniu z Bogiem, lecz głównie z własnego punktu widzenia. Konkretnie, że jeśli modlisz się do Boga w formie prośby, z czcią bądź wdzięcznością, to poprzez tę procedurę ustanowiłeś już kontakt z Bogiem. To stwierdzenie oczywiście nie usatysfakcjonuje maga, który przeszedł ciężką drogę rozwoju do tego poziomu. Dla maga Bóg jest najwyższą, najbardziej prawdziwą i najbardziej prawą koncepcją, jaka istnieje. Z tego powodu, od samego początku swojego wtajemniczenia, mag nauczył się respektować tę praworządność uniwersalnych praw i obserwował ją, gdyż koncepcję Boga należy rozumieć jako wynik praworządności wszechświata. Nie ma znaczenia, do jakiej religii mag należy: do chrześcijańskiej, żydowskiej, buddyjskiej, islamskiej, hinduskiej, wyznania Brahmy, czy do innego nurtu religijnego. Jeśli jest on na ścieżce wtajemniczenia, musi bez wyjątku respektować w swojej koncepcji Boga uniwersalną praworządność. Chrześcijanin będzie jako swój najwyższy ideał czcił Jezusa Chrystusa i obdarzał Go również czterema jakościami, fundamentalnymi atrybutami, które ukazują się we wszechobecności. Te cztery fundamentalne wartości to: wszechmoc; mądrość, czyli wszechwiedza; wszechmiłość, czyli miłosierdzie; oraz nieśmiertelność.
Mag nie będzie postrzegał swojego Chrystusa jako manifestację obdarzoną tylko jedną jakością, lecz w odniesieniu do uniwersalnych praw analogicznych z czterema elementami będzie czcił go jako najwyższą Boskość. Ma to również zastosowanie dla wyznawcy buddyzmu czy jakiejkolwiek innej religii. Jeśli mag wykonuje swoją pracę właściwie i osiągnął magiczną dojrzałość, to na tych czterech podstawach z ich fundamentalnymi atrybutami odpowiadającymi elementom ustanowi swój pierwiastek Boga i te cztery fundamentalne aspekty jego bóstwa reprezentować będą jego najwyższą koncepcję Boga. Koncepcja Boga nie musi być połączona z jakąkolwiek osobą żyjącą obecnie czy dawno temu - może być ona wyrażona w sposób symboliczny. Nie ma żadnego znaczenia, czy mag jako symbol swojego najwyższego bóstwa obierze Chrystusa, Buddę, Devi, Słońce, światło czy płomień. Tutaj nie jest ważne wyobrażenie, lecz jakość, którą umieszcza w tym wyobrażeniu. W każdym razie, niezależnie od religijnej wiary czy ideologii, wyobrażenie Boga musi być najwyższe, najdroższe, najbardziej cenne i najbardziej czcigodne ze wszystkich rzeczy, ponad którym nie istnieje żaden "nad-bóg". Mag może komunikować się ze swoim Bogiem na cztery różne sposoby:
Prawdziwy mag powinien opanować wszystkie cztery formy. Oczywiście całkiem indywidualną sprawą jest, którą z tych form mag wybierze dla stałego kontaktu.
Mistyczno-pasywna forma jedności z Bogiem jest charakterystyczna dla większości świętych i dla wierzących, przed którymi boski pierwiastek odkrywa się w stanie ekstazy. Kiedy mag stosuje tę metodę, nie wie, w jakiej formie Bóg mu się ukaże. Jednak sposób, w jaki ukaże się Bóg, wyrażony będzie w sposób zgodny z najwyższą koncepcją Boga u maga. Jeśli mag jest chrześcijaninem, może to zajść w postaci stałego symbolu, takiego jak Duch Święty w postaci białej gołębicy czy sam Chrystus w postaci krzyża. To wszystko jest jednak drugorzędne. Nacisk musi być położony głównie na jakość lub atrybut boskości, który ukazuje się magowi. To, jak dogłębnie, jak potężnie i jak penetrująco Bóg ukaże się osobie, zależy od jej duchowej i astralnej dojrzałości. Ten sposób objawienia doświadczony będzie przez wszystkich ludzi, którzy poprzez głęboką medytację bądź modlitwę wchodzą w stan ziemskiej ekstazy. Wszyscy mistycy, teozofowie, jogini bhakti etc. uważają ten sposób objawienia za spełnienie ich celów. Historia podaje nam wiele przykładów tych mistycznych zjednoczeń z Chrystusem-Bogiem, zatem nie jest konieczne indywidualne ich opisywanie.
Drugim rodzajem objawienia się Boga jest forma magiczno-aktywna, która jest charakterystyczna dla większości magów. Wykształcony mag będzie próbował dotrzeć bądź skontaktować się ze swoim bóstwem poprzez inwokację. Tutaj również można powiedzieć, że jest to forma ekstazy, lecz w przeciwieństwie do poprzedniej manifestacji towarzyszącej, jest to tworzone celowo, krok po kroku. Kiedy mag stosuje tę metodę objawienia, wchodzi do swojego wnętrza, tj. duch maga wznosi się i spotyka Boga w połowie drogi, gdyż Bóg w połowie schodzi do maga. Inwokacja bóstwa w ten magiczno-aktywny sposób jest teurgiczną, prawdziwie magiczną metodą. Metoda ta może być zastosowana przez maga, kiedy rzeczywiście osiągnął stosowny poziom dojrzałości. Rodzaj stosowanej inwokacji jest sprawą indywidualną, gdyż w tym przypadku żadna konkretna metoda nie istnieje.
Zarówno mistyczno-pasywna, jak i magiczno-aktywna inwokacja Boga mogą zajść w konkretnej bądź abstrakcyjnej formie. Konkretna inwokacja jest taką, gdzie wyobrażasz swoje bóstwo w określonej formie, podczas gdy inwokacja abstrakcyjna polega na koncepcji abstrakcyjnej idei Boga w oparciu o Jego boskie wartości.
Praktyka indywidualnych możliwości objawienia koncepcji Boga jest niezwykle prosta. Mag w najgłębszym zanurzeniu, którym jest pierwiastek akashy, czyli w stanie transu, medytuje o swoim Bogu i Jego jakościach, a kiedy, podczas tej medytacji, pojawia się mu oczekiwany symbol Boga, można to uważać za mistyczno-pasywną metodę objawienia. Jeśli jednak mag przywołuje indywidualne jakości swojego bóstwa przy pomocy swojej twórczej medytacji - albo na zewnątrz, albo wewnątrz siebie, niezależnie od tego, czy wyobraża je konkretnie, czy abstrakcyjnie - to jest to magiczno-aktywna inwokacja Boga.
Każdy, kto osiągnął ten poziom swojego rozwoju, osiągnie nie tylko magiczno-pasywne zjednoczenie z Bogiem, lecz również magiczno-aktywne. Z tego powodu preferuję konkretną i abstrakcyjną metodę, które mogą być przez maga opanowane. Doskonałym ćwiczeniem wstępnym dla konkretnej manifestacji bóstwa byłoby umieszczenie przed sobą obrazu, figurki czy symbolu czczonego bóstwa. Mag siedzi w swojej asanie i intensywnie skupia niepodzielną uwagę na obrazie, aż obraz Boga pojawi się, gdy jego oczy są zamknięte. Kiedy mag skupił swoją uwagę na obrazie poprzez wspomnianą procedurę, powinien również widzieć obraz czczonego bóstwa na białej powierzchni, którą powinien ustawić obok obrazu bóstwa. Wizualizacja jego bóstwa jest doskonałym ćwiczeniem wstępnym, gdyż pozwala magowi mieć obraz Boga przed sobą.
To wstępne ćwiczenie należy powtarzać, aż mag będzie w stanie o każdej porze, w każdych okolicznościach i w każdym miejscu, bez wysiłku wyobrażać sobie swoje czczone bóstwo jako żywe. Potem może przejść do łączenia wyobrażonego obrazu z odpowiednimi boskimi atrybutami. Na początku nie będzie w stanie równocześnie wprowadzić do wyobrażonego obrazu wszystkich czterech podstawowych boskich atrybutów, nad którymi medytował w poprzednim kroku. Będzie się zatem koncentrował kolejno na każdym atrybucie. Ta konkretyzacja boskich atrybutów w wyobrażonym obrazie jest bardzo ważna i należy tę procedurę powtarzać, aż bóstwo maga zostanie obdarzone tymi czterema fundamentalnymi atrybutami do tego stopnia, że będą one przez niego postrzegane.
Kiedy już to zostanie osiągnięte, mag będzie wyobrażał sobie obraz swojej czci nie jako obraz, lecz jako żywą istotę, aktywną i promienistą, z taką intensywnością, jakby jego bóstwo, jego osobisty Bóg naprawdę stał przed nim żywy. Jest to tak zwane konkretne zjednoczenie ze swoim bóstwem na zewnątrz siebie. Im częściej mag praktykuje tę metodę, tym silniej i skuteczniej widoczne i wyczuwalne bóstwo będzie się przed nim pojawiać. Kiedy mag czuje, że w inwokowanym obrazie zawarł wszystko, co wie o koncepcji i realizacji Boga, to powinien następnie skoncentrować się na tym, że to żywe bóstwo, które pojawia się przed nim promieniście, ze wszystkimi czterema boskimi fundamentalnymi atrybutami, zajmuje jego ciało, czyli innymi słowy wchodzi do jego ciała i zajmuje miejsce jego duszy. Mag powinien powtarzać tę procedurę, aż czuje w sobie bóstwo do takiego stopnia, że traci swoją osobistą świadomość i postrzega się jako wyobrażone bóstwo. Mag przyjmuje skonkretyzowane atrybuty swojego wyobrażonego obrazu poprzez częste powtarzanie "stawania się jednym" ze swoim bóstwem - w tym miejscu jego bóstwo działa poprzez niego i nie jest on już swoją osobistą jaźnią. Zatem mag doświadcza konkretnego zjednoczenia ze swoim osobistym Bogiem - to już nie jego świadomość, dusza ani duch przemawiają przez jego usta, lecz manifestujący się duch Boga. Tutaj mag jednoczy się ze swoim Bogiem i jako skutek tego zjednoczenia przyjmuje wszystkie boskie fundamentalne atrybuty swojego bóstwa.
Metoda konkretyzującego zjednoczenia z Bogiem jest najważniejsza dla wszystkich przyszłych magicznych praktyk, gdyż mag musi posiadać zdolność jednoczenia się z każdą istotą poprzez wykonywanie tej samej procedury, niezależnie od religii. Praktyka ta jest absolutnie konieczna w magii ewokacyjnej oraz w teurgii, gdyż jest to jedyna metoda, poprzez którą mag może w każdej chwili ustanowić jedność z bóstwem i kierować podporządkowane istoty do wykonywania jego woli. Oczywiste jest, że mag poprzez tę metodę osiągnął zdolność łączenia się z pierwiastkiem Boga do takiego stopnia, że wszystkie moce skonkretyzowanego bóstwa, z którym się on astralnie jednoczy, stają się również jego mocami i pozostają w nim, nawet jeśli nie jest bezpośrednio połączony z tą koncepcją. Wtajemniczeni definiują te boskie atrybuty najczęściej jako magiczne zdolności, moce lub siddhi.
Kiedy mag opanuje konkretne zjednoczenie ze swoim Bogiem, zaczyna realizować abstrakcyjną formę zjednoczenia z Bogiem. Na początku może łączyć koncepcję boga z zewnętrzną koncepcją, taką jak światło, ogień etc. Jednak później nie będzie potrzebował jakichkolwiek pomocy i wszystko, co musi zrobić, to jedynie wysyłać jakość, najpierw na zewnątrz, a potem w siebie. W tym przypadku jakość boskiego atrybutu musi być połączona z organem w odniesieniu do elementów, aby na przykład wszechmoc postrzegać abstrakcyjnie w głowie, miłość w sercu etc. Jeśli poprzez częste powtórzenia tej praktyki identyfikujesz się z abstrakcyjną koncepcją Boga do takiego stopnia to nie musisz już wyobrażać sobie części ciała - cztery fundamentalne atrybuty mogą być połączone w jedną ideę, która pozwala nam postrzegać wewnętrznie naszą koncepcję Boga w najwyższej możliwej formie. Poprzez częste powtarzanie, manifestacja Boga jest pogłębiana do takiego stopnia, że osoba identyfikuje się z Bogiem. Zjednoczenie z Bogiem musi być tak dogłębne, że Bóg jest ani wewnątrz, ani poza magiem podczas medytacji. Inaczej mówiąc, przedmiot i obiekt muszą się scalić jedno w drugie do takiego stopnia, że nie istnieje nic poza "Jestem Bogiem" bądź jak ujmują to hinduskie Wedy: Tat tvam asi - "ty jesteś Tym!". Jest to również fundamentalna koncepcja hinduizmu, że ty, atman, jesteś jednością z Brahman.
Gdy mag osiągnął ten poziom, ukończył swój magiczny rozwój w astralnej formie i wszystko, co musi teraz zrobić, to pogłębiać swoje medytacje i wzmacniać swoją boskość poprzez dalsze ćwiczenia.
Komunikacja z bóstwami
Kiedy mag doszedł do takiego poziomu w swojej realizacji Boga, że może łączyć się z każdą istotą, z każdą inteligencją, z każdym wyższym boskim istnieniem, to jest w stanie w dowolnej sferze działać nie jako mag, lecz jako Bóg.
To kończy ostatni krok magicznego kształcenia duszy. W tym temacie nie mam magowi już nic więcej do powiedzenia, gdyż "stał się jednością z Bogiem" i cokolwiek mówi czy rozkazuje w stanie zjednoczenia z Bogiem, efekt jest taki, jakby przemówił sam Bóg. Posiada on również wszystkie cztery fundamentalne atrybuty swojego bóstwa, z którym jest połączony.
Krok X Magiczne kształcenie ciała fizycznego
Brahma i Shakti
Osoby, które znają inne systemy wtajemniczenia, będą w stanie odnaleźć pewne paralele pomiędzy moim systemem a innymi, gdyż wszystkie ścieżki, które prowadzą do prawdy, muszą być takie same.
Dla przykładu odniosę się do systemu hinduskiej jogi, zajmującego się wężową mocą, a który odpowiada systemowi tajemnic egipskich, które opisałem.
W kundalini jodze uczeń zachęcany jest przez guru, by medytować nad ośrodkiem muladhara, który umiejscowiony jest przy kości ogonowej, i by praktykować w tym miejscu ćwiczenia pranajamy. Jeśli dokładnie zbadamy symbolizm tego ośrodka, to zdamy sobie sprawę, że ma on kształt żółtego kwadratu, zawarty w nim jest czerwony trójkąt, a na jego środku jest fallus owinięty przez węża trzy i pół razy. Muladhara jest pierwszym, najbardziej prymitywnym i najbardziej materialnym ośrodkiem, który symbolizowany jest przez jednego słonia z odpowiednią boginią umiejscowionych w jednym rogu.
W Indiach sposób symbolicznego wyrażania nazywany jest laya joga. Jest jasno zdefiniowany i reprezentuje w jodze klucz do wtajemniczenia dla pierwszego kroku. Istnieją oczywiście różne interpretacje tego symbolu, lecz poprawne jest to, że: kwadrat reprezentuje ziemię, trzy wierzchołki trójkąta reprezentują trzy królestwa - świat materialny, astralny i mentalny, fallus reprezentuje siłę prokreacji, wyobraźnię, podczas gdy wąż reprezentuje ścieżkę i wiedzę. Wiadome jest uczniowi, że pierwiastek ziemi złożony jest z czterech elementów i nie wymaga to dalszych wyjaśnień. Uczniowie jogi muszą przede wszystkim poznać i nauczyć się kontrolować trzy światy, czyli świat materialny, astralny - psychiczny, i mentalny - duchowy.
Muladhara czakra jest diagramem inicjacji i odpowiada pierwszej karcie tarota. W Indiach nigdy nie jest podawana tak jasna definicja i nie jest to bezpośrednio wyjaśniane. Wniosek ten musi być osiągnięty przez samego ucznia, gdy kontroluje on ośrodek muladhara, co oznacza, że osiągnął poziom rozwoju na duchowej ścieżce, który odpowiada diagramowi muladhara. Istnieje słuszny powód, dla którego ośrodek muladhara nazywany jest ośrodkiem Brahmy, gdyż na tym poziomie rozwoju uczeń jogi rozpozna Brahmę, bóstwo, w najbardziej stałej manifestacji. Brahma jest wiecznością, niezbadanym, uniwersalnym, niedefiniowalnym, samonapędzającym się i spokojnym, czyli jest częścią pozytywną. Brahma nie tworzy się sam z siebie - wszelkie tworzenie dokonywane jest przez jego Shakti, pierwiastek żeński. W ośrodku muladhara Shakti jest reprezentowana przez węża, który owija fallusa. Używa ona mocy tworzenia symbolizowanej przez fallusa, czyli innymi słowy, wyobraźni.
Można by o tym ośrodku powiedzieć dużo więcej, lecz dla dojrzałego maga takie wytłumaczenie powinno wystarczyć, by rozpoznał on wspólne paralele istniejące pomiędzy systemami religijnymi a systemami wtajemniczenia. Zatem wyobraźnia jest Shakti, czyli mocą Kundalini, którą mag musi stopniowo rozwinąć. Mag, oglądając wstecz cały nasz dziesięciokrokowy system rozwoju, zda sobie sprawę, że ta moc tworzenia, ta falliczna moc, czyli wyobraźnia i jej rozwój, odgrywa w rozwoju największą rolę.
W dziewiątym kroku zakończyłem już kształcenie ciała fizycznego. Dlatego w tym rozdziale ograniczę się do opisania niektórych mocy okultystycznych. Mag nie musi ich wszystkich opanować, lecz w jego rozwoju nic nie powinno go zadziwić - musi znać wytłumaczenie każdego okultystycznego zjawiska.
Sugestia
W rozdziale zajmującym się podświadomością, omawiam ten temat, opisując autosugestię. Ta sama procedura ma zastosowanie, kiedy sugestia używana jest na innych osobach. Wymogiem jest jednak, by formuła sugestii była precyzyjna, w czasie teraźniejszym i w formie rozkazu.
Mag zawsze będzie przenosił pożądaną sugestię do podświadomości osoby, która nie ma odpowiedniej dojrzałości. Sugestia może być wykonana na głos bądź telepatycznie. Bardzo łatwo jest magowi wykonać sugestię nawet na najdalsze odległości. Może tutaj stosować dwie metody: odwiedzić daną osobę swoim duchem, najlepiej podczas snu, lub może poprzez akashę wyeliminować odległość pomiędzy sobą a tą osobą, by wpłynąć na nią sugestywnie. Oczywiste jest, że sugestia na odległość może być też wykonana przy użyciu magicznego lustra. Mag ma również inną możliwość: może określić, kiedy sugestia ma nastąpić, gdyż nie jest ograniczony do teraźniejszości. Może to zajść w jakiejś przyszłej chwili - czas, kiedy sugestia ma zadziałać, przenoszony jest do podświadomości danej osoby.
Telepatia
Telepatia jest tematem związanym z sugestią. Bardzo łatwo jest magowi przenieść swoje myśli do innej osoby. Wszystko, co musi zrobić, to przenieść swoje myśli jedynie do ducha tej osoby, a nie do ciała czy duszy. Mag wyobraża sobie jedynie ducha tej osoby, do którego przenosi myśl. Mag ma również możliwość zasugerowania osobie, że myśl pochodziła od maga bądź innej osoby, a może też pozostawić osobę w przekonaniu, że była to jej własna myśl. Przy przenoszeniu myśli mag musi rozważyć wszystkie te szczegóły. Na najdalsze odległości można przenosić nie tylko myśli, lecz również i uczucia. Mag przy pomocy swoich mocy zawszę będzie przekazywał jedynie dobre myśli. Jestem przekonany, że żaden uczeń czy mag nie pozwoli sobie nadużyć tych mocy. Myśli można sugerować lub przekazywać wbrew woli danej osoby. Mag posiada kontrolę nad elementami, więc ma możliwość telepatycznie zatrzymać przepływ myśli u danej osoby i odcisnąć na niej myśli, które uważa za ważne czy pożądane.
Hipnoza
Hipnoza jest tematem zbliżonym do telepatii i sugestii, poprzez który człowiek jest wprowadzany w sen i pozbawiany własnej wolnej woli. Hipnoza jest z magicznego punktu widzenia aktem nikczemnym i mag nie będzie zwracał wielkiej uwagi na ten temat. Nie oznacza to, że mag nie ma możliwości wywołania snu, niezależnie od osoby. Praktyka jest bardzo prosta. Mag zawiesza funkcje ducha, albo poprzez swoją wolę, albo poprzez elektromagnetyczny fluid, a dana osoba natychmiast zasypia. Nie ma znaczenia, czy mag stosuje tutaj koncepcję telepatii czy sugestii. Może on, jeśli tego chce, stosować te pomoce - nie jest jednak od nich zależny.
Prawie wszystkie książki napisane na temat hipnozy polecają użycie telepatii bądź sugestii. Jednak mag, który kontroluje te magiczne moce, nie potrzebuje żadnej z tych metod, gdyż w momencie gdy wyobrazi sobie daną osobę bez fizycznego ciała i duszy - również jeśli je zignoruje lub całkowicie zawiesi czy sparaliżuje wolę osoby poprzez swoją wyobraźnię - to ta osoba stanie się od razu nieprzytomna. Takie działanie wystawia podświadomość podatną na wszelkie rodzaje sugestii. Ten akt przemocy, który ingeruje w ludzką indywidualność, jest z magicznego punktu widzenia praktyką niezalecaną. Zatem mag będzie się odwoływał do hipnozy, niezależnie od jej rodzaju, jedynie dla szlachetnego celu, na przykład gdy chce przekazać dobre sugestie ze szczególnie silnym skutkiem. Nawet kiedy osoba chce być zahipnotyzowana, mag powinien, jeśli to możliwe, powstrzymać się od tego. Prawdziwy mag zawsze powstrzyma się od zaspokajania ciekawości ludzi poprzez eksperymenty hipnotyczne. Jedynie gdy jest w wielkim zagrożeniu, doświadczony mag może stosować formę szokowej hipnozy poprzez sparaliżowanie na kilka chwil ducha agresora promieniem błyskawicy z elektromagnetycznego fluidu. Metoda ta powinna być stosowana jedynie w sytuacji krytycznej. Jest wysoce nieprawdopodobne, by okoliczności tej natury powstały podczas życia maga. Naukowo dowiedziono, że zwierzęta również można zahipnotyzować. Mag, który chce zahipnotyzować zwierzę, jeśli zajdzie taka konieczność, będzie celował w instynktowną stronę zwierzęcia, przez co nawet największe i najsilniejsze zwierzę natychmiast straci przytomność.
Masowa hipnoza fakirów
Masowa hipnoza wykonywana przez hinduskich fakirów i iluzjonistów, a która ma tak wielu wielbicieli, może być przez maga z łatwością osiągnięta. Fakirzy, którzy zajmują się takimi eksperymentami, nie mają wiedzy o tym, skąd pochodzą te zjawiska. Ich tajemnica jest tradycją przekazywaną z pokolenia na pokolenie. Kiedy dany pokój czy przestrzeń zostanie naładowana pierwiastkiem akashy, wtedy wszyscy obecni w tym miejscu są nim przeniknięci i dominuje on w każdym z obecnych. Wszystko, co zostanie umieszczone w pierwiastku akashy, musi stać się rzeczywistością, gdyż jest on pierwiastkiem przyczynowym. Na podstawie tego prawa można z łatwością wytłumaczyć, jak fakirzy, poprzez masową hipnozę, mogą tworzyć te iluzje przed swoją publicznością. Mag może w opisany sposób stworzyć masową hipnozę. Fakir przyzywa akashę do pokoju poprzez tradycyjne słowo bądź formułę i przenosi do niej obrazy, które ma zobaczyć publiczność. Częste powtarzanie tego eksperymentu staje się tak automatyczne, że fakir nie musi używać wyobraźni, akashy czy zdarzenia, jakie publiczność chce zobaczyć. W tym miejscu wystarczy, że fakir wypowie formułę akashy, aby utrzymać publiczność pod czarem. Następnie wszystko, co musi zrobić, to wypowiedzieć niskim głosem w krótkich zdaniach, tantrach i we właściwej kolejności to, co publiczność chce zobaczyć, a publiczność wizualnie postrzeże te zdarzenia w dokładnie takiej sekwencji. Nie jest trudne uwierzyć, że te magiczne formuły są autentyczne, gdyż takie sekrety są tradycyjnie przekazywane przez setki lat z rodziny na rodzinę. Obecny właściciel takiej tradycyjnej formuły nie jest nawet świadomy tego, jaką moc uwalnia. Jest jedynie świadomy tego, że wydarzy się dana rzecz, gdy wypowie daną formułę, i że inna rzecz zdarzy się przy innej formule, bez badania przyczyny tych zajść.
Iluzje, które są sprowadzane przez pierwiastek akashy, są bardzo podziwiane przez tych, którzy nie mają pojęcia o istnieniu wyższych magicznych praw. W Indiach takie przedstawienia są biznesem. Jeśli chcesz zrobić zdjęcie lub sfilmować te eksperymenty, ku twojemu rozczarowaniu, na filmie nie znajdziesz nic poza fakirem siedzącym spokojnie z uśmiechem na twarzy i jego asystentami. Ten wydający się tajemniczym eksperyment może być zatem łatwo wyjaśniony na podstawie magicznych praw. Jeśli mag sobie tego życzy, może zajmować się tymi tematami, czy nawet w nich specjalizować. Jednak ten rodzaj eksperymentów nie ma żadnego wpływu na dalszy rozwój maga. Wspominam te zjawiska jedynie dlatego, by mag miał o nich pojęcie i odnajdywał dla nich wytłumaczenie z magicznego punktu widzenia.
Czytanie myśli
Temat czytania myśli uzyskał spory publiczny rozgłos i wyrażone zostało w tym temacie wiele różnych opinii. Dla doświadczonego maga jest to sprawa oczywista i uważa on to za efekt uboczny swojego duchowego rozwoju. Zależnie od osobistego podejścia maga, czytanie umysłu może zachodzić w postaci obrazów, inspiracji lub intuicji. Nie musimy podkreślać faktu, że myśli osoby mogą być odczytywane niezależnie od odległości - nie jest to nic innego jak konsekwencja pracowania w akashy. Każda myśl, każde słowo i każdy czyn jest szczegółowo zapisywany w świecie przyczynowym, w akashy, co było wyjaśnione w rozdziale zajmującym się nią. Jeśli mag skupia się na umyśle danej osoby i naładuje się akashą, może odczytać obecne myśli tej osoby. Jeśli takie jest jego życzenie, przy odrobinie wysiłku może również przeczytać myśli z najdawniejszej przeszłości. Kiedy mag zajmował się czytaniem myśli przez dłuższy okres czasu i osiągnął w tym odpowiednią biegłość, będzie w stanie odczytać każdą myśl, nawet najbardziej ukrytą. Myśli formują się albo intelektualnie, albo wyobrażeniowo. Myśli, które są uformowane przez wyobraźnię, są łatwiejsze do odczytania. Mag może osiągnąć doskonałość w odczytywaniu myśli tylko wtedy, gdy stał się absolutnym panem własnego ducha, życia swoich myśli, czyli innymi słowy - panem swojego świata idei. Jest to wymagane; inaczej będzie w stanie odczytywać myśli jedynie częściowo bądź tylko te najsilniejsze. Zatem czytanie myśli nie stanowi problemu - wszystko, czego potrzeba, to kontakt ducha z duchem. Mag musi sam czuć się jak duch. Ćwiczenia poprzednich kroków pomogły mu to osiągnąć. Wszystko, co musi zrobić, to nawiązać połączenie pomiędzy sobą a daną osobą. Jest to dokonywane poprzez rozpoznawanie jedynie ducha danej osoby i całkowite ignorowanie jej duszy i ciała fizycznego. To pozwoli magowi zebrać wszystkie myśli, jakie chce poznać.
Psychometria
Psychometria jest zdolnością umożliwiającą poznanie historii dowolnego obiektu: listu, biżuterii, antyku etc. Jeśli jest to konieczne, mag może nawet poznać przyszłość i wszystkie zajścia, które są związane z danym obiektem, czy to przeszłe, teraźniejsze czy przyszłe. Mag, który krok po kroku praktykował każde ćwiczenie tej książki i który poprawnie rozwinął swoje astralne zmysły wzroku, słuchu i czucia, będzie posiadał tę zdolność jako efekt uboczny swoich rozwiniętych astralnych zmysłów. Zatem wykonywanie eksperymentów w tej dziedzinie nie stanowi problemu dla maga, który osiągnął ten poziom rozwoju. Bierze on obiekt do ręki bądź umieszcza go na części ciała, która jest odpowiednia dla bliższego zbadania obiektu. Jeśli mag chce zobaczyć zdarzenia w postaci obrazów, czyli zbadać je wizualnie, dotyka obiektem swojego czoła. Jeśli chce postrzegać te zdarzenia poprzez inspirację, czyli akustycznie, umieszcza obiekt w obszarze serca. Jeśli chce badać obiekt intuicyjnie bądź przez swoje uczucia, to umieszcza go na splocie słonecznym lub po prostu trzyma go w dłoni. Po koncentracji na tym, co chce wiedzieć o obiekcie, przenosi się do akashy, czyli w stan transu. Swoimi duchowymi oczyma, uszami i uczuciem odczytuje poszczególne zdarzenia z przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Mag może również użyć magicznego lustra. Na przykład mag może w ten sposób, używając antycznego przedmiotu, odkryć wszystkie zdarzenia, które połączone są z tym obiektem, od początku do końca, jak by oglądał film.
Dodatkowo, gdy mag dostanie list - niezależnie od tego, czy od osoby bliskiej, czy zupełnie nieznanej - posiada zdolność, by wizualizować tę osobę i czytać myśli w duchu tej osoby, w momencie gdy ten list pisała. Innymi słowy, mag ma możliwość czytania pomiędzy wierszami każdego listu.
Zdolność kontaktowania się, czy to fizycznie, astralnie, czy duchowo, z każdą osobą, która miała do czynienia z danym obiektem, jest również częścią psychometrii. Każdy obiekt, niezależnie od jego rodzaju, jest łączącą substancją pomiędzy fizycznym ciałem, duszą i duchem maga a danej osoby. Zrozumiałe jest również, że mag może przy pomocy obiektu odczytać myśli osoby nawet na największą odległość W tym samym czasie mag staje się zaznajomiony z psychiczną stroną osoby - innymi słowy, może z łatwością określić jej cechy charakteru i rozwój duszy w świecie akashy. Ma to również zastosowanie do strony fizycznej, gdyż mag może również poznać przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, gdy tylko ustanowi w akashy połączenie pomiędzy duszą swoją a tej osoby.
Wariacją psychometrii jest psychografia, która nie ma wielkiego znaczenia dla maga i sama wyjaśnia się na podstawie tego, co zostało już powiedziane. Nadawca, na przykład listu, nie tylko może być poprzez to łączące ogniwo zidentyfikowany i zbadany we wszystkich fazach i kwestiach swojego istnienia, lecz sam obiekt może również służyć dla ustanowienia połączenia z osobą, by wpłynąć na nią duchowo, astralnie bądź fizycznie. Na podstawie tego przykładu mag zauważy, że psychometria jest odmianą jasnowidzenia.
Wpływanie na pamięć
Pamięć, jak już wiemy, jest intelektualnym atrybutem posiadanym przez każdego człowieka, o ile jego pięć normalnych zmysłów jest nietkniętych. Pamięć jest równocześnie odbiornikiem myśli i idei ze świata mentalnego, a zatem również ze świata akashy. Wiemy również, że wszystkie myśli i idee przenoszone są do akashy i że pamięć przywołuje je stamtąd z powrotem do świadomości poprzez swój atrybut receptywności. Kiedy mag stał się panem w akashy, ma on możliwość wpływać na pamięć w pośredni i bezpośredni sposób.
W sposób bezpośredni wzmacnia on pamięć swoją wyobraźnią poprzez odpowiedni element czy elektromagnetyczny fluid bądź jedynie wpływając na podświadomość. Przy pracy z pamięcią mag ma również możliwość, by poprzez swoją wyobraźnię z łatwością dowolnie rozmyć, usunąć, zawiesić czy osłabić określone idee, myśli i wizualne wspomnienia w świadomości, a tym samym w pamięci.
Pośredni sposób wpływania na pamięć polega na tym, że mag wpływa na pamięć pośrednio poprzez pierwiastek akashy. Mag, który może oglądać sekwencję idei i obrazów każdej osoby w akashy, może również je wymazać albo poprzez wyobraźnię zniszczyć, oddzielić lub osłabić połączenie pomiędzy obrazami w akashy a daną osobą. W świetle tego faktu mag ma możliwość okradzenia każdej osoby ze wspomnień, lecz powinien być świadomy skutków nadużywania tej zdolności. Nikt, kto aspiruje do etycznego rozwoju, nie będzie czynił takiej rzeczy.
Mag będzie używał tej zdolności, jedynie gdy zajdzie taka potrzeba, by osłabić lub wymazać złe doświadczenia bądź negatywne zdarzenia życia, które pozostawiły w pamięci osoby głęboki ślad. Tutaj mag może zrobić wiele dobrego, wymazując wiele nieszczęśliwych miłości, złych wspomnień i rozczarowań, których osoba nie jest w stanie przezwyciężyć. Mag może również wykonać tę samą procedurę, jeśli sam doznał wielkiego rozczarowania bądź dla innych emocjonalnych zmartwień, które nastąpiły, zanim zaczął swój magiczny rozwój, a które wciąż nawiedzają jego pamięć. Jeśli wymaże te obrazy w akashy, to nigdy już nie wkroczą do jego pamięci. Jednak gdy uda mu się kontrolować je poprzez swoją wolę, autosugestię czy jakąkolwiek inną metodę, wtedy nie trzeba będzie stosować tak drastycznej interwencji w akashy, by usunąć te konkretne obrazy. Patologiczny symptom utraty pamięci może być wyjaśniony przez tymczasowy paraliż połączenia ze światem mentalnym, a zatem również z akashą. Takie uwarunkowanie jest już jednak dysharmonią, chorobą, mentalnym niezrównoważeniem, jeśli zachodzi na skutek różnych przyczyn, np. z powodu szoku itp.
Praca w akashy
W poprzednim rozdziale zostaliśmy poinformowani, że poprzez akashę można wpływać na pamięć i że można wymazywać określone wizualne wspomnienia. Wysoce rozwinięty mag może jednak w odpowiednich okolicznościach i dla słusznych celów nie tylko wymazywać określone idee i wizualne wspomnienia w akashy, lecz poprzez swoją siłę woli i moc wyobraźni może również usuwać przyczyny, które są zapisane w akashy, a które oddziałują na maga oraz na innych ludzi w postaci przeznaczenia. Jeśli mag chce wyeliminować przyczynę, którą osoba stworzyła dla siebie podczas swojego życia, to musi stworzyć inną przyczynę, która wywrze odpowiedni skutek na przeznaczeniu tej osoby. Interwencja w przeznaczenie człowieka, czy dotyczy to samego maga, czy innej osoby, musi mieć ważny powód. Jeśli mag chce dokonać takiej interwencji, musi być w stanie usprawiedliwić swoje działania przed Boską Opatrznością. Wymazywanie przyczyny i tworzenie nowej, bardziej lub mniej korzystnej, najlepiej jest wykonać poprzez elektromagnetyczny wolt, jak było to opisane w dziewiątym kroku magicznego kształcenia ciała fizycznego. Istnieją oczywiście inne metody, lecz wszystkie z nich oparte są na woli i wyobraźni, która jest częścią woli. Mag może dokonać własnych wyborów.
To, że mag może zmienić przeznaczenie czy wymazać jego przyczyny, a tym samym również grzechy (w religijnym znaczeniu, gdyż grzech jest jedynie moralnym spojrzeniem religii), było ukazane przez Chrystusa następującymi słowami: "Komu ja odpuszczę grzechy, są mu odpuszczone na wieki".
Impregnacja pokoju na odległość
Poprzednio omawialiśmy impregnację pokoju, w którym przebywa mag. Polecam również użycie różnych pomocy dla impregnacji pokoju, na przykład magicznego lustra z kondensatorami fluidów. To, o czym nie wspomniałem, to fakt, że mag może również impregnować pokój na odległość.
Mag ma dwie możliwości. Pierwsza jest następująca: podróżuje swoim duchem bądź ciałem astralnym do pokoju, który zamierza impregnować. Gdy tam się znajdzie, poprzez wyobraźnię impregnuje pokój zgodnie ze swoim życzeniem. Dzięki umiejętnościom maga oczywiście nie ma znaczenia, gdzie ten pokój jest umiejscowiony. Mają tutaj zastosowanie te same zasady, które były wspomniane w rozdziale o impregnacji pokoju.
Druga możliwość jest następująca: przy pomocy akashy może połączyć swój pokój z pokojem, który chce zaimpregnować, by w akashy oba stały się jednym. Łącząc jeden pokój z drugim, można ominąć nawet największe odległości. Drugi pokój będzie zaimpregnowany tym, czym mag zaimpregnuje swój własny, niezależnie od odległości pomiędzy nimi.
Przesyłanie wiadomości przez powietrze
W Oriencie przekazywanie wiadomości przez powietrze pomiędzy magami i adeptami jest dość popularną praktyką, szczególnie w Tybecie. Niezależnie od odległości pomiędzy osobami czy pokojami, przenoszone jest to przez pierwiastek akashy, gdzie czas i przestrzeń nie mają znaczenia. Gdy istnieje ten warunek i jesteś z kimś w kontakcie, to nie tylko możesz odczytywać i przekazywać myśli, lecz możesz również fizycznie przekazywać i odbierać wiadomości, jeśli wprowadzisz elektromagnetyczny fluid w te dwa bieguny czasu i przestrzeni, które są omijane w całej procedurze, czyli innymi słowy, połączone akashą. Na przykład: gdy spełnione są wymagane warunki, słowa czy zdania wypowiadane w pokoju maga mogą być fizycznie słyszane bardzo wyraźnie w pokoju, z którym mag jest połączony poprzez akashę. Jeśli osoba obecna w tym odległym pokoju odpowie, to będzie to wyraźnie słyszalne w pokoju maga, tak jakby odpowiadająca osoba była w nim obecna.
Elektromagnetyczny fluid musi być wytworzony w ten sam sposób, jaki był opisany w rozdziale zajmującym się woltowaniem, lecz z jedną różnicą: wolt nie powinien być tworzony w postaci kuli, lecz w kształcie pokoju. Takie elektromagnetyczne połączenie akashy umożliwia przekazywanie mówionych słów i zdań na wielkie odległości. Te mówione wiadomości mogą być również słyszane i postrzegane przez ludzi niewtajemniczonych czy niewykształconych magicznie. Poprzez sumienną praktykę ta metoda pracy może być fizycznie zmaterializowana do takiego stopnia, że ma fizyczne skutki. Nie mamy tutaj do czynienia z transmisją myśli, lecz z transmisją fizycznie wypowiedzianych słów, która naszej nauce znana jest jako nadawanie i odbieranie bezprzewodowe. Eter, w którym podróżują oscylujące fale słów, jest pierwiastkiem akashy, a elektrycznością konieczną do tego zadania jest w naszym przypadku fluid elektromagnetyczny. Mag z doświadczenia wie, że wszystko, czego nauka dokonuje w fizyczny sposób, niezależnie od rodzaju stosowanej energii, czy to elektryczności, magnetyzmu, ciepła etc., może być również dokonane magicznie.
W ten sposób przenoszone mogą być nie tylko słowa i fale dźwiękowe, lecz również obrazy. W tak magicznie przygotowanym pokoju, gdzie obrazy stają się widoczne poprzez wyobraźnię, zmaterializowane obrazy mogą być również postrzegane przez ludzi, którzy są akustycznie połączeni z pokojem, w którym działa mag. Porównaj to ze współczesną technologią, a konkretnie z telewizją. Nie powinno zatem być zaskoczeniem, że uczucia, zapachy itp. również mogą być przekazywane przez akashę i elektromagnetyczny fluid nawet na największe odległości. Działanie elementów również można przekazywać w ten sposób.
Fizyczny eter nie został jeszcze w pełni spożytkowany i przyszłość nauczy nas, że możemy przenosić nie tylko fale dźwiękowe na podobieństwo radia i obrazy na podobieństwo telewizji, lecz również i inne energie. Jest to szerokim polem działań nauki i jestem pewien, że w przyszłości w ten sposób będą na dalekie odległości przekazywane też fale cieplne.
Mag mógłby uczynić wiele sugestii i wiele propozycji odnośnie różnych rzeczy, jakie można dokonać poprzez eter, i mógłby bardzo łatwo sprowadzić magiczną wiedzę do harmonii z technologiczno-fizyczną i chemiczną nauką. Na podstawie uniwersalnych praw mag posiada zdolność tworzenia wielkich wynalazków, lecz wszystko, co byłoby przedwcześnie odkryte w biegu ewolucji, przyniosłoby magowi srogie konsekwencje.
Eksterioryzacja
Podczas kursu wtajemniczenia zawartego w tej książce mag nauczył się oddzielać swoje mentalne i astralne ciało od ciała fizycznego - w tym miejscu nie jest to już dla niego zaskoczeniem. Może go jednak zaskoczyć fakt, że wykonywanie niektórych z tych zadań nie wymaga separacji całego mentalnego czy astralnego ciała - wystarczy oddzielenie konkretnych części ciała i ich eksterioryzacja. Skoro mentalne i astralne ciała nie są związane czasem i przestrzenią, daje to magowi okazję przenosić przy pomocy wyobraźni indywidualne części ciała na wielkie odległości, jeśli oddzieli je w akashy.
Na przykład daje to magowi możliwość przeniesienia jednego bądź obojga oczu, gdziekolwiek zechce, i odbierania wrażeń tak, jakby był tam obecny fizycznie. Może to być dokonane bez marnowania całej energii, która byłaby konieczna dla przeniesienia całego mentalnego czy astralnego ciała. Tę samą procedurę można zastosować dla mentalnego lub astralnego ucha, co daje magowi możliwość słyszenia na ogromne czy nieskończone odległości. Na początku mag będzie w stanie dokonać eksterioryzacji jedynie na ciele mentalnym, lecz z czasem będzie on w stanie dokonać tego zarówno mentalnym, jak i astralnym ciałem. Będzie w stanie równocześnie widzieć i słyszeć wszystko swoimi przeniesionymi oczyma i uszami bez wchodzenia w stan transu, czyli w świat przyczynowy.
Kiedy mag uzyskał wymaganą biegłość w ćwiczeniach oczu i uszu, postępuje w ten sam sposób z eksterioryzacją dłoni oraz stóp. Zaczyna od swoich dłoni duchowych, a następnie w połączeniu z dłońmi astralnymi. Kiedy kondensuje je poprzez element ziemi, może sprawić, że staną się one fizyczne. Zrozumiałe jest również, że mag może ujawniać się poprzez stukające odgłosy, na ogromne czy nieograniczone odległości, poprzez dłonie, które zostały zmaterializowane do fizycznej postaci. Ostatecznie, po długiej praktyce będzie w stanie poruszać przedmiotami. Mag mógłby dokonywać wielu psotliwych działań, lecz będąc na tym poziomie swojego rozwoju nie będzie bawił się czymś takim i nie będzie stroił dziecinnych żartów.
Zdolność telepisania pomiędzy dwoma żyjącymi ludźmi również znajduje tutaj swoje wytłumaczenie. Kiedy doświadczony mag poprzez wyobraźnię eksterioryzuje swoje mentalne i astralne dłonie i wyobrazi sobie, że eksterioryzowana dłoń jest tam, gdzie przygotowano papier i ołówek, mentalna i astralna dłoń maga może przejąć kontrolę nad dłonią jego partnera nawet na największą odległość i podobnie do mediumistycznego pisania z kroku piątego, może on pisać normalne wiadomości. Poprzez takie działanie możliwe jest, nawet na największe odległości, przekazywanie dokładnego charakteru pisma maga. Wśród wtajemniczonych ten rodzaj działania nazywa się "telepisaniem pomiędzy żywymi ludźmi".
Kiedy mag osiągnął określony poziom kompetencji w eksterioryzowaniu swoich dłoni - jak również swoich stóp, zależnie od życzenia maga - w ten sam sposób mogą być przenoszone obiekty, na ogromne odległości. W następnym rozdziale opiszę, jak przenoszony obiekt uczynić niewidzialnym. Kiedy mag eksterioryzuje swoje oczy czy uszy gdzieś poza swoje ciało, zauważy on, że podczas tego eksperymentu nie może widzieć czy słyszeć swoimi fizycznymi oczami i uszami. Nie będzie w stanie widzieć swoimi fizycznymi oczami, nawet jeśli będą otwarte. Podczas eksterioryzacji kończyny, na przykład dłoni, pozostanie ona bez życia, sztywna, aż duchowa i astralna kończyna powróci i połączy się ponownie z fizycznym ciałem.
Magiczna niewidzialność
Wiele bajek i historyjek opowiada o czarowniku, który mógł stać się niewidzialny, bądź o magicznym pierścieniu, który czynił niewidzialnym - jedynym wymaganiem było założenie pierścienia na palec i obrócenie go, a stawałeś się niewidzialny. W wielu książkach odnajdziesz opisy talizmanów i kamieni, które mogą uczynić ich nosiciela niewidzialnym; podane są również instrukcje ich wykonania. Żadna z nich nie jest jednak pewna ani użyteczna dla właściwej praktyki. Na podstawie uniwersalnych praw i tego, czego się do tej pory nauczyliśmy, dowiedziemy i opiszemy, że z magicznego punktu widzenia możliwe jest stać się niewidzialnym bądź spowodować zniknięcie obiektu.
Przede wszystkim istnieją trzy rodzaje niewidzialności: duchowa, astralna i fizyczna. Czynienie niewidzialnym ciała mentalnego nie ma szczególnej wartości, lecz mogą zaistnieć w życiu sytuacje, gdzie ta praktyka może być bardzo użyteczna. Jeśli mag chce przenieść się mentalnie i astralnie do miejsca, w którym nie chce być wykryty przez istoty danego elementu czy sfery, bądź przez rozwinięte zmysły innego doświadczonego maga, może on użyć mentalnej niewidzialności. Na przykład gdy mistrz chce mentalnie odwiedzić ucznia, by go sprawdzić. Mistrz może być w bezpośrednim sąsiedztwie ucznia, czyniąc się niewidzialnym, nawet jeśli zmysły ucznia są już wysoce rozwinięte. Co więcej, mag może być obecny, gdy czarni magowie wykonują swoje złe magiczne rytuały, by odkryć wszystko i, jeśli to konieczne, wywrzeć odpowiedni wpływ, bez bycia zauważonym przez nich i ich istoty. Istnieje również wiele innych sytuacji, które mogą zajść w życiu, gdzie trzeba uczynić się mentalnie lub astralnie niewidzialnym.
Procedura uczynienia ducha niewidzialnym jest bardzo prosta. Jest to dokonywane przez napełnienie akashą ciała mentalnego, od głowy do stóp. Kiedy jest to wykonane, ciało mentalne od razu znika dla oczu każdej istoty, gdyż akasha jest przezroczysta i pozbawiona wibracji. Jeśli duch maga zaangażuje się w jakąś działalność na którejś z mentalnych sfer, jego działania będą zapisane w pierwiastku akashy i, nawet pomimo bycia niewidzialnym, mógłby być odkryty poprzez jasnowidzenie. Aby temu zapobiec, po wypełnieniu ciała mentalnego akashą, mag musi uformować czarne okrycie otaczające całe ciało. Nie jest ważne, czy to okrycie ma kształt kuli, czy jest jajowate - mag musi być pewien, że zgromadzona akasha jest całkowicie odizolowana, i nie może zapomnieć o obszarze nad głową i pod stopami. Kiedy już w ten sposób uczynił się niewidzialnym, to zanim zacznie gdziekolwiek podróżować, musi skoncentrować się na fakcie, że poprzez akashę jego działania są całkowicie neutralne, nie będą zapisane w akashy i nie zostawią żadnego śladu. Ta koncentracja jest absolutnie konieczna - w przeciwnym razie mag musi oczekiwać, że mimo wszystko będą w akashy zapisywane nowe przyczyny, nawet jeśli nieczytelnie. Mag jest osobiście odpowiedzialny za wszystkie działania, jakie wykonuje, gdy jest niewidzialny w świecie duchowym. Przeznaczenie tutaj go już nie dotyczy, gdyż jest panem akashy - stał się władcą przeznaczenia. Jest przedmiotem jedynie Boskiej Opatrzności i odpowiada wyłącznie przed Nią. Jeśli mag nadużyje tych praktyk, będzie miał do czynienia z Boską Opatrznością, a nie z przeznaczeniem. Jeśli jego uczynki będą przyczyną złych wpływów, może się zdarzyć, że Boska Opatrzność porzuci maga, skazując go na samotne życie we wszechświecie jako indywidualność, która jest zależna tylko od siebie. Jedyna możliwość wsparcia od Boskiej Opatrzności zostanie wtedy utracona. Mag może być pewien, że jest to znacznie gorsze niż klątwa. Nie miałby nikogo nad sobą i, wcześniej czy później, bez wątpienia doświadczyłby swojego zniszczenia. Cała jego indywidualność byłaby na łasce jego odizlowania. Każdy doświadczony mag dobrze rozumie znaczenie tej sytuacji z magicznego punktu widzenia.
Kiedy mag opanuje niewidzialność podczas swych podróży mentalnych, tę samą procedurę można zastosować dla eksterioryzacji ciała astralnego. Ma tutaj zastosowanie ta sama praktyka ładowania całej osobowości akashą, tj. ładowanie mentalnego i astralnego ciała razem. Mają tutaj zastosowanie wszystkie opisane wcześniej instrukcje. Z magicznego punktu widzenia możliwe jest uczynienie się niewidzialnym również na płaszczyźnie fizycznej. W tym jednak przypadku dokonywane jest to poprzez światło, a nie akashę. Ilość światła, jakim należy wypełnić ciało fizyczne, musi odpowiadać świetlnej intensywności, która ma miejsce w danej porze dnia. Jeśli akumulacja światła będzie zbyt intensywna, mag nie będzie niewidzialny, lecz przezroczysty, promienisty i świetlisty jak słońce. Uczynienie się niewidzialnym fizycznie nie jest łatwym zadaniem i prawdopodobnie będzie wymagało lat praktyki i samokontroli. Jedynie wyżsi adepci, jeśli nie adepci najwyższej rangi, są w stanie wykonywać to zadanie idealnie.
Kiedy mag osiągnął ten stopień biegłości w praktyce, że może uczynić niewidzialnym swoje mentalne, astralne, a może nawet fizyczne ciało, to będzie również w stanie uczynić niewidzialnym każdy obiekt według życzenia i bez wielkiego wysiłku.
Istnieje również inna metoda czynienia obiektu niewidzialnym. Jest to dokonywane za pomocą wyobraźni w połączeniu z akashą poprzez przemienianie obiektu z jego formy stałej do formy astralnej, co powoduje zniknięcie obiektu sprzed oczu niewtajemniczonych, których zmysły nie są magicznie rozwinięte. Obiekt przekształcony w formę astralną, może być przeniesiony przez ciało astralne istoty lub maga. Może być to również indywidualna część ciała, na przykład dłoń, i ponownie nie ma granic w odniesieniu do odległości. Kiedy obiekt został przeniesiony z miejsca na miejsce, pozostaje tylko jedna rzecz - by mag przeniósł obiekt z formy astralnej z powrotem do formy fizycznej. Ten rodzaj teleportacji obiektu może również być wykonywany przez istoty duchowych medium, chociaż ma to miejsce bardzo rzadko. Jednak jest to możliwe, jeśli akurat będziesz miał do czynienia z niezaprzeczalnym zjawiskiem materializacji. Wszystko, co może opanować najwyższa planetarna i pozaplanetarna inteligencja, może też być wykonane przez maga, który zna uniwersalne prawa i osiągnął ten poziom rozwoju.
Istnieje jeszcze inna metoda osiągnięcia niewidzialności. Jest to dokonywane poprzez rozkojarzenie zmysłów, jak hipnoza i zbiorowa sugestia. Dodatkowo istnieje metoda niewidzialności tworzona przez istoty, które przywołują w fizycznym ciele taką częstotliwość oscylacji, która odpowiada światłu, i tym samym tworzą niewidzialność. W mojej drugiej książce, Praktyka magicznej ewokacji, zawarte są szczegółowe instrukcje odnośnie niewidzialności tworzonej przez istoty.
Praktyki z czterema elementami
Mag, który chce specjalizować się w stosowaniu czterech elementów, ma wiele możliwości. By tego dokonać, musi, poprzez regularną praktykę, kondensować, czyli materializować element, z którym pracuje, do takiego stopnia, że moc elementu staje się bezpośrednią mocą fizyczną. Gdy to udoskonalił, może na przykład, kondensując element ziemi w swoim ciele, uzyskać niewrażliwość, którą demonstrują hinduscy fakirzy. Może on przebijać ostre obiekty przez swoje mięśnie bez odczuwania najmniejszego bólu czy tracenia kropli krwi i nie pozostawi to nawet blizny.
Fakirzy osiągają zdolność leżenia na łożu ostrzy w pewnym stopniu przez autosugestię, lecz mag może osiągnąć ten sam efekt znacznie szybciej przez element ziemi.
Mag może leczyć duże rany, swoje lub innej osoby, bezpośrednio pod swoimi dłońmi poprzez element ziemi, nie pozostawiając blizny. Rana na kilka centymetrów, która w normalnych okolicznościach wymagałaby kilku szwów, może być przez maga wyleczona w przeciągu minut.
Mag ma również możliwość, kondensując element ziemi na zewnątrz siebie, zmaterializować każdą myśl, koncepcję czy istotę, zmarłą bądź niepersonifikowaną, do takiego stopnia, że staje się widzialna nawet dla oczu niewtajemniczonych i może być nawet fotografowana.
Mag może każdego natychmiast sparaliżować, wysyłając element ziemi, jak błyskawicę; nie ma znaczenia, czy jest to człowiek, zwierzę, czy nawet jego największy wróg. Istnieje oczywiście wiele innych możliwości, wiele innych zastosowań, które mogą być dokonane przez element ziemi, lecz w tej chwili te wskazówki powinny wystarczyć.
Jeśli mag wysyła i intensywnie kondensuje w sobie element wody, jest w stanie oprzeć się największemu gorącu bez żadnej szkody, takiej jak spalenie się czy poparzenie. Jeśli wyśle element wody do swoich dłoni, bez wahania będzie w stanie trzymać w nich rozgrzane do czerwoności węgle lub stal bez poparzenia się.
W tych okolicznościach mag może stać na środku płonącego stosu i jego fizyczne ciało nie ucierpi w najmniejszym stopniu. Istnieją zapisy takich zajść w Biblii, gdzie młody człowiek pozostał nietknięty, będąc w rozpalonym piecu. Jan, który był ulubionym apostołem Chrystusa, był wrzucony do kotła z gotującym się olejem i nic mu się nie stało. Teraz powinno być dla maga jasne, że te zdarzenia przeszłości nie są jedynie legendami, lecz naprawdę się zdarzyły, i że te, zdawałoby się, cuda mogą być dokonane przez kontrolowanie elementów. Jeśli element wody będzie wysłany na zewnątrz i skondensowany, ugasi każdy ogień czy pożar niezależnie od wielkości.
Element powietrza oferuje tak samo wiele możliwości eksperymentów na granicy cudów i mogą one być osiągnięte w ten sam czy podobny sposób do już wspomnianych.
Poprzez skumulowanie w sobie elementu ognia mag jest w stanie oprzeć się największemu zimnu. Tybetańscy lamowie, kondensując element ognia, są w stanie wytworzyć w sobie tak ogromne gorąco, że nawet w bardzo niskich temperaturach mokre ręczniki umieszczone na ich ciałach wysychają w krótkim czasie. W Tybecie ta praktyka jest znana jako tumo. Mag ma możliwość, wysyłając element ognia na zewnątrz, z łatwością zapalać jakąkolwiek palną substancję.
Opisy zdarzeń podobnych do tego można odnaleźć w Biblii, gdzie stosy namoczone wodą były zapalane poprzez element ognia. Niezaprzeczalne jest, że roślina, czy nawet drzewo, uschnie po wysłaniu w nie elementu ognia - na dowód swej mocy Chrystus sprawił, że uschło drzewo figowe. Dokonał tego, biorąc pod uwagę to samo prawo, z jedną tylko różnicą - wykonał projekcję, stosując magiczne słowo, czyli użył kabały, która skłoniła element ognia do pośredniego wykonania jego polecenia.
Poprzez elementy można uwolnić czy dokonać o wiele więcej magicznych efektów. Na podstawie uniwersalnych praw w odniesieniu do elementów każdy doświadczony mag ma możliwość odkrycia i właściwego wykonania tego rodzaju eksperymentów.
Zjawisko lewitacji
Po przestudiowaniu uniwersalnych praw mag dojdzie do konkluzji, że grawitacja zależy od magnetycznej siły przyciągania Ziemi. Zatem lewitacja jest zlikwidowaniem grawitacji. Istnieją dwie metody, które mogą być użyte do zlikwidowania grawitacji oddziałującej na własne ciało.
Pierwsza metoda jest następująca: poprzez ciągłe ćwiczenia ładowania i gromadzenia elementu powietrza, vayu tattwa, podstawowy atrybut tego elementu jest realizowany do tego stopnia, że człowiek staje się lekki jak piórko i wznosi się z ziemi jak balon.
Druga metoda ma swoje źródło w kontrolowaniu elektromagnetycznego fluidu. Kiedy, poprzez kumulację magnetycznego fluidu, mag osiągnie w ciele jego gęstość odpowiadającą jego wadze ciała, czyli jeśli zrównoważy grawitacyjną siłę Ziemi, to ta siła przestaje istnieć - grawitacja jest zlikwidowana. Kiedy mag jest w ten sposób naładowany magnetycznym fluidem, praktycznie nie będzie w kontakcie z podłożem i może nawet poruszać się po powierzchni wody, niezależnie od jej głębokości. Jeśli skondensuje magnetyczny fluid jeszcze bardziej, może wznieść się z ziemi w powietrze i podróżować w dowolnym kierunku poprzez skondensowany element powietrza bądź przez prąd powietrzny, który jest w stanie wytworzyć. Prędkość, z jaką będzie podróżował przez powietrze, zależy tylko od jego woli. Wielu joginów posiada zdolność wykonywania takich zjawisk lewitacji. Również Biblia podaje, że Chrystus chodził po powierzchni wody. Oczywiste jest, że z podanych do tej pory instrukcji mag może dokonywać lewitacji obiektów oraz ludzi, nawet tych, którzy nie mają doświadczenia w sztuce magii.
Akumulacja magnetycznego fluidu, która konieczna jest dla tej operacji, może być wykonana przez wyobraźnię wykształconą w nauce magii bądź poprzez inne praktyki, takie jak kabała, istoty, duchy etc. Likwidowanie elektrycznego fluidu w ciele i dominacja fluidu magnetycznego może zajść świadomie bądź nieświadomie, jak w przypadku spirytystycznych mediów transowych i somnabulików, gdzie elektryczny fluid jest likwidowany przez stan transu, a zatem dominujący staje się fluid magnetyczny. Ludzie lunatykujący ogarnięci są magnetycznym fluidem przez stratę fluidu elektrycznego, która najczęściej zachodzi, gdy śpią. Zaobserwowano wiele razy, że lunatycy są lekcy jak piórko i mogą chodzić po ścianach jak muchy - nawet najbardziej niedostępne miejsca nie stanowią dla nich przeszkody. Mogą oni również z łatwością chodzić po kablach. W przypadku lunatyków, magnetyczne przeładowanie podczas snu może być przypisywane wpływowi Księżyca. Dlatego ludzie, na których wpływa Księżyc, są nazywani "luna-tykami". Jest to uważane za dysharmonię, niezrównoważenie elektromagnetycznego fluidu i w konsekwencji, za sytuację patologiczną, czyli chorobę. Osoba dotknięta taką chorobą może być wyleczona, lecz jedynie przez harmonizowanie fluidu elektrycznego, czego można dokonać poprzez zwiększenie elektrycznego fluidu w ciele.
To krótkie wytłumaczenie lewitacji powinno wystarczyć dla doświadczonego maga. Może on samodzielnie rozszerzyć je dalej. Logiczne jest, że w przypadku siebie, czy też innej osoby bądź obiektu, może również wytworzyć efekt przeciwny, czyli większą siłę przyciągania czy grawitacji, ciężar. Tutaj mag działa w ten sam sposób, tylko że pracuje z fluidem elektrycznym, a nie magnetycznym. Wszystko to oparte jest na uniwersalnym prawie, że dwie energie tej samej polaryzacji się odpychają, a dwie energie przeciwnej polaryzacji się przyciągają.
Zjawiska przyrody
Doświadczony mag, przy pomocy elementów i elektromagnetycznego fluidu, może być bardzo skuteczny w przyrodzie, na małą bądź dużą skalę. Wszystko, czego mag potrzebuje, to przestrzeń większych rozmiarów, w którą może wysyłać i kondensować dowolne moce. Na przykład poprzez wysyłanie elementu powietrza mag może wpływać na wiatr. Poprzez wysyłanie elementu wody mag może stworzyć opad, ciężką ulewę, czy nawet stały, przeciągły deszcz. Poprzez elektromagnetyczny fluid może przywoływać burze, wysyłając w powietrze elektryczne i magnetyczne wolty, które się zderzą i tym samym stworzą błyskawicę. Kondensując magnetyczny fluid, mag może również, nawet z najdalszej odległości, automatycznie przyciągać element wody i tym samym powodować deszcz. Mag może oczywiście dokonywać również przeciwnego zjawiska, zatrzymując deszcz i rozganiając chmury. Może wytworzyć grad bądź skierować go gdzieś indziej. Mag może dokonać wszystkich tych efektów poprzez elementy lub elektromagnetyczny fluid. Lamowie w Tybecie bardzo udanie praktykują ten rodzaj magii pogodowej. Doświadczony mag zna mechanizmy wszystkich tych metod i ma możliwość osiągania tych samych efektów własnymi mocami, o ile specjalizuje się w tej dziedzinie. Może robić to równie dobrze jak tybetańscy lamowie, którzy dokonują tych rzeczy za pomocą swoich ceremonii, magicznej ewokacji istot i tantr.
Władza nad życiem i śmiercią
Mag, który całkowicie kontroluje elementy i elektromagnetyczny fluid, jest również panem życia i śmierci każdego człowieka. Nigdy jednak nie ośmieli się on grozić życiu swoich bliźnich, nawet jeśli posiada wiedzę o tym, jak spowodować magiczną śmierć. Istnieje wiele możliwości - powstrzymam się jednakże od jakiejkolwiek szczegółowej instrukcji, by nie wodzić maga na pokuszenie. W związku z uniwersalnymi prawami możliwe jest również, by mag, który osiągnął wysokie poziomy kontroli nad okultystycznymi umiejętnościami i mocami, wskrzeszał umarłych. Poprzez swoje wysoce wykształcone zmysły mag nabył zdolność obserwowania elementów w ciele, duszy i duchu oraz skuteczności fluidu elektromagnetycznego. Co więcej, może on widzieć sznur łączący fizyczne, astralne i mentalne ciała oraz wie, jak należy na wszystko wpłynąć według uniwersalnych praw. Przywrócenie dwóch połączeń poprzez elementy i elektromagnetyczny fluid jest dla doświadczonego maga prostą procedurą. W przypadku gdy żaden ważny organ nie jest zniszczony, mag może wykonać zmartwychwstanie, czyli przywrócenie do życia, o ile Boska Opatrzność na to pozwoli. Mag może również odwrócić, czyli zlikwidować, śmierć spowodowaną przez błyskawicę czy podobne zajścia, niezależnie od tego, czy jest to śmierć osoby czy zwierzęcia. W takim przypadku wszystko, co mag musi wykonać, to nawiązać kontakt z tym duchem w akashy i świadomie wprowadzić elektromagnetyczny fluid pomiędzy duszę i ducha, by umocnić połączenie pomiędzy nimi. Wykonuje tę samą procedurę z duchem i duszą w stosunku do ciała fizycznego i wytwarza stosowną harmonię poprzez elektromagnetyczny fluid i elementy. Poprzez podobne do pioruna naładowanie ciała pierwiastkiem światła, zmarły jest wskrzeszany do życia. Jest to synteza zmartwychwstania w sposób magiczny. Dokonywana jest przez energię elementów i elektromagnetycznego fluidu, niezależnie od tego, czy jest to dokonywane przez wolę, czy jakąś inną metodą. To, że wtajemniczeni wskrzeszali umarłych również jest znanym faktem.
Zanim zakończę krok X, chciałbym podkreślić, że nie wszystkie magiczne zdolności tutaj wymienione muszą być przez maga opanowane. Podałem jedynie wskazówki co do tego, jak z pomocą uniwersalnych praw mag może tworzyć zjawiska graniczące z cudami. Zakres, w jakim mag zechce się specjalizować w tej czy innej metodzie, jest oczywiście jego sprawą. Na podstawie uniwersalnych praw spełniony wtajemniczony, adept, może tworzyć wszelkie magiczne zjawiska wymienione w tym rozdziale, a nawet dużo potężniejsze.
To kończy cały kurs instrukcji dla pierwszej karty tarota. Jeśli ktoś podjął decyzję, by wykonywać ten kurs instrukcji w praktyce, ma on możliwość pełnego rozwoju. Praktyka nie może być opisana jaśniej niż w tym kursie. Do tej pory sposób, w jaki opisałem tutaj praktykę, był nauczany w Świątyniach Tajemnic tylko kilku wybranym. Trzeba nadmienić, że ten kurs instrukcji krok po kroku nie może być wykonany w krótkim okresie - może to zająć wiele lat. Lecz poważnie nastawiony uczeń nie będzie tym zniechęcony, gdyż na podstawie tej wiedzy będzie on w stanie całkowicie spenetrować pierwszy poziom wtajemniczenia. Jest to powodem, dla którego pierwsza karta tarota, Mag, jest również wejściem do prawdziwego wtajemniczenia. Po przeczytaniu tej książki wiele osób, które wyśmiewało magię, prawdopodobnie będzie musiało zmienić swoją opinię, gdyż magia jest czymś zupełnie innym od tego, za co jest uważana. Magia jest najtrudniejszą wiedzą na Ziemi, która musi być nie tylko opanowana w teorii, lecz przede wszystkim w praktyce. Dużo łatwiej jest zyskać intelektualną wiedzę, niż stać się prawdziwym Magiem.
Podsumowanie ćwiczeń kroku X
I. Magiczne kształcenie ducha
Wzniesienie ducha na wyższe płaszczyzny
II. Magiczne kształcenie duszy
1. Świadome zjednoczenie ze swoim osobistym Bogiem
2. Komunikacja z bóstwami etc.
