Na przestrzeni wieków, a głównie podczas ostatnich kilku stuleci, opublikowanych zostało wiele długich rozpraw o sztuce wyższej magii. Niestety, w większości są to tak mylące i niekompletne urywki, że niewiele z nich może służyć za punkt odniesienia dla praktycznych studiów i to tylko w małych fragmentach. Od zarania dziejów jedynie kilka stowarzyszeń było w stanie wtajemniczać ucznia w nauki hermetyczne, czyli w magię, i do tej pory ta nauka pozostała czymś zastrzeżonym wyłącznie dla specjalnie wybranych osób. Była zatem zakrytą i tajemniczą sprawą dla tych, którzy niecierpliwie szukali prawdy.
W średniowieczu, różne religie były wrogo nastawione do wszelkiej magicznej wiedzy. W naszej historii najbardziej widocznym przykładem jest Inkwizycja. Później, w nowożytnych czasach, magia była uważana za przesąd, a każda osoba, która wykazywała skłonności w kierunku tej wiedzy, a co dopiero poważnie zajmowała się studiowaniem magii, była uważana za głupca i wyśmiewana. W przeszłości, mistyczne i inne sekty zniesławiły magię do takiego stopnia, że słowo "magia" do dzisiejszego dnia ma wyjątkowo wątpliwą reputację. A każda osoba, która przejawia zainteresowanie czy zrozumienie dla magicznej wiedzy jest uważana za czarnego maga.
W rzeczywistości, prawdziwa magia była początkowo nauczana przez starożytne szkoły proroków i jedynie w najwyższych kręgach. Jednak tylko kilku wybranych członków miało dostęp do tych instytucji. W tamtych czasach jedynie kilka książek zawierało szczątki informacji o prawdziwej magii. Te książki zostały celowo napisane w taki sposób, by nie zdradzić wiele bądź w ogóle niczego nawet dla najbardziej wnikliwego czytelnika, a tym samym nie dawały poszukiwaczowi prawdy całkowitego zrozumienia tematu magii.
W odniesieniu do starożytnych tajemnic egipskich, magia drugiej karty Tarota reprezentowana jest przez Arcykapłankę. Chętnie kontynuuję prowadzenie poważnego, bacznego czytelnika i ucznia magii po właściwej ścieżce, tak długo jak osoba ta wolna jest od wszelkich fanatycznych religijnych wierzeń i błędnej ideologii. Co więcej, osoba ta musi być przygotowana na dalsze zgłębianie tajemnic wiedzy magii czyli nauki hermetycznej.
Tak jak w mojej pierwszej książce, Wtajemniczenie do Hermetyzmu, postaram się utrzymywać język drugiego tomu w stylu zrozumiałym dla każdego. Temat magii ewokacyjnej jest najmniej znaną i najmniej zbadaną gałęzią sztuki. Dołożę zatem starań, by każda osoba, która przeczyta tę książkę, stała się całkowicie zaznajomiona z tym tematem, nie tylko w teorii, lecz przede wszystkim w praktyce, jeśli tylko tego zechce. Ważne jest jednak, by czytelnik był świadomy, że nie osiągnie żadnych rezultatów w praktyce magii ewokacyjnej dopóki nie ukończy co najmniej ósmego kroku mojej pierwszej książki, Wtajemniczenie do Hermetyzmu, która jest opisem pierwszej karty Tarota, Maga.
Jeśli uda mi się asystować czytelnikowi, który ukończył całą praktyczną część mojej pierwszej książki, by osiągnął tak samo dobre rezultaty z niniejszą pozycją, to osiągnę swój cel. Czytelnicy, którzy studiują tajemne nauki jedynie teoretycznie, odnajdą w tej pracy satysfakcjonujące poszerzenie swojej wiedzy.
