Moją trzecią pracę w serii książek o wtajemniczeniu, zatytułowałem Klucz do prawdziwej Kabały. Mówiąc wprost, opisuje ona teozofię i wiedzę o Słowie. Angażując się w teurgię, dana osoba musi w każdym przypadku przejść przez magiczny rozwój, czyli musi całkowicie opanować przynajmniej praktyki opisane w mojej pierwszej książce, Wtajemniczenie do Hermetyzmu. Podobnie jak moje dwie pierwsze książki, niniejsza praca składa się z dwóch części. W części pierwszej, teoretycznej, przygotowuję czytelnika do trudnego zadania, jakim jest praca z kabałą, podczas gdy druga część zawiera właściwą praktykę.
O kabale, która jest trudnym tematem w literaturze hermetycznej, napisano wiele lecz jedynie mała część tekstów może być wykorzystana praktycznie. Prawie zawsze stwierdza się, że osoba zajmująca się kabałą musi władać językiem hebrajskim, bez którego niemożliwe jest studiowanie tej sztuki. Kabała teoretyczna, która składa się głównie z ocalałych tekstów, ma w większości pochodzenie hebrajskie i mówi się o niej, że przekazuje uczniowi kabalistyczną ideologię życia. Jednak ilość książek o praktyce i użyciu prawdziwej kabały jest bardzo ograniczona. Kilku rabinów znało prawdziwe nauki kabały, lecz prawdopodobnie ze względu na swe ortodoksyjne myślenie, utrzymywali je oni w ścisłej tajemnicy, przez co żaden fragment praktyki kabalistycznej nie został rozpowszechniony.
Wiele opisów metod kabalistycznych nie oferuje poważnemu uczniowi żadnych teoretycznych szczegółów, nie mówiąc już o prawdziwych punkach odniesienia dla ich praktyki. W większości podają one filozoficzne przedstawienie mikro- i makrokosmosu. Uczeń kabały nie może zatem uzyskać jakiegokolwiek poglądu o ideologii kabalistycznej, gdyż z jednej strony nie jest w stanie odnaleźć drogi w tym wielkim poplątaniu opinii, a z drugiej strony wciąż jest w ciemnościach z powodu sprzecznych twierdzeń podawanych w różnych książkach.
Moje niniejsze dzieło zawiera zarówno teorię jak i praktykę, gdzie ta ostatnia jest szczególnie obszerna, o czym przekona się pilny uczeń kabały. Wyczerpujące przedstawienie całej kabały w jednej książce jest oczywiście niemożliwe z samych przyczyn technicznych. Poczyniłem jednak starania wiążąc razem perły tej cudownej nauki, by utworzyły piękny łańcuch. Czyniąc to, wziąłem naturalnie pod uwagę prawa analogii w połączeniu z mikro- i makrokosmosem, gdyż jeśli całe spektrum kabały ma być zaprezentowane bez żadnej luki, to nie można tego wykonać w inny sposób. Używam też najmniej jak jest to możliwe terminów hebrajskich, które do tej pory stały się powszechnie używane w kabale i zamiast nich wybrałem takie określenia, które mogą być łatwo rozumiane przez każdego. W każdym razie, czytelnik studiujący moją książkę uzyska zupełnie inny, prawdziwy pogląd na kabałę praktyczną.
Każdy, kto chce się praktycznie przekonać o rzeczywistości kabały, musi systematycznie przejść przez moje dwie pierwsze książki, Wtajemniczenie do Hermetyzmu i Praktyka Magicznej Ewokacji. Inaczej trening do osiągnięcia perfekcji zająłby zbyt dużo czasu i jakikolwiek sukces pojawiłby się zbyt późno. Czytelnik może jednak, jeśli tego chce, studiować moje książki z całkowicie teoretycznego punktu widzenia. Robiąc tak, nabędzie on wiedzę, jakiej nie zapewni żadna książka filozoficzna. Lecz wiedza to jeszcze nie mądrość. Wiedza zależy od rozwoju intelektualnej części ducha, natomiast mądrość wymaga zrównoważonego rozwoju wszystkich czterech aspektów ducha. Wiedza jest zatem tylko filozofią, która sama z siebie nie uczyni nikogo ani magiem, ani kabalistą. Uczony człowiek będzie w stanie powiedzieć wiele o magii, kabale etc., lecz nigdy nie będzie w stanie prawidłowo zrozumieć mocy i zdolności.
W tych słowach wyjaśniłem różnicę pomiędzy filozofem, a mędrcem. Do czytelnika należy wybór - podążanie bardziej dogodną ścieżką samej wiedzy czy też podążanie po trudniejszej ścieżce mądrości.
Nawet prymitywne nacje, niezależnie od rasy czy umiejscowienia, posiadały własną religię, czy koncepcję Boga i w konsekwencji, również pewien rodzaj teologii. Każda teologia może być podzielona na dwie części: część egzoteryczną i ezoteryczną, gdzie nauki egzoteryczne przeznaczone są dla zwykłych ludzi, a wiedza ezoteryczna jest teologią wtajemniczonych i wysokich kapłanów. Egzoteryczne nauki nigdy nie zawierały niczego o prawdziwej magii czy kabale. Zatem jedynie magowie i kabaliści mogli stać się wtajemniczonymi ludów prymitywnych.
Od zarania dziejów najświętszym przykazaniem było utrzymywanie tej wiedzy w ścisłej tajemnicy. Po pierwszy by utrzymać autorytet, po drugie by nie stracić władzy nad ludźmi, a po trzecie by zapobiec wszelkim nadużyciom. Ta tradycja jest utrzymywana do dnia dzisiejszego i chociaż moja książka oferuje czytelnikowi całkowitą wiedzę, to da mu jedynie wiedzę, a nie mądrość. Tę drugą będzie musiał osiągnąć poprzez szczerą praktyczną pracę. Stopień mądrości, jaki osiągnie, będzie zależał od jego dojrzałości i rozwoju. Moja książka odkryje najwyższą mądrość tylko naprawdę dojrzałym, tj. wtajemniczonym, tworząc tym samym ogromną przepaść pomiędzy człowiekiem uczonym, a mędrcem. Zatem pomimo publikowania najwyższych prawd i tajemnic, nie naruszam nakazu milczenia. Dla uczonego wszystko zawsze pozostanie okultystyczne, podczas gdy dla wtajemniczonego będzie w pełni dostępne.
Nauka kabały, tj. teurgia, jest bardzo stara i powstała w Oriencie. Od zarania czasu, starożytni mędrcy ukrywali swoje największe sekrety w uniwersalnym, czyli metaforycznym języku, co można zobaczyć na podstawie hieroglifów Egipcjan i innych ludów starożytnych. Starożytni mędrcy mogli przekazywać swoją wiedzę jedynie w języku metafor, tj. w sposób symboliczny. Zatem rozumienie ich nauk zawsze zależało od poziomu dojrzałości danego ucznia. Cała mądrość Orientu została wyłożona jedynie w języku symbolicznym. Mądrość pozostaje zatem tajemnicą dla niedojrzałych, czyli dla osób, które nie osiągnęły określonego stanu dojrzałości poprzez rozwinięcie swojej indywidualności pod przewodnictwem mistrza, guru. Dlatego aż do dzisiaj wszystkie prawdziwe książki wtajemniczenia zgadzają się ze sobą odnośnie tego, że bez osobistego guru wtajemniczenie jest nie tylko niemożliwe, lecz nawet niebezpieczne. Prawdziwy wtajemniczony musiał stopniowo tłumaczyć symboliczne znaczenie zapisów swojemu uczniowi, zgodnie z jego rozwojem i uczył go symbolicznego, tj. metaforycznego języka. Uczeń szybko przyzwyczajał się do języka swojego mistrza i ponownie, był w stanie przekazywać mądrość jedynie w tej symbolicznej postaci.
Zatem aż do dnia dzisiejszego, ta święta nauka była przekazywana tradycyjnie z osoby na osobę. Wszelkie wytłumaczenie, jakie mistrz dawał swojemu uczniowi było przekazywane mu poprzez inspirację i nagle stawało się dla ucznia jasne, co mistrz chciał mu powiedzieć. Ten rodzaj wtajemniczania posiadał w Oriencie wiele nazw, na przykład abhisheka, angkhur etc. Mistrz nigdy nie odkrywał prawdziwych tajemnic mądrości osobom słabo przygotowanym czy niedojrzałym. Bez wątpienia istnieli magowie i kabaliści, którzy pozostawili po sobie pewne zapisy najwyższej wiedzy. Lecz, jak już wspomniałem, najwyższa wiedza była wyłożona zawsze w sposób symboliczny i jeśli przypadkiem wpadła w ręce niedojrzałej osoby, pozostawała dla niej niewyjaśniona. Czasami zdarzało się jednak, że niedojrzała osoba próbowała wytłumaczyć te mądrości ze swojego własnego punktu widzenia. Oczywiste jest, że takie wytłumaczenie dalekie było od jakiejkolwiek prawdziwej interpretacji. Większość pisarzy, którzy weszli w posiadanie pism pozostawionych przez wtajemniczonych Orientu, zawsze popełniało ten sam błąd, tj. tłumaczyli te pisma na język intelektu, przekładając je dosłownie. Skoro zazwyczaj nie byli wystarczająco dojrzali by właściwie zinterpretować symbole tajemnicy czy praktyki itp., ze względu na brak koniecznego kształcenia i prawdziwego rozumienia metaforycznego, kosmicznego języka, przyczynili się do powstania licznych błędów w hermetyźmie. Dzisiaj mało kto jest w stanie wyobrazić sobie, jak wiele absurdalnych praktyk zostało opublikowanych w cywilizowanych językach.
W niniejszej książce przekształciłem język symboliczny na język intelektu, udostępniając ścieżkę do prawdziwego hermetyzmu, do kabały, tj. do tajemnicy słowa, w taki sposób, by wtajemniczony mógł nią bezpiecznie kroczyć.
