Krok XI
Kabalistyczne użycie boskich imion i istot

 

Po opisaniu kluczy, ich ekwiwalentów i analogii, teraz przedstawię kabaliście - mając na uwadze pogłębienie jego ducha - jeden z najgłębszych sekretów kabały: kabalistyczne użycie boskich imion i istot. Przed zagłębieniem się w szczegóły, kabalista musi być świadomy wielkiej kabalistycznej zasady, która mówi o tym, że energie takie jak elementy, elektromagnetyczny fluid i, do pewnego stopnia, pierwiastek akashy, należy uważać za ilości, których nie należy mylić z jakościami. Jednak wszystko, co przedstawia energię, istnieje materialnie, chociaż może mieć bardzo subtelną formę - musi zatem być uważane za materię.

Moce, cechy, właściwości, zdolności są zatem jakościami i nie należy ich mylić z energiami. Kabalista musi dobrze znać tę różnicę, jeśli nie chce popełnić błędów, które niestety często występują u wielu uczniów kabały. Przy kabalistycznym użyciu liter, zawsze należy mieć na uwadze tę zasadę.

Jeśli mówimy o jakimś rodzaju ilości, tj. energii, niezależnie od tego, czy chodzi o elementy czy fluidy, zawsze należy przez to rozumieć pewien rodzaj materii. Przy pracy z formułami ta zasada ma ogromne znaczenie. Zupełnie czymś innym jest, gdy energia jest używana, zwiększana czy przenoszona do pierwiastka akashy, do sfery mentalnej, astralnej czy fizycznej - czy to w formie woltów czy poprzez wibrację etc., a czymś innym, gdy te same energie są wlewane do mentalnego, astralnego czy materialnego ciała samego siebie czy innych ludzi.

Moce różnego rodzaju, cechy, jakości i zdolności, używane w pierwiastku akashy, świecie mentalnym, astralnym lub materialnym, mogą funkcjonować bez kondensowania energii czy materii, tj. mogą one nieświadomie stać się ilościami. Jeśli tak się stanie, to ich zwiększona pojemność skłania się do bycia urzeczywistnioną, a tym samym dość automatycznie stosuje określoną ilość swojej analogicznej energii. Ta procedura zawsze ma miejsce kosztem witalności mentalnego, astralnego lub materialnego ciała; czasami nawet kosztem losu.

Większość systemów religijnych, a zazwyczaj również i tzw. systemów wtajemniczenia, odrzuca tę zasadę i zajmuje się głównie cechami, właściwościami czy zdolnościami, nie używając analogicznej substancji ilości - tj. substancji energii, substancji życia - tej cechy lub zdolności, która ma zostać zwiększona.

Ten fundamentalny błąd oczywiście wywołuje złe skutki uboczne - poważne dysharmonie, porażki, czy różne rozregulowania zdrowia, które mogą prowadzić nawet do stanów patologicznych. Zatem jeśli kabalista zwiększa jedną lub kilka zdolności w swoim ciele mentalnym, astralnym lub fizycznym, czy to poprzez kabałę, czy inny rodzaj magicznych operacji, jak rytuał, sugestia - wpływanie na podświadomość - bez ładowania tych zdolności konieczną energią - radiacją energii - to wcześniej czy później, doprowadzi to do porażek lub innych niepożądanych wpływów.

Dość często pojawiają się wtedy różne rodzaje zjawisk i doświadczeń ubocznych takich jak wizje, halucynacje, ekstazy itp. W wielu lożach wtajemniczenia, gdzie osiąga się jedynie zwiększenie pewnych cech, są one błędnie odczytywane za określony stopień dojrzałości i osobistego rozwoju. To, że jest to niewłaściwe podejście, będzie jasne dla prawdziwego kabalisty, który zna uniwersalne prawa, panuje nad nimi, bierze je pod rozwagę i jest w stanie prawidłowo ich używać. Każde praktyczne zastosowanie kabalistycznej magii formuł musi zostać przeprowadzone ilościowo, jak i jakościowo, aby zapobiec wszelkiej jednostronności.

Następujący przykład może pomóc zademonstrować różnicę pomiędzy jakością, a ilością. Silny, muskularny typ mężczyzny nie musi posiadać jakości odpowiadających jego sile (sile mięśni); i szczupły człowiek, który jest w stanie przyjąć dowolną asanę ciała największych joginów, niekoniecznie posiada ich cechy. Ten przykład wystarczy do zilustrowania, że zdolności nie należy mylić z energiami.

W poprzednich krokach, kabalista został nauczony, jak stosować analogie liter - formuły - jakościowo oraz ilościowo. Przygotowawcze ćwiczenia opisane w mojej pierwszej książce, Wtajemniczenie do Hermetyzmu, nauczyły go sztuki koncentracji, tj. kondensacji, poza samą sztuką ilościowego gromadzenia energii oraz, po ich opanowaniu, sztuki ich późniejszego jakościowego ułożenia.

Ta mała dygresja jest bardzo ważna, gdyż prawdziwy kabalista pracuje zarówno jakościowo, jak i ilościowo.

Wszystkie boskie imiona, wszystkie zapisane imiona aniołów, archaniołów, pryncypałów, geniuszy itp. posiadają ilościową energię i jakościową moc - osobiste jakości (wartości), zdolności, cechy etc. - o ile zostały one pozyskane w prawdziwie kabalistyczny sposób, tj. poprzez tradycję lub osobiste praktyczne doświadczenie. Zawsze należy mieć na uwadze te zasady przy kabalistycznym użyciu boskich imion, jeśli kabalista nie chce popełniać tych samych błędów, co inni, czyli wyobrażać sobie, że boskie imię - imię anioła geniusza etc. - jest spersonifikowaną duchową istotą wyposażoną w przypisane zdolności, sfery działania etc.

Tradycyjnie, wyobraża się, że spersonifikowana istota duchowa przedstawiana jest przez całą złożoność określonej formuły, tj. przez pewną liczbę liter. Jest to z pewnością poprawne z magicznego punktu widzenia, gdyż cała złożoność mocy i zdolności jest analogiczna do określonej formy, a zatem jest identyfikowana z personifikowaną istotą - inaczej nie dało by się przedstawiać istoty, gdyż coś, co nie ma kształtu, mocy ani zdolności, nie istnieje. Jednak kabalista wie również, że połączone litery przedstawiające istotę są równocześnie kabalistyczną formułą posiadającą analogiczne połączenie z mocą i jakością, odpowiednio opisującą daną spersonifikowaną istotę.

Praktyczny kabalista musi wziąć pod uwagę, że mag przywołujący istotę, przywołuje całą złożoność, tj. pełną formę przedstawiającą określone moce i zdolności, czyli ilości i jakości. Zatem mag przywołuje duchową istotę jej pełnym imieniem - przywołuje całą złożoność, jakościowo i ilościowo - która pojawia się potem zewnętrznie ze swoimi jakościami i ilościami. W mojej drugiej książce, Praktyka magicznej ewokacji wspominałem już, że istoty pojawiają się symbolicznie zgodnie ze swoimi jakościami. Dlatego zatem istnieją różne formy istot, gdyż są one analogiczne do różnych jakości.

Mag i kabalista, którzy znają uniwersalne prawa i ich analogie, mogą od razu określić analogie i symbolizm istoty po jej wyglądzie. Jest to również powodem, dla którego na przykład istota Wenus posiada analogie równoważne Wenus i nie jest w stanie przybrać symbolicznego wyglądu istoty Saturna.

Jeśli zatem kabalista chce pracować kabalistycznie z boskimi imionami, np. chce jakościowo i ilościowo przejąć ich analogiczne moce i cechy, to nie użyje od razu całego imienia, gdyż oznaczałoby to przywoływanie całego klucza, całej istoty. Użyje on imienia w jego pełnej złożoności, litera po literze.

Jeśli, na przykład, wybierze anielskie imię Gabriel, które jest w powszechnym użyciu, to nie przywoła go kabalistycznie na raz w całości, lecz podzieli je na litery.

Zależnie od klucza, z którym chce pracować, tj. klucza pojedynczego, podwójnego, trzykrotnego czy czterokrotnego, kabalista będzie postępował tak, jak opisałem to omawiając formuły elementów. Przeniesie część imienia, jedną albo dwie litery, do pierwiastka akashy, a resztę liter do królestwa mentalnego, astralnego i materialnego, co oznacza, że będzie w stanie przenieść jakościowo lub ilościowo, jedną, dwie lub trzy litery imienia na każdą płaszczyznę, zależnie od zamierzonego kabalistycznego użycia jakości lub ilości wybranego imienia.

Z tym kluczem, kabalista jest w stanie podzielić imię na litery i używać go kabalistycznie jakościowo, jak i ilościowo. Kiedy weźmie się to pod uwagę, widać, że sfera mocy każdej istoty dowolnej sfery jest analogiczna do jej imienia. Opis imienia istoty, jego przeniesienie do wybranej płaszczyzny - świata mentalnego, astralnego lub materialnego - i zastosowanie poszczególnych liter imienia istoty jest nazywane "prawdziwym kabalistycznym użyciem boskich imion".

Różnica pomiędzy magiem, a kabalistą jest taka, że mag pracuje z pełną złożonością energii i mocy istoty, tj. ilościowo i jakościowo, podczas gdy kabalista analizuje imię istoty i używa go poprzez różne klucze, ilościowo i jakościowo, w akashy, na płaszczyźnie mentalnej, astralnej i materialnej. Czyniąc to, uzyskuje dla siebie te same energie (ilościowo) i zdolności, cechy właściwości etc. (jakościowo), bez potrzeby kontaktowania się z całą złożonością istoty, tj. z jej formą.

Ta podstawowa zasada odróżnia magię od kabały. Mag przywołuje pożądaną istotę lub przenosi się do jej sfery lub nawiązuje z nią pasywny kontakt, aby wywołać określone moce czy skutki, podczas gdy kabalista używa imion istot jako słów kluczy i przy pomocy kabały poznaje, co może wywołać cała złożoność przywołanej istoty i w ten sposób tworzy te same skutki.

Pokazuje to, że magia jest faktycznie prostsza, lecz jest zależna od całej złożoności istoty. Z kolei kabalista jest w stanie samodzielnie wywołać wszystko, co może osiągnąć istota, jeśli kabalistycznie użyje jej imienia jako formuły.

Wtajemniczony musi być w stanie opanować oba te sposoby i zazwyczaj będzie odwoływał się do istoty tylko gdy nie będzie mógł samodzielnie zając się daną sprawą z braku czasu i tym samym powierzy zadanie istocie. Jeśli kabalista chce przejąć zdolności czy moce istoty, użyje jej imienia jako formuły.

Powstrzymam się od wymienienia tutaj istot dziesięciu sfer naszego wszechświata. Kabalista, który chce zapoznać się z energiami i mocami każdej duchowej istoty w sposób ilościowy i jakościowy, odnajdzie stosowne instrukcje w mojej drugiej książce, Praktyka magicznej ewokacji, w której podaję imiona pryncypałów, geniuszy etc., poszczególnych sfer razem z ich zakresem działania.

Jeśli zatem kabalista chce przejąć jakąkolwiek zdolność pryncypała, musi zastosować imię tego pryncypała w sposób kabalistyczny, tj. zgodnie z czterokrotnym kluczem - kluczem urzeczywistnienia - na płaszczyźnie mentalnej, astralnej lub materialnej.

Małym wyjątkiem, o którym nie wspomniałem w mojej drugiej książce, jest Szemhameforasz, 72 geniusze Merkurego, które posiadają określone połączenie z duchowym ciałem. Szemhameforasz zawiera również tajemnicę imienia Boga złożonego z 72 liter poprzez które - według hebrajskiej kabały - przedstawiony jest najwyższy wyraz Boskości.

Poprzez imiona 72 geniuszy sfery Merkurego wyrażane są ich jakości, lecz nie ilości (tj. nie ma tu substancji energetycznej, która wywołuje urzeczywistnienie na płaszczyźnie materialnej). Ilości 72 geniuszy znajdują wyraz poprzez czterobiegunowy klucz i są ukazane w imionach Bóstw składających się z czterech liter. Ilościowa forma czy kombinacja liter, zawsze wskazuje nadrzędne boskie imię odpowiedniego geniusza.

Wiele tekstów zajmujących się 72 geniuszami Szemhameforasz wskazuje na nadrzędne imię Boga (boskie imię) lecz jego prawdziwe znaczenie czy klucz nie jest ujawniane. Dlatego też podaję tutaj klucze ilościowe, tj. klucze substancji mocy, które są przedstawiane kolejno przez boskie imiona 72 geniuszy strefy Merkurego.

Pierwszy geniusz, Vehuiah, posiada imię klucza mocy JHWH. Zatem imię geniusza "Vehuiah" daje wyraz jakościowej formie, a klucz ilościowy, tj. klucz substancji mocy jest wyrażany przez klucz czterokrotny, Jod-He-Wa-He.

Poniżej wymieniam kolejno wszystkie 72 geniusze z ich imionami jako kluczami jakościowymi i z boskimi imionami jako kluczami ilościowymi - kluczami do substancji mocy.

W magicznej ewokacji, istota duchowa - geniusz, pryncypał etc. - przywoływana jest jako cała złożoność zgodnie z tym, co podałem w książce o magicznej ewokacji. Jednak w zastosowaniu kabalistycznym, ostatnie dwie litery imienia, tj. "el" albo "ah", są omijane. Poprzez te dwie litery, specyfikacja boskich jakości uzyskuje lepszy wyraz. Z kabalistycznego punktu widzenia, pierwszy geniusz nie powinien być nazywany Vehuiah, lecz tylko Vehui, następny nie Jeliel, tylko Jeli, kolejny Sita zamiast Sitael i tak dalej. Psalmy, które według wielu książek uchodzą za ewokację określonego geniusza, nie mają wartości kabalistycznej, lecz są podobnymi do mantr formułami inwokacji, modlitwy i medytacji.

Pozostałe duchowe istoty od "strefy oplatającej ziemię" aż do sfery Saturna, noszą swoje ilościowe i jakościowe charakterystyki w poszczególnych literach swoich imion. Dlatego nie opisywałem tego szczegółowo w książce Praktyka magicznej ewokacji i teraz ponownie powstrzymam się od opisania pozostałych sfer.

Litery imienia istoty muszą być przeniesione do pierwiastka akashy, świata mentalnego, astralnego lub materialnego, w zależności od życzenia, które kabalista wybrał do realizacji.

Objaśnienie trzeciej karty tarota to ujawnienie kluczy, a nie podanie określonej metody ich użycia. Kabalista, który praktycznie przeszedł przez moją drugą książkę, będzie mógł zastosować kabalistyczne klucze w różnorodny sposób. Jest on w stanie kabalistycznie analizować poszczególne litery wszystkich boskich imion, imion aniołów etc., i dowolnie stosować te formuły w odniesieniu do czterech kabalistycznych kluczy. Otrzymuje zatem wielkie pole działania i jego studium nie będzie miało końca.

W niniejszym, jedenastym kroku, ukazałem kabaliście, w jaki sposób może praktycznie stosować kosmiczny język w odniesieniu do boskich imion, imion aniołów, geniuszy, pryncypałów itp.