Krok VI Tetragram: Jod He Wa He Kabalistyczny klucz czterokrotny
Po odpowiednim ukończeniu wszystkich pięciu kroków niniejszego kursu, kabalista z pewnością zgodzi się, że ważne jest dobre opanowanie wspomnianych numerycznych analogii, jeśli chce poprzez liczby rozumieć nie tylko wszystkie idee, lecz również każdą rzecz, jaką zechce. Ze względu na połączenia analogii, prawowitość idei wyrażana jest liczbą. Z kabalistycznego punktu widzenia, liczby są prawami! Kabalista musi być w stanie dojść do liczb 1-10, tj. do odpowiedniej idei pierwotnej, poprzez kombinacje liczbowe, które w hebrajskiej kabale nazywane są gematrią. Poszczególne liczby 1-10 reprezentują wszystkie pierwotne idee w ich najczystszej i najwyższej formie. Liczby dwucyfrowe oznaczają to, co astralne. Trzy i więcej cyfr w liczbie odnosi się do świata materialnego z jego prawowitymi skutkami. Przy układaniu kabalistycznych słów mocy, formuł itp., wiedza ta jest niezmiernie ważna, gdyż słowa wyrażane przez liczby przedstawiają powiązane z nimi prawowitość i moce.
Kabalista nauczy się więcej o tej prawowitości, gdy będzie stosować określone litery i ich kombinacje dla określonych celów i dla wywołania określonych skutków.
Gdy tylko kabalista, po sumiennych studiach, nauczy się liczyć kabalistycznie od jednego do dziesięciu, by móc, w kabalistycznym znaczeniu, przypisać każdą rzecz, każdą ideę, każdą przyczynę i skutek do ich odpowiedniej podstawowej idei, to osiągnął wiele. Dopóki jednak kabalista nie zdobędzie tej zdolności, nie powinien iść dalej. Dzięki wytrwałym porównaniom i analogicznym wnioskom, nauczy się on redukować kombinacje liter do ich pierwotnych idei i rozumieć w pełni ich skutek i prawowitość. W tej pracy wielce pomocna będzie jego intuicja. Samą wiedzą i spekulacją, tj. poprzez sam intelekt, nie odniesie on żadnego sukcesu w pojmowaniu prawowitości liczb od jednego do dziesięciu ze wszystkimi ich analogiami.
W następnych akapitach spojrzymy na alfabet z kabalistycznego punktu widzenia. Kabalistyczne zastosowanie liter i ich analogii zależeć będzie od zrozumienia kabalistycznych kluczy, tj. omówionych wcześniej liczb od jednego do dziesięciu. Czytelnik i kabalista zrozumieją, że z przyczyn czysto technicznych nie jestem w stanie przedstawić wszystkich analogii wszystkich liter. Dopiero znając te analogie, kabalista będzie w stanie twórczo działać wszystkimi literami przy pomocy trójzmysłowej koncentracji.
Zastosowanie pierwszego klucza służy kabalistycznemu wymawianiu liter z pierwiastka akashy, by mogły być zrealizowane na płaszczyźnie mentalnej, astralnej lub materialnej. Kiedy kabalista przenosi swoją świadomość do pierwiastka akashy i, przy pomocy koncentracji trzech zmysłów, wymawia literę w połączeniu z życzeniem, że stworzona ma zostać ponadczasowa i ponadprzestrzenna przyczyna, to skutek analogiczny do tej litery zostanie wywołany w świecie mentalnym - w duchu czyli ciele mentalnym - gdzie nie istnieje ani czas ani przestrzeń.
Jeśli natomiast kabalista wymawia literę w pierwiastku akashy nadając jej określony kształt, wtedy przyczyna stworzona w analogii do tej litery przybierze ten kształt i analogiczny skutek zostanie wywołany na płaszczyźnie astralnej, tj. w astralnym ciele człowieka, gdyż płaszczyzna astralna i astralne ciało są zależne od przestrzeni, tj. od kształtu.
W przypadku, gdy skutki mają pojawić się nie tylko w świecie astralnym, lecz mają również wpływać, zgodnie z wolą kabalisty, na płaszczyznę materialną, to stworzone przyczyny wywołają w świecie astralnym określone sytuacje, które uwolnią materialne skutki. Kabalista dostrzeże dzięki temu fakt, że kształty i sytuacje są analogiczne do świata astralnego, a skutki na płaszczyźnie materialnej mogą być wywołane ze świata astralnego.
Teraz, jeśli kabalista w sposób kabalistyczny wymawia literę w pierwiastku akashy i tworzy tam przyczynę, którą określa przestrzenią i czasem, nadając jej doczesne i przestrzenne ograniczenie, wtedy taka przyczyna wywoła bezpośredni skutek na płaszczyźnie materialnej, przechodząc ponad światem mentalnym i astralnym. Zachodzi to w analogii do pierwiastka akashy, bez konieczności tworzenia w świecie astralnym określonych sytuacji dla ich materialnej realizacji.
Podsumowując, kabalista ma możliwość bezpośredniego wpływania jedną literą na płaszczyznę mentalną, astralną i fizyczną z najwyższego autorytetu, tj. z pierwiastka akashy, kabalistycznie wywierając swój wpływ. Ten wpływ jest zawsze dokonywany jedną literą. Z kabalistycznego punktu widzenia, takie litery są nazywane literami prostymi.
Wiele książek twierdzi, że pierwsze dziesięć liter odpowiada dziesięciu pierwotnym ideom Boga. Jednak kluczem nie jest dziesięć liter lecz użycie całego alfabetu. Chociaż w każdym przypadku, pierwiastek akashy stymulowany jest przez pojedynczą literę i jej realizacja wywoływana jest zgodnie z koncentracją odpowiedniego życzenia. Zatem relacja czasu i przestrzeni jest pierwszym kluczem (przy tworzeniu przyczyn poprzez jedną literę), z którym kabalista może twórczo działać na wszystkich trzech płaszczyznach małego i wielkiego świata, tj. w mikro- i makrokosmosie, jak również we wszystkich sferach planetarnych.
Dopiero, kiedy kabalista jest w stanie bezbłędnie pracować z tym pierwszym kluczem, może przejść do praktycznego zastosowania drugiego klucza. W swej pracy z drugim kluczem, kabalista nie będzie zaczynał od pierwiastka akashy, lecz od razu od świata mentalnego i najpierw będzie pracował kabalistycznie na płaszczyźnie mentalnej, potem na astralnej, a ostatecznie również i w świecie materialnym.
Drugi kabalistyczny klucz wymaga równoczesnego użycia dwóch liter, które wywołają pożądaną przyczynę i uwolnią jej skutek. W świecie mentalnym, przyczyna nie jest ładowana jakąkolwiek ideą czasu i przestrzeni. W świecie astralnym, przyczyna jest podobnie tworzona przez dwie litery, lecz w momencie kabalistycznej wymowy nadany jest literom również kształt, tj. forma ekspresji, aby wywołać skutek bezpośrednio w świecie astralnym czy w astralnym ciele. Jeśli jednak zamierzona jest realizacja w świecie materialnym, wtedy sytuacje konieczne dla takiej realizacji tworzone są bezpośrednio w świecie astralnym poprzez elementy, które potem uwalniają pożądany skutek na płaszczyźnie materialnej. Jeśli, podczas kabalistycznego stosowania dwóch liter analogicznych do zaplanowanych skutków, litery te zostaną przeniesione do ich przyczyn w świecie mentalnym, a równocześnie zostanie im nadana określona forma ekspresji i ograniczenie czasu, realizacja będzie miała miejsce w świecie mentalnym, a skutek ukaże się w świecie materialnym po bezpośrednim przejściu przez świat astralny - bez konieczności wywoływania koniecznej sytuacji w świecie astralnym. Logiczne jest, że w ten sposób można wywoływać bezpośrednie skutki kabalistyczne we wszystkich trzech królestwach: minerałów, roślin i zwierząt.
Jeśli kabalista doskonale opanuje drugi kabalistyczny klucz, może spróbować z trzecim kluczem, którego zastosowanie powoduje powstanie przyczyn w świecie astralnym, które będą miały swoje skutki w światach mentalnym, astralnym i materialnym. W tym kluczu, w sposób kabalistyczny stosowane są trzy litery. Należy pamiętać, że "sposób kabalistyczny" oznacza wymawianie liter przy pomocy trójzmysłowej koncentracji.
W pracy z trzema literami należy wykonywać tę samą procedurę, co w przypadku dwóch liter. Jeśli kabalista wymówi trzy litery w świecie astralnym bez żadnego wskazania czasu lub przestrzeni, przyczyna zostanie stworzona w świecie astralnym - nie będzie ona miała jednak żadnego wpływu na świat astralny ani materialny, lecz tylko bezpośrednio na płaszczyznę mentalną.
Jeśli podczas używania trzech liter, do kabalistycznej wymowy zostaną włączone ustalenia przestrzeni, to nie będzie skutku w świecie mentalnym, a przyczyna i skutek będą rozwijać się jedynie w sferze astralnej lub w ciele astralnym. Jeśli trzy litery są przeniesione do świata astralnego, biorąc pod uwagę, że przestrzenne relacje i analogiczne skutki tworzonych przyczyn będą nie tylko astralnej, lecz również materialnej natury, to ich realizacja w świecie materialnym zostanie wywołana poprzez elementy i ich fluidy.
Jeśli trzy litery są kabalistycznie przeniesione do świata astralnego i wzięte są pod uwagę ustalenia czasu i przestrzeni, wtedy wpływ ze świata astralnego będzie wywarty bezpośrednio na płaszczyźnie fizycznej, bez konieczności tworzenia sytuacji koniecznych dla jego realizacji.
Podsumowując trzeci kabalistyczny klucz w kilku słowach: używanie tego klucza to kabalistyczna praca z trzema literami, tj. ze skutkami w świecie mentalnym bez relacji czasu i przestrzeni, ze skutkami w świecie astralnym z relacjami przestrzennymi czy sytuacjami, i ostatecznie, ze skutkami w świecie materialnym z równoczesnymi relacjami czasu i przestrzeni.
Zanim kabalista nie opanuje perfekcyjnie trzeciego klucza, nie będzie w stanie używać czwartego, ostatniego klucza kabalistycznego.
Ostatni, tak zwany czterokrotny klucz jest pracą z czterema literami, dzięki którym staje się możliwe wywoływanie bezpośrednich skutków ze świata materialnego. Również w tym przypadku należy stosować tę samą procedurę co przy wcześniejszych kluczach albo wpływając na świat mentalny ze świata materialnego, pracując bez koncepcji przestrzeni i czasu, albo wywołując skutki na płaszczyźnie astralnej, używając koncepcji sytuacji / czasu, albo bezpośrednio wpływając na świat materialny, równocześnie używając koncepcji czasu i przestrzeni.
Opisałem zatem z kabalistycznego punktu widzenia praktyczne zastosowanie czterokrotnego klucza, tajemnicę Tetragramu, tak zwanego Jod-He-Wa-He. Imię Boga wyrażane przez cztery litery jest tu wyjaśnione w sposób praktyczny. Kabalista, który szczerze pracował do tego miejsca, jest w stanie pracować twórczo poprzez użycie poczwórnego klucza (tj. klucza Tetragramu) we wszystkich sferach, płaszczyznach, w mikrokosmosie i makrokosmosie. Z kabalistycznego punktu widzenia, osiągnął on tę samą moc, którą zastosował Twórca w Swym akcie tworzenia, tj. kreując świat we wszystkich trzech królestwach.
Po osiągnięciu tego etapu rozwoju, kabalista jest zazwyczaj wybrany na służbę Boskiej Opatrzności, by wypełnić określoną misję. Najlepsza służba cechuje się najwyższym poświęceniem się Boskiej Opatrzności i najbardziej uniżonym Jej oddaniem, jakie człowiek jest w stanie wyrazić. Kto osiągnął ten stan dojrzałości, nigdy nie nadużyje swojej mocy i swych zdolności tworzenia.
Ten czterokrotny klucz jest zaginionym słowem, kluczem do utraconego imienia Boga. To jest prawdziwa i poprawna wymowa boskiego imienia i, jak słusznie twierdzą kabaliści, ten klucz jest tajemnicą tworzenia, jest Objawiającym się Bogiem.
Istnieje jeszcze sześć kolejnych kluczy, które jednak nie są możliwe do wymówienia na ziemi czy na naszej "strefie oplatającej ziemię", lecz służą jedynie kabale sferycznej. Boska Opatrzność nie pozwoliła mi podać jakichkolwiek szczegółów dotyczących tych kluczy. Jednak kabalista, który opanuje czterokrotny klucz, klucz Tetragramu, prawdziwego Jod-He-Wa-He, jest w stanie je stosować i Boska Opatrzność ujawni mu te klucze, szczególnie w przypadku, gdy ma on wyznaczone misje do wypełnienia w sferach leżących poza "strefą oplatającą ziemię".
Dla podsumowania, wspomnę jeszcze raz, że pojedynczy klucz jest najprostszym. Będziesz go w stanie przyswoić najłatwiej ze wszystkich. Podczas jego stosowania, kabalista musi tylko wypowiedzieć literę kabalistycznie w swym duchu, tj. świadomością swojego ducha. W przypadku klucza podwójnego lub potrójnego, litery należy wymawiać świadomością ducha i ciała astralnego. Kiedy używany jest klucz czterokrotny, litery należy wymawiać kabalistycznie świadomością, tj. koncentracją ciała duchowego, astralnego i materialnego. Kabalista musi być zatem zawsze świadomy tych trzech form istnienia w swoim ciele.
W niniejszym kroku oddałem do rąk kabalisty największy sekret, tj. praktyczne zastosowanie czterokrotnego klucza, klucza realizacji poprzez słowo. Sekret ten był strzeżony przez tysiące lat. Za zgodą Boskiej Opatrzności, tajemnica o tym, jak Bóg stworzył ziemię, w jaki sposób pracuje On twórczo, może zostać powierzona dojrzałemu człowiekowi. Ten, kto zajmuje się tą książką nie tylko teoretycznie, pojmie głębię jej mocy.
