Krok II
Inkantacja kabalistyczna

 

W kroku I kabalistycznego mistycyzmu, uczeń posiadł umiejętność wymawiania każdej litery poprzez odpowiednią wibrację koloru, indukcyjnie i dedukcyjnie, w swoim własnym ciele, mikrokosmosie, jak również we wszechświecie, makrokosmosie. Teraz jest również w stanie nadawać każdej literze dowolny kształt i w ten sam sposób wymawiać ją w języku kolorów, tj. ładować każdy obiekt odpowiednią wibracją litery. Już w tym miejscu jest on w stanie zobaczyć - może jeszcze niezbyt wyraźnie - zakres wpływu na ciało, duszę i ducha, gdyż nauczył się wymawiać każdą literę jednobiegunowo.

Ten sposób używania słów - by stawały się magicznie i dynamicznie skuteczne - może być przekazany uczniowi jedynie przez prawdziwego wtajemniczonego. Uczeń zda sobie teraz sprawę, że wszystko czego się do tej pory nauczył, było absolutnie konieczne: 1) do opanowania użycia kosmicznego języka oraz 2) do późniejszego uzyskania zdolności mówienia czterobiegunowego.

Po skończeniu kroku II niniejszych instrukcji, uczeń zrobi dalszy krok w przód, gdyż nauczy się jak używać drugiego aspektu swojej osobowości, zdolności intelektualnych, tj. pierwiastka powietrza. Przy uczeniu się kosmicznego języka i używaniu liter w połączeniu z dźwiękami, litery stają się żywe poprzez dźwięk i następnym zadaniem ucznia będzie używanie, tj. wymawianie każdej litery poprzez dźwięk do niej analogiczny.

Praktyka jest taka sama jak w przypadku ćwiczeń wizualnych, tj. ćwiczeń z kolorową wibracją światła, tylko że litery nie mają swoich własnych dźwięków, lecz jeden dźwięk jest powtarzany przy kilku literach. Jedynie w połączeniu z kolorową wibracją światła, każda litera uzyskuje swoją szczególność. W poniższych ćwiczeniach z literami i dźwiękami, wibrację koloru należy zharmonizować z wibracją dźwięku, by móc wyrazić literę. Ćwiczenia z wibracjami dźwięków, w połączeniu z kolorową wibracją światła, również mają być przeprowadzane indukcyjnie i dedukcyjnie w mikro- i w makrokosmosie.

Uczeń zaczyna ćwiczyć od całego ciała, a potem koncentruje praktykę na poszczególnych organach ciała, postępując w ten sam sposób, jak przy samej kolorowej wibracji światła związanej z literą.

W swym ciele, które postrzega jako pustą przestrzeń, wyobraża sobie kolor jasnoniebieski równocześnie powtarzając w umyśle kilka razy literę "A" o dźwięku G (G-Dur). Od ucznia zależy, czy będzie pracował ze wszystkimi literami w ich porządku alfabetycznym, indukcyjnie i dedukcyjnie w całym ciele, czy wybierze drugą możliwość, tj. pracę kabalistyczną z każdą literą, najpierw w całym ciele, potem w odpowiednim obszarze elementowym, a ostatecznie w odpowiednim organie ciała. Celem wszystkich ćwiczeń kroku II jest połączenie aspektu intelektualnego, tj. pierwiastka powietrza, z pierwiastkiem koloru i odpowiednią wibracją dźwięku.

Lista poniżej wskazuje uczniowi dźwięki liter, z którymi ma pracować.

Litera	Dźwięk
A	G
Ä	C
B	A
C	D
D	C
E	D
F	Fis
G	F
H	A
Ch	Dis
I	G
J	Gis
K	B
L	F
M	D
N	A
O	C
Ö	Dis
P	B
R	C
S	Gis
Sz	C
T	F
U	B
W	G
Y/Ü	Cis
Z	G

 

Podczas ćwiczenia kombinacji z dźwiękami, uczeń nie musi być muzycznie uzdolniony. Wystarczy, by posiadał jakiś muzyczny instrument albo kamerton, by móc poznać główne dźwięki. Uczeń może też nucić całą skalę dźwięków, by odnaleźć odpowiedni dźwięk dla danej litery. Odtwarzanie dźwięków nie musi być idealne, gdyż nie każdy jest muzycznie uzdolniony. Głównym powodem stosowania dźwięków jest przywoływanie litery w odpowiedniej wibracji światła i wibracji dźwięku.

Później będzie dla ucznia jasne, że dźwięk tworzy określony skutek w świecie mentalnym, gdy każda litera wymawiana jest w jego umyśle. Co więcej, wibracja dźwięku i wibracja koloru, gdy stosuje się je razem i wymawia literę szeptem, wpływa na zmysły astralne tj. na ciało astralne, a gdy wymawia się ją na głos, wpływa na świat materialny, tj. ciało fizyczne. Ta wiedza będzie wielką korzyścią dla ucznia, gdy później będzie chciał on wywoływać określone skutki w mentalnym, astralnym lub materialnym świecie. [Wymowa mentalna = płaszczyzna mentalna; wymowa szeptem = płaszczyzna astralna; wymowa na głos = płaszczyzna fizyczna].

Po sumiennym przejściu przez cały alfabet we wszystkich fazach i tym samym po całkowitym opanowaniu każdej litery 1) w ciele, 2) w obszarach elementów i 3) w każdym organie ciała, i będąc w stanie powtarzać te zadania w dowolnym czasie bez żadnego wysiłku, uczeń może uznać ćwiczenia Kroku II za ukończone. Nie zalecane jest wykonywanie tych ćwiczeń w pośpiechu, gdyż sumienność jest tutaj bardzo ważna, a im większa jest wytrwałość ucznia w jego własnej pracy, tym większy sukces ukoronuje jego pracowitość.

Wykonując wskazane tu ćwiczenia, uczeń kabały nie tylko nauczy się używać mocy, lecz zgodnie z analogicznymi prawami sprawi, że jego duch, dusza i ciało staną się odporne i elastyczne, oszczędzając mu różnych wpływów, co jest absolutnie konieczne przy pracy z kabałą tj. magią słów. Każdy uczeń, który kabalistycznie przygotował swoje ciało, duszę i ducha, nigdy nie będzie poddany wpływom jakichkolwiek istot i będzie w stanie skontaktować się z istotami, pozytywnymi czy negatywnymi, bez okręgu i bez żadnych środków ochrony. Również przy stosowaniu pewnych formuł uwalniających określone moce do wszechświata, kabalista zawsze będzie chroniony od wszelkiego niezdrowego wpływu, o ile jego dusza i duch zostały odpowiednio przygotowane.

Uczeń nie powinien zatem iść dalej, dopóki sumiennie nie wykona tych ćwiczeń. Co więcej, musi on rozróżniać język intelektu od języka kosmicznego i podczas wykonywania tych ćwiczeń zawsze powinien pamiętać, że pracuje kabalistycznie. Gdy jest tego świadomy, dźwięki, kolory i pozostałe analogie nigdy nie wejdą do jego świadomości, gdy używa normalnej mowy. Zatem kabalista nie może nigdy mylić swojego normalnego języka z kabalistycznym, ani też ich łączyć.