Tajemnica słowa, czyli - mówiąc poprawniej - tajemnica wiedzy o słowie i prawdziwe jej używanie, wymaga najwyższej formy wtajemniczenia, jaka istnieje. Ten, kto nosił miano "mistrza słowa", zawsze był najwyższym wtajemniczonym, najwyższym kapłanem, prawdziwym reprezentantem Boga. Każdy system religijny, każde wtajemniczenie, uważa wiedzę o słowie za wiedzę najwyższą. Nawet w odniesieniu do Jezusa odkrywamy, że jego ulubiony uczeń Jan zajmował się słowem, a zatem kabałą. Jest ona wyłożona w jego ewangelii, gdzie, jak już wspominałem, można dosłownie przeczytać "Na początku było Słowo, a słowo było u Boga" etc. Żaden inny uczeń Chrystusa nie znał tak głęboko tajemnicy słowa, jak Św. Jan. Będąc "mistrzem słowa", był on w stanie dokonywać największych cudów i, jak mówi sama ewangelia, był to jedyny uczeń, który zmarł naturalną śmiercią. Jedynie on sam mógł na to wpłynąć, gdyż był kabalistą, doskonałym mistrzem słowa. Wszyscy inni uczniowie zginęli jako męczennicy. Tradycja mówi nam, że wielu innych wtajemniczonych również było mistrzami słowa, na tysiące lat przed Św. Janem.
Każde słowo składa się z liter, a każda litera - z ezoterycznego punktu widzenia - wyraża ideę, a zatem pewien rodzaj mocy, jakości etc., którą można wyrazić nie tylko przez samą literę, lecz również przez liczbę analogiczną z uniwersalnym prawem. Zatem prawowitość jest wyrażana przez liczby, a idee powstają poprzez litery. Znaczenie każdej litery jest analogiczne z trzema znanymi nam światami. Skoro kabalista jest w stanie wyrazić sens idei poprzez litery i skoro bardzo dobrze zna każdą liczbę oznaczającą daną ideę, to litery mają dla niego inne znaczenie niż w języku intelektualnym. Zatem według uniwersalnych praw, litera uzyskuje znaczenie kabalistyczne. Ta znajomość uniwersalnych praw umożliwia kabaliście wyrażanie kilku biegów myśli poprzez litery, a tym samym poprzez liczby z nimi analogiczne. Słowo, które odnosi się do absolutnych praw i które - poprzez odpowiednie litery i liczby - jest ułożone w analogii do nich, jest słowem kabalistycznym, tj. słowem wyrażonym w uniwersalnym czyli kosmicznym języku. Aby móc formować kabalistyczne słowa, trzeba dokładnie znać pełną analogię liter i liczb.
W praktycznej części książki, kabalista nauczy się dokładnego używania każdego słowa złożonego według uniwersalnych praw w odniesieniu do mentalnego, astralnego i fizycznego świata oraz w odniesieniu do elementów. Nauczy się wyrażania słów i zdań, nie tylko intelektualnie, tj. poprzez swój intelekt, lecz poprzez całą swoją osobowość. Jedynie słowo wyrażone w taki sposób będzie miało skutek twórczy. Właściwa wymowa liter w duchu, duszy i w ciele jest podstawą praktycznego kabalistycznego mistycyzmu.
Aby stać się twórczo skutecznym, kabalista musi nauczyć się mówić jak dziecko, które na początku jedynie mamrocze, a potem uczy się wymawiać pojedyncze litery i słowa. Litery posiadają odpowiadające im znaczenie w mentalnym, astralnym i materialnym świecie i, podobnie, na różnych płaszczyznach i hierarchiach, a kabalista musi nauczyć się ich i ostatecznie zapanować nad nimi.
Z tych słów widać, że teoretyk, który jest w stanie myśleć jedynie intelektualnie i który rozumie litery, słowa i zdania jedynie swoim intelektem, nigdy nie będzie w stanie stać się prawdziwym kabalistą. Zgodnie ze swoją dojrzałością, będzie w stanie rozumieć kabałę jedynie z intelektualnego, tj. filozoficznego punktu widzenia. Natomiast praktykujący kabalista będzie w stanie rozumieć i używać sensu każdej litery, jej idei i prawowitości (liczby).
Studiowanie kabały zaczyna się od ezoteryki liter. Podczas tworzenia idei ze swojej własnej Jaźni i dostosowywania ich do uniwersalnych praw, Bóg ukształtował litery, a z literami liczby, które dokładnie i analogicznie łączą się ze sobą i przedstawiają cały wszechświat od najwyższego do najniższego. Założenie Hermesa Trismegistusa "jako na górze, tako na dole", z kabalistycznego punktu widzenia jest całkiem racjonalne. Litery, jakich z wnętrza swojej własnej Jaźni Bóg użył do tworzenia odpowiadających mu idei, wyjaśnione są w Księdze Formowania, Sefer Jecirah.
W momencie tworzenia, przed wszystkimi rzeczami, powstało dziesięć pierwotnych idei, które w kabale są odzwierciedlane przez tak zwane sefiry. Na przykład liczba dziesięć, jest odzwierciedleniem boga w najwyższej formie i w najniższej emanacji. Znając prawa analogii, kabalista będzie rozumiał, co miałem na myśli podkreślając, że w naszej relacji do dziesięciu pierwotnych idei, człowiek posiada dziesięć palców u rąk i stóp. Już w tym miejscu kabalista domyśli się określonej relacji, czy analogicznego połączenia, pomiędzy boskimi pierwotnymi ideami, a Sefer Jecirah. Fakt, że każda matematyczna liczba na ziemi może zostać zredukowana do sumy cyfr od 1 do 9, ma również swoją kabalistyczną konsekwencję. Na przykład, w hebrajskiej kabale kombinacje numeryczne znane są jako gematria. Ja jednak opiszę jedynie podstawy konieczne dla praktycznego stosowania kabalistycznego mistycyzmu, tj. do używania kabalistycznego słowa. Jeśli ktoś chce poznać określone numeryczne kombinacje odnoszące się do wersów w hebrajskiej literaturze, może odwołać się do odpowiedniej literatury na ten temat.
