Złota Księga Mądrości (fragment)

 

Spis treści

I Hermetyczne spojrzenie na religię
II Magia i mistycyzm
III Tajemnice hermetycznej anatomii
IV Koncentracja
V Medytacja
VI Zdolności magiczne i mistyczne
VII Niebezpieczeństwa niezrównoważonego rozwoju
VIII Droga hermetyczna
IX Uniwersalne Prawa - Harmonia
X Klucz do najwyższej Mądrości

Wprowadzenie

Czwarta karta Księgi Mądrości to czwarta karta Tarota, która ukazuje mędrca lub czasem cesarza. Opis czwartej karty Tarota jest bardzo pomocny magom, magom sferycznym i kabalistom, gdyż pozwala im głębiej przeniknąć tajemnice mądrości, a tym samym pozwala im rozwiązać największe problemy. Jest to prawdą nie tylko z punktu widzenia wiedzy, lecz, co dużo ważniejsze, również z punktu widzenia poznania, a zatem z punktu widzenia mądrości.

Wtajemniczony musi zawsze być w stanie odpowiedzieć na każde pytanie, jakie zostanie mu zadane. Jeśli właściwie podąża swoją ścieżką, musi być w stanie natychmiast rozwiązywać każdy napotkany problem zgodnie z uniwersalnymi prawami. Teoretyk również wyniesie z tej książki wiele dla wzbogacenia swojej wiedzy teoretycznej, gdyż będzie w stanie odpowiedzieć sobie na wiele pytań dotyczących tych uniwersalnych praw.

Oczywiście niemożliwe jest ujęcie i wytłumaczenie pełni mądrości w jednej książce. Jednak w tej pracy zawarta jest część uniwersalnej mądrości. Przede wszystkim tematy moich trzech poprzednich książek[1] zostaną rozjaśnione z wielu stron. Książka ta pomoże każdemu, kto poważnie studiuje i praktykuje jej treści, by zaznajomić się bardziej z uniwersalnymi prawami i ich skutkami - rozszerzy świadomość i zwiększy swą wiedzę. Im bardziej identyfikuje się on z całym tematem, tym bardziej będzie zafascynowany wielkością i mocą tych praw. Będzie on wypełniony bezgranicznym podziwem i będzie patrzył na Boską Opatrzność z uniżeniem.

W sekretnych szkołach proroków i kapłanów wszystkich wieków, czwarta karta Tarota, Księgi Mądrości służyła jako fundamentalny przedmiot, który przygotowywał wtajemniczonych do ich wysokich pozycji jako instruktorów, inicjatorów i nauczycieli (guru). Ta książka jest zatem dziełem wtajemniczenia, odkrywając najgłębsze tajemnice. Neofici uważali Złotą Księgę Mądrości za egzamin ze swoich duchowych ścieżek. Zatem ta czwarta naukowa praca, słusznie może być uważana za podstawę hermetycznej ezoteryki.

Jak dotąd, wysokie tajemnice symbolizowane przez czwartą kartę Tarota przekazywane były jedynie w języku symboli i, co za tym idzie, pozostawały zazwyczaj mroczne dla intelektu. Czytelnik bez wątpienia doceni fakt, że z pozwoleniem Boskiej Opatrzności, uczyniłem wysiłek, by na język intelektu przetłumaczyć czwartą księgę, by uczynić ją pojmowalną nie tylko dla wtajemniczonego, lecz również dla nie wtajemniczonego, tj. dla filozofa i teoretyka.

Każdy, kto w pełni opanuje tę Księgę Mądrości, będzie miał głęboką wiedzę o podstawach filozofii hermetycznej i z punktu widzenia uniwersalnych praw może być uważany za hermetycznego filozofa. Również hermetyczne bractwa i obrządki, które uczą prawdziwej wiedzy hermetycznej, zaliczą taką osobę do filozoficznych praktyków.

Jeśli ta czwarta praca zostanie przyjęta z takim samym entuzjazmem, z jakim powitano moje trzy poprzednie książki, to opis czwartej karty Tarota, która symbolicznie reprezentuje Księgę Mądrości, również spełni swoje zadanie.

Niech więc również ta książka będzie dla zainteresowanego czytelnika niewyczerpalnym, wiecznie tryskającym źródłem wiedzy i mądrości. Niech błogosławieństwo Boskiej Opatrzności towarzyszy wam wszystkim daleko na waszej ścieżce do doskonałości.

Autor

Rozdział I
Hermetyczne spojrzenie na religię

Istnieją dwie podstawowe filozofie religii: względna i absolutna, uniwersalna. Od zarania ludzkości do dnia dzisiejszego, wszystkie te religie, które należą do względnej filozofii religii, przeszły przez swoje początkowe stadia, osiągnęły swoje szczyty i na przestrzeni wieków, zakończyły się. Każda relatywna religia ma swojego założyciela. Powstrzymam się od przytaczania systemów względnej religii; każdy kto studiował filozofię religijną, będzie zaznajomiony z wieloma systemami religii względnej. Wszystkie są przedmiotem tego samego prawa nietrwałości, niezależnie od tego, czy trwały przez setki, czy tysiące lat. Długość czasu, przez jaki może istnieć religia zawsze zależy od jej założycieli i nauczycieli. Im więcej uniwersalnych praw zawiera religia, im więcej uniwersalnej prawdy reprezentuje i naucza, tym dłużej trwa.

Jej egzystencja będzie tym krótsza, im bardziej jednostronne, fanatyczne, dyktatorskie i autorytarne są jej doktryny. Jednak każdy religijny system miał do tej pory swoje dobre cele i swoją specjalną misję. Każdy zawsze zawierał określone częściowe aspekty, nawet jeśli ukryte, pewnej ilości uniwersalnej prawdy i prawowitości, czy to symbolicznie, czy w postaci abstrakcyjnej idei.

Prawdziwy adept w każdej względnej religii, niezależnie od historycznej epoki, w której ona istniała, będzie widział fragmenty pewnych podstawowych idei mających swoje źródło w religii uniwersalnej i które ukazują uniwersalne prawo. Adept docenia zatem na równi każdą religię, nie zwracając żadnej uwagi na to, czy jest to religia przeszłości, czy wciąż istnieje dzisiaj, czy też będzie istniała w przyszłości, gdyż wie, że każdy religijny system ma wyznawców, których dojrzałość odpowiada dojrzałości religii.

Z hermetycznego punktu widzenia, nawet materializm jest rodzajem systemu religijnego, którego reprezentanci mogą wierzyć w Boga, lecz w nic nadprzyrodzonego, a którzy odwołują się tylko do tego, do czego są w stanie się przekonać - innymi słowy, dla nich zwycięża materia. Skoro wtajemniczony wie, że materia jest symboliczną reprezentacją boskiego przejawu odzwierciedlonego w prawach natury, nie będzie osądzał nikogo, kto wierzy jedynie w materię. Im człowiek jest bardziej dojrzały, z biegiem swoich wcieleń i ewolucji, tym bliżej będzie uniwersalnych praw i tym głębiej będzie w stanie je spenetrować, aż ostatecznie żadna względna koncepcja religijna nie będzie go satysfakcjonować. Taka osoba dojrzała do religii uniwersalnej i jest w stanie zajmować się uniwersalnymi prawami mikro- i makrokosmosu.

Oznacza to, że każda religia, która nie reprezentuje całkowicie uniwersalnych praw, jest względna i przejściowa. Uniwersalne prawa są niezmienne od początku świata i będą trwać do końca.

Dojrzały hermetyk może oficjalnie należeć do każdej religii, zależnie od tego, co chce robić i co uważa lepsze w swoich kontaktach z ludźmi; być może by nie zwracać na siebie uwagi niedojrzałych osób. Jednak w głębi swojego ducha i całego jestestwa, będzie on wyznawał religię uniwersalną, poprzez którą należy rozumieć uniwersalną prawowitość. Wtajemniczony nie wierzy w coś, dopóki nie przekona się o tego poprawności; nie wierzy też w żadne upersonifikowane bóstwo ani w żaden rodzaj bożka. Czci on prawo uniwersalne i harmonię we wszystkich formach istnienia.

Te kilka słów powinno wystarczyć by ukazać różnice pomiędzy względną, a absolutną filozofią religii.

Rozdział II
Magia i mistycyzm

Na przestrzeni wieków, w sekretnych szkołach kapłanów magia i mistycyzm były nauczane równolegle i z równym naciskiem, gdyż te dwa podstawowe filozoficzne poglądy zawsze były niezwykle ważne w nauce hermetycznej i będzie tak nadal w przyszłości. Magia była kiedyś integralną częścią wszystkich tych nauk, które rozwinęły się z biegiem czasu na płaszczyźnie fizycznej i wszystkiego, co dotyczyło tej płaszczyzny. Zatem cała wiedza techniczna, niezależnie od tego, której dziedziny nauki dotyczyła, przekazywana była od mistrza do ucznia, z rozwagą kapłańskiej kasty. Wszystkie nauki, wśród nich matematyka, chemia, fizyka i astronomia, były włączone w dziedzinę magii.

Z drugiej strony, wszystko co pozbawione substancji, tak jak religia, filozofia, pojmowanie Boga, moralność, cnoty, zdolności i wartości wszelkiego rodzaju wpadały w zakres mistycyzmu. Zatem z hermetycznego punktu widzenia, magii nie można oddzielić od mistycyzmu, gdyż tam, gdzie nie ma prawej, substancjalnej podstawy materialnej, nie może być również żadnych zdolności, cnót ani poglądów moralnych.

Z czasem i rozwojem ludzkości, nauki materialne wyizolowały się w swoim własnym postępie. Z konieczności stały się one niezależne, gdyż wyższe nieodłączne prawa energii, materii i substancji - których nie dało się postrzegać gęstymi fizycznymi zmysłami i do których wymagana była określona dojrzałość - oddzieliły się.

W konsekwencji, rozwinęły się dwie dziedziny wiedzy. Wiedza fizyczna, którą można nabyć poprzez trening intelektualny oraz wiedza metafizyczna, która zajmuje się subtelniejszymi mocami i substancjami, lecz której nie można zrozumieć samym intelektem. Był to główny powód, dla którego wiedza metafizyczna zeszła w tło i ostatecznie stała się dziedziną jedynie prawdziwych adeptów. Jednak hermetyk, który jest w stanie zgłębiać metafizyczne prawa, musi według tych samych praw, rozumieć logiczne połączenia pomiędzy wszystkimi istniejącymi gałęziami wiedzy.

Aby zapobiec dezorientacji, w swoich dalszych wyjaśnieniach nie będę używał terminu "metafizyka", lecz pozostanę przy określeniu "magia", jak czynili to hermetycy w dawnych czasach. Z hermetycznego punktu widzenia, magia jest po prostu wyższą metafizyką, która zajmuje się mocami, sprawami i substancjami subtelniejszej natury, lecz która ma analogiczne połączenia z ogólnymi naukami dnia dzisiejszego, niezależnie od gałęzi nauki, do której należą. Zatem ilekroć wtajemniczony mówi o magii, odnosi się on do mocy, subtelnych materii i substancji, ich praw, ich skutków w mikro- i makrokosmosie - czyli w każdym człowieku, w przyrodzie i w całym wszechświecie oraz we wszystkich stanach skupienia ciała fizycznego, astralnego i mentalnego.

Prawdziwa magia jest zatem wysoką wiedzą o subtelnych mocach, jakie nie zostały jeszcze uznane przez dzisiejszą naukę, gdyż naukowe metody badań nie wystarczają na rozumienie i używanie tych mocy, nawet jeśli prawa magii są analogiczne do oficjalnych nauk świata.

Logiczne refleksje i wnioski dotyczące nauki magii i jej skuteczności nie tylko sprawiają, że prawdziwy hermetyk rozpoznaje te subtelne materialne moce; umożliwiają mu one również sprowadzenie tych mocy do harmonii z wszystkimi oficjalnymi naukami naszej planety. Przy pomocy różnych kluczy, duchowy naukowiec jest nawet w stanie sprowadzić swoją wiedzę do wszystkich gałęzi nauki i rozszerzyć je. Znajomość prawdziwej magii oferuje umysłowi wynalazcy bardzo wiele możliwości dla technicznego i materialnego rozwoju. Oczywiście dojrzałość człowieka ma tutaj wielkie znaczenie w zakresie tego, czy będzie on w stanie przenieść uniwersalne prawa mocy do materialnego świata.

Na następnych stronach tej książki, zajmę się różnymi analogiami i skutkami subtelnych materialnych mocy, które manifestują się w trzech różnych strefach. Innymi słowy, opiszę praktyczne zastosowanie magicznych praw i do każdego czytelnika będzie należało wykorzystanie tej wiedzy i mądrości dla jego własnych celów.

Pokazuje to wyraźnie, że magia jest czystą metafizyką, którą można analizować w dokładnie ten sam sposób, jak każdą dziedzinę wiedzy zajmującą się materią, a którą można sprowadzić do harmonii z nauką przyrodniczą. Oznacza to, że metafizyka jest rozszerzeniem normalnej fizycznej wiedzy o naukach przyrodniczych.

Nie istnieje magia bez mistycyzmu, tj. substancja bez wpływów, skutków i manifestacji, gdyż te dwie podstawowe koncepcje są od siebie zależne. Magii nie da się oddzielić od mistycyzmu i obiema tymi rzeczami należy się zajmować w tym samym czasie i w ten sam sposób. Podczas swojej nauki, hermetyk musi zawsze postępować w sposób magiczny i mistyczny. Musi zawsze mieć na uwadze zarówno ilość, jak i jakość, i musi być w stanie rozróżniać wyraźnie pomiędzy ilością (na przykład moc w materii i substancjach) i jakością (na przykład cechy, skutki, wpływy i tym podobne). Nie może nigdy pomylić tych dwóch koncepcji, jeśli nie chce tworzyć chaosu.

Pamiętaj! Magia jest ilością, a mistycyzm jest jakością! Kiedy w następnych rozdziałach będę mówił o ilościach, będę miał zawsze na myśli magię. Kiedy będę mówił o wpływach, cechach, zdolnościach, zaletach i tak dalej, będę odnosił się do mistycyzmu. Było to uniwersalnym prawem od początku świata i pozostanie uniwersalnym prawem do jego końca!

Rozdział III
Tajemnice hermetycznej anatomii

W tym rozdziale przeniosę uwagę czytelnika od ogólnego wyzwania magii i mistycyzmu na okultystyczną anatomię człowieka i poprowadzę go do wyczerpującej refleksji nad tym tematem z magiczno-mistycznego punktu widzenia, co w zakresie wtajemniczenia osoby, jest najważniejszym punktem widzenia. Można by napisać wiele rozległych tomów na temat magii i mistycyzmu w odniesieniu do natury w królestwie minerałów, roślin i zwierząt.

Czwarta karta Tarota symbolizuje mądrość człowieka, a zatem ważne jest, by dogłębnie poznać, z magiczno-mistycznego punktu widzenia, naturę człowieka, swoją własną naturę, wszystko co się wykonuje i wszystkie funkcje własnych działań. "Poznaj siebie!" jest ważnym hermetycznym aksjomatem, który pobudza nas do magicznego i mistycznego penetrowania głębokich aspektów rodzaju ludzkiego. Każdy szczegół własnego charakteru rozwinie się wtedy automatycznie przez wiedzę o funkcjach i zasadach, jakie teraz opiszę.

Ciało mentalne czyli duchowe

W swojej pierwszej książce, Wtajemniczenie do Hermetyzmu, mogłem podać jedynie ogólny zarys ciała mentalnego, gdyż pierwsza karta Tarota nie pozwalała na więcej. W tej książce zamierzam rozszerzyć wiedzę ucznia, zarówno z magicznego, jak i mistycznego punktu widzenia, w zakresie funkcji mentalnego czyli duchowego ciała.

Ciało mentalne składa się z najsubtelniejszej substancji, nazywanej również materią mentalną. Ta mentalna materia połączona jest z elementem ziemi, z podstawowym materialnym ciałem poprzez spajającą moc tego elementu. Ciało mentalne jest nieśmiertelne i nie jest przedmiotem ani czasu ani przestrzeni. Jego podstawowe cechy pozwalają mu dopasować się do każdego kształtu, przyjąć każdy kształt.

Materia mentalna, czasami nazywana również pierwotną materią, składa się z dwóch podstawowych mocy, elektrycznego i magnetycznego fluidu, które przystosowane są do stopnia gęstości mentalnego ciała. Wzajemne oddziaływanie elektrycznego i magnetycznego fluidu w ciele mentalnym nazywane jest nieśmiertelnym życiem. To w ciele mentalnym znajdziemy tak zwaną świadomość "Ja", świadomość jaźni, która jest jednością:

• siły woli
• intelektu (inteligencji)
• czucia (percepcji).

Jeśli brakuje któregoś z tych podstawowych pierwiastków, nie będzie świadomości "Ja", gdyż to ta trójca w ciele mentalnym konstytuuje świadomość "Ja" w duchu człowieka. Jeśli któryś z tych trzech pierwiastków zostanie odłączony, ludzka świadomość nie może funkcjonować. Rozwój tych trzech podstawowych pierwiastków zależy od ogólnego rozwoju i dojrzałości osoby.

Z hermetycznego punktu widzenia, należy w tym przypadku wziąć również pod uwagę ilość i jakość:

• Ilość woli opiera się na jej mocy, a jej jakość na jej treści.
• Ta sama zasada dotyczy intelektu, który również ma swoją ilościową moc i jakościową formę; ilościowa forma intelektu zależy od wytrwałości w używaniu wszystkich intelektualnych zdolności, podczas gdy forma jakościowa określa rozwój ducha i stopień dojrzałości poprzez treści myśli.
• Trzecim pierwiastkiem jest emocjonalne życie i jest ono przedmiotem tych samych praw; na przykład ilościowa strona wyrażana jest poprzez głębię i intensywność wrażliwości, a jakościowa strona od treści uczuć. Moc uczuć (lub percepcji) zależy od poziomu rozwoju danego człowieka i ma decydującą wagę.

Elektryczny i magnetyczny fluid w ciele mentalnym

Poza opisanymi powyżej, muszą one wypełniać również inne funkcje. Tak jak wszystko co żyje, może być utrzymywane jedynie poprzez pobieranie stosownego pożywienia, tak samo potrzeby ciała mentalnego również muszą być spełnione. Hermetyk może zastanawiać się nad następującym pytaniem: czym i w jaki sposób żywione jest ciało mentalne?

Tak jak wspominałem wcześniej, elektromagnetyczne fluidy w mentalnym ciele są ciągle w ruchu z powodu wzajemnego oddziaływania. To uwarunkowanie prowadzi do określonej konsumpcji obu fluidów. Konsumpcja ta jest kompensowana przez wrażenia zmysłów z mentalnej, astralnej lub fizycznej płaszczyzny. Jeśli jednak zmysły są nadmiernie męczone, skutkuje to zmniejszeniem mentalnej mocy, niezależnie od części ciała, której to dotyczy.

Należy pamiętać, że przy normalnym używaniu zmysłów, konsekwencją będzie określona utrata elektromagnetycznych fluidów, lecz jest to równoważone przez ich formę indukcyjną; innymi słowy, ciało mentalne otrzymuje poprzez zmysły nowe duchowe substancje, z których otrzymuje swoje pożywienie. Oczywiście nie jest to materialne pożywienie, a raczej elektromagnetyczne fluidy mentalnego ciała są stale ładowane przez pięć zmysłów. Również jakościowe i ilościowe aspekty mają w tym procesie wielką wagę, gdyż mentalne ciało otrzymuje swój ilościowy ładunek poprzez wrażenia zmysłów - czyli otrzymuje swoje paliwo, które ponownie może przybrać określone formy jakości. Jakości, jakie ciało mentalne otrzymuje poprzez wrażenia zmysłów, zależą głównie od biegu myśli osoby, oraz od określonej sytuacji, którą ciało mentalne musi znosić.

Zalecane jest pogłębianie swojej wiedzy w tym temacie przez głęboką medytację, gdyż czyniąc to, hermetyk odkryje wiele tajemnic ducha, których ja nie mogę tutaj ukazać. Hermetyk musi posiadać dogłębną wiedzę o budowie mentalnego ciała i o wszystkich jego funkcjach by być w stanie analizować mikrokosmos. Czyli, używając współczesnych terminów, musi badać je poprzez psychoanalizę. Jego dogłębna wiedza o ciele mentalnym pozwoli mu używać jego funkcji i poprzez stosowny trening przywracać w każdej chwili równowagę.

Wciąż skupiając się na fluidzie elektrycznym i magnetycznym, chciałbym teraz przekazać hermetykowi kilka dalszych faktów. Fizyka ukazała, że elektryczność i magnetyzm są nie tylko dwubiegunowe, lecz mogą być używane albo konstruktywnie, albo destruktywnie. Tak samo jest w przypadku fluidów elektromagnetycznych. Ta bipolarność zachodzi nie tylko w naturze, lecz jest przedmiotem tych samych praw również w ciałach astralnych i mentalnych.  W ich konstruktywnym działaniu, oba fluidy są wzmacniającymi pierwiastkami ducha, co oznacza, że reprezentują wszystko co dobre i szlachetne. Destrukcyjne działania elektromagnetycznych fluidów wywołują jakości przeciwne. Oba te skutki muszą być przez hermetyka całkowicie rozumiane i musi on, poprzez medytację, pracować nad oboma pierwiastkami, zarówno konstruktywnym, jak i destruktywnym. Reprezentują one bowiem to, co wszystkie systemy religijne, jak i mistycy, nazywają dobrem i złem w człowieku.

Konstruktywne i destruktywne działania w ciele mentalnym mają dalsze obszerne sfery działań, którymi zajmę się później. Hermetyk powinien poświęcić teraz swoją uwagę duchowi, świadomości "Ja", czyli osobowości. Kilkakrotnie podkreślałem, że nie ma cechy bez mocy i odwrotnie, nie ma mocy bez cechy. Hermetyk wie już, że wola, intelekt i uczucie konstytuują świadomość człowieka, jeśli działają razem. Jeśli zastanowi się on nad świadomością, odkryje, że to co jest ogólnie nazywane świadomością, jest tak naprawdę osobowością człowieka w najprawdziwszym sensie tego słowa.

***

Tutaj fragment się kończy. Zapisane taśmy zostały zarekwirowane podczas aresztowania Franza Bardona w 1958 roku - przyjmuje się, że zostały zniszczone przez policję.

Zniszczenie taśm zostało potwierdzone kilka lat temu wobec dra Lumira Bardona, syna Franza Bardona, na jego prośbę.

Dieter Rüggeberg
Wuppertal, grudzień 1994