Hebrajskie słowo Malkuth jest generalnie tłumaczone jako "domena króla" (ang. Kingdom), chociaż wg mnie "domena królowej" (ang. Queendom) jest tak samo dobre. Jest to tytuł nadawany najniższej z dziesięciu kabalistycznych sfer i odpowiada on okolicznościom naszego, ziemskiego życia.
Jest to rzeczywistość normalnej, obudzonej świadomości i naszych codziennych interakcji z fizycznym otoczeniem. Chociaż jego planetarnym symbolem jest Ziemia, Malkuth nie jest naszą fizyczną planetą. Jest to raczej symboliczna "strefa otaczająca Ziemię"; soczewka, przez którą wszystkie kosmiczne siły reprezentowane przez wyższe sfery są skupiane bezpośrednio na rzeczywistości fizycznej.
Malkuth jest zatem przejściem pomiędzy czysto astralną matrycą energetyczną a czysto fizyczną materią, która naturalnie odnosi się do tej matrycy. Ten punkt przecięcia jest bardzo dynamiczny.
Malkuth sam w sobie nie jest miejscem, które ma fizyczną, materialną gęstość; jest on miejscem, które posiada astralną (emocjonalną) i mentalną (esencjonalne znaczenie) gęstość. Przez tysiąclecia ludzie zastanawiali się nad tą rzeczywistością astralną i kształtowali logiczne symbole mające wyrazić ich odkrycia.
Podstawowym symbolem, który wyraża zawarte w Malkuth połączenie astralnej matrycy z fizyczną materią, jest podział wszystkich rzeczy na cztery elementy. Jest to przedstawiane jako tzw. Krzyż równowagi Sił.
W przeciwieństwie do powszechnego przypisania orientacji zachód-woda i północ-ziemia, w symbolicznej przestrzeni Malkuth ogień jest w opozycji do wody, a powietrze jest w opozycji do ziemi. To zamienia odnośniki elementów z powszechnego zachód-woda do zachód-ziemia oraz z powszechnego północ-ziemia do północ-woda. Zwróć szczególną uwagę na tę orientację Malkuth.
Koło, podzielone na ćwiartki, daje podstawową strukturę samego Malkuth. Jednakże nasza świątynia Malkuth jest kwadratem, który zawiera środkowe przecięcie się tych czterech ćwiartek. Kiedy wchodzimy do świątyni Malkuth, stoimy dokładnie w środku Krzyża - w miejscu, gdzie cztery elementy są zjednoczone w doskonałej równowadze.
Każda strona świątyni jest przejściem prowadzącym na zewnątrz, do rzeczywistości elementowej danej ćwiartki. Zatem ze świątyni Malkuth można odwiedzać na równi wszystkie cztery rzeczywistości elementów. Można też zagłębić się w rzeczywistości indywidualnych elementów.
Dalsze szczegóły świątyni Malkuth zostały zaprojektowane, aby ułatwić eksplorację tego połączenia pomiędzy astralną matrycą a fizyczną materią. Medium dla tej eksploracji jest język symboli.
Skoro Malkuth jest przestrzenią symboliczną, nasze medytacje rozpoczną się podróżą do ziemi - poprzez wejście do jaskini i w dół naturalnego tunelu. Ten tunel ostatecznie doprowadzi nas do świątyni.
Świątynia Malkuth będzie naszym stałym punktem spotkań, więc każda medytacja będzie zaczynać się tą samą podróżą do świątyni. Przy naszej pierwszej medytacji, będziemy zwiedzać Malkuth, lecz podczas następnych 7 medytacji będziemy używać świątyni jedynie jako punktu startowego dla naszych podróży do wyższych rzeczywistości.
MEDYTACJA #1: MALKUTH
Dojście do Bramy
Znajdź odosobnione miejsce, gdzie będziesz pewien, że nikt Ci nie przerwie, i usytuuj się wygodnie. Dokładnie zrelaksuj swoje ciało. Skup się na naturalnym rytmie swojego oddechu i porzuć wszystkie przyziemne zmartwienia.
Zamknij oczy i wizualizuj wejście do jaskini. Wejście jest zasłonięte zaciągniętą kurtyną noszącą określony symbol. Skoncentruj się na tym symbolu i wyobraź go sobie najdokładniej jak tylko potrafisz.
Osiągając Malkuth
Teraz wypowiedz (swoim wewnętrznym głosem) zdanie: "Adonai, proszę, zaprowadź mnie do Malkuth".
W odpowiedzi na twoją modlitwę, na górze kurtyny pojawiają się litery (ADNI), jak gdyby pisane światłem. Biały trójkąt skierowany do góry zaczyna świecić, tak samo jak i najniższa z dziesięciu sfer, a delikatne światło promieniuje wewnątrz jaskini.
Kiedy widzisz tę iluminację, odciągnij kurtynę na bok i wejdź do jaskini.
Przed tobą rozciąga się surowy tunel wydrążony przez siły natury w czarnej skale. Ma on trzy metry szerokości i tyle samo wysokości, a rozciąga się na 30 kroków. Zanim przejdziesz dalej, zwróć baczną uwagę na jego właściwości i zbuduj stabilny jego obraz.
Po dziesięciu krokach dochodzisz do pochodni umieszczonej na ścianie tunelu po prawej stronie. Zatrzymaj się tutaj i zbadaj tę pochodnię. Spróbuj postrzegać ją wszystkimi swoimi zmysłami: widzieć ją, słyszeć, czuć jej zapach, odczuwać jej ciepło. Zanim będziesz kontynuował, rozejrzyj się dokoła i ponownie utrwal swoją wizualizację tunelu z twojej obecnej pozycji.
Po kolejnych dziesięciu krokach jest pochodnia umieszczona na lewej ścianie. Zbadaj tę pochodnię tak jak tę pierwszą i podobnie zmień orientację wizualizacji wnętrza tunelu.
Kolejne dziesięć kroków i dochodzisz do schodów, które prowadzą prosto do góry, poprzez otwór na górze tunelu mający kształt idealnego koła. Światło płynące z tego okrągłego otworu oblewa całe schody. Mają one dziesięć stopni - licz je dla siebie, gdy się będziesz wspinał.
Kiedy osiągasz szczyt schodów, stoisz w świątyni Malkuth. Jesteś zwrócony twarzą ku wschodniej ćwiartce. Ja stoję w południowo-wschodnim rogu (przed tobą, po prawej stronie), czekając na Twoje przybycie. [Jestem szczupłym mężczyzną, mam 180 cm wzrostu, długie, faliste, rude włosy i krótką rudo-szarą brodę. Będę nosił prostą, białą, rytualną szatę, związaną niebiesko-czerwonym pasem, a na to nałożony jest czerwony ornat sięgający podłogi.]
Świątynia zbudowana jest z ociosanego kamienia, podłoga jest z półprzezroczystego marmuru. Przy każdej ćwiartce stoi niski ołtarz, na którym płoną dwie świece. Za ołtarzami ćwiartek wiszą zasłony zrobione z bardzo cienkiego jedwabiu.
Poświęć kilka chwil na rozejrzenie się po świątyni.
W odpowiednim momencie zbiorę uczestników razem i rzucę magiczny okrąg.
[Tworzenie magicznego okręgu wygląda następująco: osoba tworząca magiczny okrąg, trzymając oburącz długi miecz, staje zwrócona na wschód (czyli w Malkuth jest to ołtarz powietrza). Osoba wyciąga miecz przed siebie. Miecz zaczyna wciągać w siebie fioletowe światło eteru i wypełnia się jego mocą. Potem eter wylatuje z samego czubka miecza. Osoba przechodzi z wyciągniętym mieczem przez całą świątynię po okręgu zgodnie z ruchem wskazówek zegara i kończy dokładnie w tym samym miejscu, w którym zaczęła, czyli na samym środku wschodniej ściany. Magiczny okrąg jest rzucony.]
Potem poprowadzę uczestników po linii koła zgodnie z kierunkiem wskazówek zegara, ewokując każdego ze Strażników ćwiartki, przedstawiając uczestników osobiście każdemu Strażnikowi i pokrótce eksplorując każdą z rzeczywistości elementowych.
Pierwszym królestwem, jakim się zajmiemy, będzie wschodnia ćwiartka i element powietrza.
Strażnikiem tego elementu jest archanioł Rafael. Po hebrajsku Rafael oznacza "którego Bóg uzdrawia". Uzdrawianie, jakiego udziela Rafael, dotyczy równowagi - esencji elementu powietrza.
Zapalam kadzidło na ołtarzu i mówię kilka słów. Gdy ewokuję prezencję Rafaela, jedwabna kurtyna rozpada się i scala w jego obraz: [w białym stroju z białymi skrzydłami i blaskiem złotych włosów. Na jego/jej piersi wisi wschodzące słońce].
Przedstawiam Rafaelowi każdego z uczestników. Archanioł każdego z nich wita i zamienia kilka prywatnych słów.
Następnie zwracamy się ku królestwu powietrza, które leży za Rafaelem i rozciąga się jak wzrokiem sięgnąć. Przekraczamy bramę do tego królestwa na krótką eksplorację. . .
Powietrze jest połączeniem i zmieszaniem przeciwnych właściwości ognia i wody. Mówi się, że łączy ono ciepło ognia i wilgoć wody, lecz stwierdzenie, że powietrze jest "ciepłe i wilgotne" jest przesadą. Powietrze w rzeczywistości nie jest "ciepłe"; raczej nie jest ono "ani zimne, ani gorące". W powietrzu gorąco i zimno (ekspansja i kurczenie) nawzajem się znoszą, co skutkuje "umiarkowaną" neutralnością. W porównaniu do wody, powietrze jest ciepłe; lecz w porównaniu do ognia, jest zimne. Podobnie, powietrze nie jest "wilgotne" per se; jest raczej punktem środka pomiędzy mokrą wodą a suchym ogniem.
Ta mediacyjna, syntetyzująca natura jest esencją elementu powietrza. Jest "nieważkością" mediującą pomiędzy ciągnącą ku dołowi grawitacją wody a pędem ku górze ognia. Jest linią prostą, nie skłaniającą się ani ku górze, ani ku dołowi, w swojej własnej harmonii.
To prowadzi nas do kolejnego z pierwotnych aspektów powietrza - jego zmienności. O ile powietrze nie ma swojej własnej skłonności, o tyle przyjmuje ono nacisk każdej napotkanej siły. Z tego powodu z powietrzem związane są racjonalne aspekty ludzkiego umysłu.
Czynnik zmienności powietrza w połączeniu z jego tendencją ku mediacji i równowadze ustanawia je symbolem wszelkiej komunikacji. Ludzka mowa, pismo etc., wpadają w domenę tego elementu.
Antropomorficzne reprezentacje powietrza, tzw. "istoty elementu", to Sylfy. Zazwyczaj widać je jako bardzo małe, nieuchwytne humanoidy, posiadające półprzezroczyste skrzydła. Sylfy zamieszkują to, co zazwyczaj widać jako rozległy, mglisty obszar, z miejscami pierwotnej przejrzystości, a także miejscami gęstego mroku.
Używam tutaj zwrotu "zazwyczaj widać", gdyż te symbole nie są uniwersalne. Dla większości są one kulturowe; lecz nawet wewnątrz jednej kultury, symbole te prezentują się w nieskończonej różnorodności. Symbole są rzeczą skrajnie osobistą, intymną. Nie będzie nawet dwóch osób, które doświadczałyby symbolu dokładnie w ten sam sposób. Symbol, z powodu swojej natury, jest interakcją - pomiędzy rzeczą symbolizowaną i istotą postrzegającą symbol.
Ważne jest uszanowanie istotnej wyjątkowości naszego postrzegania. Każdy z nas widzi rzeczy na swój własny, wyjątkowy sposób. Jeśli więc nie widzisz małych, latających stworzeń, to nie martw się. Być może postrzegasz Sylfy jako myśli, które delikatnie ocierają się o twoją świadomość lub jako inne symbole, bardziej znaczące dla twojego osobistego doświadczenia i temperamentu. Takie są po prostu sposoby Natury.
DALSZE PRZYNALEŻNOŚCI:
Pozytywny pierwiastek: mediacyjny, komunikacyjny. Negatywny pierwiastek: bezpodstawny, rozpraszający. Zmysł cielesny: węch. Zmysł astralny: jasnosłyszenie. Część ciała: klatka piersiowa. Kolor i kształt: żółty półksiężyc. Tarot[1]: miecze, rycerze. Różne symbole: kadzidło; pióro; miecz; wschód słońca; wszystkie rzeczy gazowe. Temperament = sangwinik:
(+) optymizm, dogłębność, radość, dokładność, serdeczność, niezależność.
(-) lekceważenie, chytrość, nieszczerość.
. . .Kiedy skończymy, powracamy do bramy (ona jest zawsze bezpośrednio za tobą - po prostu odwróć się) i przechodzimy z powrotem do świątyni Malkuth. Dziękujemy Rafaelowi za jego/jej gościnność i przechodzimy w następną część świątyni zgodnie z ruchem wskazówek zegara.
Druga sfera, jaką napotkamy, przynależy południowej ćwiartce i elementowi ognia.
Strażnikiem tego elementu jest archanioł Mikael. Po hebrajsku Mikael oznacza "stworzony na obraz Boga". Obraz, jaki przedstawia Mikael, to promieniująca moc - esencja elementu ognia.
Zapalam ogień na ołtarzu i mówię kilka słów. Gdy ewokuję prezencję Mikaela, jedwabna kurtyna rozpada się i scala w jego obraz: [w szkarłatnoczerwonym stroju, z płonącymi skrzydłami i jasnoczerwonymi włosami. Cały jego obraz płonie].
Przedstawiam Mikaelowi każdego z uczestników. Archanioł każdego z nich wita i zamienia kilka prywatnych słów.
Następnie zwracamy się ku królestwu ognia, które leży za Mikaelem i rozciąga się jak wzrokiem sięgnąć. Przekraczamy bramę do tego królestwa na krótką eksplorację. . .
Ogień jest archetypem promieniującej energii. Powoduje ekspansję, ruch w górę i na zewnątrz oraz ekscytację we wszystkim, co napotka. Konsumuje on również wszystko, czego dotknie; lub raczej transformuje wszystko, czego dotknie, w wyższy stan istnienia.
Ogień jest elektryczny, gorący i suchy. Symbolizuje boską i ludzką wolę, siłę, moc i pasję. Jego działanie rozciąga się od zmiennej dotkliwości do jednostajnego wspomagania. Niezależnie od poziomu, na jakim się go napotyka, jest on zawsze aktywny i zawsze przekazuje swoje ciepło otoczeniu.
"Istoty" ognia nazywane są Salamandrami i są zazwyczaj opisywane jako posiadające gadzi wygląd. To wywodzi się z kanciastej natury ognia, który często ukazuje się symbolicznie w wydłużonych, salamandrowatych kształtach. Salamandry zamieszkują to, co zazwyczaj widać jako ekscytujące królestwo tańczących płomieni, wulkanów podczas erupcji itp.
DALSZE PRZYNALEŻNOŚCI:
Pozytywny pierwiastek: energetyzujący, wzmacniający. Negatywny pierwiastek: konsumujący, palący. Zmysł cielesny: wzrok. Zmysł astralny: jasnowidzenie. Część ciała: głowa. Kolor i kształt: czerwony trójkąt. Tarot: różdżki, królowie. Różne symbole: płomień; czerwona świeca; różdżka; południe (jako czas). Temperament = choleryk:
(+) odwaga, entuzjazm, zdecydowanie.
(-) żarłoczność, zazdrość, irytacja, destruktywność.
. . .Kiedy skończymy, powracamy do bramy i przechodzimy z powrotem do świątyni Malkuth. Dziękujemy Mikaelowi za jego gościnność i przechodzimy w następną część świątyni zgodnie z ruchem wskazówek zegara.
Trzecia sfera, jaką napotkamy, przynależy zachodniej ćwiartce i elementowi ziemi.
Strażnikiem tego elementu jest archanioł Gabriel. Po hebrajsku Gabriel oznacza "którego Bóg uczynił silnym". Siłą, jaką posiada Gabriel, jest moc zestalania - esencja elementu ziemi.
Mówię kilka słów i wielki kryształ, stojący na zachodnim ołtarzu, jaśnieje wewnętrznym blaskiem. Gdy ewokuję prezencję Strażnika, jedwabna kurtyna rozpada się i scala w obraz Gabriela: [strój w ciemnych odcieniach brązu i zieleni, z czarnymi skrzydłami i czarnymi jak smoła włosami. Jego/jej skrzydła nie służą do latania, ale do objęcia nas w życzliwym, powitalnym uścisku].
Przedstawiam Gabrielowi każdego z uczestników. Archanioł każdego z nich wita i zamienia kilka prywatnych słów.
Następnie zwracamy się ku królestwu ziemi, które leży za Gabrielem i rozciąga się jak wzrokiem sięgnąć. Przekraczamy bramę do tego królestwa na krótką eksplorację. . .
Ziemia jest przeciwieństwem powietrza. Podczas gdy powietrze jest nieważkością, ziemia jest ciężkością. Gdzie powietrze mediuje pomiędzy przeciwnymi wpływami, tam ziemia wyciąga te wpływy do ich ekstremum manifestacji. Ziemia jest jednocząca, zestalająca, krystalizująca, ugruntowująca. Jest podstawą, z której ogień porusza się w górę; ku której schodzi woda i nad którą unosi się powietrze.
Częścią tajemnicy tego elementu jest to, iż nie istnieje on sam w sobie i sam z siebie. Można to ująć tak, że jest on produktem interakcji pomiędzy ogniem, powietrzem i wodą: kiedy ogień topi wodę, rezultatem jest powietrze. Następnie, kiedy ogień i woda działają poprzez medium powietrza, ta trzyczęściowa interakcja nazywana jest ziemią. Pozytywny ogień i negatywna woda jednoczą się, aby stworzyć neutralne powietrze; razem tworzą dynamiczny, pozytywno-neutralno-negatywny elektro-magnetyzm ziemi.
Niektórzy mówią, że ziemia nie jest "prawdziwym" elementem, lecz jest to dobry punkt zaczepienia dla filozofii, który w konsekwencji nie ma zbyt wielkiego znaczenia w praktycznym doświadczeniu. W praktyce bowiem, ziemia jest takim samym elementem jak ogień i woda.
Nasza całościowa świadomość sama w sobie (postrzegana jako zlepek różnych ognistych, powietrznych i wodnych aspektów sprowadzonych do pojedynczej manifestacji) i fizyczny organizm, który ją utrzymuje - obie te rzeczy są przypisywane ziemi. Tak samo jak wszystkie rzeczy stałe, mające ciężar.
Słowa masywny i krępy najlepiej opisują "istoty" ziemi, zwane Gnomami. Są one zazwyczaj widziane jako niskie, grube, ciemne, z brodą, ubrane w prosty, utylitarny strój i bardzo przyjazne dla ludzi. Ich królestwo jest podziemne i z radością przedstawiają one podziemne tajemnice Natury.
. . .Kiedy skończymy, powracamy do bramy i przechodzimy z powrotem do świątyni Malkuth. Dziękujemy Gabrielowi za jego/jej gościnność i przechodzimy w następną część świątyni zgodnie z ruchem wskazówek zegara.
Czwarta i ostatnia sfera, jaką napotkamy, przynależy północnej ćwiartce i elementowi wody.
Strażnikiem tego elementu jest archanioł Haniel. Po hebrajsku Haniel oznacza "którą Bóg uczynił łaskawą". Haniel wyraża swoją łaskę jako magnetyczną płynność - esencję elementu wody.
Mówię kilka słów nad kielichem wody stojącym na ołtarzu i nagle pojawia się piękna tęcza. Gdy ewokuję prezencję Strażnika, jedwabna kurtyna rozpada się i scala w obraz Haniel: [strój w płynących jasnych odcieniach niebieskiego i wodnej zieleni, ze skrzydłami koloru morskiej piany i włosami koloru brązowych alg. Jej uścisk jest oczyszczający, jak gdyby odświeżający strumień wody przepłynął przez całe ciało, od głowy do stóp.]
Przedstawiam Haniel każdego z uczestników. Archanioł każdego z nich wita i zamienia kilka prywatnych słów.
Następnie zwracamy się ku królestwu wody, które leży za Haniel i rozciąga się jak wzrokiem sięgnąć. Przekraczamy bramę do tego królestwa na krótką eksplorację. . .
Woda jest biegunowym przeciwieństwem ognia. Jest zimna, wilgotna, kurczliwa, magnetyczna i ściągająca na dół. Podczas gdy ogień jest kanciasty, woda jest krzywolinijna i płynna. Gdzie ogień jest brutalną siłą woli, tam woda jest niezaprzeczalną siłą emocji, uczuć i intuicji oraz trwałego wysiłku. Ogień oczyszcza wypalając; woda oczyszcza wymywając. Ogień wspomaga poprzez pobudzanie do życia; woda wspomaga uspokajając rzeczy do podtrzymywalnego rytmu.
Element wody jest archetypowym oceanem, matką wszelkiego życia. Jest ona wypełniona możliwościami, z których każda dąży własną drogą do manifestacji. Jest to piękne i ponętne królestwo zamieszkałe przez istoty nazywane Rusałkami (lub Syrenami). Te stworzenia są zazwyczaj widziane jako pół ryby czy delfina i pół człowieka. Zazwyczaj górna część jest ludzka, symbolizując ewolucję z pierwotnej do ostatecznej formy. Mówią one językiem emocji i przekazują piękno poprzez swoją formę i działanie. Symbolizują one wszystkie wodne sposoby Natury.
DALSZE PRZYNALEŻNOŚCI:
Pozytywny pierwiastek: uzdrawianie, tworzenie, płynięcie. Negatywny pierwiastek: destabilizujący, kurczliwy. Zmysł cielesny: smak. Zmysł astralny: jasnoodczuwanie emocji. Część ciała: brzuch. Kolor i kształt: niebieski okrąg. Tarot: kielichy, królowe. Różne symbole: wszystkie płyny; kielich; morska muszla; północ (jako czas). Temperament = melancholik:
(+) współczucie, powaga, skromność, spokój, poświęcenie.
(-) nieśmiałość, obojętność, depresja.
. . .Kiedy skończymy, powracamy do bramy i przechodzimy z powrotem do świątyni Malkuth. Dziękujemy Haniel za jego/jej gościnność i przechodzimy w następną część świątyni zgodnie z ruchem wskazówek zegara, powracając do wschodniej ćwiartki.
Kiedy astralny rytuał jest ukończony i zwiedziliśmy każde z elementowych królestw, uwolnię rzucony okrąg.
[Odbywa się to w dokładnie odwrotny sposób, co rzucanie okręgu. Osoba przechodzi przez świątynię po okręgu w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, przeciągając mieczem po energii eteru tworzącej okrąg. Miecz będzie wchłaniał z powrotem tę energię. Osoba uwalniająca okrąg zaczyna i kończy uwalnianie dokładnie w tym samym miejscu co i rzucanie - w idealnym środku wschodniej ściany. Wtedy energia eteru jest uwalniana z miecza. To kończy uwalnianie magicznego okręgu.]
Następnie uczestnicy wyjdą drogą, którą przyszli: w dół schodami, przez tunel, na zewnątrz jaskini, ostatecznie powracając do normalnej fizycznej świadomości.
Dalsza praca
Natychmiast spisz kilka notatek nakreślających kluczowe punkty twojego doświadczenia. Pomoże to sprowadzić bardziej efemeryczne doświadczenia astralne do twojej rozbudzonej świadomości. Znacznie ułatwi to również integrację tych doświadczeń z twoim codziennym życiem.
W pierwszych dniach po medytacji Malkuth skup swoją uwagę na dostrzeganiu pojawiania się czterech elementów w świecie dookoła i wewnątrz ciebie. Gdy będziesz dostrzegał rzeczy w swoim środowisku, analizuj je i próbuj rozróżnić ich skład elementów. Jaki element jest dominujący w tej czy innej rzeczy? Jak pozostałe, niedominujące elementy się w niej ujawniają?
Nie bądź zbyt sztywny w swoich analizach. Pamiętaj, że wszystkie rzeczy występują w zjednoczeniu. To, co na pierwszy rzut oka może zdawać się na przykład czystym ogniem, w rzeczywistości jest połączeniem wszystkich czterech elementów. One wszystkie muszą być obecne, aby miała miejsce fizyczna manifestacja.
Podobnie analizuj swoje interakcje z innymi ludźmi. Który element dominuje w waszych kontaktach? Jak ukazują się inne elementy?
I ostatecznie, skieruj tę analizę do wewnątrz i badaj swój wewnętrzny świat mentalnych i emocjonalnych reakcji na świat zewnętrzny. Jaki element dominuje w osobowości, jaką ukazujesz? Jak ukazują się inne elementy? Ponownie ostrzegam przed zbyt wielką sztywnością w analizach.
Powracaj regularnie do świątyni Malkuth i dokonuj dalszej, bardziej dogłębnej eksploracji królestw elementów. Badaj nie tylko ich zewnętrzne, uniwersalne znaczenie i wagę, lecz również odszukuj ich wewnętrzne, osobiste znaczenie. Innymi słowy, używaj elementów do łączenia swojego wewnętrznego świata ze swoim doświadczaniem zewnętrznego wszechświata. Elementy mogą być poręcznym narzędziem dla zrozumienia światów wewnętrznego i zewnętrznego oraz potężnym narzędziem dla efektywnego jednoczenia tych zbyt często rozdzielanych sfer.
Gdy bardziej zaznajomisz się z każdym z czterech elementów, skoncentruj swoje wysiłki na osobowości, jaką ty ukazujesz. Badaj dokładnie swoją osobowość i analizuj ją przy pomocy narzędzia czterech elementów. Określaj, która część odpowiada wpływom którego elementu, i w ten sposób w pełni skataloguj osobowość, jaką obecnie ukazujesz. W tym miejscu nie angażuj się w zmianę swojej osobowości - na razie masz jedynie skatalogować ją i poznać jej obecne cechy.
Pracując w świątyni Malkuth, ostrożnie kultywuj swoją przyjaźń ze Strażnikami. Traktuj ich zawsze z serdecznością, respektem i całkowitą szczerością, a staną się oni prawdziwymi przyjaciółmi.
[1] Rawn Clark używa nazw kart Tarota odbiegających od powszechnie przyjętych. Rycerze = walety, księżniczki = paziowie, dyski = monety, różdżki = pałeczki - przyp. tłum.
14 II 2012, 17:04
21 II 2012, 22:35
01 III 2012, 01:21
08 III 2012, 09:39
(ADNI), jak gdyby pisane światłem. Biały trójkąt skierowany do góry zaczyna świecić, tak samo jak i najniższa z dziesięciu sfer, a delikatne światło promieniuje wewnątrz jaskini.
