Miałem lekkie objawienie związane z tym, co powiedział Bardon odnośnie uczenia się liter jak małe dziecko. Jest to niezwykle prawdziwe stwierdzenie, które moim zdaniem ma również wielką głębię, wychodzącą poza to, co Bardon opisał w KPK. Jestem pewien, że inni też skorzystają z tego, w jaki sposób praca WdH mieści się w ogólny obraz pracy z kabałą.
Ktokolwiek weźmie do ręki KPK i zacznie nad nią pracować, niezależnie od tego, czy jest zupełnie początkujący, czy też przeszedł przez osiem kroków WdH, będzie musiał nauczyć się liter jak dziecko: uczyć się koloru każdej litery, jej tonu, uczucia i prawowitości, krok po kroku. W taki sam sposób, jak dziecko uczy się alfabetu, będąc w stanie rysować litery, wymawiać je, formować z nich słowa, wymawiać te słowa, a ostatecznie dokonuje przeskoku z rysowania liter do ich pisania i do dalszego kształtowania swojej elokwencji.
Podczas gdy zarówno początkujący, jak i mag musza się uczyć liter jak dzieci, to mag ma tę przewagę, że zna, rozumie i może mówić wieloma językami. Pierwszy język, którego uczysz się w swoim treningu WdH to język tylko jednej lub dwóch liter – język energii witalnej. Znam Chi-kung, więc zdaję sobie sprawę, że ten język jednej litery można w nieskończoność rozszerzyć dodając kanały energetyczne, poprzez które płynie energia witalna, dantiany, w których jest przechowywana i różne stopnie jakości i akumulacji energii witalnej. Na dodatek można się ostatecznie nauczyć, że energia witalna składa się z mniej więcej równych części magnetycznego i elektrycznego fluidu, co również jest dobrze znane w kulturze orientu w postaci trzech form energii witalnej: shen, chi i jing. Triada, która bardzo przypomina Shin, Aleph, Mem.
Drugi język, którego się uczysz w WdH ma już więcej liter. Są to litery czterech elementów, które tworzą całość rzeczywistości i można nimi wyraża dowolne jakości i ilości. Ostatecznie opanowujesz ten język poprzez różne rytuały palców. Jednak nawet to można podzielić na system binarny elektrycznego i magnetycznego fluidu.
Po trzecie, uczysz się języka elektrycznego i magnetycznego fluidu. Nie mogę o tym zbyt wiele napisać, chociaż zastanawia mnie, dlaczego Bardon umieścił pracę z fluidami tak późno w WdH, kiedy uczeń pracował z ich połączonymi formami już dużo wcześniej.
Po czwarte, poprzez pracę z początkowymi krokami WdH, uczeń rozumie i ma umiejętność panowania nad językiem zmysłów: węch, smak, dotyk, dźwięk, wzrok, emocjonalne znaczenie i dialog mentalny.
Na koniec to, co jest pewnie najważniejsze – język podstawowego znaczenia. Jest to język, który według Bardona uczeń w pełni rozwinie do ukończenia kroku ósmego, nawet jeśli jest on ćwiczony nie wprost w ćwiczeniach każdego kroku, jaki praktykowałem. Praca ze zwierciadłami duszy, introspekcja charakteru ucznia jest próbą dostrzeżenia podstawowego znaczenia samego ucznia w tym miejscu i czasie, chociaż w sposób, który jest bardzo ukryty. Poprzez medytacyjne ćwiczenia obserwacji myśli, pracujesz nad uciszeniem racjonalnego umysłu, by można było postrzegać podstawowe znaczenie, a tak naprawdę prawdziwa pustka umysłu może stworzyć percepcję podstawowego znaczenia. Chociaż ta percepcja ponownie jest ukryta z powodów, jakich nie znam. Ćwiczenia koncentracji zmysłów pomagają uczniowi odnaleźć podstawowe znaczenie doświadczeń zmysłowych. Świadome przyjmowanie pokarmów, tajemnica oddechu, magia wody, tajemnica podświadomości, jak również tworzenie elementami, to wszystko są formy umieszczania podstawowego znaczenia naszego życzenia w Akashy. Podstawową różnicą pomiędzy tymi ćwiczeniami jest to, jak dobrze utworzone jest podstawowe znaczenie danego życzenia. Jednak bardziej bezpośrednie postrzeganie podstawowego znaczenia ćwiczone jest dopiero w pracy z przenoszeniem świadomości do innej istoty, a potem do Akashy.
Wszystkie te pięć języków energii witalnej, elementów, fluidów, zmysłów i podstawowego znaczenia, są budulcem na bazie którego formowany jest uniwersalny język kabały.
